گروه اخبار/

امروز اول مهر مصادف با آغاز سال تحصیلی 1402 می باشد و  بیش از 16 میلیون دانش آموز به مدت نه ماه در کلاس ها حضور  می یابند .

دانش آموزان ایرانی در حالی با آرامش خاطر در کلاس ها حضور می یابند که در کشوری مانند افغانستان و زیر سلطه ی عده ای افراد متحجر و دگم به نام « طالبان » ؛ حضور در کلاس های درس برای « دختران افغانی » به یک آرزو و حسرت تبدیل شده است و این برای ما باید یک فرصت  باشد .

سال تحصیلی 1402 در حالی آغاز می شود که پیش تر و در بحران کرونا ؛ مدارس به مدت 26 ماه تعطیل شدند و فرصت هایی مانند جامعه پذیری دانش آموزان و تربیت اجتماعی آنان کاملا به محاق رفت در حالی که حضور در کلاس ها به ویژه در مناطق محروم و غیربرخوردار ایران برای بسیاری از دانش آموزان آن جا یک محرومیت مضاعف و حسرتی عمیق بود چرا که به گفته ی دانش آموزان در آن مناطق ، امکانات مدرسه بسیار بیشتر و بهتر از خانه ی آنان بود و آنان حسی بهتر در مدارس را تجربه می کردند .

با وجود « نارضایتی فراگیر معلمان »  که نقش نخست و بنیادین را در تحولات آموزشی بر عهده دارند که البته نه در پیام وزیر آموزش و پرورش و نه در صحبت های رئیس دولت سیزدهم اشاره به آن نشد اما هستند معلمان وظیفه شناس ، حساس و دلسوزی که سعی می کنند کمبودها و مشکلات ، تدریس و کار حرفه ای آنان را تحت الشعاع خود قرار ندهد .

« صدای معلم » ضمن شادباش به مناسبت آغاز سال تحصیلی جدید ؛ امیدوار است تا این آغاز طلیعه ای برای تعریف و تمرین « تفکر انتقادی » در کلاس درس و اضلاع درگیر تعلیم و تربیت باشد و نشانه ای های این « تعامل » در جامعه ی ایران قابل مشاهده بوده و فراگیر شود .

پایان پیام/

ارسال مطلب برای صدای معلم

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

از بالا تا پایین محل مسکونی ما به گند کشیده شده است. این گندکاری اتفاقا کار دولت نیست. اینها بخشی از هنرنمایی مردمانی است که در نبود یک مدیریت شهری خردمند، هر کاری دلشان می خواهد می کنند. دوروبر خانه ما شده است گربه خانه. همسایه های ما صبح تا شب مشغول گربه ولگرد پروری هستند. صحنه های نفرت انگیز و گاهی رقت انگیز از مردمانی که بدون آن که یک بار به حرف گوش کنند، یک بار کتاب بخوانند خودشان شده اند تئوریسین و مجتهد.

گاهی فکر می کنم این آدم ها اگر جرات می کردند بعید نبود ادعای پیامبری هم بکنند.

راه می افتی و می آیی به ابتدای گیشا .

با صحنه زشت کفتر چاهی پروری مواجه می شوی‌. گو اینکه عده ای نذر کرده اند زباله های غذایی خود را بیاورند و در این محل تخلیه کنند.

هر چه سعی می کنم به خودم تلقین کنم که مرد آرام باش و اصلا نگاه نکن! نه نمی توانم.

وقتی آدمهایی که آشغال و یا غیر آشغال برای کفترها می ریزند از همه قشری هستند، از آدم های مذهبی تا کاملا بی دین، از حامیان حکومت تا مخالفان دو آتشه، از با حجاب تا بی حجاب....

همه آنها فقط در یک چیز مشترکند :

گوشی برای شنیدن ندارند !

مثل مسئولینی که هر چه به آنها توصیه می کنی صلاح این مملکت رفتار خردمندانه است تا هم شما بمانید و هم این سرزمین و مردمانش .... گوش شان بدهکار نیست ؛ درست مثل همسایه های ما که هر چه بگویی ریختن غذا به گربه ها اشتباه است، از سر لجبازی باز بیشتر می ریزند .

بکنید !

آخرش همه چیز را به گند بزنید .

موفق باشید.

( کانال دغدغه های محیط زیستی و دانشگاهی )

- ویدئوی زیر را مشاهده فرمایید :

  ۲۹ شهریور ۱۴۰۲ آخرین روز خدمت رسمی‌ام در آموزش و پرورش است.با اینکه می‌توانستم سه سالی نیز ادامه دهم ولی کوتوله‌ها عرصه را چنان تنگ و تاریک و بی‌عبور نمودند که خیلی از همکاران مستقل و آزاداندیش ترجیح دادند خود را بازنشسته کنند. در حالی که فقط در استان البرز بنابه اذعان مدیرکل بیش از ۵۰۰۰ کمبود نیرو دارند.

ناگفته نماند با اینکه مدیر سابق ناحیه (شکایت بابت نقد عملکرد یکساله‌اش) را پس گرفته و رضایت داده است ولی پرونده شکایت همچنان در دادگاه و البته در هیات تخلفات مفتوح است.

طبق معمول حوالی ساعت ۷ صبح مدرسه‌ام و البته روز بسیار سختی را پیش‌رو داریم. از یک طرف هجوم اولیا و دانش‌ آموزان برای انجام امور جامانده تابستان و از دیگر سوی خداحافظی تدریجی‌، نامحسوس‌ و سلول به سلول‌ام با دانش‌آموزان، اولیا، همکاران عزیز و خلاصه با جسم و جان و روح و روان مدرسه.

ناخودآگاه شعری در ذهنم به پرواز درمی‌آید :

« بلکه بیرده گلمه‌دیم بو یئرلره
دومان سالامات قال،داغ سالامات قال
دالیمجا سو سّپیر یوخسا بولودلار
لئیسان سالامات قال،باخ سالامات قال »

طرح خالص سازی دولت...

شهریور امسال آبستن اخبار ناگوار و شگفت‌انگیزی برای آموزش و پرورش ماست.هفته پیش ۸ صبح ناغافل و ناگهانی شورای معاونین یکی از نواحی بر سر مدیری که قرار بود ۳۱ شهریور بازنشست شود آوار شده و نسبتا محترمانه وی را از مدیریت خلع و عندالمطالبه بازنشست کرده‌اند.

در ناحیه‌ای دیگر به جای یک مدیر کارکشته هنرستان فنی، روحانی با دو سال سابقه را مدیر کرده‌اند. مسلسل جابجایی مدیران تا خشاب آخر در تقلا و تقلاست.خلاصه سایه سنگین طرح ضربتی خالص‌سازی دولت سیزدهم در شهریور ماه سیستماتیک شامل حال دستگاه تعلیم و تربیت شده است.

ابرچالش‌های بازگشایی مدارس

پایان شهریور است . هنوز خبری از توزیع کتاب برای دوره متوسطه نیست.اکثر مدارس با کمبود شدید معلم و دبیر مواجه‌اند . تعداد زیادی از مدارس کادر اجرایی‌شان تکمیل نیست . اداره که از پس ساماندهی نیروها برنیامده مسئولیت تکمیل کادر را به سوی مدیران شلیک کرده است. مدیران در به در دنبال معاون و معلم در تکاپویند.اداره تنها کاری که انجام داده بالا بردن سقف تدریس بازنشستگان از ۱۴ ساعت به ۲۴ ساعت است. قرار است کلاس‌ها را با بازنشستگانی که اکثرن بی‌انگیزه و خسته بوده و تنها از سرِناچاریِ زندگی و تنگنای معیشت  دل به تدریس مجدد داده‌اند پر کنند.

خلاصه آغاز فصل دانایی مقارن با چالش‌های چندلایه (کسری شدید معلم، عدم توزیع به موقع کتاب، فقدان سرانه مدارس، خدشه‌ار شدن استقلال و امنیتی شدن آموزش و پرورش، پخمه‌پروری و نخبه‌کشی و...) مواجه بوده و احتمالا به خاطر تنگناها و نابه‌سامانی‌های عدیده بازگشایی، وزیر از مجلس و مدیران کل از نمایندگان و استاندار کارت زرد و قرمز خواهند گرفت.

داغ سالامات قال...

به هر ترتیبی ساعت مدرسه را به نماز ظهر سنجاق می‌کنیم . بعد از خالی شدن مدرسه یک ساعتی با خود خلوت می‌کنم . دلم می‌خواهد با تک‌ تک آجرها و کلاس‌ها خداحافظی کنم . خاطرات تلخ و شیرین سی سال و اندی خدمت در آموزش و پرورش چون فیلمی چندبعدی در جسم و روحم تورق و رژه می‌روند.

لحظات سختی است دل کندن و قبضِ‌ روح از دستگاه تعلیم و تربیت.

« بلکه بو یئرلره بیرده گلمه دیم ؛
دومان ، سالامات قال ، داغ ، سالامات قال !
دالیمجا سو سپیر یوخسا بولودلار ؟!
لئیسان سالامات قال ، باخ ، سالامات قال !

قیی ووران قارتال لار یوخ اولدو چنده
نرگیز لر سولوخدو شئهلی چمنده
ای قارا گؤز پری ، دالیمجا سنده
بویلان ، سالامات قال ، باخ ، سالامات قال !

گلدیم ، قارشیلادی گول لر ، چیچک لر
گئدیره م ، ال ائدیر بوز بیچه نک‌لر
نیدامی چایلارا دئدی کولک لر:
بولان ، سالامات قال ، آخ ، سالامات قال !

داغلارین پلنگی ، شیری ده سن سن
شاعیری ده سن سن ، شعری ده سن سن
بینی – برکتی ، خیری ده سن سن
چوبان ، سالامات قال ، ساغ – سالامات قال »

ارسال مطلب برای صدای معلم

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

تهران

گروه گزارش/

شنبه اول مهر ، بیش از شانزده میلیون دانش آموز روانه مدارس می شوند . با این حال یکی از چالش های مهم و راهبردی که البته ارتباط مستقیمی هم با « محیط زیست » دارد ، چالش « سرویس مدارس » است .

در روزهای پایانی تابستان ، یکی از مدیران خوش فکر و برنامه ریز این کشور ، راه حلی به ذهنش رسیده است .

خبر را بخوانید : ( این جا )

« حسین حق‌شناس با اشاره به آخرین مصوبات کمیته فنی شورای هماهنگی ترافیک استان مرتبط با شهرداری اصفهان در شهریورماه سال جاری، اظهار کرد: در این جلسه، درخواست‌های شهرداری اصفهان در خصوص شناورسازی ساعت آغاز فعالیت سازمان‌ها و ادارات، زمان بازگشایی مدارس و حضور دانش آموزان، ایجاد آرامش، کاهش بار ترافیکی سطح شهر در ساعات اوج و ایمنی ترافیکی بررسی شد.

معاون حمل‌ونقل و ترافیک شهرداری اصفهان همچنین خبر داد: مصوب شد که برای ممانعت از ایجاد بار ترافیکی در معابر مجاور مدارس، از حیاط مدارس به‌منظور سوار کردن دانش‌آموزان در سرویس با رعایت نکات ایمنی لازم استفاده شود.

به گفته او، این طرح در سال جاری برای تعدادی از مدارس اجرا و از سال آینده در همه مدارس دارای شرایط لازم اجرا می‌شود » .

نخستین پرسشی که به ذهن می رسد آن است که با توجه به فرهنگ غالب در ایران و رفتارهای ترافیکی که مشاهده می شود ؛  مگر حیاط مدارس ما چقدر ظرفیت و گنجایش دارند که بخواهد پذیرای این حجم از اتومبیل ها شود ؟ چرا مسئولان آموزش و پرورش که این همه نسبت به پوشش و حجاب دانش آموزان حساس هستند اما در مورد آموزش مهارت های زندگی و تغییر رفتارهای غلط ، بی خیال هستند ؟ و کار خاصی انجام نمی دهند ؟

چگونه است که اکثر مواقع و زمانی که مشکلی مانند « قضیه سفر رونالدو به ایران » پیش می آید ؛ بسیاری در توجیه این آبروریزی  بزرگ عنوان می کنند که این گونه مسائل کاملا طبیعی هستند و ایران را با سایر کشورها مقایسه می کنند و البته هدف آنان توجیه مدیریت های ناکارآمد و بی کفایت است اما پرسش این است که چرا تحرکی در مقامات برای تعریف و ترویج « استفاده از دوچرخه » به عنوان  بهترین جایگزین برای استفاده از اتومبیل های شخصی صورت نمی گیرد با آن که می دانند بیش از 70 درصد آلودگی در شهرهای متعلق به اتومبیل ها  وسایط نقلیه موتوری است و با آغاز به کار مدارس ؛ حداقل 30 درصد به بار ترافیکی آن افزوده می شود ؟

تا کی باید شاهد مرگ و میر شهروندان ناشی از آلودگی هوا ، بروز بیماری های خطرناک و یا تعطیلی مدارس به خاطر آلودگی هوا باشیم ؟

همشهری‌ آنلاین خبر می دهد : نزدیک به ۱۶ میلیون دانش‌آموز در کشور داریم که از این تعداد، حدود ۵ میلیون نفر دچار اضافه وزن و چاقی هستند.

آمارهای رسمی کشور حاکی از این است که از هر ۳ دانش آموز، یک دانش‌آموز اضافه وزن دارد یا چاق است. یعنی از حدود ۱۶ میلیون دانش‌آموز ایرانی، نزدیک به ۵ میلیون نفر دچار اضافه وزن و چاقی هستند. این آخرین آماری است که معاون فرهنگی و توسعه ورزش همگانی وزارت ورزش و جوانان سال گذشته مطرح کرد و درباره آن هشدار داد.

چرا مسئولان آموزش و پرورش که این همه نسبت به پوشش و حجاب دانش آموزان حساس هستند اما در مورد آموزش مهارت های زندگی و تغییر رفتارهای غلط ، بی خیال هستند ؟ و کار خاصی انجام نمی دهند ؟

« علی جعفرآبادی » از تجربه ی خود می گوید : ( 1 ) *

« در مونسترِ آلمان از یک مدرسه بازدید کردم. حدود و مرزهای مدرسه مشخص بود؛ ولی به معنای متداول دیوار نداشت. دور آن باز بود و می‌توانستی تا پشت پنجره کلاس پیش بروی. البته که کسی در ساعت کلاس و مدرسه این کار را نمی‌کرد. مدرسه از لحاظ خدمات و ساختمان زیر نظر شهرداری است. از همین رو بعد از ساعت درسی، حیاط مدرسه و وسایل بازی آن در اختیار شهروندان قرار دارد و می‌توانند وارد فضای عمومی مدرسه شوند و از وسایل و زمین آن استفاده کنند.

دو مدرسه را سر زدم. بچه‌ها با دوچرخه و اسکوتر، یا با پدر و مادر به مدرسه می‌آمدند و وسایل نقلیه را پشت دیوار کلاس می گذاشتند. یک بار که در دقایق آغازین مدرسه، برای مدتی جلوی مدرسه توقف کردم؛ معلمی را دیدم که سرش را از پنجره کلاس بیرون آورده بود و تا کلاس شروع نشده، داشت با یکی از اولیا گفت و گو می‌کرد » .

‏* ویدئوی زیر گروهی از دانش آموزان در بارسلونا نشان می دهد که همراه معلم شان با دوچرخه به مدرسه می روند. این بخشی از پروژه ای است که جایگزینی دوچرخه به جای سرویس مدارس رو در اسپانیا را دنبال می کند .» .

 پدر افغانستانی دو دختر را، با دوچرخه، تا مدرسه همراهی می کند :

*هفته دوچرخه در مدرسه ( 2 )

وزارت آموزش و پرورش و وزارت ورزش فرانسه، برنامه یک هفته با دوچرخه در مدرسه را هم زمان با رخداد جهانی تور دو فرانس اجرا می کنند.

تور دو فرانس (به فرانسوی: Tour de France) یا تور فرانسه معتبرترین مسابقه دوچرخه‌سواری جاده دنیاست که در سال ۱۹۰۳ تأسیس شده‌است و اکنون هر ساله به مدت سه هفته در جاده‌های فرانسه و کشورهای پیرامون آن، در فصل تابستان برگزار می‌شود. این مسابقه معمولاً از مرکز شهر پاریس شروع شده و در همان‌جا به پایان می‌رسد.

وزارت آموزش و پرورش و وزارت ورزش فرانسه از مدارس خواسته اند همزمان با این رخداد، از 14 تا 20 سپتامبر را هفته دوچرخه سواری در مدرسه بدانند و با برنامه های آموزشی ،فرهنگی و ورزشی، این ورزش را توسعه دهند » .

پرسش « صدای معلم » از برنامه ریزان و تصمیم گیرندگان آن است که آنان جز شعار و اتلاف وقت و منابع تاکنون چه کرده اند ؟

در حال حاضر ؛ کارکرد مدارس در ایران صرفا به صدور کارنامه ی تحصیلی برای دانش آموز و تکرار مراسم و مناسک ایدئولوژیک برای دانش آموزان محدود شده است در حالی که بسیاری از این دانش آموزان حتی طریقه راه رفتن در خیابان و حقوق شهروندی را نمی دانند .

این دور باطل و چرخه غلط تا کی و کجا ادامه خواهد داشت .

( 1 تا 4 از کانال  « معلم یادگیرنده مادام العمر » اقتباس گردیده است )

پایان گزارش/

( ویدئو کلیپ را ببینید ) :

ارسال مطلب برای صدای معلم

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

« صندوق ذخیره فرهنگیان » به عنوان بزرگترین صندوق سرمایه‌گذاری غیردولتی کشور دهه هفتاد تاسیس شده است. این صندوق با چالش‌های ناتمام مدیریتی، کارآمدی و سلامت عملکردی روبه روست. علاوه بر مدیران رانتی که چون اختاپوسی بر دار و ندار فرهنگیان چنبره زده‌اند جدیدا صندوق ذخیره مورد طمع دولتیان و مجلس نیز قرار گرفته است.

از طرفی شواهد و قراین نشان از گسستگی مدیریتی در صندوق ذخیره فرهنگیان داشته و همه تلاشها در جهت فروش اموال جهت جبران ضررها و ایجاد تراز مالی مثبت برای ذی‌نفعان می‌باشد. متاسفانه به جای استفاده از اصل شایسته‌سالاری و بهره‌ مندی از ظرفیت بالای فرهنگیان در اداره بهینه صندوق، فامیل‌ سالاری و نان قرض دادن‌های متقابل، سکه رایج این بازار بی حساب و کتاب و فاقد نظارت ثمر بخش می‌باشد.

شرکتهای اقماری صندوق ذخیره

لیست شرکتهای اقماری و زیر مجموعه صندوق ذخیره فرهنگیان  به شرح زیر است :

1- گروه پتروشیمی و انرژی

- شرکت پترو فرهنگ
- شرکت کیمیای پارس خاورمیانه
- شرکت پتروشیمی مروارید
- شرکت نیروگاهی زیرساخت تولید انرژی‌های پاک (مفنا)
- شرکت پتروشیمی خراسان
- پتروشیمی آریا
- قطب پتروشیمی سپهر لاوان
- شیمیایی لاوان
- سرمایه‌گذاری سیراف انرژی
- پتروالفین فن آوران
- پتروشیمی کیان
- پتروشیمی مروارید
- هلدینگ انرژی سپهر
- تجارت بین‌الملل سکو (سیتکو)
- صنایع پتروشیمی دنا
- صنایع پتروشیمی سبلان
- پتروشیمی مهتاب پارسیان
- پتروشیمی پردیس آذربایجان

2- گروه مالی و سرمایه‌گذاری

- ماشین‌سازی اراک
- شرکت پلور سبز
- شرکت بازرسی مهندسی و صنعتی ایران
- بانک سرمایه
- بیمه معلم
- شرکت سرمایه‌گذاری فرهنگیان
- شرکت کارگزاری اردیبهشت ایرانیان
- شرکت ایران ارقام
- تولیدی قند کرج
- سرمایه‌گذاری سامان فرهنگیان
- لیزینگ و رفاه فرهنگیان
- پلور سبز
- فولادسازان دماوند
- آتیه ساوالان
- بناگستران هشتم توس
- سرمایه‌گذاری تدبیر فرهنگیان
- کارگزاری اردیبهشت ایرانیان
- ایران ارقام

3- گروه ساختمان

- شرکت ساختمانی معلم
- شرکت تأمین مسکن فرهنگیان
- شرکت طرح و توسعه آریا عمران پارس
- شرکت پدید آوران اطلس پارس
- پارس گوهر بین‌الملل
- شرکت آرتا لطیف سبلان

4- گروه خدمات

- شرکت خدمات مسافرتی و جهانگردی زاگرس
- شرکت لیزینگ و رفاه فرهنگیان
- شرکت سرمایه‌گذاری اقتصاد و رفاه فرهنگیان
- شرکت فرایند نوین فرهنگیان
- خدمات بیمه ای امید آسایش
- خدمات بیمه ای شرف اطمینان
- تجهیزات مدارس ایران
- صنایع آموزشی
- مسافرتی زاگرس
- هواپیمایی اروان
- پژوهش و نوآوری

عدم تمکین دولت در آوردن سهم خود

در بدو تاسیس صندوق ذخیره فرهنگیان قرار بود به اندازه اندوخته فرهنگیان دولت نیز در حمایت از معلمان سهم آورده برابر به موجودی صندوق تزریق نماید. با توجه به حذف عملی سهم دولت و یا عدم پرداخت تکلیف، خسارت وارده بر فرهنگیان به دلیل تأخیر سهم دولت را چگونه باید جبران نمود و چه کسانی باید پاسخ گو باشند!؟

قطعاً عدم تمکین دولت ‌جبران ناپذیر است. متأسفانه در سه دهه گذشته، دولت‌های مختلف نسبت به پرداخت بدهی خود، تعلل کرده‌اند. دولت به دلیل نیاوردن بودجه کافی در ردیف مخصوص و نمایندگان مجلس مدعی‌ انقلابی‌گری به دلیل بی‌توجهی به این مصوبه قانونی می‌باید که پاسخ گو باشند

در این راستا هفته گذشته تعدادی از نمایندگان فعلی و ادوار مجلس با امضای طوماری خطاب به سران قوا خواستار پرداخت بدهی فرا نجومی دولت به صندوق ذخیره فرهنگیان شدند.

لازم به ذکر است که بدهی سهم دولت به صندوق، مبلغ 65،869،083،000،000 ریال است که متعلق به بیش از 1،600،000 نفر از فرهنگیان شاغل و بازنشسته می‌باشد.

بندهای محذوف اساسنامه چرا و چگونه

صندوق ذخیره دارای یک اساسنامه است که متاسفانه در سال 96 ماده 7 و 8 اساسنامه حذف شده است.

طبق این دو بند، ارزش روز و نرخ فروش این شرکت‌ها به صورت ارزش مالکانه در هر سال مشخص می‌شد و سود آن در پایان و در زمان بازنشستگی به هر فرد عضو صندوق داده می‌شد.

ارزش مالکانه به زبان ساده

ارزش مالکانه یعنی اینکه ما با هم سال 98 یک خانه یک میلیاردی خریدیم الان بعد از دو سال ارزش خانه به 3 میلیارد رسیده است. مسئولین صندوق می‌گویند ما سهم شما رو بر مبنای خرید سال 98 می‌دهیم (یعنی براساس 1 میلیارد خریداری شده نه ارزش 3 میلیارد فعلی) . صندوق از ما کد بورسی گرفته است تا ارزش مالکانه را به حساب بازنشستگان واریز نمایند.

اما صحرایی وزیر آموزش و پرورش به دلایل پشت پرده به مدت 6 ماه از تحقق این مهم جلوگیری کرده است.

 ارزش مالکانه هر معلم

مثالی می زنم. فرض کنید من امسال بازنشسته شوم . اگر طبق فرمول جدید و بدون ماده 7 و 8 باشد الان من 80 میلیون تومان ذخیره دارم . اگر در  عدد 5 ضرب شود دریافتی من 400 میلیون خواهد شد.

اما اگر با توجه به ماده 7 و 8 باشد در پایان باید 30 برابر شود.
(یعنی مبلغی حدود 2 میلیارد و 400 میلیون)

البته عده ای از همکاران فعال دنبال بازگشت ماده 7 و 8 هستند. اما بعید می‌دانم بپذیرند .

انحلال صندوق و احیای بندهای محذوف

فواید انحلال صندوق چیست؟

فروش همه شرکت هایی که بالا ذکر شد و تقسیم پول آن بین فرهنگیان .

بدیهی است که درخواست انحلال صندوق باعث می‌شود مسئولینی که ماهانه بیش از 100 میلیون بابت حقوق از صندوق برداشت می‌کنند ؛ منافع شان از صندوق ما به خطر بیفتد. شاید به فکر بازگشت ماده 7و 8 اساسنامه باشند.

ارسال مطلب برای صدای معلم

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

« صدای معلم » درگذشت پدر گرامی همکار محترم آقای « اسماعیل عبدی » را تسلیت عرض نموده و امیدوار است تا این فعال صنفی معلمان پس از سال ها حبس به طور کامل از زندان آزاد شده و به آغوش خانواده بازگردد .

پایان پیام/

تفکر نقاد کار می کند ولی به شرطی که از تله ها و چاله های روانی عبور کرده باشیم.

دکتر محمدرضا سرگلزایی

جمعیت قابل توجهی از ایرانی ها در حال بالا رفتن از یک تپه با سر بالایی تند و طاقت فرسا هستند تا هر طور شده خود را به بازیکن مشهور پرتغالی یعنی رونالدو برسانند . و این در حالی است که همین افراد در سنین مختلف و در دو جنسیت مرد و زن برای استفاده از پل عابر پیاده که ضامن سلامتی آن هاست هنوز با « خود » درگیرند و معمولا ترجیح می دهند استرس و اضطراب برخورد احتمالی با اتومبیل ها را به جان خریده و از زیر پل عبور کنند .

جمعیت دیگری را مشاهده می کنید که به گفته شاهدان یکی از درب های ورودی هتل محل اقامت تیم عربستانی را می شکنند ، داخل لابی هتل می شوند و یک صدا « رونالدو » را صدا می زنند .

سایت دیده بان ایران می نویسد : «  در پی استقبال طرفداران رونالدو از وی در جریان سفر به تهران، شبکه الجزیره در گزارشی که در شبکه های اجتماعی خود منتشر کرده در کپشن از عبارت « صحنه‌های وحشیانه » استفاده کرده است » . ( این جا )

اتوبوس زرد رنگ حامل تیم النصر و رونالدو به سرعت در حال عبور است و جمعیت قابل توجهی در حال دویدن پشت سر اتوبوس هستند .

در فیلم ها و عکس هایی که منتشر شده است صحنه ای را نمی بینی که رونالدو در میان این جمعیت « جو زده » حاضر شود و حتی یک لبخند ساده حواله ی آنان کند .

اما رونالدو کیست که همه این گونه و دیوانه وار در پی او هستند ؟

آیا این بازیکن پولدار در اشل جهانی مدرسه ای در مناطق محروم ایران ساخته و یا دلاری خرج دانش آموزان فقیر آن کرده است ؟

( مديرعامل باشگاه پرسپوليس دختر خانم خود را براى استقبال از رونالدو به فرودگاه آورده است؛ بدون اينكه هيچ مقام رسمى در باشگاه و يا فدراسيون فوتبال داشته باشد . بلومبرگ فارسی ) تاریخ ایران و تحولات آن نشان داده است که روشنفکران ایرانی غالبا در باتلاق « پوپولیسم » گرفتار بوده و برای گرفتن مجوز « مرجعیت » از توده ها همواره به نقش « مجیز گویی توده ها » در برهه های مختلف مشغول بوده اند .

آیا بیمارستانی مدرن برای ایرانی ها ساخته تا خاطره ای بسازد ؟

آیا کار عام المنفعه ی خاصی برای کشور ما انجام داده است ؟

آیا اظهار نظر مشخص و یا شجاعانه ای در خصوص مسائل و یا چالش های مربوط به ایران کرده است ؟

شاید قاطبه ی ایرانی ها آدم های فراموش کار و ضعیف حافظه ای باشند اما رونالدو هنوز خاطره بازی تیم ملی کشورش را با ایرانی ها فراموش نکرده که چگونه و فقط به خاطر یک « گل زده » او را فحش باران کردند و چیزی نبود که حواله او در صفحه ی شخصی اش نکنند .

« تسنیم » 10 آذر 1396 چنین نوشت : ( این جا )

« قرعه‌کشی رقابت‌های فوتبال جام جهانی 2018 روسیه امروز انجام و تیم ملی ایران با اسپانیا، پرتغال و مراکش در گروه B همگروه شد.

پس از مشخص شدن همگروهی ایران با پرتغال، کاربران فضای مجازی به صفحه رسمی «کریستیانو رونالدو» کاپیتان تیم ملی پرتغال در اینستاگرام هجوم بردند و انواع جملات را در آخرین پُست منتشر شده توسط رونالدو به کار بردند.

مشابه چنین اتفاقی چهار سال قبل و پس از مشخص شدن هم گروهی ایران با آرژانتین در جام جهانی 2014 نیز رخ داده بود و کاربران ایرانی یک فضای منفی را به وجود آوردند که انتقادات زیادی را به دنبال داشت . »

هم زمان با آن بازی ، ویدئویی از ایرانی ها را نشان می دهد که در مقابل هتل محل اقامت  تیم پرتغال جمع شده و در میانه ی شب شروع به ایجاد سر و صدا و مزاحمت می کنند . ( این جا )

یکی از این افراد با هیجان چنین می گوید : «خودانتقادی » به منظور ارتقای تفکر و خودآگاهی را « تحقیر خودی » و « تضعیف اعتماد به نفس » پنداشته و به کرات از فرود آوردن تلنگری بر جسم تنبل و چاق و روح مسئولیت گریز و توجیه گر ایرانی خودداری ورزیده اند .

« والله اومدیم جلوی هتل اقامت تیم پرتغال .

نذاریم استراحت کنند . نذاریم بخوابند . تا صبح می زنیم و می کوبیم . ان شاء الله فردا نای رفتن نداشته باشند . ببینیم چه کار می کنیم ...

و جمعیت هم همراهی می کنند .

در کلیپ دیگری که در برنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران و از رسانه ی به اصطلاح ملی پخش می شود و مهران مدیری آن را مدیریت می کند ؛ رامین رضاییان از خاطره بازی تیم ملی و پرتغال در جام جهانی ۲۰۱۸ و اذیت کردن رونالدو در حین بازی می گوید .

رضاییان ابتدا ضمن تعریف و تمجید از قابلیت های رونالدو در جایی چنین عنوان می کند :

« رونالدو وقتی بازی می کرد دقیقا رو به روی من بود . استایل بدنی خیلی خوبی داره . به خاطر این که من فوتبالی زورم بهش نمی رسه . خیلی بازیکن قوی ایه .

من سعی می کردم روحی و روانی برم روی مُخش .

یه ذره اذیتش کنم . واقعا سعی کردم پیرهنشو بکشم . بدنشو دست بزنم .

( جمعیت حاضر در سالن با هم می خندند و برای این بازیکن ایرانی کف می زنند )

رضاییان ادامه می دهد :

« ایشون به من خیلی فحش می داد . یادم نمی ره . به من می گفت چرا به من دست می زنی ؟ ( به انگلیسی )

چرا من این قدر دست می زنی ؟

گفتم که من دوست دارم بهت دست بزنم .

اگر مشکل داری ...

( جمعیت حاضر دوباره یک صدا این بازیکن ایرانی را تشویق می کنند و این صحنه ها و گفت و گوها هم از رسانه ی جمهوری اسلامی پخش می شود )

پرسشی که این جا مطرح می شود آن است که آن نوع استقبال از رونالدو با این موقعیت هایی که توصیف شد ؛ چگونه قابل جمع است ؟

این تناقض ها و تعارض ها که به کرات اتفاق می افتند و از فرط تکرار جنبه « عادت » به خود گرفته اند ؛ پرسش این است که تا کی و کجا باید ادامه داشته باشند ؟

آیا جامعه ی ایرانی  در کلیت خود دچار بیماری و یا اختلالات روانی نیست ؟

( ویدئو را ببینید ) :

آیا اساسا در چنین جامعه ای با چنین مختصاتی می توان سخن از « تفکر انتقادی » به میان آورد ؟

و اما نکته ی مهم و بسیار قابل تامل آن که برخی و شاید بسیاری از روشنفکران ایرانی و نویسندگان در جاهای مختلف این نوع حرکات را کاملا « طبیعی » دانسته و حتی از آن و رفتارهای مردم دفاع کرده و عنوان کرده اند که چنین وقایعی در همه جای دنیا رخ می دهد و نباید اصلا خرده ای بر این جماعت گرفت .

این استدلال افرادی که ژست روشنفکری و همه چیز دانی به خود می گیرند درست مانند توجیهات جمهوری اسلامی در مناسبت هایی مانند انتخابات است که وقتی به فرض ، دلیل مشارکت کم مورد پرسش قرار می گیرد دقیقا همان پاسخ را حواله می کنند و یا پرسش در مورد گرانی و وضعیت تورم و... این که در سایر جاها هم همین گونه است .

برخی این نوع رفتارها را حاصل یک جامعه بسته و ایزوله خوانده و مسئولیت مستقیم آن را متوجه حاکمیت جمهوری اسلامی کرده اند .

این در حالی است که با وجود و توسعه شبکه های اجتماعی و این که خبری در کم تر از چند ثانیه طول و عرض جهان را طی می کند دیگر نمی توان گفت که جامعه ی ایران ، جامعه بسته ای است و یا گوش و چشم ایرانی ها بسته .

تاریخ ایران و تحولات آن نشان داده است که روشنفکران ایرانی غالبا در باتلاق « پوپولیسم » گرفتار بوده و برای گرفتن مجوز « مرجعیت » از توده ها همواره به نقش « مجیز گویی توده ها » در برهه های مختلف مشغول بوده اند .

«خودانتقادی » به منظور ارتقای تفکر و خودآگاهی را « تحقیر خودی » و « تضعیف اعتماد به نفس » پنداشته و به کرات از فرود آوردن تلنگری بر جسم تنبل و چاق و روح مسئولیت گریز و توجیه گر ایرانی خودداری ورزیده اند .

( ویدئو را ببینید ) :

گروه گزارش /

آن چه در زیر می آید گفت و شنود « صدای معلم » با « احمد عابدینی » معاون پیشین شورای عالی آموزش و پرورش است که در زمان وی نظام رتبه بندی معلمان طراحی شد و سازمان نظام معلمی نهایی شد اما هرگز به مرحله اجرا نرسید .

پیش تر هم این رسانه مستقل و منتقد در حوزه ی عمومی آموزش ایران گفت و گوی تفصیلی را با موضوع رتبه بندی معلمان با ایشان انجام داد که در سه بخش منتشر گردید . ( این جا )

اساسا فلسفه رتبه بندی معلمان برای چه بود و قرار بود چه اهداف و  کدام آرمان ها را تامین نماید ؟ آیا شاخص ها و معیارهای تعریف شده همان بودند که از ابتدا برای آن تعریف شد ؟ آیا ارزیابان رتبه بندی خودشان درک و فهمی از رتبه بندی داشته و در این زمینه آموزش دیده اند ؟

سرنوشت « سازمان نظام معلمی » که در زمان وزارت دانش آشتیانی بازطراحی و نهایی شد و قرار بود نهاد اصلی اجرا کننده رتبه بندی معلمان باشد چه شد ؟

چرا در مورد هیات های ارزیاب در سطوح مختلف که وزارت آموزش و پرورش مدعی حضور واقعی آنان است تاکنون شفاف سازی صورت نگرفته است ؟

و بسیاری از پرسش ها و ابهاماتی که « صدای معلم » در گزارش های متعدد خود به آن ها پرداخته اما مقامات تصمیم گیر پاسخی به آن ارائه نکرده اند .

بخش پایانی این گفت و شنود را می خوانیم .

گروه تشکل ها/

به مناسبت آغاز سال تحصیلی جدید ؛ انجمن اسلامی معلمان شهرستان های تهران از تشکل های فرهنگیان بیانیه ای صادر کرد .

این تشکل ضمن اشاره به مسائل و چالش های پیش رو خواهان توجه دولت سیزدهم به موضوع آموزش و پرورش و توجه به مدارس دولتی شده است.