« صدای معلم » فایل صوتی کامل این نشست - نه به صورت گزینشی - را در اختیار افکار عمومی قرار می دهد .
جملات بالا در فایل مربوطه در زمان 50 : 29 : 1 قابل دسترسی است .
« صدای معلم » کماکان بر اساس « منشور حقوق شهروندی » ، « احترام به آزادی بیان » و « گردش آزاد اطلاع رسانی » آمادگی خود را برای انتشار سایر مدارک احتمالی ایشان اعلام می نماید .
از ابتدای سال ۹۵ نمایندگان و فعالان صنفی بازنشستگان به نمایندگی از ۲۲۰۰۰۰۰ بازنشسته با ارسال هزاران طومار ، صدها هزار نامه و پیام و پیامک ، انعکاس دهها یادداشت در سایتها و روزنامههای مردمی کثیرالانتشار و دهها گردهمایی و راهپیمایی در مقابل نهاد ریاست جمهوری ، مجلس و سازمان برنامه و بودجه ، خواستههای بحق خویش را فریاد زدند/ از ۸ تا ۱۱ آبان ماه سال جاری نیز جمع کثیری از بازنشستگان از جای جای کشور به مدت ۴ روز متوالی از ساعت ۱۰ صبح تا ۶ عصر در پارک روبه روی سازمان برنامه و بودجه ، نشستند ، فریاد زدند و سفره خالی نمادین پهن کردند اما غیر از فیلمبردار جوانی که ادّعا میکرد از سوی سازمان برنامه مامور شده و از پیشکسوتان فیلمبرداری میکرد هیچ مقامی از این سازمان ، مستقر در طبقات مختلف آن ساختمان بلندمرتبه حالی از پیشکسوتان نپرسید و بازنشستگان پیر و شکسته ، ناامیدانه و نجیبانه به استانها و شهرهای خود بازگشتند/ قبل از آخرین مصاحبه رئیس جمهور محترم در شبکه ۱ سیما در تاریخ ۷ آذر امسال ، از سوی بازنشستگان ، دهها هزار پیامک برای طرح خواستهها در حین مصاحبه با رئیس جمهور به شبکه ۱ سیما ارسال شد و صدها هزار بازنشسته در مدت طولانی پای گیرندهها چشم به دهان مجری محترم سیما دوختند اما دریغ از طرح یک پرسش/ شرط ایجاد رضایت حداقلی در بین این قشر نجیب و رنجدیده ، اجرای همسانسازی حقوق بازنشستگان حداکثر در بازه ۲ ساله یعنی سالهای ۹۷ و ۹۸ است
گروه رسانه/ در پی درج مطلبی در صدای معلم با عنوان " علی الهیار ترکمن معاون توسعه مدیریت و پشتیبانی وزارت آموزش و پرورش مدرک تحصیلی فوق لیسانس و دکتری ندارد ؛ ایمیل ارسالی و پاسخ دانشگاه آلبرتا در اختیار صدای معلم است " ( این جا ) ؛ وزارت آموزش و پرورش جوابیه ای ارسال کرد .
ضمن تشکر و قدردانی از پاسخ گویی ؛ عین جوابیه به شرح زیر است
گروه گزارش/
در نشست رسانه ای معاون توسعه مدیریت و پشتیبانی وزارت آموزش و پرورش که 30 آذر ماه در سالن آمفی تئاتر وزارت آموزش و پرورش برگزار گردید ؛ صدای معلم از « علی اللهیار ترکمن » پرسید : ( این جا )
" نکته بعد ایده خطرناکی در آموزش و پرورش در قالب بند " ه" تبصره 9 یعنی تغییر کاربری املاک و فضاهای مازاد و تبدیل به احسن آنها شکل گرفته است.
ساختمان مدرسه و زمین های مرغوب آن سرمایه های ثابت آموزش و پرورش است و نباید مورد دست درازی قرار گیرد. اجرای این بند پای دلالان را به آموزش و پرورش باز می کند و دلالی و رانت و فساد را در سیستم افزایش می دهد.
چرا واقعیت ها را به معلمان نمی گویید؟ ... "
پاسخ اللهیار ترکمن چنین بود :
" من خیلی متاسفم که خیلی از جاها ما به خاطر عدم آشنایی مان با ظرفیت های بودجه تحلیل هایی می کنیم که اذهان محترم فرهنگیان را دچار تشویش می کنیم .
... شما باید عددها را بهتر بشناسید .
شما اگر بودجه را می شناختید این جوری نمی گفتید !
مورد آخری که فرمودند در مورد بند " ه " تبصره 9 ؛ بحث فروش " ساختمان " و این حرف ها نیست .
بحث تغییر کاربری و سامان دهی املاک است .
در هر صورت ما چه بخواهیم و چه نخواهیم یک سری املاک آموزش و پرورش در حال حاضر " مازاد " است و هیچ نفعی برای آموزش و پرورش ندارد .
در قانون هم گفته است برای تبدیل به احسن کردن اجازه این کار را دارید .
آیین نامه اجرایی این کار پیش بینی خواهد شد ، در دولت مصوب خواهد شد ...."
ایشان تاریخچه تغییر تقویم آموزشی در حوزه آموزش و پرورش را مطالعه نکرده یا از آن اطلاعی ندارد/ آموزش و پرورش حتی توان ندارد کلاسهای درس را تا آخر اسفندماه و زمان مصوب دایر نگه دارد، پس چطور میخواهد یک ماه زودتر مدارس را شروع کند/ آلودگیهای مکرر هوا تقویم آموزشی مدارس را مختل کرده و اگر وضعیت به همین صورت ادامه پیدا کند، اختلال جدی در نظام آموزشی کلانشهرها ایجاد خواهد شد/ تصویب تقویم آموزشی مناطق تابعه با توجه به شرایط اقلیمی و جمعیتی منطقه در شورای آموزش و پرورش منطقه مشخص میشود، اما این بند مصوب شده اجرا نمیشود/ جای تأسف بسیار است که مسئولان آموزش و پرورش شعار تمرکز زدایی و تفویض اختیار میدهند، اما در عمل برای اجرای آن کاری نکرده و در حد شعار باقی میماند/ رئیس سازمان حفاظت محیط زیست اعلام کرده است که ۶۷ درصد آلودگی شهرها مربوط به کامیونها و اتوبوسهای فرسوده است. پرسش است که این موارد چه ارتباطی با نظام آموزشی کشور دارد/ اگر مسئولان میخواهند به آموزش و پرورش خدمت کنند، دست از سر نظام آموزشی بردارند و منابع آلاینده هوا را شناسایی و مرتفع کنند، نه اینکه برای دیوار کوتاه مدارس برنامهریزی کرده و نقشه بریزند تا از اینکه هست، ناکارآمدتر شوند

قدس آنلاین- همه ساله با اوج گرفتن ایام درس و مدرسه و فرا رسیدن ماههای آذر و دی، وارونه و آلوده شدن هوا مسئولان کشور را بر این میدارد که چارهای برای آن بیندیشند. راهحلهایی کوتاه مدت که به نظر میرسد راحتترین آن پاک کردن صورت مسئله و تعطیلی مدارس است.
اظهار نظر جنجالی چهارشنبه گذشته عیسی کلانتری، رئیس سازمان حفاظت محیط زیست مبنی بر تعطیلی یک ماهه مدارس برای جلوگیری از آلودگی هوا یکی از همین راهکارهاست.
وی با تأکید بر اینکه آلودگی هوای کلانشهرها در فصل سرد و زمان وارونگی هوا مربوط به خودروهای سنگین و اتوبوسهای فرسوده است، گفته است: در کمیسیون زیربنایی دولت پیشنهاد کردهایم مدارس در نیمه شمالی کشور و مناطق سردسیر از جمله تهران یک ماه زودتر آغاز شود و از ۱۵ آذر تا ۱۵ دی مدارس این مناطق تعطیل شوند تا دانشآموزان با هوای آلوده مواجه نشوند.
آلودگیهای مکرر هوا تقویم آموزشی را مختل کرده است
در شرایط فعلی بر مبنای تقویم آموزشی که به شکل سنتی از گذشتههای خیلی دور همراه آموزش و پرورش بوده است، سال تحصیلی ۹ ماه تعریف شده که از اول مهر شروع و تا پایان خرداد ادامه پیدا میکند. سه ماه میانی که با تعطیلات تابستانی همراه است به گفته کارشناسان فاصله طولانی بین یادگیری ایجاد کرده و ضرورت تغییر در تقویم آموزشی را یادآوری میکند. به همین منظور از وظایف شوراهای آموزش و پرورش مصوبه سال ۱۳۷۲ تغییر در تقویم آموزشی مناطق و شهرستانها مناسب با شرایط اقلیمی و جغرافیایی هر استان تعریف شده، اما از آن سال تا کنون به آن توجهی نشده است.
یک کارشناس آموزش کشور با بیان اینکه پیشنهاد تعطیلی مدارس توسط رئیس سازمان حفاظت محیط زیست نشان میدهد، ایشان تاریخچه تغییر تقویم آموزشی در حوزه آموزش و پرورش را مطالعه نکرده یا از آن اطلاعی ندارد، به خبرنگار ما میگوید: ایشان مطرح کردهاند که ۱۵ آذر تا ۱۵ دی ماه مدارس تعطیل شده و یک ماه شهریور به سال تحصیلی اضافه شود، در حالی که تجربه نشان داده است این طرح تجربه موفقی نیست.
علی پورسلیمان در ادامه میگوید: آموزش و پرورش حتی توان ندارد کلاسهای درس را تا آخر اسفندماه و زمان مصوب دایر نگه دارد، پس چطور میخواهد یک ماه زودتر مدارس را شروع کند؟ این موارد همه مباحثی است که قبلاً مطرح شده و تاکنون به نتیجه خاصی نرسیده است.
وی اضافه میکند: مصوبه شورای عالی آموزش و پرورش بیان میکند که باید در مدارس ۲۰۰ روز آموزشی داشته باشیم، در حالی که روزهای آموزشی مدارس بین ۱۵۰ تا ۱۷۰ روز متغیر بوده و به دلایل مختلف از آنچه مصوب شده کمتر است. علاوه بر آن آلودگیهای مکرر هوا تقویم آموزشی مدارس را مختل کرده و اگر وضعیت به همین صورت ادامه پیدا کند، اختلال جدی در نظام آموزشی کلانشهرها ایجاد خواهد شد.

مسئولان دست از سر نظام آموزشی بردارند
پورسلیمان توضیح میدهد:تغییر تقویم آموزشی ایده جدیدی نیست و راهحل آن هم پیش بینی شده است. قانون تشکیل شورای آموزش و پرورش، بند ۲ از ماده ۴ وظایف و اختیار شورای استان مصوبه ۲۶ دی ۱۳۷۲ تأکید و تصریح میکند که تصویب تقویم آموزشی مناطق تابعه با توجه به شرایط اقلیمی و جمعیتی منطقه در شورای آموزش و پرورش منطقه مشخص میشود، اما این بند مصوب شده اجرا نمیشود.
جای تأسف بسیار است که مسئولان آموزش و پرورش شعار تمرکز زدایی و تفویض اختیار میدهند، اما در عمل برای اجرای آن کاری نکرده و در حد شعار باقی میماند.
این کارشناس آموزش میگوید: رئیس سازمان حفاظت محیط زیست اعلام کرده است که ۶۷ درصد آلودگی شهرها مربوط به کامیونها و اتوبوسهای فرسوده است. پرسش است که این موارد چه ارتباطی با نظام آموزشی کشور دارد؟ اگر انگیزه حل کردن مسئله است، راه حل آن هم ساده است. اگر آلایندهها توسط خودروهای شخصی ایجاد میشود، نیاز است تا مسئولان به فکر بوده و منابع لازم را پیشبینی کنند. اگر شهرداری تهران منابع مالی لازم در اختیار ندارد، ارتباطی با نظام آموزشی کشور ندارد.
پورسلیمان اضافه میکند: همه دنیا این مسئله را از طریق فرهنگسازی، استفاده از خودروهای هیبریدی و ترویج فرهنگ دوچرخهسواری و استفاده مردم از وسایل نقلیه عمومی با کیفیت حل کردهاند، اما به نظر میرسد مسئولان در این زمینه کار خاصی انجام نداده و فقط به شعار بسنده کردهاند.
این کارشناس آموزش کشور در پایان بیان میکند: اگر مسئولان میخواهند به آموزش و پرورش خدمت کنند، دست از سر نظام آموزشی بردارند و منابع آلاینده هوا را شناسایی و مرتفع کنند، نه اینکه برای دیوار کوتاه مدارس برنامهریزی کرده و نقشه بریزند تا از اینکه هست، ناکارآمدتر شوند.
پیشنهاد تعطیلی مدارس از اساس مشکل دارد
عضو انجمن ایرانی اقلیم نیز با انتقاد از بیان این راهکار برای کاهش آلودگی هوا، به خبرنگار ما میگوید: متأسفانه بیشتر اقدامهای و تصمیماتی که در حوزه اجرایی کشور انجام میشود، بدون تفکر بوده است.
دکتر محسن حمیدیانپور میگوید: بیان این طرح با پشتوانه مطالعه قوی و کاری کارشناسی نبوده و از پایه مشکل دارد. این مسائل همه در حالی است که آلودگی هوا بیشتر بر کودکان، سالمندان، بیماران قلبی و ریوی تأثیرگذار است و باید با ارائه راهکارهای مناسب، کارشناسی و تحقیق شده به سلامتی این افراد توجه کرد.
با تعطیلی مدارس مشکل آلودگی هوا حل نمیشود
به نظر میرسد شرایط آن قدر سخت و دشوار شده است که راهکاری برای مبارزه با آلودگی هوا وجود ندارد یا شاید هم راهکاری که بتواند در کوتاه مدت غول سیاه آلودگی را شکست دهد، به ذهن مسئولان نمیرسد.
جبار کوچکینژاد، نایب رئیس فراکسیون محیط زیست مجلس شورای اسلامی به خبرنگار ما میگوید: تجربه تعطیلی مدارس در آلودگیهای اخیر نشان داده است که مدارس بارها تعطیل شده، اما آلودگی همچنان پابرجا بوده است. تعطیلی مدارس در کاهش آلودگی هوای کلانشهرها تأثیر چندانی نداشته است. البته باید در مجلس تعطیلات و تقویم زمانی مدارس مورد بازبینی قرار گیرد، اما با این نظر که با تعطیلی مدارس، مشکل آلودگی هوا نیز تمام میشود، مخالف هستیم.
نظرات شخصیشان را اعلام نکنند
عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی میگوید: رفت و آمد دانشآموزان در شهر و تردد روزانه آنها یکی از عوامل آلودگی است، اما تنها عامل نیست. اگر عوامل خطرزای دیگر حذف شود، مشکل دانشآموزان نیز حل میشود. ضمن اینکه هنوز مشخص نیست در شهری مانند تهران، چه زمانی اوج آلودگی است. روزهای بسیاری داریم که با وجود تعطیلی مدارس هنوز هم هوا بسیار آلوده است.
وی با انتقاد از عملکرد رئیس سازمان حفاظت محیط زیست، میافزاید: از رئیس سازمان حفاظت محیط زیست انتظار نداریم که نظر شخصی خود را در تریبون اعلام کنند. به نظر میرسد ایشان باید نظرات کارشناسی و تحقیق شده را بیان کنند. به طور مثال ایشان باید به عوامل مختلف مانند موتور سیکلتها، خودروها، کارخانجات و بسیاری آلایندههای دیگر که در شهرها وجود دارند، اشاره و راهکار دهند. صراحت ایشان برای بیان نظری شخصی و آن هم برای جامعه بزرگ فرهنگی و دانشآموزی کشور آن هم در چنین مقطع زمانی کاری درست نبود. به نظر میرسد نیاز است که دولت به ایشان تذکر دهد از این اظهار نظرها نداشته باشد.
گروه اخبار/

پس از انتشار یک یادداشت در صدای معلم با عنوان " علی الهیار ترکمن معاون توسعه مدیریت و پشتیبانی وزارت آموزش و پرورش مدرک تحصیلی فوق لیسانس و دکتری ندارد ؛ ایمیل ارسالی و پاسخ دانشگاه آلبرتا در اختیار صدای معلم است " ( این جا ) ؛ علی اللهیار معاون توسعه مدیریت و پشتیبانی وزارت آموزش و پرورش کانال تلگرامی خود را از دسترس خارج کرد .
پیش تر این کانال در آدرس
AliAllahyarTorkman@
قایل دسترسی بود .
« اللهیار ترکمن در این کانال خود را چنین معرفی کرده بود :
"
[ کانال رسمی علی الهیارترکمن]
بسم الله الرحمن الرحیم
در سالروز میلاد مبارک نبی مکرم اسلام و سلاله عالم ایشان، این کانال برای بیان دیدگاههای معاونت توسعه مدیریت و پشتیبانی وزارت آموزش و پرورش راه اندازی شده است.
خود زندگی نامه نویسی یا به قول فرنگی ها، اتوبیوگرافی:
علی الهیارترکمن هستم. در خرداد ماه ۱۳۵۰ در محله پیروزی در شرق تهران متولد شدم. تحصیلات ابتدایی و راهنمایی خود را در مدرسه ۱۷ شهریور منطقه ۱۴ و دبیرستان خود را در دبیرستان شیخ بهایی منطقه ۱۳ در رشته علوم تجربی به پایان رساندم. در سال ۱۳۷۰ در رشته روانشناسی دانشگاه تهران پذیرفته شدم، سال ۱۳۷۳ وارد سازمان برنامه و بودجه شده و پس از مدت کوتاهی بعنوان کارشناس دفتر امور آموزش و پرورش سازمان مشغول بکار شدم، علت حضور من در دفتر آموزش و پرورش با مدرک روانشناسی این بود که در آن زمان یک گروه روانشناس، جامعه شناس و اقتصاددان روی برنامه های توسعه آموزش و پرورش کار می کردند. دوره کاری بسیار خوبی بود و توانستم موارد زیادی را بیاموزم. در سال ۱۳۸۲ با اخذ پذیرش از موسسه بین المللی برنامه ریزی آموزشی برای تحصیل در کارشناسی ارشد برنامه ریزی و تحلیل آموزشی عازم پاریس شدم و توانستم در محضر اساتید بنام برنامه ریزی آموزشی مثل کلود ساواژه، پوان یون، هرنز، سایتو و دولاتا تلمذ کنم، پایان نامه کارشناسی ارشد من در خصوص تحلیل الگوی توزیع و بکارگیری معلمان دوره راهنمایی در ایران بود. متعاقب پایان دوره کارشناسی ارشد،موفق به کسب پذیرش دوره دکتری سیاستگذاری آموزشی از دانشگاه آلبرتا کانادا شدم اما به دلیل عدم موافقت سازمان برنامه با مرخصی بدون حقوق، مجبور شدم دوره دکتری را بصورت از راه دور ادامه داده و در سال ۱۳۹۳ با دفاع از تز تحلیل سیاستهای کیفیت آموزشی ایران فارغ التحصیل شوم.
کل دوران خدمت من در سازمان برنامه در بخش آموزش و پرورش بود، البته ۱۰ سالی را هم علاوه بر بخش آوپ، کارهای آموزش عالی و پژوهش و فرهنگ را انجام می دادم. مشاغل تحت تصدی اینجانب به شرح زیر است:
کارشناس برنامه ریزی و بودجه آموزش و پرورش ۱۳۷۳ تا ۱۳۷۹
رییس گروه برنامه ریزی آموزش و پرورش ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۴
معاون دفتر آموزش و پرورش ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۴
مدیرکل دفتر آموزش و پرورش عمومی و فنی و حرفه ای ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۶
از مهرماه سال جاری هم پس از انتصاب آقای بطحایی بعنوان وزیر آموزش و پرورش در سمت معاون توسعه مدیریت و پشتیبانی به این وزارت مامور شده ام.
اینجانب اگرچه در سازمان دیگری بودم اما ارتباط تنگاتنگی با مجموعه آوپ داشته ام. به تعبیر برخی دوستان، به دائره المعارف تاریخ شفاهی آوپ بدل شده ام، در طول دوران خدمتم، با ۹ معاون اداری و مالی و ۷ مدیرکل بودجه در آموزش و پرورش کار کرده ام.
امیدوارم در طول دوران تصدی این مسئولیت در وزارت آوپ بتوانم تجربیات و دانسته هایم را برای اعتلای بخش آوپ میهن عزیزم در خدمت فرهنگیان معزز قرار دهم و برای این کار از نقد منصفانه و راهنمایی های فرهنگیان بزرگوار بی نیاز نیستم.
خدایا چنان کن سرانجام کار
تو خشنود باشی و ما رستگار
اللهم اجعل عواقب امورنا خیرا
پایان پیام/

به نام خدا
نظربه اين كه در يادداشت جناب آقاي عبداللهي اشاره اي به صحبت هاي من در رابطه با نتايج يك بررسي ميداني شده است، لطفاً توضيحات ذيل تقديم مي شود. مطابق قانون مطبوعات منعكس فرماييد.
ظاهراً به نظر مي رسد صحبت هاي اينجانب در اجلاس سراسري مديران كل و معاونان وزارتخانه به درستي منعكس نشده است و بريده ي ناقصي از آن منتقل شده است. اصل صحبت من اين بود كه ما عادت كرده ايم كه از بالا به پايين، برنامه هاي درسي و تربيتي را تدوين و اجرا كنيم بدون اين كه فضاي ذهني دانش آموزان را رصد كنيم .
از منظر برنامه ريزي هاي تربيتي لازم است بدانيم در ذهن دانش آموزان ما چه مي گذرد تا متناسب با آن برنامه هاي تربيتي داشته باشيم و اگر به اين مسئله توجه نكنيم فاصله بين ما و آن ها زياد مي شود. ما راه خودمان را مي رويم و تصور مي كنيم هرچه را در كتاب هاي درسي به آن ها آموزش داده ايم پذيرفته اند درحالي كه ذهن آن ها طور ديگري است.
من به يك نمونه كارميداني اشاره كردم كه خواسته هاي بچه ها از محيط مدرسه اين بوده است،و اين را به عنوان يك آسيب مطرح كردم. قطعاً من و هيچ دانش آموخته ي تعليم و تربيت بر همه ي اين خواسته ها صحه نمي گذارد. به عبارتي من بيان كردم كه بچه ها اظهار كرده اند علاقه مند به استفاده از موبايل و لوازم آرايشي هستند اين مواجه شدن با صورت مسئله است .
نمي دانم جناب آقاي شيرزاد از كدام قسمت صحبت هاي من اين موضوع را برداشت كرده اند كه من موافق استفاده از موبايل و لوازم آرايشي در دوره ي ابتدايي هستم. برعكس اتفاقاً من در جلسه اشاره كردم كه اين بررسي ميداني مربوط به مقطع متوسطه اول است و من نه به عنوان معاون آموزش ابتدايي بلكه به عنوان يك عضو از خانواده ي آموزش و پرورش مايل هستم اين چالش اساسي يعني تفاوت در خواسته هاي دانش آموزان با ديدگاه هاي برنامه ريزان را مطرح كنم تا براي آن هم انديشي كنيم و معتقدم ما بايد براي اين كه در برنامه هايمان موفق شويم و مواردي مثل شرايط اخير غافلگيرمان نكند سعي كنيم آنچه در ذهن بچه ها مي گذرد را رصد كنيم و متناسب با آن برنامه هاي مناسب تربيتي داشته باشيم.
اتفاقاً من هم مخالف به كارگيري اين لوازم در محيط هاي آموزشي هستم و عقيده دارم اگر ما مهارت هاي اعتماد به نفس، عزت نفس و خودآگاهي و خودباوري را در دانش آموزان دخترمان پرورش دهيم ديگر شاهد تمايل افراطي آن ها به اين شكل براي استفاده ازلوازم آرايش نخواهيم بود.
بعيد مي دانم ايشان كه جزو افراد آشنا به مسائل تعليم و تربيت هستند با يك اصل مهم در برنامه ريزي درسي و تربيتي كه ملاحظه ويژگي هاي يادگيرندگان، خواسته ها و علايق آن ها در تهيه برنامه هاي متناسب آموزشي و تربيتي است، مخالفتي داشته باشند.
در هر حال از اين كه قسمتي از اين يادداشت برخلاف نوشته هاي قبلي به جاي پرداختن صرف به نقد شخص من، به نقد ايده هاي من پرداخته است ،خوشحالم و آن را گام مثبتي مي دانم .
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید