ماه پیش وزیر آموزش و پرورش در اجلاسیه ای در مشهد با شعار رتبه بندی معلمان مطالبه گرِ حاضر در گردهمایی (معترض به سقوط آزاد معیشتی و هبوط منزلتی)، هو شده و مجبور به ترک جلسه گردید.

هفته پیش مشاور مدیر کل آموزش و پرورش استان البرز و هیات همراه توسط دانش آموزان مدرسه دولتی دخترانه صدر هو شده و به بیرون از مدرسه هدایت شدند و...

این دو حادثه ظاهرا ساده را می توانیم با تجاهل یک اتفاق نامیده و ساده از کنارش عبور کنیم. در حالی که این دو واقعه نشان از عمق نارضایتی دو ضلع اصلی آموزش و پرورش (دانش‌آموزان و معلمان) از ناکارآمدی و پلشتی وضعیت فعلی دستگاه تعلیم و تربیت جاری و رهای ماست.

 اگر متولدین قبل از انقلاب را x و متولدین ۵۷ تا نیمه هفتاد را y بنامیم ؛ آنگاه متولدین نیمه هفتاد تا نود z خواهند بود‌. به باور « مهدی تدینی جامعه شناس »  نسل زد z (زومرها - نسل سوم انقلاب)  « گسل نسلِ شناختی » هستند و به گفته نشریه « صبح صادق » یکی از بزرگترین تهدیدات امنیتی سیاسی در نسل زد نهفته است و البته این روزها شاهد بیدار شدن گسل  « سنت و مدرنیته » و نزاع زومرها با هنجارها و ارزش های جامعه سنتی و آموزش و پرورش ایدئولوژیک جاری هستیم.

 ویژگی های نسل z:

زومرها حاوی ویژگی های منحصر به فردی در جامعه پذیری، روانشناختی، سلطه پذیری، پرسشگری، آزادمنشی، سیاسی شدن و... هستند.

شهروندان جهانی:

نسل زد شهروند جهانی و البته متأثر از شرایط بومی است. اگر فجازی در دنیای ما به دنیا آمد زومرها محصول دنیای پر رمز و راز فجازی و گوشی هوشمند و اندروید هستند در یک کلام: زومرها فرزندان دهکده جهانی بوده و توان حل مسئله بالاتری دارند.

پرسشگری و عزت نفس بالا:

زومرها عزت نفس بالایی داشته و از خواهش و التماس و کتک به دور و کمتر تحقیر شده اند. نسل زد واحدهای مستقلی هستند و در برابر اقتدار خانواده و مدرسه و جامعه مقاومت و واکنش نشان داده و به جای مقلد صرف بودن به شدت پرسشگر و مطالبه گران قهاری هستند.

کنجکاوی و استقلال شخصیتی:

زومرها فرزندان شبکه اجتماعی و قابلیت ارتباط گیری و همبستگی بالایی داشته و به الگوریتم های اجتماعی پیچیده تری مجهزند. نسل زد عموما تک فرزند و حریم خصوصی و استقلال شخصیتی و کنجکاوی بالایی دارند و بهره مندی از تربیت جنسی و بهره گیری از ارتباطات فجازی باعث شرم زدایی گسترده ای در آنها شده است.

سلطه پذیری حداقلی:

مهدی تدینی معتقد است که:  « این ویژگی ها باعث می‌شود توجه آن‌ها زودتر به جامعه معطوف شود، زیرا داشته‌های فردی‌شان زودتر تأمین شده و در نقطۀ مناسبی از هرم مازلو ایستاده‌اند. این وضعیت وقتی با سطح بسیار بالای استقلال‌ و تمرکز بر وجوه روحی و شخصیتی همراه می‌شود، باعث می‌شود زومرها خیلی زود سیاسی شوند. یک عامل بسیار مهم‌تر هم این است که این نسل کم‌ترین سلطه‌پذیری را دارد. آنها خیلی زود با هر نوع اقتداری درگیر می‌شود و بسیار کمتر تمایل به اطاعت دارند. فرمانبری برای آنها امری بدیهی نیست و کمتر از همۀ انسان‌های پیشین از عصر یخ تاکنون «سلطه‌پذیر»ند. حال بازنده کسی است که در برابر این نسلِ تا بن‌دندان «هوشمند» مانند نئاندرتال‌ها رفتار کند » .

سخن آخر ؛

سند تحول بنیادین آموزش و پرورش آذر ۹۰ رونمایی شد . این سند مدعی است که تا سال ۱۴۰۴ آموزش و پرورش را به دستگاه تعلیم و تربیت ممتاز منطقه مبدل خواهد ساخت. طراحان و خالقان سند مدعی اند سند محصول کار شبانه روزی بیش از ۵۰۰ نفر صاحب نظر با هزاران ساعت کار بر روی ابر چالش های آموزش و پرورش و شناسایی چالش ها (فرصت ها و تهدیدات) می باشد. کمتر از سه سال دیگر پایان کار سند تحول بنیادین آموزش و پرورش است .

جا دارد صاحب نظران به میزان موفقیت دولتها در اجرای این سند پرداخته و خروجی دستگاه تعلیم و تربیت بر مدار سند را کارشناسانه، منصفانه و واقع بینانه ارزیابی کرده و صادقانه به ذی نفعان آموزش و پرورش اعلام نمایند.

صاحب نظران مستقل معتقدند:

تنظیم سند تحول بنیادین بوروکراتیک و دولت زده بوده و دموکراتیک نیست. این سند بیشتر ماورایی، مشوش، پارادوکسیکال، مبهم و کلی گویی بوده و ذی نفعان نقشی در تهیه و تنظیم آن نداشته ودر یک کلام سند قابلیت اجرایی ندارد.

آیا زمان آن فرا نرسیده که تصمیم گیران و سیاست گذاران کلان با تفکر انتقادی ؛ فکری عاجل، غیر شعاری و عملیاتی برای ابر چالش های اصلی آموزش و پرورش (عدالت بر باد رفته آموزشی، در اولویت نبودن آموزش و پرورش و به روز رسانی مستمر دستگاه تعلیم و تربیت و... ) کنند؟

ارسال مطلب برای صدای معلم

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

آذربایجان شرقی

گروه گزارش/

خبرگزاری دولتی ایرنا از سفر یک روزه یوسف نوری وزیر آموزش و پرورش به قزوین خبر داد و چنین نوشت : ( این جا )

یوسف نوری وزیر آموزش و پرورش با اشاره به آغاز سال تحصیلی و حضوری شدن مدارس پس از ۲۶ ماه به دلیل شیوع کرونا گفت: به همکاران خود توصیه کردیم آموزش ها را حضوری دنبال و برگزار کنند و از اولیا هم می خواهیم تا به این روند کمک کنند تا فرزندانشان از حیث تحصیلی دچار مشکل و افت نشوند .

وزیر آموزش و پرورش با اشاره به توطئه های دشمن و هجمه آنها به آموزش و پرورش و دانش آموزان، گفت: در دوران کرونا که مدارس ما تعطیل بود در سایر کشورها کلاس ها حضوری برگزار می شد و در آن زمان کسی معترض نشد چرا مدارس ما مجازی است اما اکنون به دنبال برای پیگیری اهداف شوم خود به دنبال غیرحضوری کردن مدارس ما با استفاده از تبلیغات و هجمه های رسانه ای هستند . مسئول مستقیم و تصمیم گیرنده اصلی در مورد تعطیلی مدارس  و استمرار آن خود « دولت » و به عبارتی « حاکمیت » بود و « صدای معلم » بارها از عملکرد « ستاد ملی مقابله با کرونا » در مورد لوث شدن آموزش انتقاد کرد .

نوری با بیان اینکه امروز کشورما در جایگاه برتر حوزه های فن آوری قرار دارد و دانش آموزان میهن اسلامی در رقابت های جهانی و بین المللی امسال موفق به کسب ۲۰ نشان طلا شدند، اظهار داشت: دشمن می خواهد ما را از ریلی که در آن قرار گرفته ایم خارج کند . »

نخستین پرسش « صدای معلم » از وزیر آموزش و پرورش آن است که به صورت دقیق و شفاف توضیح دهند کدام فرد و یا نهاد در درون کشور خواهان تعطیلی مدارس شده است ؟ آیا با احاله دادن همه مسائل و مشکلات به بیرون از مرزها و « کار دشمن دانستن » اعتماد جامعه به مقامات و مدیران نظام ترمیم می شود ؟

اگر منظور وزیر آموزش و پرورش از « تعطیل کردن مدارس » همان فراخوان « شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران » است باید به وزیر آموزش و پرورش گوشزد کرد که این دعوت چندان با استقبال معلمان مواجه نشده است .

« صدای معلم » بر اساس همان مواضع پیشین خود که همواره به « مصالح آموزش » و « منافع ملی » توجه دارد با هر گونه گرو کشی در محیط مدرسه و استفاده ابرازی از دانش آموزان در جهت مقاصد سیاسی و صنفی چه توسط گروه ها و چه توسط حاکمیت مخالف بوده ضمن آن که باید « حق اعتراض » هم از سوی دانش آموزان و هم معلمان و « حق نهادسازی » مستقل که کلید رسیدن به یک جامعه سالم و دموکراتیک است باید و باید که به رسمیت شناخته شود .

آیا وزیر آموزش و پرورش مطمئن هستند که در بیش از دو سال تعطیلی مدارس کسی معترض تصمیمات و مصوبات غیرکارشناسی و غیرعلمی وزارت آموزش و پرورش در مورد تعطیلی مدارس نشد ؟

آیا یوسف نوری  هشدارها و گزارش های متعدد « صدای معلم » در مورد عواقب و آثار زیان بار تعطیلی مدارس بر اثر کرونا را در 26 ماه مذکور مطالعه کرده و به آن آگاه است ؟

آیا  وزیر آموزش و پرورش در جریان توصیه ها و بیانیه های کار گروه فوری پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش در مورد نتایج تعطیلی مدارس بوده است ؟

ممکن است آقای نوری بگوید من آن زمان وزیر آموزش و پرورش نبودم اما به هر صورت وزارت آموزش و پرورش در این مورد و همه  مسئول است و نمی تواند از خود سلب مسئولیت نماید و وزیر آموزش و پرورش می باید که مسئولانه و منصفانه سخن بگوید .

بهتر است وزیر آموزش و پرورش در این مورد توپ را در زمین دیگران نینداخته و در این مورد با صداقت سخن بگوید و رفتار کند .

مسئول مستقیم و تصمیم گیرنده اصلی در مورد تعطیلی مدارس  و استمرار آن خود « دولت » و به عبارتی « حاکمیت » بود و « صدای معلم » بارها از عملکرد « ستاد ملی مقابله با کرونا » در مورد لوث شدن آموزش انتقاد کرد .

این هشدارها به کرات حتا در نشست های رسانه ای وزارت آموزش و پرورش و فقط توسط رسانه ی مستقل « صدای معلم » بیان گردید اما هیچ فرد و نهادی این « صدا » را نشنید .

وزیر آموزش و پرورش و سایر مسئولان نظام جمهوری اسلامی که تا این حد نگران تبلیغات و هجمه های دشمن هستند لطفا توضیح دهند که چه اقداماتی را فارغ از شعار و تبلیغات برای بیان مسالمت آمیز و قانونی مطالبات معلمان و سایر گروه های اجتماعی و شنیدن « صدای » آنان انجام داده اند ؟

آیا با امنیتی کردن فرهنگ ، « امنیت » برقرار می شود ؟

شخص وزیر آموزش و پرورش برای حل و یا تعدیل « نارضایتی فراگیر معلمان » که اشکال بیرونی آن به وضوح در مناسبت های مختلف هویداست چه کرده است ؟

آیا با احاله دادن همه مسائل و مشکلات به بیرون از مرزها و « کار دشمن دانستن » اعتماد جامعه به مقامات و مدیران نظام ترمیم می شود ؟

پایان گزارش/

ارسال مطلب برای صدای معلم

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

گروه رسانه/

« جمعی از استادان علوم تربیتی و روانشناسی » در خصوص رخدادهای جاری کشور بیانیه ای صادر کردند .

در این بیانیه آمده است :

« آنچه بر مهسا امینی گذشت، اکنون به نقطه عطفی در جامعه ما تبدیل شده است؛ نقطه عطفی که باید در آن به تأمل نشست و دربارۀ راه و رسمی که تاکنون برای دگرگونی فرهنگی و دینی جامعه به کار گرفته شده، به دیده انتقاد نگریست.

تحلیل بیرونی رخدادهای جاری از منظر ترفندهای دشمن، یکی از زاویه های دید است و به جای خود ضروری، اما نمی توان و نباید آن را به منظر مسلط و واحد برای درک این رخدادها تبدیل کرد و همه معترضان را با عنوان اغتشاشگر از پیش راند » .

در پایان ؛ نویسندگان این بیانیه چنین آورده اند :

«همت و شجاعت ایجاد تغییر و دگرگونی در سیاستها و شیوه ها، مطلوب فوری جامعه ماست.

در این راستا، آزادی فوری دانشجویان بازداشتی می تواند طلیعه این تغییر باشد »

متن کامل این بیانیه که در اختیار « صدای معلم » قرار گرفته به شرح زیر است .

گروه گزارش/

به نظر می رسد شعار دادن و حرف های بی پشتوانه زدن در میان مدیران و مقامات آموزش و پرورش در دولت سیزدهم به یک روند و فرهنگ رایج و غالب تبدیل شده و گوشی برای شنیدن واقعیات و به تبع آن تغییر بنیادین در سیاست ها و برنامه ریزی ها مشاهده نمی شود .

در این رابطه ، پرتال وزارت آموزش و پرورش نوشت : ( این جا )

« با معلمان كارآمد؛ دانش آموزانی در تراز انقلاب اسلامی تربيت خواهد شد .

رئیس سازمان مدارس و مراکز غیر دولتی در بازدید از مدارس غیردولتی جزیره کیش بر ويژگی های علمی، اخلاقی و عقیدتی معلم كارآمد تاكيد كرد.

  احمد محمود زاده در دیدار دانش آموزان و معلمان در جزیره کیش با اشاره به توان و ظرفیت معلمان، بیان كرد: امروز همه ما باید با نگاه به اجرای سند تحول بنیادین و تعلیم و تربیت تمام ساحتی در جهت تعلیم و تربیت دانش آموزان تلاش کنیم و به دنبال آن باشیم که انسانی در تراز انقلاب اسلامی و حیات طیبه تربیت کنیم و قطعا این هدف با زمينه سازي از توان و بهره گیری از دانش معلمان خوب و دارای برجستگی‎های علمی، اخلاقی و عقیدتی ميسر خواهد شد و این بسترسازی تربیتی در تمام مدارس کشور باید با بهره گیری از ظرفیت‎های ذی‎نفعان آموزش و پرورش صورت پذیرد .

وي تصريح كرد: اعتقاد داریم همه مردم باید در آموزش و پرورش نقش آفرینی کنند تا با استفاده از ایده‎های مختلف و متنوع مردم، حیات طیبه را محقق کنیم .

نخستین پرسش « صدای معلم » از رئیس سازمان مدارس و مراکزغیر دولتی آن است که فرآیند و مکانیسم تولید و تربیت « معلم کارآمد » در نظام آموزشی ایران چگونه است ؟

آیا این مسئولان تصور می کنند « معلم کارآمد » از همین فرآیند معیوب و ناکارآمد « رتبه بندی معلمان » بیرون می آید ؟

آیا ایشان و سایر همکاران وی به بحران « نارضایتی فراگیر معلمان » اعتقادی دارند ؟

 كارگروه مطالعات فوری پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش در بیانیه ای اعلام کرد : ( این جا )

« نظام آموزش‌ و پرورش ايران با نزديك به یک میلیون معلم و 14 میلیون دانش‌آموز، جمعيت بخش عمده‌اي از جمعيت كشور را تشكيل مي‌دهند.عنصر اصلی نظام آموزش‌ و پرورش « معلم » است و هیچ عاملی به‌اندازه معلمان با انگيزه، متعهد و توانمند در تحقق غايت‌هاي تربيتي مؤثر نيست. آیا وزارت آموزش و پرورش اعتقاد و یا باوری به استقلال نهاد « انجمن اولیا و مربیان » به عنوان یک نهاد غیردولتی دارد ؟

بنابراين، رضايت شغلي معلمان بسيار مهم است و اين مهم نبايد از طرف سياسگذاران و مديران ارشد نظام آموزشي مورد غفلت واقع شود. زيرا، معلم ناراضی و بی‌انگیزه هرگز نمی‌تواند کیفیت آموزش را تضمین کند. با وجود اين، در سال‌های اخیر فضاي نارضایتی بر جامعه معلمان کشور حاكم شده است و نشانه‌هاي اين نارضايتي فراگير در تجمعات اعتراضي آنها در سال تحصيلي گذشته آشكار  شده است و بيم آن مي‌رود كه اين نارضايتي به اختلال  عمده در كاركرد نظام آموزش و پرورش منجر شود. صرف نظر از موجه بودن اعتراض‌ها و تجمعات اخير معلمان، اين تحركات تا مويرگ‌هاي بدنه آموزش و پرورش نفوذ كرده است. »

در پایان این نامه ی هشدار آمیز چنین آورده شده است :

« طرح اين مسأله را نبايد در حد اظهار ناراحتي از وضع معاش معلمان تلقي كرد بلكه طرح مسأله به مثابه هشدار جدي و فرياد ناله‌اي است براي آينده نظام آموزش و پرورش ايران.

مسأله اصلي اين است كه آيا نظام آموزشي با معلمان ناراضي مي‌تواند به مأموريت خود ادامه داده و رسالت خود را انجام دهد؟ »

رئیس سازمان مدارس و مراکزغیر دولتی به صورت دقیق و مستند توضیح دهد که مردم چگونه باید در آموزش و پرورش نقش آفرینی کنند ؟

وقتی نظام آموزشی با کارکردها و رویکردهای معیوب ، غیرعلمی و ایدئولوژیک خود حداقل در چهار دهه گذشته ، « بنیان خانواده » را تخریب کرده و در همه شئون آن دخالت می کند و قائل به هیچ دیالوگی و پذیرفتن قرائت « دیگری » میان « تعلیم و تربیت رسمی » و « تعلیم و تربیت غیررسمی » نیست ؛ فرآیند مشارکت واقعی و اثربخش چگونه حاصل خواهد شد ؟

آیا شعار دادن دیگر بس نیست ؟

به عنوان نمونه ؛

آیا وزارت آموزش و پرورش اعتقاد و یا باوری به استقلال نهاد « انجمن اولیا و مربیان » به عنوان یک نهاد غیردولتی دارد ؟ ( این جا )

اگر واقعا این مقامات به خیر و منفعت عمومی ایرانیان پای بندی سیستماتیک دارند و دروغ نمی گویند ؛ اجازه دهند تا نهادهای مدنی و فرهنگی فارغ از دخالت دیگران و افراد غیرمتخصص و نابلد ، مسیر بلوغ و تکامل خود را در جهت « خیر عمومی » طی کنند . ( این جا )

پایان گزارش/

ارسال مطلب برای صدای معلم

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

وقتی مشکلات روی هم انباشته می­ شوند، بعضی به واژه و مفهوم دموکراسی متوسل می­ شوند و تحقق آن را به عنوان راه­ حل مطرح می­ کنند. البته اگر نروژ، سوئد، دانمارک و آلمان نمونه ­های دموکراتیک تلقی شوند، این قضاوت منطقی است. اما آیا افراد می­ دانند دموکراتیک شدن چه فرآیندها، اصول و تمرین­ های سختی در بر دارد؟ این افراد چقدر متون و ادبیات دموکراسی را خوانده ­اند و بر آنها مسلط هستند؟ تا چه میزان با تاریخ این کشورها با دقت و جزئیات آشنایی دارند؟ دست یابی به توافق، تفاهم، هماهنگی، اجماع، قاعده­ مندی، سیستم داشتن و قابل پیش­ بینی بودن بسیار کار دشواری است.

اگر خروج از قرون وسطی و تحولات جدی دوره رنسانس را حدود 1500 میلادی در نظر بگیریم، چه میزان متون و ادبیات در این 520 سال برای تحقق، تکامل و اصلاح دموکراسی تولید شده است؟ هزاران فیلسوف، اقتصاددان، جامعه شناس، عالم علم سیاست، روان شناس و دانشمند علوم در کنار هم و با اصلاح اندیشه­ های یکدیگر، متون نوشته­ اند و اثر گذاشته ­اند تا آن که امروز، وزیر دانمارکی به عنوان یک قرارداد اجتماعی و بدون آنکه هزینه ­ای بر بودجه عمومی کشور تحمیل کند، با دوچرخه به محل کار خود می­ رود. متون امروزی هابرماسِ آلمانی، صورتِ آخِر چندین قرن نوشته و فکر از ژان بُدن (1596-1530) تا ماکس وبر (1920-1864) است.

در نهایت، دموکراسی نتیجۀ همکاری کسانی است که فکر می ­کنند، حال این فکر کردن برای فلسفه باشد یا کارآفرینی؛ برای قانون پذیری باشد یا تولید ثروت؛ برای افزایش امنیت ملّی باشد یا حفاظت از محیط زیست؛ برای ارتقای کارآمدی در آموزشِ دبستانی باشد یا ارتقای ایمنی خودرو؛ برای اصلاح نظام بانکداری باشد یا تشویق شهروندان برای عبور از خطوط عابر پیاده. این حسِ اجتماعی و جزیی از جمع بودن و کار مثبت برای جمع کردن، مبنای روانی و فلسفی دموکراسی است. جمعی تصمیم گرفتن، با اکثریت تصمیم گرفتن، به فکر منافع و مصلحت عامه بودن و جلوگیری حقوقی از انحصار و عدم شفافیت، نتیجه­ ی چند قرن کار فکری است. هرچند کتابخانه ­ها و دانشگاه­ هایی که قرن­هاست به وجود آمده ­اند بنیان این زحمات فکری است ولی شخص علاقه مند نیز می­ تواند ماه­ ها در موزه­ های لندن، برلین، پاریس، فلورانس، وین، مادرید، ونیز، استکهلم و رم، وقت کیفی بگذارد تا تاریخِ اندیشه و سیرِ انباشتی و تکاملی هزاران نفر را مشاهده کند.

به نظر می­ رسد حدود 5000 کتاب در پنج قرن اخیر به صورت تکمیل کننده یکدیگر در فلسفه، اقتصاد، سیاست، علم و جامعه شناسی نوشته شده است تا اینکه خانم مرکل صدر اعظم آلمان قبول کند هر تصمیم او باید با افکار عمومی در آلمان هماهنگ باشد و او خودش باید، خرید منزلش را انجام دهد.

دموکراسی قرص مُسکّن نیست، بلکه باور است: باوری که در اعماق وجودی انسان­ها ریشه دوانده است.

دموکراسی صرفاً میزگرد، سخنرانی و راه­پیمایی نیست بلکه باورهای ناخودآگاهِ نخبگان سیاسی و فکری یک جامعه است که طی سال ­ها و در یک نظام آموزشی مشترک، آنها را درونی (Internalize) کرده ­اند.

اگر مجموعه­ ی حاکمیت یک کشور، متون مشترکی نخوانده باشند، به باورهای مشترک نیز دست نخواهند یافت. سرنوشتِ ملت­ ها در گروی افکاِر اکثریتِ آنها است.

دلیل اصلی اینکه اروپا و آمریکا به راحتی به توافق دست می ­یابند، متون مشترک فلسفی و اقتصادی است که خوانده ­اند. طبیعی است وقتی نخبگان یک کشور از رشته­ های مختلف با ادبیات متنوع دور هم جمع شوند نمی ­توانند به اشتراک نظر برسند و هر فرد، کار خود را انجام می­ دهد و برآیند این کارها، حداقل ناهماهنگی و حداکثر هرج و مرج خواهد بود. در شرایطی دو یا چند نفر می ­توانند هماهنگ باشند، قابل پیش ­بینی باشند و باهم کارها را پیش ببرند که از یک فرهنگ استنباطی مشترک برخوردار باشند.

آیا فردی می­ تواند ادعا کند که دموکراسی را می­ شناسد ولی کتاب قرارداد اجتماعی ژان ژاک روسو را (نه خودش) بلکه سر کلاس و با استاد نخوانده است؟ 

ادبیات مربوط به دموکراسی را باید ده ­ها بار خواند و بحث کرد تا به تدریج متوجه شد. ناهماهنگی و ناکارآمدی ریشه در ازهم­ گسیختگی فکری دارد. وقتی ده­ ها مدیر و تصمیم­ گیرنده با ده­ ها سابقۀ فکری و مطالعاتی و گرفتن مدرک در حین کار دور هم جمع شوند، هر یک نوعی استنباط شخصی از مفاهیم حکمرانی و مدیریت خواهند داشت و نتیجه کار آنها نمی ­تواند مبتنی بر دقت، کارآمدی و انباشت پیشرفت­ ها باشد. اگر مجموعۀ نخبگان سیاسی یک کشور ادبیات و متون مشترک فلسفی و اقتصادی و سیاسی نخوانده باشند، نمی ­توان در انتظارِ برآیندِ کارآمدِ عملکردِ آنها نشست.

دموکراسی را دست­ کم گرفته ­ایم؛ کما اینکه در دوره قاجار نیز، نویسندگانی تصور می ­کردند با چند کتاب و گردهمایی می ­توانند حکومت قانون بنا کنند.

کلید دموکراسی در نوع ارتباطی است که میان افراد فکری، نوآور، باهوش و توانا وجود دارد. کافی است خاطرات علینقی عالیخانی، وزیر اقتصاد ایران در دهۀ 1340 را بخوانید تا ببینید سیستم و جامعه با افراد توانا چه نوع رفتارِ بدی می­ کند.

دست یابی به توافق، تفاهم، هماهنگی، اجماع، قاعده­ مندی، سیستم داشتن و قابل پیش­ بینی بودن بسیار کار دشواری است. خاورمیانه راه طولانی دارد تا از دایرۀ اطاعت به فضاهای مشترک فکری، استنباطی و کارکردی برسد.

یک دلیل اینکه وزیر خارجه کانادا فرصت می ­کند با تک تک بازماندگان سانحۀ هوایی ملاقات حضوری کند به این خاطر است که سیاست خارجی کانادا یک سیستم است و مرتب کار می­ کند و وزیر خارجه فرصت دارد تا این کار را انجام دهد. اگر سیاست خارجی کانادا به دلیل ناهماهنگی ­ها، سوء استنباط ­ها، خودخواهی­ ها و انحصارها، هر نیم ­روز یک بحران داشت، چنین اهتمامی صورت نمی­پذیرفت. توافق فکریِ جمعی است که باعث می ­شود مسئولین اجرایی در اروپا ساعت پنج عصر به بعد به زندگی خصوصی خود بپردازند تا آنکه تا ساعت دوازده شب در جلسات باشند.

اگر جایی به دنبال دموکراسی می­ گردیم، مکان آن در مدارهای نخبگان فکری و سیاسی یک کشور است که چه نوع تعاملی با یکدیگر دارند و اصولاً با فکر و اندیشه چگونه برخورد می­ کنند: تبعی یا تکاملی؟

 کلید دموکراسی در نوع ارتباطی است که میان افراد فکری، نوآور، باهوش و توانا وجود دارد. چینی­ ها به تدریج از حالت تبعی به تکاملی حرکت کرده­ اند، هرچند راه طولانی در پیش دارند. اگر دایرۀ نخبگان سیاسی یک کشور چنین انتقالی را در جهان امروز و با پیچیدگی­­ های تصمیم­ گیری امروز، تجربه نکنند، مرتب اشتباه خواهند کرد و اشتباهات بر روی هم انباشته خواهند شد. لیبی، عراق، ونزوئلا و کره شمالی نمونه­ هایی از این وضعیت هستند. با انباشته شدن اشتباهات و خطاهای محاسباتی به دلیل فقدان ساختار الیت (Elite) در یک کشور، یا خارجی در نهایت مسلط می شود و یا به زنگ ­زدگی (Corrosion) نظام مدیریتی می ­انجامد.

در دموکراسی­ ها هم، اشتباه می­ شود، ولی اشتباهِ جمع است که بسیار راحت­ تر اصلاح می­ شود و تکرار نمی­ شود. اگر پهلوی دوم در رابطه با دموکراسی، متونی را خوانده بود و درونی کرده بود، به شهروندان کشور خود نمی­ گفت که اگر فردی راه او را نمی­ پسندد می­ تواند گذرنامه خود را مجانی گرفته و از کشور مهاجرت کند.

بیش از  500 سال هزاران نفر زحمت کشیده ­اند تا مانع از این ویژگی­ ها شوند: خود بزرگ پنداری، خود درست پنداری، خود برتر پنداری. همچنین ساختاری ساخته ­اند تا این ویژگی ­ها عمومی شوند: مشورت کردن، یادگیری، هماهنگی، باهم تصمیم گرفتن، سیستم ساختن، قابل اتکا بودن، به افراد توانا میدان دادن، احترام به تفاوت­ های فکری، به رسمیت شناختن تفاوت­ های فکری.

فهم دموکراسی و عمل دموکراتیک بسیار کار مشکلی است. از کسانی که حداقل 500 کتاب از نویسندگان پنج قرن اخیر نخوانده ­اند، به زبان­ های خارجی مسلط نیستند، دانشگاه نرفته ­اند و استاد ندیده ­اند و تمرین تفاهم و تعامل نکرده ­اند، طبعاً نباید انتظار دموکراتیک بودن را داشت. این مفاهیم، معانی عمیق تاریخی دارند. وضع ما طبیعی است. تا زمانی که متون نخوانیم، به توافق و اجماع نرسیم، با هم تصمیم نگیریم، برای افراد توانا جا باز نکنیم و به اندیشه­ های گوناگون احترام نگذاریم، همچنان در سعی و خطاها، بقا خواهیم داشت.

سرنوشتِ ملت­ ها در گروی افکاِر اکثریتِ آنها است.

دموکراسی سال­ ها تمرین می ­خواهد.

سایت محمود سریع القلم

آذربایجان شرقی

گروه گزارش/

اردیبهشت امسال در آزمون استخدامی شرکت کردند و با گذراندن یک دوره تقریبا دو هفته ای سر کلاس رفتند .

اخبار و گزارش ها حاکی هستند که حدود بیست هزار نفر به این شیوه جذب آموزش و پرورش شده و اکثرا هم سهمیه تهران هستند .

این ها معلمانی هستند که به « ماده 28 » ی معروف هستند اما قرار بوده که مطابق اساسنامه دانشگاه فرهنگیان برای آنان دوره یک ساله مهارت آموزی برگزار شده و سرانجام با قبولی در « آزمون اصلح » وارد آموزش و پرورش شوند اما این دوره در زمان وزارت یوسف نوری و ریاست جدید دانشگاه فرهنگیان تنها به « دو هفته » تقلیل یافته است .

ماده 28 اساسنامه دانشگاه فرهنگیان تصریح می کند :

 «  تأمین بخشی از نیازهای خاص آموزش و پرورش در رشته‌هایی كه امكان توسعه آن ازطریق «واحد دانشگاهی» وجود ندارد، مطابق با ضوابط و مقررات وزارت آموزش و پرورش و از میان دانش‌ آموختگان سایر دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالی و پژوهشی سراسر كشور و حوزه‌های علمیه، با شرط گذراندن حداقل دوره یك ساله مهارت آموزی در «دانشگاه فرهنگیان» بلامانع می‌باشد . » همه آن چه وزیر آموزش و پرورش و به ویژه رئیس تازه وارد دانشگاه فرهنگیان در مورد « تربیت معلم تمام ساحتی » بر اساس « سند تحول بنیادین » می کنند چیزی جز ادعا و شعاری بی پشتوانه و دور از واقعیات نیست و آن چیزی که برای این مقامات ارزش و جایگاهی ندارد همانا تربیت « معلم حرفه ای » و حفظ « کیفیت آموزش » است .

« قاسم زاده » مدیر دبیرستان های تهران به « صدای معلم » می گوید :

« یکی از این معلمان ماده 28 که اداره آموزش و پرورش برای من فرستاده اصولا ناشنوا است و قرار است که در سال آخر رشته علوم انسانی تدریس کند .

بسیاری از این معلمان جدید الورود مدیریت کلاسداری ندارند و به فنون معلمی آشنا نیستند .

یکی از مدیران دانشگاه فرهنگیان در این زمینه به « صدای معلم » چنین می گوید :

« متاسفانه در این مورد کسی مسئولیت قبول نمی کند و توپ را به زمین یکدیگر حواله می کنند .

دانشگاه فرهنگیان توجیه اش این است که تحت فشار وزارت آموزش و پرورش این کار را انجام داده است و از سوی دیگر اولویت این دانشگاه برای تربیت 25 هزار نیرویی است که قبلا در این دانشگاه پذیرفته شده اند .

 وزارت آموزش و پرورش هم عنوان می کند که دانشگاه فرهنگیان فاقد توان و امکانات لازم و کافی در این مورد بوده و نمی تواند به وظیفه خویش عمل کند .

با وجود چراغ سبز وزارت آموزش و پرورش برای جذب این گونه معلمان اما این وزارتخانه حاضر نیست آنان را در رتبه بندی معلمان شرکت دهد چرا که می گوید این معلمان گواهی آزمون اصلح ندارند !

نکته ی تاسف آور آن که برخی جریانات در زمان سرپرستی « محمود مهرمحمدی » بر دانشگاه فرهنگیان دائما ایشان را متهم می کردند که با پر رنگ کردن ماده 28 قصد تضعیف دانشگاه فرهنگیان و مقابله با منویات و فرامین رهبری را دارد اما این افراد و جریان های سیاسی در حال حاضر در برابر ورود و جذب فله ای و بی حساب و کتاب معلمان مطابق همان ماده 28 سکوت کرده اند و حرفی نمی زنند .

به نظر می رسد وزارت آموزش و پرورش برای آن که در افکار عمومی و به ویژه نمایندگان مجلس شورای اسلامی متهم به بی کفایتی و ناکارآمدی در مدیریت بحران کمبود معلم نشود دست به چنین اقدامات غیرعلمی و  غیر کارشناسی زده و همه آن چه وزیر آموزش و پرورش و به ویژه رئیس تازه وارد دانشگاه فرهنگیان در مورد « تربیت معلم تمام ساحتی » بر اساس « سند تحول بنیادین » می کنند چیزی جز ادعا و شعاری بی پشتوانه و دور از واقعیات نیست و آن چیزی که برای این مقامات ارزش و جایگاهی ندارد همانا تربیت « معلم حرفه ای » و حفظ « کیفیت آموزش » است .

پایان گزارش/

ارسال مطلب برای صدای معلم

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

سمنان

گروه گزارش/

طرح «پرسش مهر» از سال تحصیلی ۱۳۷۶-۱۳۷۷ یعنی همزمان با ریاست جمهوری دوره محمد خاتمی آغاز شد و تاکنون استمرار داشته است .

از انش‌آموزان و فرهنگیان در قالب یادداشت، مقاله، مصاحبه و ... هم درخواست می شود تا به این پرسش پاسخ دهند .

در سال تحصیلی جدید ابراهیم رئیسی به عنوان رئیس جمهور این سنت خوب و به جا را اجرا کرد .

رئیسی از دانش‌آموزان خواست پاسخ دهند که شاخص‌های مدرسه خوب از نظر آن‌ها چیست؟

رئیسی با اشاره به اینکه در میان پاسخ دانش‌آموزان به سؤال مهر پارسال نوشته‌های بسیار وزین و پرمحتوایی وجود داشت، از همه دانش‌آموزان خواست امسال هم باانگیزه و علاقه به این سؤال پاسخ دهند چرا که جایگاه مدرسه خوب در تربیت انسان تراز برای اداره خود، خانواده و جامعه بسیار مهم است .

رئیس‌جمهور امسال سؤالی نیز برای معلمان طرح کرد و از معلمان خواست به این سؤال پاسخ دهند که برای افزایش بهره‌وری در آموزش و پرورش چه اقداماتی باید انجام شود؟

اما زمانی که سطح پرسش ها در این مدت مورد بررسی و مداقه قرار می گیرند این « پرسش » به جد مطرح می شود که آیا این فرصت به سمت « کیفی شدن » و « پرمحتوا شدن » حرکت کرده و یا آن که دچار سطحی نگری و ابتذال گردیده است ؟

به این پرسش ها که توسط آقای خاتمی مطرح شد دقت نمایید : زمانی که سطح پرسش ها در این مدت مورد بررسی و مداقه قرار می گیرند این « پرسش » به جد مطرح می شود که آیا این فرصت به سمت « کیفی شدن » و « پرمحتوا شدن » حرکت کرده و یا آن که دچار سطحی نگری و ابتذال گردیده است ؟

« سوالاتی که خاتمی از دانش‌آموزان پرسید:

 1- اهمیت قانون مندی و احترام به قانون چیست؟ راه‌کارهای استقرار امنیت و راه‌ حل‌های عملی برای بیرون راندن بیگانگان از منطقه با هدف پرورش و روحیه مسئولیت پذیری، مشارکت جویی و تحقیق و پرسش‌گری و ایجاد اعتماد به نفس و خودباوری در جوانان و نوجوانان و حضور پر نشاط و جدی در عرصه فعالیتهای فرهنگی، سیاسی و اجتماعی چیست؟

2- دین و آزادی در قانون اساسی که روح ملت و اساس وحدت ملی است، چه جایگاهی دارد؟ با گفت‌و گوی تمدن‌ها چگونه می‌توانیم جهانی زیباتر و انسانی‌تر بسازیم؟

3- - راز و رمز انحطاط تمدن بزرگ ایران اسلامی و طرز تلقی منفی جهان نسبت به آن چیست؟ انقلاب اسلامی در گشودن راه رهایی از این نگون‌ساری چه نقشی داشته است؟ برای رساندن کشور و ارتقای ملت به جایگاه شایسته و واقعی خود در جهان امروز و تاریخ چه باید کرد؟

4- در جهان به هم پیوسته امروز چگونه می‌توانیم با پرهیز از تنش‌های جهانی و دست یابی به پیشرفت‌ همه جانبه و پایدار، هویت دینی و ملی خود را حفظ کرد؟  موانع مهرورزی و عوامل خشونت اعم از ترور و جنگ در عرصه‌ جهانی چیست و مبارزه با آنها و حرکت به سوی صلح مبتنی بر عدالت چگونه میسر است؟

5- نسبت رشد عقلانی، آزادی، برابری و اخلاق در نظام داد بنیاد مهدوی مورد انتظار ما چگونه است و آگاهی و اراده آدمی در رسیدن به این نظام چه نقشی دارد؟ مهدویت در ادیان الهی به ویژه یهودیت، مسیحیت و دین زرتشت چگونه است؟ از نهضت مشروطیت و نهضت ملی شدن صنعت نفت و انقلاب بزرگ اسلامی چه درس هایی می آموزیم؟ ملت رشید ایران چه می خواست و به کجا رسید؟ اصلاحات در 150 سال اخیر کشور ما تاکنون چه نقشی داشته است و موانع و دستاوردهای آن چگونه بوده است؟ »

پرسش « صدای معلم » از رئیس دولت سیزدهم آن است که این دو پرسش خطاب به دانش آموزان و معلمان ایرانی بر اساس کدامین نیازهای آنان و شرایط روز جامعه و جهان انتخاب شده اند ؟

پرسشی که خطاب به دانش آموزان مطرح شده بسیار کلی بوده ، اساسا ویژگی های یک پرسش را شامل نیست .

مساله ای که حداقل برای « معلمان ایرانی » متصور است « نارضایتی فراگیر » آنان از شرایط موجود است و این که حقوق قانونی و شهروندی آنان مطابق قانون اساسی و سایر قوانین مانند قانون مدیریت خدمات کشوری نادیده گرفته شده و آنان پس از گذشت بیش از چهار دهه هنوز به « تبعیض سازمان یافته و نهادینه شده » در سیستم معترض بوده و مساله اصلی این که « صدای » آنان شنیده نمی شود .

توصیه « صدای معلم » به رئیس جمهور آن است که پیش از وارد شدن در چنین مباحثی مطالعه خود را در  این حوزه دقت و عمق بخشیده و به تراز شعور عمومی این حوزه احترام قائل شوند .

پایان گزارش/

ارسال مطلب برای صدای معلم

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید