گروه اخبار / رئیس مرکز اطلاع رسانی و روابط عمومی وزارت آموزش و پرورش با اشاره به منتقدان رتبه‌بندی تصریح کرد: منتقدان رتبه بندی بیشتر منتقدان دولت هستند. کسانی که با بیشترین درآمد تاریخ کشور نتوانستند معلم را مانند سایر کارکنان مورد توجه قرار دهند؛ در حال حاضر که دولت علی‌رغم محدودیت‌ها و کمبود منابع مالی، کاهش قیمت نفت، گامی در جهت ترمیم حقوق‌ها برداشته دایه مهربانتر از مادر شده‌اند و به صورت هماهنگ تلاش می‌کنند آن را کمرنگ جلوه دهند.

  در زمانی نه چندان دور یک مدرسه دارای نیروهایی بود که بر اساس نیاز مدرسه نام گذاری و نیروهای آن با توجه به درجه آن سازمان دهی می شدند . نیروهایی نظیر مربی تربیتی ، بایگان ، دفتر دار ، متصدی سایت ، متصدی آزمایشگاه ، متصدی سیستم دانا ، مدیر دروس و غیره که کار و فعالیت این پست ها مشخص و محدود بوده و هر کدام از نیروها قسمتی از کار مدرسه  را زیر نظر مدیر واحد انجام می دادند .

 یکی از فعالیت های وزیر قبلی ، آقای حاجی بابایی از بین بردن تمامی این پست ها و جایگزینی آنها با 3 معاونت اجرایی پرورشی و فن آوری بود که عملا باعث شد که مدیران مدارس برای انجام امور تخصصی مدرسه از نیروهای آزاد و بازنشسته استفاده کنند و علت امر هم کاملا مشخص است ، چون نیروهایی که به عنوان معاون پرورشی و فن آوری ابلاغ می گیرند نه تنها توانایی انجام شرح وظایف متصدی سایت و متصدی آزمایشگاه ، فعالیت های مربی تربیتی را ندارند و به نیروهای آسوده خیال و به دست آورندگان دنیا و آخرت در یک زمان تبدیل شده اند ؛ هم حق معاونت مشابه معاون آموزشی و مدیران می گیرند و هم مسوولیتی نداشته و کار آن چنانی هم برای اجرا ندارند مگر اینکه کمک کار معاون اموزشی یا مدیر بشوند که بستگی به توانایی های ذاتی آنها دارد که اکثرا فاقد آن هستند .

دیده می شود که بعضی از افراد با توصیه مدیر واحد یا منطقه وقتی که نزدیک به زمان بازنشستگی می شوند یعنی دو سال آخر خدمت با استفاده از آشنایی ها و سفارش به این « پست های تراز نوین » مفتخر شده و دو سال آخر خود را به آسودگی و خوشی می گذرانند .

البته به استثناها کاری نداریم ...

اما اکثر این افراد مدرک یا تخصص این معاونت ها را نداشته و به علت راحتی به اظهار نظر در باره کیفیت صبحانه مدرسه می پردازند و توصیه می کنند که اگر کنار پنیر گوجه فرنگی باشد خیلی بهتر است و بعد نوبت به خیار می رسد و بعد از مهیا شدن آنها  شروع به سرائیدن شعر  می کنند !

رتق و فتق شغل دوم و سوم هم در مدرسه توسط این عزیزان قابل اجرا است و گاهی اوقات در کار دانش آموزان فعال تشکل ها ی مدرسه دخالت کرده و کار آنها را هم خراب می کنند و گاهی در مقابل درخواست مدیر برای رفتن به کلاس به جای دبیر غایب می گویند : " ما شرط کردیم که کلاس نرویم " ، یا اعصاب نداریم یا چقدر بدهیم مارا فوری بازنشسته کنند  و قس علیهذا.

این در حالی است که مدیر برای انجام کارهای مدرسه از نیرو های آزاد و بازنشسته متخصص باید استفاده کند و از محل درآمد انجمن مدرسه حقوق پرداخت کند و دبیران هم که کسی را برای توصیه نداشتند باید در کلاس های 30 الی 40 نفره تدریس کنند و مدیر و معاون آموزشی در حال دویدن برای انجام امور مدرسه باشند .

اما چالش بزرگتر ، همسانی حق مدیریت و معاونت های مدرسه است فی المثل حق معاونت معاون آموزشی با آن همه مسولیت خطیر با معاون فن آوری و پرورشی یکسان است و یا حق مدیریت هم با سایر معاونت ها با یک مسولیت حقوقی سنگین یکسان است و معلمی که در یک کلاس شلوغ کار می کند هیچ حقی دریافت نمی کند .

بنابراین ، طرح آقای حاج بابایی باعث شد آزمایشگاه های مدارس ، سایت ها ، سیستم الکترونیک و بایگانی سنگین مدارس عملا بدون نیرو بمانند و مدیران مدارس به جای آنها از نیروهای آزاد و بازنشسته استفاده کنند .

در پایان ، پیشنهاداتی در جهت بهبود کیفیت نیروهای مدرسه بدون تحمیل بودجه مضاعف تقدیم می گردد :

1-حذف معاونت فن آوری در مدارس و تخصیص دیبر 24 ساعته جهت تصدی امور کامپیوتری و آزمایشگاهی مدرسه با توجه به مدرک و درجه مدرسه بدون حق معاونت 

2-حذف معاون پرورشی و احیای مربی پرورشی 24 ساعته مثل اوایل انقلاب که کارایی بسیار بیشتری داشتند بدون حق معاونت

3- تخصیص مبلغی هر چند اندک به عنوان حق فنی به دبیران در جهت افزایش انگیزه کاری آنان و جلوگیری از فرار دبیران به سمت معاونت ها 

4- افزایش حق مدیریت مدارس با توجه به مسوولیت حقوقی سنگین و تفاوت آن با سایر معاونت ها

5- برقراری قوانین جدید در جهت جلوگیری از اعطای پست های معا

ونت به افرادی که صلاحیت های لازم را نداشته یا سفارشی هستند .

امید که مورد عنایت قرار گیرد .

آخرین اخبار و تحلیل ها در حوزه آموزش و پرورش ایران و جهان در سایت سخن معلم
با گروه سخن معلم باشید .

https://telegram.me/sokhanmoallem

ارسال مطلب برای سخن معلم

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

گروه اخبار / فاني با اشاره به تحصيل 400 هزار دانش‌آموز در مدارس شبانه روزي کشور، گفت: تامين سه وعده غذايي براي اين دانش آموزان، خوابگاه و تجهيزات بسيار پرهزينه است.

 گروه اخبار /

حجت‌الاسلام والمسلمین محسن قرائتی در نخستین همایش روسای شورا‌ی اسلامی شهرستان‌های کشور اظهار کرد: آموزش‌ها و عملکرد نظام آموزش و پرورش کشور اصلا مفید نیست و به درد نمی‌خورد زیرا دانش‌‍‌آموزان پس از 12 سال هیچ هنر و مهارتی ندارند.

وی افزود: آموزش و پرورش و دانشگاه‌ها در ایران فلج است و این دو، مشکل اصلی کشور هستند و من این موضوع را به وزیر آموزش و پرورش، استاد‌تمام‌ها و روسای دانشگاه‌های برتر کشور گفته‌ام و آن‌ها نیز قبول دارند، اما متاسفانه مرد تحول نداریم که بتواند شرایط را عوض کند.

 رئیس ستاد اقامه نماز اضافه کرد: در حال حاضر حدود هشت میلیون نفر با مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد داریم که بیشتر آن‌ها اصلا هیچ شغلی ندارند حتی اگر مجموع کارمندان دولت هم بازنشست شوند فقط برای دو میلیون نفر صندلی خالی برای کار هست باید برای بقیه فکری کرد متاسفانه این مشکلی است که هیچ کس قادر به رفع آن نیست.

 قرائتی افزود: ریشه همه مشکلات در غفلت و شهوت است که راه‌حل آن‌ها ازدواج و نماز است از این‌رو اعضای شوراها باید نسبت به تخصیص اعتبار فرهنگی در حوزه فرهنگ‌سازی در زمینه نماز و ترویج ازدواج اقدام کنند.

 وی با اشاره به حادثه مصیبت‌بار منا، خاطرنشان کرد: قرآن در خصوص کعبه و حج آیاتی را به صراحت بیان کرده است و هر چه می‌گوییم، وهابیت از قبول کردن آن‌ها سرکشی می‌کند از جمله اینکه قرآن کعبه را برای همه مردم می‌داند و مالکیتی برای آن قائل نیست و اشاره می‌کند که همه کسانی که ساکن مکه یا بادیه‌نشین هستند، حقشان نسبت به مکه یکی است، اما متاسفانه اتفاقات اخیر در عربستان نشان از عدم توجه آنان به این آیات دارند.

 رئیس ستاد اقامه نماز تصریح کرد: بر اساس گفته قرآن کریم تولیت مسجدالحرام باید برعهده متقین باشد و نیز اشاره می‌کند که در مکه خط ویژه ممنوع است و همه باید از یک مسیر حرکت کرده و مناسک را در کنار هم انجام دهند.

ایسنا

آخرین اخبار و تحلیل ها در حوزه آموزش و پرورش ایران و جهان در سایت سخن معلم
با گروه سخن معلم باشید .

https://telegram.me/sokhanmoallem

  گروه اخبار /

وزير آموزش و پرورش گفت: 85 درصد طرح رتبه بندي فرهنگيان انجام شده است.

علي اصغر فاني در جمع خبرنگاران در خراسان شمالي با بيان اينکه شاخص هاي مورد توجه وزارت آموزش و پرورش براي رتبه بندي فرهنگيان  شاخص هاي اعلام شده شوراي توسعه مديريت است، اظهار کرد: فرهنگياني هم که  احساس مي کنند به آن ها تبعيض شده است، مي توانند به اداره ها مراجعه کنند تا به اعتراض آن ها رسيدگي شود.

روزنامه خراسان

آخرین اخبار و تحلیل ها در حوزه آموزش و پرورش ایران و جهان در سایت سخن معلم
با گروه سخن معلم باشید .

https://telegram.me/sokhanmoallem

  در عالم هستی و در میان مخلوقات الهی، پیوند و ارتباط انسان با کار آن قدر شدید و اساسی است که می توان گفت انسان و کار دو قلوهایی به هم چسبیده اند و به تعبیر دیگر ناف انسان را با کار بریدند. بشر از همان سپیده دم تاریخ، با به کارگیری هوش و آگاهی و فعالیّت های پیچیده ی مغزی خویش به ابزارسازی پرداخته و ماده و طبیعت را به خدمت خود درآورده است. او به آنچه مستقیم در دسترس داشته اکتفا نکرده، بلکه همواره در تلاش و تکاپو و جست و جو بوده است تا به آنچه در دسترس ندارد؛ اما نیاز به آن را احساس می کند، دست یابد.
در میان ادیان الهی، اسلام به عنوان آخرین و کامل ترین دین الهی، توجه ویژه و فراوانی به کار و تلاش دارد، تا جایی که خداوند در قرآن کریم می فرماید:

«لیس للانسان الّا ما سعی: بر یا انسان چیزی جز حاصل کار و تلاش او نخواهد بود.» (نجم،۳۹)

«کل نفس بما کسبت رهینه: هر کس در گروه اعمال خویش است.»

در بین مردم ایران یک آسیب بزرگ در فرهنگ کار وجود دارد که ریشه در نسل های گذشته ما دارد ؛ مثلا در ایران نه در یک کارخانه بزرگ و پول ساز، بلکه حتی در یک انجمن فرهنگی کوچک هم می‌توانید رقابت بر سر ریاست را مشاهده کنید. تب مدیر‌شدن در ایران خیلی بالاست، طوری که خیلی از گروه‌های اجتماعی و اقتصادی به همین دلیل از هم می‌پاشد.

نباید فراموش کنیم جامعه ایرانی هزاران سال با سیستم پادشاهی و ریاستی خو گرفته و هنوز هم نگاه بالا به پایین در بسیاری از گروه‌های اجتماعی ما وجود دارد .

در واقع ، وجود چنین طرز تفکری باعث شده تا تلاش برای ریاست گروه، همواره به یک پاشنه آشیل احتمالی در به هم خوردن کارگروهی و نیز بی رغبتی نسبت به وظایف دیگر و کارهای به زمین مانده در ایران تبدیل شود .
با توجه به مطالب بیان شده می توان گفت که برای جا انداختن فرهنگ کار مطلوب در کشور، باید در میان اقشار مختلف مردم، به صورت ریشه ای « فرهنگ سازی » صورت گیرد و به ویژه در سنین آغازین ورود کودکان به مدرسه که اولین حضور اجتماعی آنان نیز محسوب می شود، عشق به وطن، فرهنگ کار و تولید، فلسفه تولید، فلسفه زندگی، وجدان کاری، دلیل وجودی کار، تلاش برای تولید و مزایایی که تولید می تواند برای زندگی شخصی و اجتماعی آنان به ارمغان آورد، می بایستی با زبان زیبای کودکان وارد کتاب های درسی شود تا به بهترین نحو ممکن ضرورت های غیرقابل انکار مسئله فرهنگ کار و تولید در فکر آنان شکل بگیرد و در رفتارشان نهادینه شود .

مصادیق کم کاری یا تنبلی در ایران را می توان در موارد ذیل خلاصه کرد:

* پایین بودن ضریب بهره وری در سیکل نیروی انسانی

* پایین بودن ساعت متوسط کاری ( متوسط روزانه دو ساعت و ۱۸ دقیقه برای مردان و ۲۱ دقیقه برای زنان)

*  فرار از کار و مسئولیت و بی انگیزگی

* عدم کار مفید و اتلاف وقت (بیکاری پنهان)

* تعطیلی های فراوان رسمی و غیررسمی

* سرگردانی و معطلی ارباب رجوع در ادارات

* پاک کردن صورت مساله به جای حل آن

* وقت گذرانی های بیهوده (مثلا تماشای تلویزیون به جای مطالعه)

* مدرک گرایی و عدم تمایل جدی به درس در مدارس و دانشگاه ها

* بی برنامگی و بی نظمی در کار (کار هیاتی به جای کار منظم و مدون)

عوامل فرهنگی و اجتماعی

– تلقی غلط از فرهنگ کار (نگاه شخصی و منفعت طلبانه به کار به جای رویکرد ملی و راهبردی، اهتمام به مشاغل کاذب همچون دلالی و کارچاق کنی به جای کارهای مفید و تولیدی و… )

– مصرف گرایی و رفاه طلبی

– ضعف کار جمعی و سازمانی

– ناهمخوانی تخصص (مدرک تحصیلی) و کار

– ضعف بهره گیری از علوم و فن آوری های روز

– تبعیض و شکاف طبقاتی

– ضعف کار آموزشی و رسانه ای و تبلیغی

– دور شدن از فرهنگ ملی و معارف دینی (فقدان ارزش مداری کار )

عوامل سیاسی

– ضعف های ساختاری (بوروکراسی، خلا در قوانین اجرایی و نظارتی و… )

– دولتی بودن اقتصاد (انحصار و عدم رقابت، عدم شکوفایی استعدادها، کاهش انگیزه در سیستم دولتی و… )

– ریشه های فرهنگ استبداد (ضعف مشارکت اجتماعی، گسست اجتماعی و عدم تعلق ملی، بی اعتمادی عمومی به حاکمیت و… )

با توجه به آسیب های فوق لازم است راهکارهایی متناسب با هر آسیب اعم از فرهنگی و اجتماعی و سیاسی ارائه شود که در ذیل به برخی از آن اشاره می شود:

* ترویج فرهنگ کار و تلاش و پشتکار به عنوان یک ارزش انسانی و دینی و ملی

* کارآفرینی و ایجاد بستر خلاقیت و تخصص گرایی

* ترغیب به کار جمعی و سازمانی و مدیریت علمی

* ایجاد انگیزه مادی و معنوی و روحیه نشاط و امید

* سامان دهی قوانین و راهکارهای اجرایی و نظارتی

* ایجاد فضای رقابتی و مشارکتی (با استناد به اصل ۴۴)

* ترمیم گسست های ملی و مناسبات دولت و ملت

* تکیه بر خودکفایی و صادرات به جای وابستگی و واردات

* تکیه بر فرهنگ دینی و ملی در برابر تهاجم فرهنگی غرب

*  بهره گیری از تجارب کشورهای پیشرفته و موفق

لکنا

آخرین اخبار و تحلیل ها در حوزه آموزش و پرورش ایران و جهان در سایت سخن معلم
با گروه سخن معلم باشید .

https://telegram.me/sokhanmoallem

  ایجاد فرصت ‏های برابر برای بهره‏ گیری از ظرفیت ‏های آموزشی، یکی از اهداف و وظایف دولت در هر کشور، از جمله کشور ماست. این حقی است که همه کودکان ایران دارند و وظیفه ‏ای است که دولت در قبال حال و آینده کشور بر‏عهده دارد. آموزش نسل جوان، سرمایه ­گذاری با ‏ارزشی است که آینده کشور را می‏ سازد. در وضعیت فعلی تفاوت ظرفیت  ‏های آموزشی برای نسل و کودکان ایران، معادل تفاوت درآمد خانوارهاست. خانواده‏ های پردرآمد، ظرفیت لازم برای تأمین امکانات خوب برای آموزش فرزندان خود را دارند و از آن به بهترین نحو استفاده می‏ کنند. خانواده ‏های کم‏ درآمد دغدغه معیشت دارند و آموزش کودکان برای آنان در اولویت دوم است.

سیاست های اقتصادی دولت باید این فاصله را کم کند. به منظور کم کردن این فاصله باید اقدامات و تصمیماتی اتخاذ شود که بتواند نسبت به کم کردن این فاصله در حوزه آموزشی اقدام نماید. به این منظور چند اقدام اساسی به نظر می ‏رسد که قابل توصیه است:

اول، اصلاح سازمان دهی آموزش ‏و ‏پرورش  به نحوی که مسئولیت امور اجرایی آن بر‌عهده نهادهای محلی و منطقه ‏ای قرار‏گیرد که ارتباط مستقیم و نزدیک ­تری با مردم دارند. این نهادهای محلی شوراهای شهر و روستا هستند و ابزار اجرایی آن شهرداری ­ها هستند. این اقدام به وزارت آموزش ‌و پرورش اجازه می ‏دهد که با فراغت از امور جاری و اداری روزمره به تدوین بهتر و ارتقای کیفیت مطالب آموزشی اقدام نماید. شهرداری ‏ها نیز برای کسب نظر مردم علاوه بر ساخت بلوار و جاده و کمربندی، در مورد نیاز‏های آموزشی آن‏ها نیز تدبیر و اقدام می‏ کنند. وضع مالی کارکنان و معلمان نیز یقیناً بهبود پیدا خواهد‏ کرد. این کار موجب می ‏شود امکان اخذ و جلب منابع مردم برای ارتقای کیفیت آموزش نیز با سرعت و ظرفیت بیشتری انجام شود.

دوم، کمک‏ های مردمی یکی از عوامل بسیار مؤثر در بهبود ظرفیت‏ های آموزشی و فراهم آوردن امکانات برای فرزندان خانوارهای کم درآمد است. این امر در شرایطی اثرگذار خواهد‏ بود که امکان حضور و نظارت کمک ‏کنندگان بر روش و محل مصرف منابع اهدایی فراهم گردد. در وضعیت فعلی به ‏دلیل وجود بوروکراسی سازمانی و مسائل دیگر این اعتماد وجود ندارد که کمک ‏کنندگان نسبت به واریز کمک مالی خود به حساب وزارتخانه اقدام و با اعتماد به مسئولین مربوطه اختیار مصرف کمک ‏های خود را به آنان دهند.

 سوم، یکی از ظرفیت ‏های قوی برای بهره ‏گیری از تمام ظرفیت ‏های مردمی، بهره‏ گیری از توان و ظرفیت ایرانیان مقیم خارج از کشور است. صرف ‏نظر از اینکه چه انگیزه ‏ای منجر به تغییر محل اقامت آن ‏ها و جلای وطن شده، در یک موضوع با سایر ایرانیان اشتراک نظر دارند و آن حساسیت نسبت به آینده کشور است.

می ‏توان ادعا کرد که بسیاری از آنان در این موضوع که کیفیت آموزشی کودکان یکی از مهمترین عوامل بهبود وضعیت آینده ایران است، هم ‏عقیده باشند و این خود عاملی قوی برای همراهی و همکاری آنان است. این همکاری اگر با نظارت و ایجاد زمینه‏ های اعتماد آن ‏ها بر محل مصرف منابع باشد بسیار مؤثر است و از طرفی نباید درگیر مسائل سیاسی و گروهی شود و نظارت راهبردی آن می‏ تواند بر عهده شورای عالی امور ایرانیان خارج از کشور باشد.

حامیان فردا

آخرین اخبار و تحلیل ها در حوزه آموزش و پرورش ایران و جهان در سایت سخن معلم
با گروه سخن معلم باشید .

https://telegram.me/sokhanmoallem

مقدمه مترجم

یونسکو در تاریخ ۵اکتبر ۱۹۶۶ ُ توصیه نامه ای را برای ارج نهادن به مقام و منزلت معلم تدوین کرد که مورد توجه کشورهائی از جمله ایران قرار گرفت . از همین رو این تاریخ به نام « روز جهانی معلم » نامگذاری شد. از آنجا که این توصیه نامه در دسترس همکاران و فعالان صنفی نبود؛ تصمیم گرفتم علی رغم نداشتن بضاعت علمی در ترجمه آن بکوشم . امید است که این ترجمه مفید فایده قرار گیرد .

  حكيم فردوسي توسي هزار سال پيش بيان داشت " توانا بود هر كه دانا بود " .

آن دانشمند فرزانه پيش بيني نمود كه روزي "دانش" به مهمترين فاكتور پيشرفت و توانايي كشورها مبدل خواهد شد. تنها تفاوتي كه كرده، به جاي توانايي در عصر ما از واژه ي پر مفهوم" توسعه" استفاده مي شود.
در جهان امروز پيشرفت و توسعه ي كشورها بر پايه ي علم و دانش استوار است. انديشمندان و نظريه پردازان اجتماعي معتقدند جامعه اي كه خواستار توسعه متوازن و همه جانبه مي باشد، مي بايست در برنامه ريزي هاي هدف مند و كلان كشور، توجه درخور به امر پژوهش و توليد علم داشته باشد و پيوسته درصدد تحول و روزآمد كردن نظام آموزشي و تحقيقاتي برآيد.

به عبارت ديگر ، توسعه ي علمي و فرهنگي را بر وجوه ديگر مقدم بدارد ، زيرا در بستر توسعه علمي و فرهنگي است كه مي توان نيروي انساني ماهر، نخبه و مديراني توانمند و پويا تربيت نمود  كه قادر باشند با بهره گيري از تفكر خلاق و داشتن ابتكار و نوع آوري جامعه را از وضعيت در حال گذار به سمت توسعه و پيشرفت هدايت كنند.
بدون ترديد يكي از مهم ترين عوامل در تحقق توسعه علمي هر كشور، "نظام آموزشي" مي باشد و عنصر معلم به معناي عام كلمه به عنوان يكي از اركان اصلي اين فرآيند به شمار مي آيد. لذا يكي از ضرورت هاي كنوني نظام آموزشي كشورمان تربيت، معلم حرفه اي و متخصص و مهم تر از آن بهبود وضعيت معيشتي و رفاهي اوست.

آمارهاي منتشره نشان مي دهند كه حدود 60 درصد از معلمان از نظر ميزان درآمد زير خط فقر زندگي مي كنند يعني بين دريافتي آنها از وزارت آموزش و پرورش با هزينه ي ماهانه خانوار معلمان فاصله ي زيادي وجود دارد. پايين بودن حقوق معلمان كه مي بايست موتور محركه توسعه كشور باشند، از يك طرف موجب كاهش انگيزه شغلي و بهره وري آنها و از سوي ديگر افزايش نارضايتي اين قشر را در پي داشته است. به همين دليل در دو دهه اخير بسياري از نيروهاي باتجربه، متخصص و كيفي از آموزش و پرورش خارج شدند، و اين نهاد با كاهش سرمايه انساني در سازمان آموزش مواجه گشت.
در نقطه ي مقابل مي توان كشور ژاپن را مثال زد، كه با وجود فقدان منابع طبيعي، توانسته است در سايه نظام آموزشي كارآمد و به تبع آن مديريت شايسته سالار در رديف كشورهاي صنعتي و پيشرفته قرار گيرد.

موضوع فوق مويد اين گفته ي فردريك هاربينسون است، كه اظهار مي دارد "منابع انساني پايه هاي اصلي ثروت ملت ها را تشكيل مي دهد، نه سرمايه و منابع طبيعي."
يكي ديگر از شاخص هاي مهم در بررسي توسعه ي علمي هر كشور، سهم اعتبارات آموزشي و تحقيقاتي به ازاي توليد ناخالص ملي است. درحالي كه در كشورهاي پيشرفته سهم اين اعتبار، نسبتي بين 5 / 2  تا 4 درصد مي باشد. متاسفانه در كشور ما اين ميزان در حدود 2 / 0 تا 7 / 0  درصد است كه اين رقم از مقادير در نظر گرفته شده در برنامه هاي سوم و چهارم توسعه كشور بسيار كمتر مي باشد زيرا در نگاه مسئولان كشورمان، آموزش و پرورش يك نهاد مصرف كننده است.

برعكس در جوامع توسعه يافته، بر اين باورند كه انسانها با آموزش به سرمايه تبديل مي شوند،  و جامعه مي تواند از توان توليد آنها به صورت بهتري بهره مند گردد.

بنابراين خرج كردن در آموزش و پرورش، هزينه نيست بلكه سرمايه گذاريی است.
در بررسي وضعيت فعلي اين دستگاه، دست اندر كاران تعليم و تربيت كشورمان اذعان دارند كه نظام آموزشي در حوزه هاي متعددي چون مديريت، ساختار و تشكيلات، برنامه ريزي و بودجه و اعتبارات و.... با مشكلات اساسي مواجه است. مي بايست هرچه سريع تر در جست و جوي راه برون رفت برآمد،  وگرنه آموزش و پرورش با دارا بودن شرايط و چارچوب هاي فعلي هرگز قادر به تحقق توسعه ي علمي- فرهنگي كشور نيست و نخواهد توانست با تغييرات سريع و شتابان علمي و تكنولوژيكي قرن بيست و يكم هماهنگ شود ، ضمن آن كه دو راه بيشتر در پيش رو ندارد:

الف- آمادگي لازم را براي تغييرات ايجاد كرده و از تفكر و نگاه سنتي پاي در نوگرايي و دنياي مدرن بگذارد.
ب- در گذشته گرايي و جزميت خود بماند و بر آن مباهات بورزد.

در جهان پوياي امروز نمي توان با سكون به مبارزه تحول و تغيير رفت در اين وضعيت بايد از آن پيش افتاد و يا آن كه واقعيت تحول را پذيرفت.

به نظر مي رسد زمان براي انجام تحولات به سرعت مي گذرد و حتي خيلي دير شده است. لذا چاره اي جز تن دادن به اصلاحات را ندارد .

اما ابتدا بايد افرادي را پرورش داد و براي مديريت انتخاب نمود كه به اهداف مذكور ايمان داشته باشند.

به دو مورد به عنوان نمونه اشاره مي شود.

اصلاح اداري و ساختاري:

نظام آموزشي كشور شديدا حالت بوروكراتيك، متمركز و ايستا دارد كه نتيجه ي آن عدم كارآمدي است؛ در صورتي كه روند جديد آموزش و پرورش در جهان در راستاي دموكراسي، مشاركت مردمي، عدم تمركز و پويايي بنا نهاده شده است.

از سوي ديگر دستگاه آموزش و پرورش كه متولي حدود يك ميليون معلم و نيروي اداري و چهارده ميليون دانش آموزش مي باشد ،سال هاست به وسيله ي مديران ثابت كه فاقد بينش مدرن بوده، و به عبارتي دچار روزمرگي هستند، اداره مي شود.

اين دسته از مديران ستادي در بيست و پنج سال گذشته در عمل نشان داده اند كه الگوي مديريتي شان آمرانه و غير پاسخگوست، و توان ابداع و نو آوري را كه از ضرورت هاي مديريت عصر فن آوري و اطلاعات مي باشد، ندارند. آنها فقط امور جاري را اداره مي كنند و چون با تفكر مديريت علمي بيگانه اند، مديريت آتش نشاني دارند. يعني هرجا مشكل و معزل مي بينند آژير خطر را مي كشند.

بايد پذيرفت مسائل مديران امروز با مديران ديروز و آينده متفاوت است.
با توجه به اينكه سياست سبد بسته مديران بر وزارتخانه حاكم است. حتي با تغيير دولت ها، اين عده با جابه جايي خود و دست به دست كردن مديريت اين دستگاه، اجازه ورود عناصر جديد به اين سيكل بسته را نمي دهند. كار به جايي رسيده كه از يك طرف آموزش و پرورش با چالش تورم نخبگان روبروست، اما در سطح مديريت كلان با انسداد گردش نخبگان مواجه مي باشد.

به عنوان مثال ، برخي از معاونين وزارتخانه حدود بيست سال است اين ميز را براي خود حفظ كرده اند.

اصلاح در نگرش و بينش:

در آموزش و پرورش جديد فرآيند برنامه ريزي و تصميم سازي از منطقي پيروي مي كند كه كمتر تحت تاثير تغييرات و نوسانات حوزه سياست قرار مي گيرد. بين مسئولان و دست اندركاران بر سر سياست ها و اهداف نظام آموزشي، انسجام و هماهنگي وجود دارد. تنها روش ها و شيوه هاي رسيدن به اهداف متغير مي باشد.

برخلاف اين رويه معمول، در كشور ما با تغيير دولت و مجلس، نظام آموزشي با تاثير پذيري از آن دچار تغييرات اساسي مي شود و خيلي از برنامه هاي قبلي بدون بررسي كارشناسي كنار گذاشته مي شوند ، به عنوان مثال طرح مدرسه محوري، انتخابي شدن مديران مدارس و ماده88 و....بدون استدلال قوي لغو گرديد يا هنوز در تبيين جايگاه بخش خصوصي و مشاركت هاي مردمي در آموزش و پرورش اختلاف نظر وجود دارد...

آخرین اخبار و تحلیل ها در حوزه آموزش و پرورش ایران و جهان در سایت سخن معلم
با گروه سخن معلم باشید .

https://telegram.me/sokhanmoallem

  گروه گزارش/

درس تربیت بدنی و یا ورزش یکی از دروس مهم و کاربردی در مدارس است که بعضا مورد بی مهری مسئولان قرار گرفته است .

می توان گفت ورزش از مظلوم ترین دروس در مدارس است و با وجود زنگ ورزش و متولیان متعدد اداری و ستادی ، یک درس " نخودی " به شمار می آید .

بر خلاف نظر مسئولان و نیز برخی مدیران ، زنگ ورزش محبوبیت بالایی در میان دانش آموزان دارد و این موضوع می تواند کمکی برای فرآیند آموزش و برنامه ریزی باشد .

گزارش های رسیده حاکی است :

* در حال حاضر تعدادی از مدارس به ویژه پسران در سطوح مختلف تحصیلی با کمبود شدید مربی ( دبیر ) بدنی مواجهند و با گذشت نزدیک به یک ماه از آغاز سال تحصیلی تعدادی از این مدارس فاقد معلم ورزش هستند .

این در حالی است که واحدهای تربیت بدنی مناطق آموزش و پرورش با وجود مراجعه تعداد کثیری از فارغ التحصیلان رشته های تربیت بدنی در سطح فوق لیسانس و حتی دکتری اجازه جذب و به کارگیری آن ها را ندارند .

*چند سالی است که درس تربیت بدنی از سال چهارم ( پیش دانشگاهی ) حذف شده است و در سال سوم متوسطه ساعت اختصاص یافته به ورزش از 2 ساعت به یک ساعت در هفته کاهش یافته است . مدیران مدارس نیز با توجه به کمبود دبیر تربیت بدنی سعی می کنند در برنامه ریزی دروس ، این یک ساعت را یا در اول و یا در آخر ساعت بگنجانند تا دانش آموزان مشکلی از این بابت برای مدرسه ایجاد نکنند .

*بودجه مستقلی برای درس تربیت بدنی وجود ندارد و این مساله در کنار مشکل واریز سرانه مدارس که در بسیاری از موارد پرداخت نمی شود ، درس ورزش را تابع سلیقه مدیران کرده است .

*امسال با توجه به اجرایی شدن  شش ساعت تدریس مدیران و معاونین،  برخی از آنان ترجیح داده اند که آن را با ورزش پر کنند .

* با توجه به راهبردی بودن دوره ابتدایی و این که تربیت بدنی در دبستان درس مستقلی است اما مشکلات و مسائل زیادی گریبان گیر این مقطع است و به عنوان بک " نیاز " به آن نگاه نمی شود .

شایسته است که مسئولان وزارت آموزش و پرورش به این موارد توجه داشته و اهتمام لازم را در مورد کیفیت بخشی آموزش به عمل آورند .

پایان گزارش /

آخرین اخبار و تحلیل ها در حوزه آموزش و پرورش ایران و جهان در سایت سخن معلم
با گروه سخن معلم باشید .

https://telegram.me/sokhanmoallem