بارها گفتم که به نظر من مشکل ما اعتقادی و ایدئولوژیک نیست، بلکه اخلاقی و سایکولوژیک است. مشکل ما مشکل اخلاقی و فرهنگی است. اجازه بدهید بعد از این همه سال کمی بیپرده حرف بزنم. ما مردمی هستیم که گفت و گوی محترمانه، احترام به حقوق یکدیگر، رعایت مرز و حریم دیگران و رعایت حقوق و آزادیهای یکدیگر را بلد نیستیم. بخش اعظم جامعه ما مثل کودکی است که در درک…
بحران زیرساختهای آموزشی، بیش از آن که بحرانِ کمبود بودجه باشد، بحرانِ «از دست رفتن حکمرانی» است
سپیده طیب قاسمی/ مدیرکل اسبق نوسازی مدارس استان آذربایجان غربی
مقدمه در بررسی تاریخچه ساختارهای اداری در حوزه آموزش و پرورش ایران، قانون تأسیس سازمان نوسازی مدارس در ۲۸ اردیبهشت ۱۳۵۴، فراتر از یک سند حقوقی، تجلیِ یک الگوی پیشرفته از حکمرانی (Governance) در زیرساختهای آموزشی بود. با این حال، بررسی روند تغییرات ساختاری در دهههای اخیر نشان میدهد که این نهاد از سطح مدیریت استراتژیک و حکمرانی به سطح ادارهگری صرف (Management) سقوط کرده است؛ شکافی که ریشه در تغییر…
« تلاش برای طبیعی جلوه دادنِ قطعِ اینترنت، نوعی تلاش برای کاهشِ شفافیت است »
آذر منصوری/ دبیرکل حزب اتحاد ملت و رییس جبهه اصلاحات ایران
عده ای با تکرار یک عبارت مشخص، تلاش می کنند تا یک پدیده بحثبرانگیز، به امری عادی تبدیل شود: «طبیعی است که در شرایط جنگی، اینترنت قطع شود.» این جملهپردازی، با هدفِ جابهجا کردنِ مسئولیت از ارادهی سیاستگذاران به سمت شرایطِ محیطی، سعی دارد قطعِ دسترسی به اطلاعات را به عنوان یک اتفاقِ پیشبینیناپذیر و خارج از کنترل معرفی کند. اما اگر نگاهی دقیقتر به واقعیتهای میدان های نبرد مشابه بیندازیم، متوجه…
« ظاهرا هیچ مقام مسئولی اعم از وزیر آموزش و پرورش، شورای عالی انقلاب فرهنگی، رییس جمهور و یا رییس مجلس، مسئولیت بازگشایی مدارس را نمی پذیرد ! »
ابتدا با گذاشتن یک کامنت در زیر یادداشتی، خواستم طرح موضوع کنم اما عمق مسأله برای کودکان ابتدایی آن قدر تأثیر ماندگاری دارد که لازم دیدم به چند نکته مهم اشاره کنم. شاید کل ماجرا را یک اتفاق ساده فرض کنید و اهمیتی بدان قائل نشوید اما وقتی جامعه هدف، کودکان هستند باید به همه جوانب بیندیشیم. عنوان خبر 19.30 از شبکه سهند تبریز روز دوشنبه 21 اردیبهشت 1405: « برگزاری…
« این خاک را کسانی نگه داشتند که ماندند؛ نه کسانی که مردم را به رفتن عادت دادند »
شب آرام روی شهر افتاده بود و نور تلویزیون تنها روشنایی اتاق پیرمرد بود. صدای خندهی کسی از تلویزیون آمد: «هر که اینترنت بهتر میخواهد، برود افغانستان.» پیرمرد کنترل را پایین گذاشت و مدتی به دیوار خیره ماند. از نسل پنج و مسترکارت چیزی نمیدانست، اما تحقیر را خوب میشناخت. دستش را روی زانوی زخمیاش کشید؛ یاد سالهایی افتاد که جوان بود و در سرمای جبهه، برای همین خاک میایستاد. آن…
« پیشرفت آموزش کشور در گرو پاسداشت معلم، بهرهگیری از تجربه پیش کسوتان و تقویت همدلی در میان جامعه فرهنگیان است »
عصر سهشنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵، روستای سرسبز و دلانگیز سرزیارت در جاده چالوس، میزبان رویدادی صمیمی و ارزشمند با عنوان « یاد یاران » بود؛ گردهماییای فاخر که به میزبانی و دبیری دکتر وحید یعقوبی برگزار شد و جمعی از پیش کسوتان، مدیران ملی و استانی و فرهیختگان عرصه تعلیم و تربیت را در کنار یکدیگر نشاند. این محفل فرهنگی با حضور چهرههای برجسته، از جمله عالیجنابان خسرو ساکی (معاون پیشین…
« ابزارهای ما مدرن شدهاند، اما غرایز ما همچنان همان غرایز کهن باقی ماندهاند »
در این روزها که از هر سو خبرهای جنگهای خانمان برانداز و عالم سوز به گوش میرسد، این پرسش در ذهنم خطور کرد که بهراستی چرا تاریخ بشر تا این اندازه آکنده از جنگ و خونریزی بوده است. برای یافتن پاسخی ابتدایی شاید لازم نباشد به کتابهای تاریخ یا میدانهای نبرد نگاه کنیم؛ کافی است نگاهی به اطراف خود بیاندازیم. به پسران شش تا پانزده ساله ـ و حتی بزرگتر ـ…
من برای توصیف وضعیت امروز ایران، استعاره «زامبی» را مفید می دانم ولی نه به معنای موجودی خیالی، بلکه به معنای انسانی که ظاهری عادی دارد اما چیزی اساسی در درونش خاموش شده است
در تمام طول مدت این روزهای سیاه که هزاران سوال بی پاسخ ذهن من را درگیر کرده، تصویری در ذهنم مدام جولان می دهد. تصاویر مرتبط با فیلم هایی که با موضوع حضور زامبی ها در سیاره زمین تا کنون دیده ام. این تصویر هولناک جایگزین همه آنسوالات بی پاسخ شده و تنها سوال باقی مانده این است : آیا کشور ما مورد هجوم زامبی ها واقع شده؟ آیا کسانی که برای…
« دستگاههای اجرایی موظف به شفافیت، پاسخ گویی، انتشار مستندات قابل راستیآزمایی، و پرهیز از رفتارهای نمایشی در ارائه عملکرد خود هستند »
این روزها واژه «جهاد» بیش از آنکه در میدان عمل سنجیده شود، در تیترها و گزارشهای رسانهای تکرار میشود. اما جهاد، در منطق دینی و فرهنگی ما، مفهومی روشن دارد. واژه «جهاد» از ریشه «ج-ه-د» به معنای کوشش، مجاهدت و فعالیت مستمر در عرصههای گوناگون برای رضای خدا و در مسیر رفع نیاز واقعی مردم است؛ نه برای تولید تصویر، عدد و روایتهای خوشخوان. وقتی از «بهسازی و شادابسازی» دهها هزار…
همه چیز به انتخاب ما بستگی دارد : نگاه تقدیری و رفتار منفعلانه، یا نگاه خردمندانه و رفتار مسئولانه
دکتر محمدعلی اسلامی ندوشن نیز سخن زیبایی دارد که به نوعی، به تأثیر عملکرد حاکمیت بر رفتار ملت اشاره دارد: «من گمان میکنم که نشانه خوبی نیست که در یک جامعه راههای مستقیم برای انجام امور عادی ؛ نامرغوب و ناسازگار شناخته شود و هر کسی تمایل داشته باشد، یا ناگزیر گردد که راههای اعوجاجی در پیش گیرد. نتیجه این میشود که مغز رفتهرفته به این عادت بیفتد که در خط…
« بازسازی هر خرابه ای امیدبخش و ضروری است اما خرابه های برجا مانده از آموزش مغفول را چگونه جبران خواهیم ساخت؟ »
چرا کسی به فکر سرانجام سرنوشت حدود یک میلیون دانش آموز، حال کمتر و یا بیشتر از این تعداد جمعیت نیست؟ خانواده هایی که طی دوازده سال تحصیل و حتی قبل تر از آن از دوره مهدکودک و پیش دبستانی، برای امروز فرزندان خود برنامه ریزی یا رؤیاپردازی کرده اند، بلاتکلیف هستند. تنها مسیر موفقیت که توسط خود آموزش و پرورش براین جامعه آماری دیکته شده است و شاخ و برگ…
« در زمان جنگ، معلمها حافظان عقلانیت هستند. و پس از هر آتش بس، مراقبان حافظه »
در دل جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران، واژهها سنگین شدهاند. بعضی کلمات دیگر فقط معنی ندارند؛ زخم دارند. «بمب»، «تحریم»، «حمله»، «پناهگاه». اینها از صفحه خبرها بیرون آمدهاند و نشستهاند روی شانههای بچهها. کلاسها آنلاین با اینترنتی که مدام قطع میشود. بعضی دانشآموزان با صدای انفجار تمرکزشان را از دست میدهند، بعضی با نگرانیِ خانوادههایی که نمیدانند فردا چه میشود. و معلم، همینجا، میان این بیقراری جمعی، ایستاده است. او…
« وقتی کشورها به پیشرفت نزدیک شدهاند که آموزش را جدی گرفتهاند »
حسین صالحی/ رییس هیئت مدیره مجمع خیرین مدرسه ساز و مدرسه یار شهرستان ابهر
« روز معلم » فقط یک مناسبت تقویمی نیست ؛ یک داوری تاریخی است. داوری جامعه درباره اینکه آیا میفهمد «آموزش» صرفاً یک خدمت اداری نیست، بلکه زیربنایِ سرمایهی انسانی و تداومِ هویتِ فرهنگی است یا نه. هر بار که از معلم سخن میگوییم، در واقع درباره آینده سخن میگوییم؛ درباره اینکه فردا در کدام ذهنها شکل میگیرد و کدام دستها مسئولیتِ ساختنش را میپذیرند. در روزگار امروز ؛ معلم فقط…
« این مهم برخاسته از نجابت و از خودگذشتگی توصیف ناپذیر ما است و یا بی اعتنایی به محیط پیرامون و هر آنچه که در آن می گذرد؟ »
سازگاری بی حد و نصاب بیشتر ما با شرایط نامساعد شگفت انگیز است. نسبت به هر نوع وضعیت جدیدی که پیش می آید غیرمنفعل و خاموش هستیم. اما چرا؟ این مهم برخاسته از نجابت و از خودگذشتگی توصیف ناپذیر ما است و یا بی اعتنایی به محیط پیرامون و هر آنچه که در آن می گذرد؟ در بحبوحه جنگ ، به لحاظ درایت و دوراندیشی دولت و اطمینان از احتمال تکرار…
در سکوتِ ترک خوردهی شهر، آنجا که باد عطرِ خاطراتِ سرب را در کوچههای بینام میپیچد، و کودکان با رؤیای پروازِ کبوتران سپید از پنجرههای شکسته به آسمانِ خاکستری خیره ماندهاند؛ صلح، ای مهربانِ دوردست، تو را میخوانمت. زیرِ خاکسترهای خاموش جنگ، آنجا که ریشههای درختانِ کهن با لبانِ تشنه در انتظارِ قطرهای امید به عمقِ خاموشی فرو رفتهاند، در سکوتی که واژهها را بلعیده است؛ صلح، بارانِ دیررس، تو را…
« در غفلت از آموزش همه بیش از حد آسوده و راحت شده ایم اما دریغ از کشت بذر دانایی و آگاهی و خرد و شعور و سلامت عقل و روان »
حقیقتا سفید؛ سفید است و سیاه؛ سیاه؟! یعنی هیچ نمی توان در اصالت این دو رنگ تردید کرد؟ آموزش؛ آموزش است و هر نوع شک و تردید یا اهمال در جریان و استمرار آن، به نتیجه ای فراتر از توقفِ حرکت منجر می شود. یعنی پس گرد و سوزاندن تمامی پتانسیل های مستعد تعلیم و تربیت برای دهه ها و حتی سده ها، چون یک دهه یا یک سده سکوی پرش…
کجا پیروز باشد آنکه تنها را جدا خواهد؟ که دریا هم شکوهش را زِ جمعِ قطرهها دارد و جهان از نخستین صبحهای خاک این رازِ کهن را آهسته در گوشِ انسان گفته است: هیچ موجی تنها برنمیخیزد. باد اگر هزار نام داشته باشد باز راهش از شانههای دریا میگذرد؛ و رودها پیش از آنکه به آغوشِ آبی برسند سالها تمرینِ پیوستن میکنند. ما نیز در میانِ این تاریخِ بلندِ رنج و امید…
« آنچه لازم است، بازنگری در سبک ارتباطیِ نظام آموزشی با معلمان است »
محمد امین چهاردولی/ دکترای جامعه شناسی، معلم و مدرس دانشگاه
در سالهای اخیر، رسانهی شاد به عنوان یکی از اصلی ترین کانالهای ارتباطی میان نهاد آموزش و پرورش و معلمان جای گرفته است. همین بستر، به فضایی برای سوءاستفادهی افرادی بدل شده که با تکرار دقیق لحن، واژگان و ساختارهای اداری حاکم بر سیستم آموزشی، از معلمان اخاذی میکنند. کلاهبرداران، زبان و سبک ارتباطیِ نهاد آموزش و پرورش را درونی کرده و همان را علیه معلمان به کار میگیرند. آنچه این…
« صلح از همینجا آغاز میشود؛ از لحظهای که آدمها میفهمند ادامه دادن، تنها زمانی ممکن است که دستها نه مشت، که سایهی روشن یکدیگر باشند »
بعد از روزهایی که صدای انفجار حالا فقط در خاطرهها پژواک میشود و شهر، همچون بیماری که تازه تبش افتاده، آرامآرام نفس میگیرد، چیزی در هوا جریان دارد که پیشتر نبود: میلِ آرامِ صلح. نه صلحِ جشنها و پرچمها؛ صلحی از جنس پوست و استخوان آدمها. صلحی که از دل خستگی میروید، نه از قدرت. در خیابانهایی که هنوز بوی سوختگی درشان مانده، آدمها با قدمهایی آهسته راه میروند؛ اما…
« که خستگانِ راه و آنان که شب را با نگرانیِ فردا در پنجرههای خاموش به صبح رساندهاند بر گردِ آتشِ دیرپایِ این خانهٔ کهن نفسِ آشتی دمیدهاند »
با من خیال کن که صبح از شکافِ کوه و از میانِ دودِ زمانه بر شانههای خستهٔ ایران نوری تازه دمیده است با من خیال کن که در رگهای خاکِ تشنهٔ این دشتهای پیر از صبوریِ نسلها و خونِ آرزوهای ناتمام جانی دوباره دمیده است با من خیال کن که از دهانِ زخمیِ تاریخِ این سرزمین از لابهلای روایتهای ناتمام در چشمهای مردمِ این خانهٔ کهن روشناییِ امید آهسته دمیده است با…
باد از دامنههای البرز میآمد. بوی سرو میداد. پیرمرد کنار سنگی نشسته بود و کتابی چرمی در دست داشت. دستش آرام روی جلد میلغزید. گفتم: «شاهنامه است؟» گفت: «آری.» مدتی چیزی نگفتیم. باد برگهای خشک را جابهجا میکرد. گفتم: «بیشتر مردم میگویند این کتاب پر از جنگ است.» پیرمرد شانه بالا انداخت. گفت: «مردم خیلی چیزها میگویند.» کتاب را باز کرد. نور غروب روی صفحهها افتاد. گفت: «اگر خوب گوش بدهی،…
«مهم نیست چراغها برگردند. مهم این است که امید برگردد »
در این سرزمین، گاهی تاریخ با صدای انفجار نوشته میشود، اما بیشتر وقتها با صدای آهسته قدمهایی که کسی آنها را نمیبیند. چهل روز گذشته بود. چهل روزی که ساعتها کش میآمدند و شبها کوتاهتر از همیشه بودند. در شهرها، آدمها یاد گرفته بودند خبرها را نه از بلندگوها، بلکه از سکوت میان جملهها بفهمند. نامی بود که همه جا شنیده میشد؛ نه در شعارها، بلکه در زیر لبها. ایران. ایران…
« اقتصاد، زیرساخت و امنیت مهماند، اما هیچکدام به تنهایی جامعه را سرپا نگه نمیدارند. چیزی که یک کشور را پایدار میکند، حس مشترک تعلق است »
بازسازی فقط کار جرثقیلها و کامیونها نیست. در عکسهای خبری معمولاً همینها دیده میشوند؛ تیرهای فلزی که بالا میروند، بتون تازهای که روی زمین پخش میشود، کارگرانی با کلاه ایمنی که روی اسکلت نیمهسوخته یک پل ایستادهاند. اینها نشانههای قابل دیدن بازسازیاند؛ چیزهایی که میشود اندازه گرفت: چند متر پل، چند مگاوات برق، چند ساختمان دوباره بالا رفته. اما هر کشوری بعد از یک بحران، با…
پند ابدی " ویل دورانت " برای جهانیان : « یک تمدن بزرگ تا از درون منهدم نشده از بیرون مغلوب نمی شود »
مسابقه ی فوتبال میان ایران و پرتغال . ستاره تیم ؛ رونالدو . کاپیتان به اعضای تیمش دائما گوشزد می کند که حواس تان شش دانگ به رونالدو باشد . او خیلی خطرناک و باهوش است ... بازی آغاز می شود . نخستین گل توسط بازیکن ایران که نامش « قوچعلی » بود به دروازه « خودی » نواخته می شود . به عنوان یک شهروند و روزنامه نگار از وضعیتی که در…
« صداي صلح طلبان اين دهکده کوچک را به گوش ديگر اهالی برسانيد تا در تاريخ ثبت شود که همه اهالی اين دهکده کوچک جنگ افروز نيستند و قبل از ويرانی ها می دانند که پايان جنگ ها با اهداف فروخته شده به شهروندان متفاوت است »
درخواست يک شهروند از محله سر افرازِ دماوند در بامداد سه شنبه 18 فروردين به وقت محلي ( 24 ساعت پیش از پایان ضرب الاجل ایالات متحده آمریکا به ایران ) ، از رياست محترم سازمان ملل متحد، ضمن قدر داني از زحمات ارزشمند شما، از حضرتعالي درخواست دارم که به وظايف قانوني خود ( ماحصلِ تجربه گرانبهاي عاقلان اين دهکده، نه جنگ افروزان ) عمل نمایيد و با استفاده از همه…
باران آرامی روی شهر میبارید؛ از آن بارانهایی که نه خیابانها را میبندد و نه کسی را کاملاً خیس میکند. فقط شیشهها را کمی تار میکند و آدمها را آرامتر راه میبرد. مردی در کافهای کوچک کنار پنجره نشسته بود. لپتاپش باز بود، اما مدتها بود چیزی ننوشته بود. تلویزیون بالای پیشخوان روشن بود و صدای سخنرانی از آن بیرون میریخت. گزارشگر با لحنی که سعی میکرد آرام بماند پرسید:…
« ما نوروزیان معنای عملیات آمریکا و اسرائیل برای کمک به مردم ایران را دیدیم و فهمیدیم، و آنان نیز معنای تنگهگشایی نوروزی را خواهند دید و فهمید. نوروز همیشه آموختنی است »
دکتر نعمتالله فاضلی، استاد انسانشناسی و مطالعات فرهنگی، در یکی از یادداشتهایش مینویسد (۶ فروردین ۱۴۰۵): « تهران پایتخت ایران زیر بمباران های شدید دشمنانش زنده و سرزنده هوای بهاری و مقاومت نوروزی را تجربه می کند، مقاومتی که گوشه گوشه ایران اهورایی جاری و ساری است... چشمهای نوروزیان از غم ایران و عزیزانش که با کمک های بشردوستانه آمریکا و اسراییل نابود شده اشکبار است، اما این چشم ها بیناتر…
« بیشتر ما شبیه هم هستیم و انسجام اجتماعی شگفت انگیزی در باور مقبولیت وضع موجود داریم »
در هر اداره، سازمان، واحد خدماتی یا تجاری یک صندوق طوسی رنگ آلومینیومی بر دیوار سالن انتظار یا ورودی نصب است که بر روی آن یک نوشته چاپی خوش نستعلیق حک شده است: « صندوق انتقادات و پیشنهادات». که از یک سو نمایشی ظاهری از ظرفیت بالای مدیر آن واحد و از سوی دیگر یکی از بی اعتناترین اجزای مکان کسب شخصی یا دولتی است. بسیاری اصلا آن را نمی بینند،…
« امید است که در سایه ی خرد جمعی، به زودی شاهد نه به جنگ، نه به اعدام، نه به بمباران مراکز صنعتی ، نه به موشک باران مدارس، نه به بمباران بیمارستان ها و نه به آتش بس شکننده باشیم »
الناز محمدی ۲۷ اسفند در شرق گزارش کرد: در شهر ۸۰ هزار نفری میناب، خیابان رسالت، جایی نزدیک مجتمع فرهنگیان المهدی، ساعت ۱۰ و ۴۵ دقیقه نهم اسفند ۱۴۰۴، ساختمان دبستان پسرانه و دخترانه «شجره طیبه» که زیر نظر «مؤسسه فرهنگی آموزشی رهپویان شهدای خلیج فارس» است، مورد حمله موشکی قرار گرفت. قصه طولانی دبستان شجره طیبه را می توان چنین خلاصه کرد: « مدرسه شجره طیبه، یکی از ۲۰۰ مدرسه شهر…
« یندیشیم چگونه می توانیم با حفظ امنیت خود و کودکان، رسالت انکارناپذیر آموزش را زنده نگه داریم؟ »
گفتم غم آموزش دارم، گفتا غمت سر آید گفتم که ماه من شو، گفتا اگر برآید گفتم ز معلمان رسم وفا بیاموز گفتا ز مجروحان این کار کمتر آید هر چیز در حد خود و به جای خود در این شرایط جنگی، حائز اهمیت است. نمی توان ارزش و اهمیت یکی را بیشتر یا کمتر از دیگری دانست. اما با تعهد شغلی یا با توجه به ارزش ذاتی آموزش، نگرانی خود را…
مارگارت مید : انسان شناس مشهور : شفقت و کمک در مواقع دشواری، پایه و اساس تمدن است
« میان ایران در آستانه ورود به دنیای مدرن با ایران دو هزار سال قبل هیچ تفاوتی از لحاظ ماهوی وجود نداشته، تنها اگر تغییری مشاهده میشود، میتوان آن را شکلی و غیرساختاری دانست. در حالی که ساختارهای سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی ایران طی سالهای متوالی در دوران قدیم با تکانههای جدی همچون تغییر مذهب و سلسلههای حکومتی مواجه گردید، اما همچنان بهگونهای متصلب که از ویژگیهای قدیم محسوب میگردد، ماهیت…
« اگر مدارس تا حد اسکان نوروزی فرهنگیان از امنیت مناسب و کافی برخوردار است، پس چرا آموزش از خواب زمستانی برنمی خیزد؟! »
شبکه خبر در دوم فروردین اعلام کرد: بیش از ۹ هزار مدرسه در سراسر کشور برای اسکان فرهنگیان در نظر گرفته شده است! از جمله کسانی هستم که در این سایت به دلیل منزلت و عزت فرهنگیان، مخالف اسکان نوروزی یا تابستانی آنان در مدارس سراسر کشور بوده و هستم. مدارسی که از اسکان ساده با کمترین و نازل ترین امکانات به رقابت با هتل ها در درجه بندی امکانات قابل…
نامه ای به نقش اول دبیرکل سازمان ملل متحد که فعالیت اصلی و وظیفه اش تأمین و تضمین صلح و امنیت بینالمللی است :
درود بر دبیر کل محترم سازمان ملل متحد ابتدا بر خود واجب می دانم از زحمات و تلاش های خستگی ناپذیر شما در مقام عالی دبیر کلی سازمان ملل متحد قدردانی کنم. آرزو دارم که در این مهم موفق تر باشید زیرا هر عدم موفقیت خردورزان ؛ کمیت و کیفیت آتش جهنم این دهکده کوچک را بیشتر و بیشتر می کند. میانجی گری و دیپلماسی پیشگیرانه،اقدامات پشت صحنه، میانجیگری بین طرفهای درگیر،…
« گر از نایِ قلم نغمهی ماتم جاریست، گر این قومِ پریشان آیینِ تو را خوش ننشستند، باز از کرمِ خویش بر این خاک ببارد »
گویید به نوروز که امسال بیاید، لختی به درِ خانهی این خستهنهادان بپاید. گرچه زمین سفرهی خون است، گرچه زمان غرق جنون است، اما تو بگو: بار دگر سبز بیاید... او نه آیینِ نشاط و طرب است تنها؛ او طلوعیست که در ظلمتِ ادوار، چیره بر هیبتِ دیو و شبِ تار، نوروز، دمِ روشنِ جان است. گویید بیاید، بر دشت و دمن، بر دلِ غم زده بتابد. ما به بارانِ مکرر،…
به نام خداوند جان و خرد کز این برتر اندیشه بر نگذرد توانا بود هر که دانا بود ز دانش دل پیر برنا بود از این پرده برتر سخنگاه نیست ز هستی مر اندیشه را راه نیست *** « پس شاید بزرگترین مسئولیت ما در برابر تاریخ این است: سکوت کنیم، بیندیشیم، و جرأت کنیم در میان غوغا صدای خود را نگه داریم. زیرا جامعهای که فرد در آن نمیاندیشد، محکوم است دوباره…
« سال های پرهیز از سنت از تعداد انگشتان دست فراتر رفته است و نگران پژمرده و پرپر شدن این امانت نیاکان خود هستم »
یک دهه اخیر در فراغ دو آیین و سنت ایرانی یعنی چهارشنبه سوری و نوروز سخنان تألم بار بسیاری گفته شد که چگونه قربانی شرایط سخت اقتصادی یا بی اعتنایی برخی از مسئولین مربوط به فرهنگ گردیده اند. شرایطی که توان مالی و قدرت خرید قشر عظیمی از مردم را بلعیده و آنان را از پاسداشت سنت ها بازداشته بود و هنوز نیز اوضاع مطلوب نیست. حال به این ناکامی، اضافه…
« شهر با همهی اندوهِ مانده در دیوارها و با یادِ قدم هایی که دیگر شنیده نمیشوند بازپنجرهای به نور میسپارد »
در روزگاری که خبرها سنگیناند و کوچهها گاهی بیش از حد ساکت به نظر میرسند، چیزی در آستانه ایستاده است؛ حضوری آرام و صبور که دستهایش پر از نشانههای تازهشدن است.اما اینبار، باد فقط بوی خاک را نمیآورد؛ گویی نامهایی ناپیدا را هم با خود میچرخاند، نامهایی که هنوز در گوش شهر زمزمه میشوند. زمان، با همه لرزشها و خستگیهایش، هنوز جایی برای جوانهای کوچک در دل خاک باقی گذاشته است؛…
« عدم مشارکت در این دورهها، از منظر حرفهای، نهتنها برای اینجانب زیانبار تلقی نمیشود، بلکه بهدلیل فقدان اثربخشی آموزشی، اهمیتی نیز ندارد »
خطاب به: * معاون محترم برنامه ریزی و توسعه منابع و نیروی انسانی وزارت آموزش و پرورش * رییس محترم مرکز توسعه آموزش مجازی ، فن آوری و امنیت اطلاعات * کارشناس مسئول محترم آموزش ضمن خدمت فرهنگیان وزارت آموزش و پرورش موضوع: اعلام موضع حرفهای و اعتراض مستدل نسبت به کارآمدی و نحوه برگزاری دورههای ضمن خدمت با سلام و احترام؛ اینجانب نرگس کارگری بهعنوان یکی از فرهنگیان شاغل در…
« ما برخلاف این سیر، سعی داریم تا با آموزش و ارشاد، اخلاقیات را کنترل یا نظارت کنیم. در حالی که اخلاقیات نیز تابعی از قوانین، ارزش ها و هنجارهاست و باید از عنصر بازدارندگی در هنگام خطر تبعیت کند »
زمان در حال گذر است و همراه آن هر چیز در حال پردازش جدید و یا تغییر، جا به جایی و جایگزینی است. اما در این بین برخی از جوامع بنا به دلایلی آشکار یا ضمنی، از طی این مسیر باز می مانند. گاه به دلیل جهل و نادانی، گاه به دلیل عناد و سرکشی و گاه به دلیل عقب ماندگی سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و بالاخص فرهنگی. یکی از موارد بسیار…
« نوروز می تواند به گذر صبورانه از این ترومای ملی و جلوگیری از شکاف بیشتر اجتماعی کمک کند هر چند همه ی راه حل نیست »
این روزها در بعضی از محافل و مجالس صحبت از عدم برگزاری مراسم نوروز در میان است و حتی بعضی از ادیبان و سخنورانِ و دلسوخته گانِ به حال وطن ، در شرایط روحی و افسردگی متاثر از وقایع ناخوشایند دی ماه ؛ در محافل ادبی و فضای مجازی با چهره ای مغموم و بغض در گلو ؛ سروده مشهور خلیل الله خلیلی ادیب و سیاست مدار و شاعر پارسی گوی…