بعد از مدت ها انتظار، بالاخره نوبت به پاسخ گویی وزیر آموزش و پرورش رسید .

 صدها هزار نفر فرهنگی پای گیرنده ها نشستند و چشم به دهان وزیر دوختند تا ببینند و بشنوند پس از مدت ها وعده و وعید، چه ره آورد تازه ای برای باز کردن گره کور مشکلات معیشتی فرهنگیان و رفع تبیعض ها با خود آورده است.

بالاخره انتظار به سر آمد و وزیر محترم و خسته ما که نای سخن گفتن نداشت، زبان به سخن گشود ؛ وزیر گفت و گفت و گفت. هر چه بیشتر گوش سپردم کمتر سخن تازه ای شنیدیم ، هرچه گفت تکرار گفته ها و وعده هایی بود که در طول سه ماه گذشته بارها و بارها از زبان ایشان و دیگر مسئولان شنیده بودیم.

از رتبه بندی جدید گفت بی آن که خود بداند چه شاخص های شاخصی برایش در نظر دارد ، از پرداخت مطالبات گفت اما با تردید و شاید و اگر ، از ساماندهی نیروها و بسته های پیشنهادی خود گفت که ناکارآمدی آن بر همه فرهنگیان واضح بود....

هر چه گوش سپردیم سخن جدیدی به میان نیامد ، هرچه پیامک زدیم و سوال کردیم خبری از خواندن سوال های فرهنگیان و پاسخ وزیر نبود ، هرچه منتظر شدم خبری از ارتباط تلفنی معلمان معترض و فعالان صنفی به برنامه نگاه یک میسر نشد ؛ هرچه صبر کردیم خبری از بحث و چالش در میان نبود و مجری محترم صرفا به خواندن سوال های تکراری بسنده کرد و زحمت به چالش کشیدن وزیر و نقد پاسخ هایش را به خود نداد.

این دیگر چه برنامه یک سویه و غیر منصفانه ای بود ؛ چرا شماره تلفن برنامه اعلام شد در حالی که هزاران پیام معلمان خوانده نشد !

 آیا سازمان محترم صدا و سیما قصد امداد رسانی به مخابرات داشت یا فرهنگیان ؟!

آیا مجری محترم برنامه نگاه یک قصد چالش با وزیر درباره مشکلات فرهنگیان داشت یا طرح مسایل تکراری و مبرا کردن وزیر در ایجاد شرایط نابه سامان کنونی.

وزیر محترم آموزش و پرورش چرا زحمت مصاحبه تلویزیونی را به خود داد ؟

 آمد تا آنچه همکاران خود می دانستند برایشان تکرار کند ؟

بالاخره تکلیف صدها هزار نفر فرهنگی که تا پاسی از شب چشم به صفحه تلویزیون دوختند و گوش و چشم به وزیر آموزش و پرورش چه شد ؟!

 کدام خواسته مشروع و برحق آنها تحقق پیدا کرد ؟!

جناب وزیر !

وعده نگارش کتابچه جدید رتبه بندی بر اساس قانون مدیریت خدمات کشوری که معلمان را در حد کارمند تنزل می دهد خواسته شماست نه یک میلیون فرهنگی.

جناب وزیر !

تا کی فرهنگیان منتظر اجرای رتبه بندی باشند ، چند بار دیگر پیش نویس رتبه بندی نوشته می شود و به اجرا در نمی آید ؟

جناب وزیر !

معلمان خواستار اصلاح بخش هایی از طرح رتبه بندی دولت پیشین ( لغو آزمون های صلاحیت شغلی و.. گنجاندن بندی که رتبه بندی همه فرهنگیان را پوشش دهد) بودند نه کنار گذاشتن کامل طرح و سخن گفتن از طرح جدید.

جناب وزیر !

 معلمان خواستار تغییر نظام رتبه بندی نبودند بلکه خواهان اصلاح جزیی و اجرای آن بعد از سال ها وعده و وعید بودند.

جناب وزیر!

 ما فرهنگیان هرگز رتبه بندی جدید شما که جایگاه معلم را در حد کارمند تنزل می دهد نخواهیم پذیرفت.

ما خواستار تعیین جایگاه فرهنگیان هم طراز استادان دانشگاهیم.

ما خواستار برابری حقوق فرهنگیان با همتایانشان در آموزش عالی هستیم چرا که هر دو به شغل شریف معلمی مشغولند چه بسا کار آموزگان و دبیران سخت تر از استادانی باشد که 12 الی15 ساعت تدریس دارند.

همکاران فرهنگی دارای مدرک فوق لیسانس و دکترا نگران ارایه مقاله و کتاب و پژوهش نیستند چرا که دستی به قلم دارند و علاقه مند به پژوهش هستند. ترس آنها تنها از اعمال تبعیض در بررسی مقالات و پژوهش ها و رتبه بندی است.

همکاران لیسانس علاقه مند به پژوهش و نگارش تجربیات خود هستند و واقفند که لازمه ارتقا حقوق، ارتقا علمی است ؛  پس از ارایه مقاله هراسی ندارند ، چه بسا اگر بستر آموزش برایشان فراهم شود از هم تایانشان در آموزش عالی پیش بیفتند.

جناب وزیر

فرهنگیان از ارتقا علمی خود و بستری که این فرصت را در اختیارشان گذارد اعتراض ندارند ، بلکه نگران اعمال تبعیض هستند.

جناب وزیر

فرهنگیان به دنبال اجرای طرح رتبه بندی و اعمال80% حقوق اساتید در احکام حقوقی خود هستند ، چرا جنابعالی راه خطا رفته ای و از نگارش طرح جدید رتبه بندی سخن می گویی ؟

جناب وزیر !

ما خواستار احیای شان و منزلت فرهنگیان از طریق اجرای سیاست های اقتصادی و فرهنگی درست هستیم .

ما خواستار رفع تبعیض و پارتی بازی حاکم بر بدنه آموزش و پرورش و جایگزینی شایسته سالاری هستیم!

جناب وزیر !

در هیچ یک از سخنان جنابعالی دلالتی بر تحقق خواسته های فرهنگیان ، درمانی بر درد فرهنگیان و تسکینی بر آلام آنها نیافتم.

ساعت هاست که از خود می پرسم هدف از مصاحبه با شیخ فرهنگیان چه بود ؟!

چرا دغدغه‌های اصلی و مهم فرهنگیان بی جواب ماند ؟

و چه باید کرد ...

ارسال مطلب برای سخن معلم

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

آذربایجان شرقی

آذربایجان شرقی

مازندران

تهران - ایرنا - کارشناس مسایل آموزش و پرورش گفت: نگرش هزینه ای بودن نظام آموزشی مانع هر گونه تحول می شود و لذا باید با تغییر نگرش ها به این تناقض تاریخی پایان داده شود

گروه اخبار /

12 اردیبهشت قبل از شهادت مطهری هم روز معلم بود

« گروه سایت سخن معلم » از توجه ویژه روزنامه اعتماد و دست اندرکاران زحمت کش و مسئول آن نسبت به آموزش و پرورش و مسائل آن تشکر و قدردانی می کند .

 اول: درباره سابقه روز معلم و چرایی آن زیاد گفته و نوشته شده است. 12 اردیبهشت ۱۳۴۰ انبوهی از معلمان برای تحقق خواسته‌های صنفی و افزایش حقوق به خیابان‌های تهران آمدند اعتراض معلم‌ها، کم‌کم به درگیری با پلیس کشیده شد.
سرگرد ناصر شهرستانی، رئیس کلانتری بهارستان، با یک شلیک به سر « ابوالحسن خانعلی » معلم ساده دبیرستان جامی اسباب مرگ او شد. کشته شدن خانعلی، آتش خشم معلمان را شعله‌ور ساخت و شعله‌های غضب معلمان، جعفر شریف امامی، نخست‌وزیر وقت را مجبور به استعفا کرد.  ۱۸ اردیبهشت‌‌ همان سال، معلم‌ها اجتماع بزرگ‌تری را شکل دادند و اعلام کردند از این پس ۱۲ اردیبهشت را به عنوان روز معلم گرامی خواهند داشت. با پیروزی انقلاب اسلامی، ۱۲ اردیبهشت ۵۸، استاد مرتضی مطهری روحانی اهل فکر و قلم به دست گروه فرقان ترور شد و به شهادت رسید. تقارن این رویداد هولناک، با روز ۱۲ اردیبهشت موجب شد تقویم انقلاب اسلامی هم این روز را به عنوان روز معلم به رسمیت بشناسد و معلمان هرسال در این روز یاد و خاطره استاد مطهری و دکتر خانعلی را گرامی بدارند.
دوم:   روز معلم فرصت مناسبی است تا با هم حال و روز آموزش و پرورش را مرور کنیم. واقعیت امر این است که هوای آموزش و پرورش سال هاست ابری و در اکثر مقاطع زمانی همراه با گرد و غبار و وزش باد‌های شدید بوده و توده‌هایی پر فشار از طرف نمایندگان مجلس هم در اکثر مواقع بر این ناپایداری جوی افزوده است.
سال‌هاست که معلم‌ها به این باور رسیده‌اند در چنین حال و روز و آب و هوایی نباید چشم امیدی بر آسمان بی‌باران ستاد داشته باشند و شاید خیلی دور از انصاف و واقعیت نباشد که بگویم در طول این سال‌ها در چنین حال و احوالی رنجوری آموزش و پرورش بیش از پیش شده و هر وزیر و دولتی اعم از اصول‌گرا واصلاح‌طلب که آمدند از ظن خود یار آن شده و از درون آن در جست‌و‌جوی اسرار به گل نشستگی این کشتی عظیم نبوده و آموزش و پرورش دولت تدبیر و امید به عنوان میراث دار و سکاندار این کشتی لاجرم یا باید به سبک و سیاق پیشینیان ادامه دهد یا بر اساس تدبیر و عقلانیت آسیب‌های احصا شده را اولویت‌‌بندی کند و براساس درجه اهمیت و اولویت به کم کردن این آسیب‌ها و درمان این بیمار رنجور بپردازد.

روشن است که اولی به حال جامعه و معلم و کشور مضر و دومی نیازمند صبر و بردباری و پشتیبانی همه دستگاه‌ها و اهتمامی جدی و حمایتی عملی همانند آنچه در عرصه سلامت و بهداشت رخ داده است. اتفاقی که اگر رخ دهد می‌تواند مکمل بسته سلامت دولت باشد و تدبیری باشد برای ماندگاری و استمرار ارتقای سطح سلامت و بهداشت کشور زیرا که آموزش زیربنای استمرار و ماندگاری همه طرح‌های خوب است.
سوم: حال و روز آموزش و پرورش در کشور‌های توسعه یافته و پیشرفته اگر خوب است به این دلیل است که معلم و مدرسه و دانش‌آموز اولویت کشورشان است. اگر آب و هوای آموزش و پرورش‌شان آفتابی و همراه با وزش نسیم صبحگاهی است به این دلیل است که نزد آنها سهم آموزش و پرورش از تولید نا‌خالص ملی بالا‌تر از پنج‌درصد است اما در کشور ما، با وجود همه حرف‌های قشنگی که درباره آموزش و پرورش زده می‌شود و با وجود تولید نا‌خالص ملی ۴۷۰ میلیارد دلاری تنها در یک سال دولت قبل، سهم آموزش و پرورش در لایحه بودجه پیشنهادی همان دولت بسیار کمتر از استاندارد جهانی بوده است.

اگر حال آموزش و پرورش آنها خوب است به این دلیل است که بیش از98درصد از اعتبارات آموزش و پرورش‌شان صرف هزینه‌های پرسنلی و حقوق نمی‌شود آنها برای کیفیت‌بخشی به محتوا و آموزش معلمان، ایمن‌سازی کلاس‌های درس، کتابخانه، آزمایشگاه، به روز کردن معلمان، بودجه‌های خوب اختصاص می‌دهند. حال آموزش و پرورش آنها به این دلیل خوب است که می‌داننداگر 98درصد اعتبارات آموزش و پرورش به پرداخت حقوق اختصاص یابد معنایش چیزی جز تداوم معلم‌محوری و ارتقا نیافتن کیفیت آموزش‌ها و رها کردن معلم با مشکلاتش نیست. آنها می‌دانند مدیران جوان با انگیزه با نشاط و علاقه‌مند به کار و سرشار از ایده می‌توانند حال مدرسه و کلاس درس و معلم و نظام آموزشی‌شان را خوب کند و سال‌ها در یک چرخه بسته مسببان بدحالی نظام آموزشی خود را تنها جا‌به‌جا نمی‌کنند و عرصه مدیریت را برای مدیران نوآور و خلاق و جوان باز می‌کنند!!
چهارم: این روز‌ها خوشبختانه فارغ از هیاهوی رسانه‌ای و ژست‌های تبلیغاتی در آموزش و پرورش اتفاقات خوبی رخ داده که اگر صبوری و حمایت همه جانبه به کمک آن بیاید می‌توان امیدوار بود در آینده‌ای نه چندان دور حال آموزش و پرورش ما هم خوب شود.

این روز‌ها از طرح‌های فی‌البداهه و خلق‌الساعه خبری نیست، جابه جایی و تغییرات مستمر در ساختار‌ها و دوره‌های تحصیلی متوقف شده، طرح‌های نمایشی و عامه‌پسند مانند ضیافت تعطیل شده است از استخدام‌های بی‌رویه و مبتنی بر سیاست اثری نمانده، نگاه آزمایشی جایش را به نگاه پژوهش محور و مطالعاتی داده، ارتقای کیفیت آموزشی در مدارس صاحب ردیف خاص شده است و مدیریت و ساماندهی نیروی انسانی در دستور کار قرار گرفته است و تلاش شده تا پیچ و خم‌های اداری و موانع برای حضور و مشارکت بخش خصوصی در اداره مدارس به حداقل برسد، نشاط و جنب وجوش تشکل‌های صنفی و معلمی زیاد شده و امنیت فرهنگی جای فرهنگ امنیتی را گرفته و اراده دولت در اجرای رتبه ‌بندی معلمان امید به ایجاد انگیزه در بین معلمان ایجاد کرده است.

اگر می‌خواهیم آب و هوای آموزش و پرورش ما هم آفتابی شود ، باید مسئولانه از آموزش و پرورش دفاع کرد. مشکل معلمان را تنها در پرداخت دیون و مطالبات جست‌و‌جو نکرد و کم کاری‌ها و ملی نگاه نکردن به آموزش و پرورش را پشت برگزاری جشن‌های نمایشی و تعریف و تمجید‌های شعاری پنهان نکرد ، باید در حمایت از این دستگاه انقلابی رفتار کرد و فارغ ازمطامع جریانی و منطقه‌ای و گروهی به مطالبه رهبری پاسخ داد که همه دستگاه‌ها باید پشتیبان آموزش و پرورش باشند و باور کنیم اگر حال اینجا خوب شود حال همه ما و همه جای این سرای عزیز هم خوب می‌شود.

روزنامه ایران

 گروه اخبار /

روز معلم كه فرا مي‌رسد ذهن هر كسي كه نيمكت‌هاي مدرسه را تجربه كرده باشد ناخودآگاه، به خاطرات تلخ و شيرين دوره دانش آموزي مي‌رود و قبل از هر چيزي حس زيباي شاگردي لبخندي بر لبانش مي‌نشاند. حسي كه معلم و معلمي را تحسين مي‌كند.
مجمع فرهنگيان ايران اسلامي، انجمن اسلامي معلمان ايران و سازمان معلمان ايران به مناسبت روز معلم بيانيه‌هايي جداگانه منتشر كردند.
«روز معلم در حالي فرا مي‌رسد كه همچنان مشكلات معيشتي و تنزل منزلتي به حرفه معلمي آسيب جدي رسانده و اين آسيب بحران چهارگانه معيشت، منزلت، معرفت و مهارت، نظام آموزشي را به شدت تهديد مي‌كند دانش و مهارت معلمي را تحت‌شعاع قرار داده است.
با آغاز دولت يازدهم و رويكرد نسبتا مطلوب به امر مشاركت به ويژه تشكل‌ها در عرصه آموزش و پرورش روزنه اميدي ايجاد شد. اما محدوديت‌هاي اين دولت در زمينه‌هاي اقتصادي مانع از تحقق مطالبات بر حق معلمان از جمله بازنشستگان گرديده است. محدوديتي كه براي معلمان چندان قابل پذيرش نبوده و به حق همچنان خواستار رفع موانع هستند.»
اين بخشي از بيانيه سازمان معلمان ايران بود.
در بخشي از بيانيه مجمع فرهنگيان ايران اسلامي آمده است: «هر چند هنوز آوار ويرانه‌هاي هشت سال برداشته نشده اما اعتماد و اميد به آينده در قلب بيشتر مردم زنده شده است. ما فرهنگيان همراه و همسو با ساير اقشار مردم ايران اسلامي مصمم هستيم زنجيره پيروزي‌هاي خود را با شركت در انتخابات اسفندماه ٩٤ تكميل نماييم و نمايندگاني را براي مجلس انتخاب كنيم كه دغدغه منافع ملي داشته باشند.
ما مي‌دانيم كه معلمان با مشكل معيشت دست به گريبانند و ريشه اصلي مشكلات را در اين مي‌دانيم كه تورم سالانه از درصد افزايش حقوق معلمان بالاتر است. دولت بايد با مهار تورم و افزايش اعتبار پول ملي تورم را كاهش دهد و اين مسير را با شتاب بيشتري طي كند.»
انجمن اسلامي معلمان ايران نيز در بيانيه خود گفته است «آموزش و پرورش كشور در طول سال‌هاي گذشته به‌شدت آسيب ديده است، محدوديت‌هاي حاكم بر فضاي آموزش و پرورش، طرح‌هاي بدون پشتوانه علمي و كارشناسي، بي‌تدبيري و ناكارآمدي، دخالت متوليان متعدد و غيرپاسخگو، دور باطل تغيير پي در پي سيستم آموزشي كشور، افزايش افت تحصيلي، كاهش كيفيت آموزش و پرورش، جدايي و جزيره‌اي شدن روابط ميان بدنه اداري، اجرايي، كارشناسي آموزش و پرورش و معلمان ساختار اين نهاد را به‌ شدت ضعيف و شكننده كرده است.

جامعه معلمان ايران بيش از هر چيز بر رفع تبعيض پرداخت‌ها و درآمدها و حفظ جايگاه و شأن معلم و نگاه به آموزش و پرورش به عنوان نهادي راهبردي و زيربنايي تاكيد دارند. صرف اعلام برخي افزايش پرداخت‌ها علاج مسائل آموزش و پرورش نيست.»

روزنامه اعتماد