گروه اخبار / معاون برنامه ریزی و نظارت راهبردی ریاست جمهوری با بیان اینکه به سمت درآمدهای مالیاتی برویم و از وابستگی به نفت بکاهیم، گفت: در بودجه سال ۹۵ سهم نفت ۲۲.۳ درصد در بودجه عمومی کشور است.

  گروه اخبار /

تشكل‌هاي معلمي پس از نشست‌هاي متعدد با معاونت رييس‌جمهور در نامه‌اي پيشنهادهاي خود را براي گنجانده شدن در برنامه ششم توسعه به ايشان ارايه دادند.
در اين نامه كه خطاب به محمدباقرنوبخت نوشته شده، آمده است: نظر به هماهنگي و رهنمودهاي حضرتعالي در خصوص اخذ نظرات فرهنگيان با واسطه تشكل‌هاي صنفي و سياسي فرهنگيان كشور به استحضار مي‌رساند نظرات پيوست كه در قالب احكام پيشنهادي برنامه ششم حضورتان ارسال مي‌گردد مواردي است كه كليه فرهنگيان كشور در حوزه تصويب قانون جديد كه ظرفيتي را براي مجموعه فرهنگيان كشور ايجاد نمايد به آن تاكيد داشته‌اند.

در اين نامه به شيوه‌هاي جمع‌آوري نظرات هم اشاره و تاكيد شده كه نظرات فرهنگيان كشور از روش‌هاي ذيل گردآوري شده است:
الف – طراحي پرسشنامه تفصيلي و تكميل آن توسط ١٠٠ نفر از نخبگان فرهنگي سراسر كشور
ب- گروه‌هاي تخصصي فرهنگيان در شبكه‌هاي اجتماعي
ج- ساختارهاي شوراي مركزي تشكل‌ها در تهران، شوراي مركزي و كميته‌هاي تخصصي در استان‌ها و مناطق كشور به صورت جلسات منظم نظرات تخصصي خود را ارسال كرده‌اند.

 در ادامه اين نامه آمده است: به نظر مي‌رسد مجموعه نظرات فرهنگيان در اين زمينه اخذ گرديده است هر چند تنوع نظرات در حوزه‌هاي مختلف آموزش و پرورش كه بعضا نياز به طرح به عنوان حكم برنامه و قانون را ندارد و عمدتا مسائل داخلي آموزش و پرورش است بسيار زياد است ولي به نظر مي‌رسد با اجراي برخي از احكام پيوست بسياري از اين چالش‌ها نيز قابل حل باشد.
احكام مورد نظر تشكل‌ها كه به رييس سازمان مديريت و برنامه‌ريزي و معاونت رييس‌جمهور پيشنهاد شده است و به گفته يكي از نمايندگان تشكل‌ها در سند راهبردي دولت گنجانده شده به شرح زيرمي باشد.

١- دولت مكلف است طي سال اول برنامه توسعه ششم لايحه تشكيل سازمان نظام صنفي معلمان ايران را با هدف ساماندهي امور صنفي و سازمان جامع رفاهي، مشاركت معلمان در اداره امور مدارس و آموزش و پرورش مناطق و شوراهاي آموزش وپرورش، استفاده از ظرفيت‌هاي معلمان مجرب در امور كيفيت‌بخشي، نظارت و ارزشيابي و رتبه‌بندي حرفه‌اي معلمان، تمركززدايي و استقرار مديريت مدرسه محور، تصويب و به مجلس شوراي اسلامي تقديم نمايد.

٢- دولت مكلف است نسبت به پيش‌بيني منابع موردنياز براي پرداخت سرانه مطلوب مدارس با در نظر گرفتن شرايط منطقه‌اي و مقطع آموزشي به عمل آورده به نحوي كه اين مبلغ حداكتر تا قبل از پايان شش ماهه اول سال به صورت كامل به حساب مدارس واريز گردد. آيين نامه اجرايي اين ماده با پيشنهاد وزارت آموزش و پرورش به تصويب هيات وزيران خواهد رسيد.

٣- دولت مكلف است طراحي و اجراي نظام و الگوي بودجه‌ريزي مخصوص بخش آموزش و پرورش را به گونه‌اي ارايه دهد كه بودجه‌هاي سنواتي بدون كسري و با حفظ تعادل منطقي بين اعتبارات پرسنلي و ساير هزينه‌ها برقرار گردد. وزارت آموزش و پرورش مكلف است اقدامات اصلاحي لازم در ساختار و نحوه به‌كارگيري منابع انساني براي بهره‌وري لازم در مصرف منابع در اختيار را حداكثر تا پايان سال اول برنامه براي تحقق هدف اين ماده به انجام رساند. (به طوري كه حداقل يك درصد به بودجه آموزش و پرورش هر سال در بودجه كشور يا سهم آموزش وپرورش از توليد ناخالص ملي اضافه گردد. )

٤- دولت مكلف است ضمن اصلاح قانون مديريت خدمات كشوري و افزودن يك فصل جداگانه به آن، نظام حقوق و دستمزد و جبران خدمت معلمان را متناسب با شرايط تحصيلات و ارتقاي معيشتي و منزلت اجتماعي حرفه معلمي پيش بيني و براي تصويب حداكثر تا پايان سال اول برنامه به مجلس ارايه نمايد.

٥- با توجه به اهداف پيش بيني شده در اهداف توسعه پايدار و برنامه آموزش ٢٠٣٠ مبني بر فراگير كردن آموزش، وزارت آموزش و پرورش مكلف است ضمن فراهم كردن شرايط اجرايي اين برنامه‌ها نسبت ساماندهي و كاهش تنوع مدارس خاص دولتي و توسعه عدالت آموزشي براي همه قشرها و طبقات مردم بر اساس آيين‌نامه‌اي كه به تصويب شوراي عالي آموزش و پرورش مي‌رسد اقدام نمايد.

٦- وزارت آموزش و پرورش مكلف است ضمن ايجاد زمينه‌هاي لازم براي اجراي راهكارهاي سند تحول بنيادين به نحوي اقدام نمايد كه راهكارهاي مرتبط با صرفه جويي در هزينه‌ها وتنوع بخشي در منابع (راهكارهاي ١-٢٠ و ٥-٢٠)، اصلاح ساختار اجرايي وكاهش تعداد واحدهاي اداري (راهكار ٥-٢٢)، بهينه‌سازي نظام پرداخت‌ها مبتني بر شايستگي معلمان ونظام ارزيابي صلاحيت معلمان (راهكارهاي ١-١٢و ٤-١١) در اولويت قرار گرفته و از طريق آن الگوي لازم براي مديريت بهره‌وري منابع طراحي و اجرا گردد.

٧- به وزارت آموزش و پرورش اجازه داده مي‌شود آن قسمت از فضاهاي در اختيار مدارس كه قابليت درآمدزايي داشته و خدشه‌اي به فعاليت‌هاي آموزشي و پرورشي مدارس وارد نمي‌آورد را به بخش‌هاي غيردولتي، دولتي و تعاوني اجاره دهد. درآمد حاصل از اين ماده به حسابي كه همه ساله در قوانين بودجه سنواتي پيش بيني مي‌گردد واريز و صددرصد آن به عنوان درآمد اختصاصي به وزارت آموزش و پرورش تخصيص داده مي‌شود. آيين نامه اجرايي اين ماده به پيشنهاد وزارت آموزش و پرورش به تصويب هيات وزيران خواهد رسيد.

٨- دولت موظف است به منظور ارتقاي وضعيت معيشتي فرهنگيان و تامين رفاه آنان ضمن تسويه بدهي خود به صندوق ذخيره فرهنگيان حداكثر ظرف مدت سه سال، همه ساله در قوانين بودجه سنواتي رديفي را با اعتباري معادل واريزي ماهانه اعضا پيش‌بيني نمايد.
لازم به ذكر است اين پيشنهاد‌ها توسط چهار تشكل مجمع فرهنگيان ايران اسلامي، انجمن اسلامي معلمان ايران، سازمان معلمان و كانون صنفي معلمان ارايه شده است.

روزنامه اعتماد

  گروه اخبار /

گروه اخبار / براساس مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی امکان ادامه تحصیل فرهنگیان دارای مدرک معادل در مقاطع تحصیلی بالاتر مهیا شد.

گلستان

اردبیل / مشکلات فرهنگیان مسکن مهر شهرک نیایش اردبیل

مازندران

گروه گزارش / موضوع " آزمون و سنجش " یکی از مباحث مهم در آموزش و پرورش است . در این راستا با آقای دکتر عبدالرسول عمادی ، رئیس مرکز سنجش وزارت آموزش و پرورش گفت و گویی انجام شده است که در زیر می آید .

لازم به ذکر است که تشکل های معلمان در دی ماه 1392 نشستی را با ایشان برگزار کردند که در سخن معلم منتشر شد و در ذیل همین گزارش آمده است .

  اگر افراد فرصت طلب و متلون را کنار بگذاریم، مدیران آموزش و پرورش  را می توان تقریبا در دو جناح اصلاح طلب و اصولگرا جا داد که به تناوب و بر اساس گرایش دولت و وزیر مدیریت را در دست می گیرند. هر یک از این دو جناح یک طیف گسترده است و گرایش های مختلف در داخل آن وجود دارد.

در دولت روحانی این تقسیم بندی کمی تغییر کرده و در واقع ترکیبی از اصلاح طلبان و اصولگرایان معتدل مدیریت ها را در اختیار دارند. اصطلاح اصلاح طلب و معتدل را در آموزش و پرورش را باید با احتیاط به کار برد. اصولگرایان آموزش و پرورش معمولا « اولترا اصولگرا » هستند و تندترین اصلاح طلبان آموزش و پرورش، حداکثر اصولگرایانی معتدلند.

در آموزش و پرورش با تعییر دولت ها اشخاص تغییر می کنند اما رویه ها و سیاست ها ثابت می مانند . اگر  اختلافات و تفاوت های فردی را لحاظ نکنیم تشخیص اینکه کدام مدیر اصلاح طلب ، اصولگرای معتدل و اصولگرای افراطی است  از روی عملکرد  دشوار است. این را ممکن است برخی مدیران اصلاح طلب به حساب بی طرفی و غیر سیاسی بودن خود در جایگاه مدیریتی بدانند ،  اما این بی طرفی نیست چون برخی از مدیران اصلاح طلب خود را اصولگرا و حتی اصولگرای افراطی نشان می دهند.

در واقع ایراد کار اینجاست که اصولگرایان تندرو مواضع خود را علنی ابراز می کنند ، اما برخی  اعتدالی ها و اصلاح طلبان آموزش و پرورش برای حفظ موقعیت خود را اصولگرا می نمایانند و حتی گاهی کاسه داغ تر از آش می شوند !

می توان این پرسش منطقی را مطرح کرد که حرص و جوش خوردن برای سرکارآمدن فلان مدیرکل یا وزیر برای چیست؟   
 
در آموزش و پرورش پست مدیریتی نوعی غنیمت و پاداش انتخاباتی است.

مدیریت در آموزش و پرورش در هر دو جناح یک رانت سیاسی و مذهبی است که تنها به افراد خاصی تعلق می گیرد و هر چهار یا 8 سال یک بار دست به دست می شود. با شکست یک جناح در انتخابات مدیران وابسته به آن جناح یا خود را با وضع جدید تطبیق می دهند و می مانند یا کنار می روند و تا برگزاری انتخابات بعدی بی صدا گوشه ای می نشینند. فقط اندکی مانده به انتخابات ریاست جمهوری سر و کله شان در برخی ستادها پیدا می شود.

معمولا با آمدن یک وزیر جدید ، مدیریت آموزش و پرورش شخم می خورد . شدت و گستره تغییرات البته متفاوت است. اما چون وزیران بر اساس برنامه کار نمی کنند ، تغییرات منحصر به تغییر آدم ها است و مدیران جدید بر حسب سلسله مراتب ، متصدیان پست های کلیدی و حتی غیر کلیدی را عوض می کنند و نزدیکان خود را بر می کشند. گسترده ترین عزل و نصب های مدیریتی در دوه فرشیدی رخ داد و دامنه تغییر حتی به مدیران مدارس هم کشیده شد.
 
وزیر و مدیران زیر دست او در تعیین مدیران فعال مایشاء نیستند. در تعیین مدیران جدید معمولا نمایندگان مجلس ، مسئولان محلی ، افراد ذی نفوذ سیاسی و مذهبی توصیه و حتی دخالت می کنند. مراکز قدرت تاثیر گذار در آموزش  و به خصوص در انتصاب مدیران فراوان است و در واقع انتخاب یک مدیرکل برآیند توازن قوا بین وزیر و دولت و نمایندگان مجلس ، امام جمعه ، استاندار و نهادهای محلی است.

در زمانی که مجلس و دولت همسو نیستند مدیریت آموزش و پرورش بی ثبات تر و ضعیف تر است.
 
یکی از دلایل واقعی استیضاح وزیران آموزش و پرورش دعوای بین وزیر و نمایندگان بر سر تقسیم پست ها است.  در شرایطی که اکثریت مجلس و دولت از نظر سیاسی همسو نیستند ، وزیر آموزش و پرورش در موقعیت ضعیف قرار می گیرد و بر سر انتخاب مدیران در سطوح مدیرکل و رییس منطقه و حتی گاهی مدیریت مدرسه ، چانه زنی صورت می گیرد و وزیر برای اینکه تن به استیضاح ندهد ، امتیازاتی به نمایندگان مخالف دولت می دهد.

  نگاه به پست های مدیریتی به عنوان غنیمت و امتیاز ، باعث بی ثباتی شدید در مدیریت بخش های اداری شده و ادامه کاری و برنامه ریزی در این وزارتخانه  را عملا غیر ممکن کرده است.مدیران بر اساس قانون بقا دنبال تکیه گاه مطمئن می گردند و به جای انجام وظایف رسمی و مدیریتی درگیر بده و بستان های محلی و منطقه ای می شوند.

ای بسا مدیرانی که نان اصلاح طلبی را می خورند و حلیم اصولگرایی را هم می زنند.
 
 قاعدتا باید برخلاف رویه موجود در همه دولت ها چه اصولگرا چه اصلاح طلب و چه اعتدالی پست های مدیریتی را به دو گروه پست های سیاسی و غیرسیاسی تقسیم کرد. پست وزارت قطعا یک پست سیاسی است.  برخی معاونت ها و مدیریت های کل هم پست های سیاسی محسوب شده و با تغییر وزیر می تواند  تعویض شوند اما تقریبا 99 درصد پست ها در سطح ستاد و ادارات کل  اداری تلقی شوند و تغییر و تداوم مسئولیت مدیران باید تابع ضوابط اداری باشد.
 
اصلاح طلبان بخش مدیریتی و بخش ستادی با اصلاح طلبان بدنه آموزش و پرورش متفاوتند. معمولا آنهایی که بیشترین نقش را در تغییر دولت ها دارند و با اعتقاد و صداقت بیشتری در موسم انتخابات فعالیت می کنند ، انگ می خورند و نشان دار می شوند و از مدیریت ها کم ترین سهم را می برند .

اما  آنهایی که در گوشه ای خزیده اند و تمام ملاحظات سیاسی را رعایت می کنند و حتی ممکن است در یک انتخابات به چند ستاد رفت و آمد داشته باشند ، احتمال بیشتری برای نشستن بر صندلی های ریاست دارند.

اغلب مدیران اصلاح طلب آموزش و پرورش زمانی که پشت میز می نشینند از ترس برچسب خوردن، نه تنها از خود رفتار اصلاح طلبانه ای بروز نمی دهند ، معمولا خود را اصولگرا و حتی اصولگرای افراطی نشان می دهند .

یک مدیر اصلاح طلب اسمی  آموزش و پرورش همیشه مراقب است که مبادا عملی از او سر بزند که مورد انتقاد رسانه های اصولگرا قرار گیرد و مثلا به رعایت نکردن ارزش ها متهم شود. در حالی که به انتقاد افراد و رسانه مستقل و حتی اصلاح طلب محل نمی گذارند !
 
  اگر در فلان خبرگزاری وابسته به فلان جا انتقادی از یک مدیرکل  بشود زهره ترک شده و به عناوین مختلف و تراشیدن واسطه  در صدد دل جویی از خبرنگار و مدیر و سردبیر رسانه بر می آیند. اما وقتی با انتقاد رسانه های اصلاح طلب روبرو می شوند کمی تا قسمتی هم خوشحال می شوند !

آنها به آن دسته از رسانه های  اصلاح طلب که در معادلات سیاسی قدرتی ندارند بی اعتنا هستند ، گاهی هم انتقاد رسانه های اصلاح طلب را به عنوان مدرک مثبت در رزومه خود برای روز مبادا حفظ می کنند.

برخی مدیران موسوم اصلاح طلب یا معتدل آموزش و پرورش، عمل و سخن خود را با متر و معیار اصولگرایان تندرو  اندازه می گیرند و در رفتار و گفتار گاهی چنان محافظه کاری از خود بروز می دهند و چنان در لاک ارزشی فرو می رود که اسباب تعجب اصلاح طلبان بدنه را فراهم می کنند.

 اصولا نیروی انسانی آموزش و پرورش بیشتر تحت تاثیر اصولگرایان است، با این حال جریان اصولگرا حضور معدود مدیران  غیر همسو را تحمل نمی کند.  اصلاح طلبان آموزش و پرورش اغلب ظاهر و اسمی از اصلاح طلبی دارند اما در اصل اصولگرا هستند یا به اصولگرایی تظاهر می کنند. گاهی حتی کاسه داغ تر از آش هم می شوند و در برخی جنبه های ظاهری مانند بستن دکمه تقوا از اصولگرایان جلو می زنند.

در شهرستان ها هر مدیری که  زاویه ای کوچک با اصولگرایان داشته باشد ،  هرچند معتقد به تمام ارزش های مورد قبول انقلاب و نظام و دارای سوابق جبهه و جنگ باشد تحمل نمی شود. شاید ترس از این است که وجود این افراد فضایی را که اصولگرایان ساخته اند بشکند . تنها اصلاح طلبان و معتدل هایی تحمل می شوند که بعد از نشستن بر صندلی ریاست، مجری منویات اصولگرایان بشوند.
 
یک تقسیم کار منظم وجود دارد . عده ای باید در ستادهای انتخاباتی روزها و بلکه ماه ها درگیر مسایل سیاسی و تبلیغات شوند تا مثلا جناح اصلاح طلب برنده شود. به محض اینکه آرا خوانده شد افراد کمین کرده و منفعل که حتی ممکن است در ستاد رقیب فعالیت کرده باشند،تابلو اصلاح طلبی را بلندکرده و تقاضای سهم می کنند.

البته چون کاری نکرده اند هیچ نقطه سیاه و مبهمی هم در پرونده شان نیست و به راحتی صندلی های ریاست را اشغال می کنند و از بدنه هم انتظار حمایت دارند.

این گروه از مدیران پاتوق شان خبرگزاری فارس و تسنیم و ... است.

خبرهای دست اول را به رسانه های اصولگرا می دهند. برای اعلام نظرات جدید با این خبرگزاری ها مصاحبه می کنند و اصولا حجم اخبار و مصاحبه و گزارش های دست اول خبرگزاری های فارس و مهر و تسنیم قابل مقایسه با رسانه های اصلاح طلب نیست. بخشی از مدیران کنونی آموزش و پرورش با این رویه رسانه های اصولگرا را به عنوان منبع اخبار موثق آموزش و پرورش به مخاطبان معرفی می کنند .

مصاحبه با این رسانه ها اصولا ایرادی ندارد . آنچه که ایراد دارد تبعیض است و حساسیت زیاد به واکنش برخی رسانه ها و بی اعتنایی به رسانه هایی است که در معادله قدرت جایی ندارند.

از آقای پورسلیمان شنیدم که برخی مدیران آموزش و پرورش با سایت سخن معلم گفت و گو می کنند اما برخی از مدیران حاضر به تعامل و گفت و گو با این سایت مستقل نیستند . در حالی که سخن معلم رسانه ای است قانونی و مستقل که در چارچوب قانون مطبوعات عمل می کند و اهل تندروی و افراطگرایی هم نیست.

 این درست است که سایت سخن معلم قدرت رقابت با رسانه های جریان اصلی را  ندارد و تا تبدیل شدن به یک رسانه حرفه ای راه درازی در پیش دارد  اما سخن معلم رسانه ای است که به همت جمعی از معلمان با امکانات اندک و در حد جیب معلم راه اندازی شده است و توانسته جای خود را در میان بخشی از معلمان بازکند . تا جایی که مشهود است در انتشار اخبار و گزارش و یادداشت اصل بی طرفی و انتشار همه دیدگاه ها را رعایت می کند.

( آن گونه که در شناسنامه این رسانه آمده است سخن معلم در سال 1393 در میان بیش از 400 خبرگزاری ، روزنامه ، سایت و... پس از خبرگزاری فارس ، رتبه دوم را از لحاط تولید محتوای خبری و انتقادی در حوزه آموزش و پرورش کسب نموده است .)
 
نکته دیگر واکنش نشان دادن به گزارش ها و یادداشت های انتقادی است.

اگر در فلان سایت یا روزنامه اصولگرا مطلبی انتقادی درج شود از روابط عمومی تا دفتر وزیر و معاون پرورشی در نوشتن جوابیه محترمانه و توضیح و مصاحبه از هم سبقت می گیرند اما در مقابل مطالب انتقادی مندرج در رسانه های اصلاح طلب و منتقد با غرور و بی اعتنایی برخورد می کنند.

در نتیجه انتقاد از آموزش و پرورش تبدیل به « فریادی در خلا  » می شود. هیچ کس انتظار ندارد که مدیر اصلاح طلب در آموزش و پرورش کار سیاسی بکند و یا مثلا هوای همفکران سابق خود و کسانی که او را تا دم اتاق مدیریت روی دوش آورده اند را داشته باشد. اما رفتار تبعیض آمیز و برخورد از سر استغنا ، آزار دهنده است. مدیر اصلاح طلب به جای اینکه حفظ میز برایش هم استراتژی و هم تاکتیک باشد و 90 درصد انرژی خود را صرف بندبازی برای حفظ ریاست کند، به پرنسیپ های مدیریتی و اصول راهنمای دولت وفادار باشد.  
 
بافت مدیریتی آموزش و پرورش در دوره اعتدال موقعیت طلایی برای افراد فرصت طلب و متظاهر فراهم کرده است .

در بین مدیرکل ها ، روسای ادارات مناطق  ، معاونین وزیر و حتی در سطوح پایین تر واقعا نمی شود فهمید چه کسی واقعا دارد راست می گوید و چه کسی برای حفظ پست تظاهر به .... می کند.

نتیجه اینکه ؛ افراد در جایگاه واقعی خود قرار نگرفته اند .

مدیران به طور طبیعی و موزون رشد و ترقی نکرده اند.

ارسال مطلب برای سخن معلم

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

مازندران / تایید مطالب سخن معلم