تهران

گروه گزارش/

صبح امروز بیست و نهم مردادماه سی و ششمین اجلاس مدیران و روسای آموزش و پرورش کشور در سالن همایش‌های جمهوری اسلامی ایران با سخنرانی حجت الاسلام سید ابراهیم رییسی ، رییس جمهور؛ یوسف نوری ، وزیر آموزش و پرورش و  حضور مدیران کل آموزش و پرورش کل کشور برگزار شد .

رئیس دولت سیزدهم در بخشی چنین می گوید :

« پیشنهاد بنده به این اجلاس و همه مدیران آموزش و پرورش این است که با نگاه نقادانه و منصفانه، نقاط ضعف و قوت روند حرکتی در گذشته را واکاوی و با شناخت مشکلات، راهکارهای ایجاد تحول و غلبه بر مشکلات را تدوین و ارائه کنند. »

رئیسی در جای دیگر از رویکرد « مردمی کردن آموزش و پرورش » می گوید و جلوه آن را « تقویت نقش نظارتی مردم در آموزش و پرورش » تعریف می کند . آیا قرار است همان تجارب و رویدادهای تلخ و هزینه زا در دولت معجزه هزاره سوم این بار هم تکرار و بازتولید شوند ؟

این گونه اجلاس ها که با جمع کردن صدها مدیر از سراسر کشور صورت می گیرد برای بار سی و ششم است که در مدت 36 سال برگزار شده است .

نخستین پرسش « صدای معلم » آن است که آیا پس از گذشت حدود  چهار دهه ، حال آموزش و پرورش کشور خوب شده است ؟

واقعا برگزاری این نشست ها و جلسات چه تاثیری در بهبود وضعیت مدرسه و واقعیت های کف آن داشته است ؟

آیا شکاف اداره و مدرسه و به تبع آن « ستاد » و « صف » ترمیم شده است ؟ چه شده رسانه ای که در دولت روحانی از آن در مرکز بررسی های استراتژیک ریاست جمهوری به عنوان کارشناس و در نشست های هم اندیشی از آن دعوت به عمل می آمد ؛ ( این جا ) اکنون حتا اجازه ی حضور در نشست های داخلی این وزارتخانه را ندارد ؟

آیا اعتماد « معلمان » به مدیران و مقامات بهتر شده است ؟

رئیس جمهور امروز از همه دعوت می کند تا وضعیت موجود را نقد کنند .

آیا رئیسی به عنوان رئیس دولتی که آن را مردمی می خواند و نوری به عنوان وزیر آموزش و پرورش اش ؛ می دانند تنها رسانه ی تخصصی و مستقل حوزه آموزش و پرورش را از حضور در نشست های خبری منع کرده اند ؟

آقای رئیسی توضیح دهد نظارتی که جلوه مهمی را آموزش و پرورش مردمی است چگونه باید عینیت پیدا کرده و جامه عمل بپوشد ؟

آیا در عصر ارتباطات ،  این « مهم » جز  از عهده « رسانه »  بر می آید . آن هم رسانه ای که در « حوزه عمومی » حضور فعالی داشته و می تواند بر افکار عمومی تاثیر گذار باشد ؟

 آیا با شعار دادن مساله ای حل می شود ؟

آیا قرار است همان تجارب و رویدادهای تلخ و هزینه زا در دولت معجزه هزاره سوم این بار هم تکرار و بازتولید شوند ؟

آیا وزیر آموزش و پرورش خبر دارد که معاونش در نشست خبری و در پیش چشم خبرنگاران ادعای پاسخ گویی می کند و حتا این صفت را به کل مجموعه شورای معاونین و... تعمیم می دهد اما با کمال تاسف و با روش های ناپخته مانند ارسال پیام از طریق شماره ناشناس و ادبیات سخیف و غیر حرفه ای رسانه صدای معلم را فقط به خاطر نگارش یک یادداشت انتقادی تهدید به شکایت در مراجع قضایی می کند ؟

آیا این کاری منطقی و عقلایی است ؟

آیا نباید مدیران منصوب یک مجموعه به سخنان و آموزه های دولت مستقر پای بند بوده و به آن باور داشته باشند ؟

چه شده رسانه ای که در دولت روحانی از آن در مرکز بررسی های استراتژیک ریاست جمهوری به عنوان کارشناس و در نشست های هم اندیشی از آن دعوت به عمل می آمد ؛ ( این جا ) اکنون حتا اجازه ی حضور در نشست های داخلی این وزارتخانه را ندارد ؟

کجا بودیم ؟

به کجا رسیدیم .

پایان گزارش/

ارسال مطلب برای صدای معلم

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

  جناب وزیر

در مطلب پیشین ( این جا ) به دخالت های نمایندگان مجلس در انتخاب مدیران و بالطبع آن جدا شدن عملی مدیریت از سیستم آموزشی و زیر بلیط نماینده رفتن آن نکاتی را اشاره کردم .

در این بخش می خواهم با اشاره به ضرورت ساماندهی ساختار سیستم در شهرستان ها و شهرهایی چون ابهر مطالبی را خدمتتان عرضه بدارم .

جناب وزیر

همان گونه که مستحضرید همه پویایی ساختار اجتماعی متصل محض به ظرفیت های سازمان های آموزشی فعال در شهرستان ها بالاخص آموزش و پرورش می باشد تا جایی که اگر توفیقی در برنامه ریزی و هدایت فرهنگی در سطح شهرستان ها صورت نگیرد باید در عمل اداره آموزش و پرورش در آن شهرستان ها را مقصر دانست .

اجازه بدهید تا کمی در این خصوص توضیح بدهم :

همان گونه که مستحضرید در شهرهای بزرگ عناصر فرهنگی متعددی از جمله سینما ،تئاتر ،موزه ،مراکز مختلف فرهنگی و هنری ، مراکز ورزشی ، پارک ها ،کارهای هنری خیابانی ، رسانه ها و حتی شخصیت های مختلف سیاسی و فرهنگی در فراگیری تحولات و تغییرات فرهنگی موثرند اما در شهرهای کوچک به دلیل فقدان این امکانات ، همه نماد و نمود فرهنگ در ساحت اداره آموزش و پرورش و شخصیت معلمان مستقر می شود و مسئولیت بسیار سنگینی را برعهده می گیرد .

طبیعی است چنین جایگاهی که به دنبال خود انتظارات بی شماری را ایجاد می کند ؛ مدیریتی را در مجموعه سازمانی طلب می کند که بتواند برای : آموزش و پرورش جایگاهی برای سازندگی و بازسازی اعتماد ازدست رفته است ؛ پس به صحنه بیایید  .

- جلب مشارکت عمومی

- آموزش والدین

- تعامل با سازمان های مختلف موجود در ساخت اجتماعی شهرستان

- تعامل با متخصصان و نخبگان و به میدان خواندن آنها برای دادن مشورت های فکری و کمک های فنی

و برگزاری کلاس های خانواده جهت ارتقای سطح دانش تربیتی والدین برنامه و طرح ارائه دهد تا با بیرون بردن سازمان از نوعی فسردگی و رخوت روح پویایی و سازندگی را در میان جامعه تزریق کند  .

آیا می توان از مدیری که همه تمرکزش براین است که چگونه نماینده مجلس و یا فرماندار را از خود راضی نگه دارد و برای این کار صبح تا شبش را به همراهی و همنشینی با آنها اختصاص می دهد انتظار تحقق چنین اهدافی را می توان داشت ؟

و یا مدیری که همه موجودیت سازمانی خود را در این می بیند که وظایف و اهداف سازمانی چون تبلیغاتی اسلامی را به جا آورد می تواند به اهداف کلان تری فکر کند و دارندگان توان و ظرفیت کمک های بیشتری را جذب مجموعه نماید ؟

جناب وزیر

آیا مدیران تحت هدایت شما از جمله در شهرستانی چون ابهر هدف مشترکی بین معلم و دانش آموز و اولیا در حوزه ماموریت خود تعیین کرده است که غنی تر از برنامه روتین سازمان باشد ؟

آیا سایه ی بزرگان عرصه ی تعلیم و تربیت را بالای سر خود می تواند تحمل کند و به این باور برسد که از راهنمایی های اهالی ایده و نظر  در صحن تعلیم و تعلم با گشاده رویی استقبال کند ؟

آیا این مدیران می توانند با اذعان به تمامی وابستگی های وامداری خویش به اربابان قدرت ، باعث ایجاد تغییرات مطلوب در اداره تحت تولیت خویش باشند؟

آیا تحولی مثبت در رفتار و اعمال مدیران در قبال ادای دینی که دارند و می کنند مشاهده خواهد شد ؟

جواب هرچه باشد قانع کننده نیست !

جناب وزیر

آموزش و پرورش جایگاهی برای سازندگی و بازسازی اعتماد ازدست رفته است ؛ پس به صحنه بیایید  .

جامه صدارت را اگر لایق خود می دانید چاره ای بیندیشید . به ناصحان و نقادان منصف این جایگاه بهاء دهید.

صرف حرف های قشنگ و برنامه های روتین نمی تواند متضمن بقاء و ارتقاء سطح علمی با مدیران این چنینی در کشور باشد. دلایل عدم توفیق اینان، عدم آگاهی از نقش تعیین کننده و سرنوشت ساز عوامل درگیر امور آموزشی و پرورشی و عدم برقراری روابط مناسب با ایشان، به دلیل نداشتن قدرت تصمیم گیری بدون اجازه از حلقه ی انتصابی خوداست .

جناب وزیر

به دست خودتان حول وزارت تحت امر خویش حصار نکشید و برای ثبت در تاریخ آموزش و پرورش به فریاد بگویید دخالت قوای دیگر برای انتصابات مدیران تا کجاست ؟

حصار تنگ نظری های آفت زا را بشکنید !

ارسال مطلب برای صدای معلم

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

یکی از ارکان مقدس و پایه های انقلابی دانشگاه در کشور ما که به نوعی و به اصطلاح عامیانه پاتوق بچه های ولایی و ارزشی است ، واحد بسیج دانشجویی می‌باشد . این محل مقدس که به نوعی حافظ آرمان های انقلاب و مجری دستورات رهبر معظم انقلاب است در دانشگاه حاکمیتی و ماموریت گرا یعنی « دانشگاه فرهنگیان » از اهمیت و جایگاه ویژه ای برخوردار است .

من هم به عنوان دانشجو معلم دیروز و معلم و کارشناس امروز در جایگاهی که خادم دانشجو معلمان بودم و با عنایت به اینکه از ۷ سالگی عضو بسیج بوده و هستم ، بچه های انقلابی و جهادی که عملا همیشه به صورت جهادی در صحنه حضور داشتند  و شبانه روز ( بسیج دانشجویی) در عرصه های مختلف خدمت می کردند را در تمامی پردیس ها و مراکز این دانشگاه می‌دیدم آن هم با اخلاص تمام و بدون هیچ گونه چشم داشتی .

مستحضرید که دانشگاه فرهنگیان در حال حاضر و در سال ۱۴۰۱ با بُرد ملی و ۹۸ پردیس ومرکز در ۳۱ استان کشور و در دولت انقلابی آیه الله رییسی باید گام های بلند خود را تکرار کند از جمله مقوله ی ستادی بسیج دانشحویی دانشگاه فرهنگیان و مسئول آن که باید از بدنه ی دانشجویی دانشگاه فرهنگیان باشد
لذا باید فکری به حال آقای سجاد صدیقی به عنوان مسئول بسیج دانشجویی این دانشگاه که یک روز هم سابقه تحصیل در دانشگاه فرهنگیان ندارد و به نوعی غیر بومی دانشگاه فرهنگیان محسوب می شوند و دانشجوی دانشگاه علامه طباطباایی است نمود که بر بسیج دانشجویی دانشگاه فرهنگیان خیمه زده و این مساله باعث شده همه فکر کنند که در این دانشگاه و از حدود ۱۵۰ هزار دانشجوی آن ، فردی توانمند و باعرضه برای اداره واحد بسیج پیدا نشود تا سجاد صدیقی از دانشگاهی دیگر این سمت را اشغال کرده باشد که این به نظر بنده توهینی آشکار به بچه های مخلص بسیجی کل دانشگاه فرهنگیان است.

به نظرم ایشان (آقای صدیقی مسئول چندن ساله فعلی بسیج دانشجویی) در مقابل نخبگان و دانشجو معلمان دانشگاه فرهنگیان هیچ مزیت و برتری نداشته و برعکس فقط در کارنمایی و گزارشات مهارت دارد .

دانشگاه فرهنگیان دانشجویان و فارغ التحصیلان بسیار توانمند و انقلابی دارد حال اینکه مسئول ستادی بسیج دانشگاه فرهنگیان باید همانند سایر دانشگاه ها و با احترام به دانشجو معلمان فرهیخته یا حداقل فارغ التحصیلان دانشگاه فرهنگیان از بین ایشان انتخاب شود.

من این موضوع را محضر سردار معزز آقای دکتر کفعمی فرمانده بسیج دانشجویی کشور کتباً نیز اعلام کرده ام که تا الان بی نتیجه مانده است.

جا دارد فردی که دانشجوی این دانشگاه نبوده جای خود را به فردی از بدنه و جوهر دانشگاه فرهنگیان بدهد و آقای سجاد صدیقی در همان بسیج دانشجویی محل تحصیل اش یعنی دانشگاه علامه طباطبایی خدمت کندتا مجال لازم برای دانشجو معلمان دانشگاه فرهنگیان گشوده شود.

ارسال مطلب برای صدای معلم

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

گروه گزارش/

امروز سه شنبه بیست و پنجم مرداد نام « صدای معلم » از گروه پوشش خبری خبرنگاران حوزه آموزش و پرورش حذف شد .

این رسانه پیش از به قدرت رسیدن دولت سیزدهم و استقرار آن در گزارش ها و یادداشت های متعدد نسبت به بروز فرهنگ امنیتی هشدار داده بود .

این رسانه بارها بر این موضوع تاکید کرده بود که مسئولان منصوب در وزارت آموزش و پرورش تحمل شنیدن « صدای منتقد » و نقدهای رسانه های مستقل را ندارند و متاسفانه همان گونه که انتظار می رفت این پیش بینی به واقعیت پیوست .

با این حال « صدای معلم » و با وجود این گونه حرکات ناپخته و غیرمدنی به مطالبه گری مدنی و کارشناسی در حوزه عمومی آموزش و پرورش با قدرت و پیوسته ادامه خواهد داد و این قبیل رفتارها تاثیری در مشی این رسانه مستقل و منتقد در زمینه حق خواهی و انعکاس مطالبات قانونی و به حق معلمان و سایر ارکان تعلیم و تربیت نخواهد داشت .

پایان پیام/

تهران

گروه گزارش/

امروز شنبه 22 مرداد مراسم تودیع و معارفه معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزش و پرورش در این وزارتخانه برگزار گردید .

این نشست بر خلاف عرف مرسوم به جای آن که در محل معاونت آموزش ابتدایی وزارت آموزش و پرورش انجام شود در نشست شورای معاونین این وزارتخانه برگزار گردید .

فخرالدين دانش آشتيانی وزیر پیشین آموزش و پرورش در دوره نخست دولت حسن روحانی ، « رضوان حکیم زاده » را  در سیزدهم دی ماه 1395 به سمت معاون آموزش ابتدایی منصوب کرد .

حکیم زاده دارای دکترای برنامه ریزی درسی و عضو هيات علمي دانشكده علوم تربيتي و روان شناسي دانشگاه تهران است .

تحصیلات « معصومه نجفی پازوکی » که جایگزین ایشان شده است ارتباطی با حوزه تعلیم و تربیت ندارد . وی دارای دﻛﺘﺮاي ﺗﺨﺼﺼﻲ زﺑﺎﻧ ﺸﻨﺎﺳﻲ از داﻧﺸﮕﺎه ﺗﻬﺮان و عضو هیئت علمی سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی، گروه زبان و ادب فارسی دفتر تالیف کتاب های درسی است .

نجفی پازوکی در زمان ریاست « حسن ملکی » رئیس پیشین سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی به عنوان مدیرکل دفتر برنامه‌ریزی و تألیف کتاب‌های درسی منصوب شد.

پازوکی در زمره مدیرانی است زمانی که کنش گران و کارشناسان مستقل آموزشی نسبت به «حذفیات کتاب‌های درسی ادبیات فارسی» و از جمله  حذف شعرها و داستان‌هایی از ادبیات معاصر و کلاسیک و جایگزین کردن آن ها با متن‌هایی دیگر معترض بودند از این اقدامات حمایت کرده بود .

پازوکی گفته بود : ( این جا )

« مطالب این درس‌ها متناسب با اسناد بالادستی که شامل سند تحول بنیادین و برنامه‌ درسی ملی بوده، تغییر کرده و بر اساس این سند سرفصل‌ها تعیین شده است. همکاران شورای برنامه‌ریزی بر اساس این سرفصل‌ها تصمیم گرفتند چه متن‌هایی را برای کتاب‌های درسی انتخاب کنند یا چه درس‌هایی نباید انتخاب شوند.

سند برنامه درسی ملی به صراحت توضیح می‌دهد که بچه‌ها بعد از ۱۲ سال درس خواندن باید رابطه با خود، رابطه با خلق، رابطه با خلقت و محیط زیست و رابطه با خدا را یاد بگیرند تا بتوانند در کنار هم با آرامش زندگی کنند. زمانی که در برنامه‌ریزی درسی ملی یک هدف مطرح می‌شود، سرفصل‌هایی تعریف می‌شود، در حالی که در کتاب‌های قبلی این سرفصل‌ها وجود نداشته است و بعد متناسب با سرفصل‌ها متن‌ها انتخاب می‌شوند. در کتاب‌های درسی متوسطه ما هشت سرفصل مانند ادبیات جهان، ادبیات حماسی، ادبیات تعلیمی، ادبیات پایداری و ادبیات معاصر داریم. متناسب با این سرفصل‌ها و ظرفیت محتوایی‌ای که کوچک شده از کتاب‌های قبلی متونی انتخاب شده و یک‌ سری از متون نیز از آن کتاب‌ها انتخاب نشده و متون دیگری متناسب با سرفصل‌ها انتخاب شده‌اند. مثلاً شعری از استاد شفیعی کدکنی (به کجا چنین شتابان) در کتاب قبلی وجود داشته که آن را حذف کرده و شعر دیگری را بر اساس سرفصلی که داشتیم انتخاب کرده‌ایم. این روند کلی تولید محتوای کتاب‌ها بوده است... »

رضوان حکیم زاده آخرین حلقه و فرد از مدیران ستادی وزارت آموزش و پرورش بر جای مانده از دولت پیشین بود که با رفتن ایشان ، حلقه مدیران انقلابی و جهادی تکمیل شد .

« صدای معلم » گفت و گوهای متعددی را با رضوان حکیم زاده در این سال ها برگزار کرد .

می توان گفت حکیم زاده تنها مدیر ستادی بود که با تعطیلی دو ساله مدارس در دوران کرونا مخالف بود و از آن انتقاد کرده بود .

« صدای معلم » در یک سال گذشته در  گزارش های خود بارها از روند عزل و نصب های وزارت آموزش و پرورش انتقاد کرده و آن ها را فاقد منطق کارشناسی و آیتم های مدیریت علمی ارزیابی کرده است .

مشخص نیست این عزل و نصب ها در طول یک سال گذشته کدام مشکل از بحران های این وزارتخانه را حل کرده و در راستای کدامین مطالبه معلمان ، دانش آموزان و اولیای آن صورت گرفته است .

پایان گزارش/

ارسال مطلب برای صدای معلم

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

تهران

گروه اخبار/

به تازگی 69  نفر از نمایندگان طرحی را به ریاست مجلس ارائه داده اند که بر اساس آن صلاحیت اعطای مجوز مشاوره روان شناسی که اکنون در اختیار نظام روانشناسی و مشاوره کشور است در اختیار حوزه های علمیه قرار بگیرد . 

« صدای معلم » نخستین و تنها رسانه ای بود که در حوزه آموزش و پرورش به آن واکنش نشان داد . ( این جا )

این رسانه نوشت :

« پرسش « صدای معلم » از اداره کل تدوین قوانین مجلس آن است که آیا « قانون تشکیل سازمان نظام روانشناسی و مشاوره جمهوری اسلامی ایران » را مطالعه کرده اند ؟ و این که الحاق این تبصره چگونه با هویت غیردولتی و مستقل این سازمان هم خوانی و تطابق دارد ؟

همچنین پرسش های زیر خطاب به مجلس شورای اسلامی مطرح گردید :

- آیا نهاد « حوزه علمیه » همچنان قصد دخالت در همه امور نهادهای مختلف کشور را دارد ؟

- آیا این گونه دخالت های غیرکارشناسی سرانجام به « لوث کردن تخصص و علم » منتهی نخواهد شد ؟

- آیا فردا هم باید منتظر صدور پروانه اشتغال برای « پزشکان » تحت عناوینی مانند پزشکی اسلامی باشیم ؟

- آیا ورود حوزه علمیه به چنین حوزه ای موجب بدبینی روان شناسان ، دانشگاهیان و حتا جامعه به کارکرد آن نهاد نمی شود و این کار موجب تضعیف آن نخواهد شد ؟

( آیا بهتر نیست « مجلس انقلابی » در راستای وظایف نمایندگی ، ذاتی و کارکردی خود طرحی را هم برای کنترل « تورم کمرشکن » تدوین نماید که نفس حقوق بگیران و اقشار ضعیف را به شماره انداخته است ؟ )

« صدای معلم » بارها از مجلس انقلابی به جد خواسته تا تشکیل « سازمان نظام معلمی » به عنوان ضامن و پشتوانه ی اجرای صحیح نظام رتبه بندی معلمان در دستور کار قرار گیرد .

« عباس حاتمی » کنش گر و استاد دانشگاه به این مساله واکنش نشان داده و چنین می نویسد :

« به نمایندگان طراح صدور مجوز مشاوره توسط حوزه علمیه پیشنهاد می شود به جای صدور مجوز مشاوره روانشناسی به روحانیون، تشکیل سازمان نظام مشاوره دینی را تصویب کنند.

این سازمان همانند سازمان نظام مهندسی و پزشکی برای روحانیون مجوز تاسیس مراکز مشاوره دینی صادر کنند تا مردم با پرداخت پول خدمات مشاوره بگیرند.

در این صورت دیگر نیازی به اختصاص بودجه به حوزه های علمیه، صد او سیما و صدها نهاد مذهبی نخواهد بود و بودجه ای این نهادها مستقیما به مردم پرداخت می شوند تا صرف مراجعه به مراکز مشاوره دینی کنند و برای روحانیون معظم هم شغل مناسب ایجاد می‌شود.

لازم به ذکر هست روانشناسی علم روز دنیاست و مشاوران بایستی دوره های تخصصی پاس کنند.

پایان گزارش/

ارسال مطلب برای صدای معلم

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

اصفهان