گروه استان ها و شهرستان ها/

نامه ی زیر توسط یک هنرآموز دوره مهارت آموزی در پردیس علامه امینی دانشگاه فرهنگیان تبریز برای صدای معلم ارسال گردیده است .

این رسانه آمادگی خود را برای انتشار پاسخ مسئولان اعلام می کند .

خبر:
رییس پلیس راه گلستان، علت حادثه تصادف رانندگی خودرو دکتر نوربخش و تاج الدین مدیرعامل و معاون پارلمانی سازمان تامین اجتماعی را سه عامل عدم رعایت حق تقدم راننده سواری، عدم توجه کافی به جلو راننده تریلی و قصور مسوولان راه برای احداث دوربرگردان ایمن اعلام کرد.

 اگر خودرو ایرانی بودند احتمالاً ایمن‌نبودن خودروها هم به عوامل فوق اضافه می‌شد. عواملی که پلیس راه اعلام کرده است، به نظر من برای تبیین چرایی علل تصادفات رانندگی - حتی اگر ایمن‌نبودن خودروها را هم به آن اضافه کنیم - کافی نیست.

«خرده‌فرهنگ رانندگی» که ارزش‌ها و هنجارهای خاص خود را دارد و تقریباً در حال فراگیرشدن است یکی از عواملی است که باید به آن توجه شود. این خرده‌فرهنگ که خود از برخی از هنجارها و ارزش‌ها کپی‌برداری می‌کند به شدت قانون‌گریز و غیراخلاقی است. غیراخلاقی بدین معنا که در جریان رانندگی، راننده، تا حد زیادی دیگران را نادیده می‌گیرد و صرفاً به منافع خود می‌اندیشد.

در پارک ماشین (دوبل، جلوی پارکینگ و در ورودی منازل)، رعایت حقوق دیگران (از راننده‌های دیگر گرفته تا عابران پیاده) و ... به‌ندرت «دیگری» دیده و منافع و حقوق ایشان مبنای کنش می‌شود.
خرده‌فرهنگ رانندگی برخی از هنجارهای خود را از فرهنگ سیاسی موجود در جامعه برگرفته است: تکنولوژی و خودرو به فرد دارنده آن قدرت می‌بخشد. قدرت هم اگر با قانون و اصول اخلاقی محدود نشود فساد می‌آورد.

صاحبان خودروهای سنگین یا مدل‌بالا به سادگی دیگران را نادیده و حتی گاهی مسخره می‌کنند (جریان نیاز به فیزیوتراپی و درخواست پیرمرد از وزیر بهداشت). علاوه بر این، فرصت‌طلبی و نوعی «زرنگ‌بازی» نیز در خیابان‌ها و جاده‌ها رواج فراوانی یافته است (در ابتدای انقلاب چند مورد اعدام افراد نامی ( بری نمونه هویدا) دقیقاً از روشی استفاده شده است که مخالفان اعدام را در مقابل کار انجام شده قرار داده‌اند؛ داستان اشغال سفارت آمریکا هم همین‌گونه بوده است. در خرده‌فرهنگ رانندگی هم از این روش بسیار بهره گرفته می‌شود. در سبقت‌ها و تقاطع‌ها رانندگان به کرات از این روش بهره می‌گیرند و با سرعت زیاد به سوی راننده دیگر یا عابر پیاده می‌آیند و دیگری یا باید احتمال تصادف را به جان بخرد یا از حقوق خویش بگذرد. نمونه‌های فراوانی در این ارتباط وجود دارند که اگر دقت شود مشابهت رانندگی با دنیای سیاست بیشتر عیان می‌گردد.

- اصولاً رانندگی و زندگی روزمره در خیابان و جاده بسیاری از ارزش‌های خود را دنیای سیاست می‌گیرد: یکی از باورهای رایج در دنیای سیاست نادیده‌گرفتن ارزش‌های زنانه در امور سیاسی و نابرابری در دسترسی به نقش‌های سیاسی است. در رانندگی نیز مردان به شدت به سبک رانندگی زنان می‌تازند و حتی آن را به تمسخر می‌گیرند. رانندگی مردانه بیشتر بر سرعت، رقابت و عدم رعایت قوانین راهنمایی و رانندگی مبتنی است به همین دلیل تلفات جانی و مالی مردان بیشتر از زنان است. البته دسترسی نابرابر به خودرو نیز در این امر مؤثر است.
 - بحران نوکیسه‌گی یکی از بحران‌های بعد از انقلاب‌هاست. نوکیسه‌ها در حوزه‌های مختلف سیاسی، اقتصادی و حتی فرهنگی سرمایه‌ها را در اختیار خواهند گرفت و با کنش‌هایی که متأثر از تأخر فرهنگی یا ناهمخوانی موقعیت با درکی که از ان موقعیت دارند جامعه را دچار مشکل می‌سازند. در رانندگی نیز نوکیسه‌ها حضور پررنگی دارند. بدون تحمل رنج به گنج دست یافته‌اند و در نتیجه در خیابان‌ها و جاده‌ها به خودنمایی می‌پردازند.

برایشان مهم نیست بادآورده را باد ببرد و برای جبران کمبودهای خویش به هر استقبال هر خطری می‌روند. به همین دلیل است که جاده‌ها و خیابان‌ها را ناامن می‌سازند.

دیدگا: کانال رسمی خالد توکلی

آذربایجان شرقی

گروه گزارش/

دومین تحصن فرهنگیان در سراسر کشور در روزهای 22 و 23 آبان ماه به دعوت « شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران » برگزار گردید .

این دعوت در مخالفت با طرح " معلم تمام وقت " صورت گرفت .

« علی اکبر محسنی نسب » مدیر آموزش و پرورش منطقه 9 تهران در هنرستان شهید باهنر  و به دعوت معلمان این مدرسه حضور یافته و به پرسش های همکاران پاسخ داد . ( این جا )
مدیر آموزش و پرورش منطقه 9 تهران پس از استماع سخنان و انتقادات معلمان گفت :

ما نمی توانیم این طرح را به معلمان تحمیل کنیم و بدون تردید فرصت مطالعه آنان را محدود خواهد کرد .

محسنی نسب در ادامه ضمن تایید نظر معلمان عنوان کرد طرح معلم تمام وقت باید کارشناسی شود و البته در این مورد نظرات نماینده معلمان اخذ نشده است .

مدیر منطقه 9 تهران در پایان این گفت و گوی صمیمی قول داد تا زمینه حضور نماینده معلمان را در شورای معاونین منطقه فراهم کند .

جلسه نمایندگان دبیران سه مقطع متوسطه دوره اول ، دوره دوم و هنرستان ‎‌ها  چهارشنبه 30 آبان‌ماه در سالن اجتماعات اداره برگزار گردید.

علی رغم قول مساعد مدیر آموزش و پرورش منطقه 9 تهران مبنی بر حضور نماینده معلمان با " حق رای " در شورای معاونین ؛ پرتال این منطقه در گزارش خود از قول غنی پور معاون آموزش متوسطه نوشت : ( این جا )

" نماينده دبيران به عنوان نماینده کل همکاران در اتاق فکر منطقه حضور خواهد داشت در مورد مطالبات وخواسته های همكاران  و اطلاع رساني به آن‌ها همكاري خواهد كرد."

نخستین پرسش صدای معلم از مسئولان وزارت آموزش و پرورش آن است که جایگاه اتاق فکر در آیین نامه ها و قوانین کجاست ؟

آیا اتاق فکر نقشی در تصمیم گیری ها و یا تصمیم سازی های اداره دارد و یا نقشی نمایشی و سمبلیک در حد مشاوره خواهد داشت ؟

« صدای معلم » از همه مسئولان این وزارتخانه دعوت می کند تا به " معلم " به عنوان یک عنصر مهم و فکور در لایه های تصمیم گیری نگاه کنند و از نگاه ابزاری و پوپولیستی به این رکن آموزش و پرورش به جد حذر کنند .

گفت و گوی صدای معلم با « قاسم زاده » نماینده معلمان هنرستان شهید باهنر منطقه 9 در مورد برگزاری این نشست را می خوانید .

  پس از پيروزي انقلاب اسلامي دو موضوع اقتصاد و آموزش از ضروري ترين مباحث توسعه به شمار مي آمده و در هر دولت و دوره اي تلاش شده به شكلي ويژه در خصوص برخورداري از آموزش سرآمد و اقتصاد پر رونق طرح هاي فاخر و ارزنده اي  برنامه ريزي و اجرا شود. اما آنچه تاكنون خروجي اکثر آن برنامه ها بوده ، چيزي جز طرح هاي عجولانه و نسنجيده نيست كه بر خلاف اهداف و چشم اندازهايشان ، خسران را بيشتر هم كرده اند.

از دهه 60 ميلادي آموزش آنچه به سخن مي آمد بيشتر حول محور مهارت و رفاه بود، اين گذر تاريخي نشان مي دهد كه  اهميت مهارت و تخصص عامل انساني همواره مورد عنايت بوده  و مهمتر اين كه در طول زمان، نقش توانمندي هاي فيزيكي در انجام فعاليت ها به تدريج كم شده و در مقابل نقش توانمندي هاي فكري و مهارتي (يعني كيفيت عامل انساني) افزايش يافته است.

چند وقتي است از سوي وزارت آموزش و پرورش طرحي به نام " معلم تمام وقت" در سطح جامعه فرهنگيان اعلان عمومي شده است كه عليرغم تعريف و تمجيدهاي فراواني كه از سوي  معاونت توسعه مديريت و پشتيباني آموزش و پرورش از اين طرح شده است، صاحبنظران و كارشناسان آموزشي آن را مورد قبول و کارشناسانه نمي دانند.

با گذشت از اين سخن که الهيار تركمن (معاون توسعه مديريت و پشتيباني ) نقدهاي وارده به اين طراح را غير مستند و غير كارشناسي مي داند ، بايد گفت همه مي دانند حتي كساني كه كارشناس نيستند كه مطالبه افزايش حقوق معلمان و ديگر پرداختي ها به معني افزايش ساعت خدمت معلمان نيست . اين معادله سختي نيست كه  مسئولين آن را مي شنوند و نديده مي گيرند ؛ جامعه معلمان در مطالبات خود افزايش حقوق را  مي خواهند اما تا جايي كه ذهن ياري مي كند حرفي از افزايش ساعت تدريس و خدمت در مطالبات آن ها نيست . اين طرح از آن دسته طرح هايي ست كه به شعور جامعه معلمان توهين مي كند و به نظر مي رسد الهيار و ديگر طراحان طرح بهتر است به جاي صورت مسئله پاك كردن به حل مسئله بپردازند

اگر مسئوليني كه اين طرح را با رضايت حداكثري معلمان همراه مي دانند كمي صادق تر به اين جامعه پاسخ بدهند مي توانستند  طرح هاي بهتري را براي افزايش حقوق و مطالبات بدهند  .

طرحي كه  در آن به جاي ثبات وضعيت و ساعات تدريس ، افزايش 6 ساعته را در برمي گيرد و در قبال آن 6 ساعت پرداخت در حقوق معلمان اتفاق مي افتد چنان كار شاقي نيست كه اين گونه بر سر بازار منادی كشف الكشوف بر می آورند و مدال افتخار بر گردن مي آويزند كه اين طرح به نفع معلمان است.

الهيار در بخشي از گفته هاي خود درباره ي طرح معلم تمام وقت بيان مي كند :  بر اساس طرح معلم تمام وقت، اگر معلمی با اختیار خودش ۶ ساعت از ساعت غیرموظف خودش را به ساعت موظف وصل کند،  ١٨ درصد فوق‌العاده ویژه دریافت می‌کند که ۱۲ ماه پرداخت می‌شود".  احتمالا الهيار هنوز در فضاي ميزان پرداختي هاي سازمان بودجه است يا پراخت حقوقش از آن سازمان است كه نمي داند 18 درصد فوق العاده ويژه چه مقدار مي شود كه اين گونه پر طمطراق از طرح حمايت مي كند.

شايد استقبال از اين طرح به دليل مشكلات معيشتي و اقتصادي فرهنگيان زياد باشد اما اين بدين معني نخواهد بود که طرحی با مبنای افزایش حقوقی و ارتقای معیشتی فرهنگیان است. احتمالا الهيار هنوز در فضاي ميزان پرداختي هاي سازمان بودجه است يا پراخت حقوقش از آن سازمان است كه نمي داند 18 درصد فوق العاده ويژه چه مقدار مي شود كه اين گونه پر طمطراق از طرح حمايت مي كند

اين طرح از آن دسته طرح هايي ست كه به شعور جامعه معلمان توهين مي كند و به نظر مي رسد الهيار و ديگر طراحان طرح بهتر است به جاي صورت مسئله پاك كردن به حل مسئله بپردازند.

از مسائل مالی طرح که عبور کنیم آنچه از این هم مهم تر خواهدبود کاهش کیفیت آموزشی است که در پی نارضایتی ها و کاهش توان معلمان رخ خواهد داد.

نظام نوین آموزشی در جهان توسعه یافته به دنبال ارتقای سطح علمی ومهارتی معلمان حتی با احتساب ساعات کاری و تدریس است آن وقت ما طرحی را اجرا می کنیم که معلم بالاجبارِ اوضاع معیشتی باید به آن تن دهد و 6 ساعت مازاد برساعات همیشه موظفی اش در کلاس درس  تدریس کند تا در قبال آن پرداختی در ماه داشته باشد.

از این معلم در مسیر تحول و کیفیت بخشی چه انتظاری می رود؟!

روزنامه شرق ، صفحه تخته سفید

هرمزگان

اردبیل

لرستان

ملتِ بی سواد ، زاده نمی شود
ساخته می شود ... !

بی سوادیِ حقیقی ، ربطی
به معلومات و تحصیلات ندارد !
بی سوادی یعنی ؛ شبکه ی
محبوبِ اجتماعی را که باز می کنی ؛
تمامِ صفحات ، پر باشد از
روزمرگیِ آدم معروف ها ،
مسخره بازیِ معروف نماها،‌
‌قضاوت‌هایِ بی سر و ته ،
و توهین هایِ شرم آور ... !
نه از مطالبِ آموزشی خبری باشد ،
نه از چهار کلام حرفِ حساب ... !
بی سوادی یعنی ؛ تویِ صفحه
و روی پروفایلت بنویسی ؛
به بهشت نمی روم اگر مادرم آن جا نباشد
و کمی آن طرف تر ، مادرت
از بی توجهی ات بغض کرده باشد
بی‌سوادی یعنی ؛ مسیرِ تمامِ لباس فروشی وآرایشگاه هایِ شهر را از حفظ باشی ،
اما حتی یک بار هم گذرت به
کتابفروشی نیفتاده باشد ...
این بی سوادیِ مدرن ؛
دارد فرهنگمان را از ریشه می خشکانَد
حواستان هست ؟!

ارسال مطلب برای صدای معلم

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت داریداین آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید">

  چندی پیش نویسنده , چنین سوژه ای را به سردبیر پیشنهاد کرد و موافقت اش را برای طرح گرفت. اما واقعا فکر نمی کردم به این جالبی از آب در بیاید!
" مقایسه حقوق کارشناسان در شرکت مخابرات و شرکت های مشابه "
نوشته : محمود

در ذیل سعی نموده ام تا نخست مقایسه ای بین حقوق پرسنل مخابرات و سایر شرکتها و سازمان های کشور انجام دهم و سپس مقایسه ای بین حجم کار و پیچدگی کار و دانش فنی مورد نیاز برای اداره سیستم های مخابراتی و دیگر سازمان ها و شرکتها انجام دهم.

در وهله نخست مقایسه حقوق ها :

حکم اینجانب با حدود ۲۶ سال سابقه کار و مدرک لیسانس در سال ۹۵ برابر ۳,۲۰۰,۰۰۰ تومان بوده و هرچند که تمامی کارمندان و پرسنل دیگر سازمانها و شرکتهای کشور به هیچ وجه حقوق واقعی خود را ابراز نمی کنند (حتی برای خانواده و دوستانشان )، به ویژه هنگامی که بر خلاف انتظارات خودشان و جامعه متوجه سطح بسیار پایین حقوق پرسنل رسمی مخابرات می شوند.

آمار و ارقامی که در زیر ارائه گردیده است به صورت تقریبی بوده و با لطائف الحیلی به دست آمده اند و ملاک ، افرادی با سابقه بالای ۲۵ سال و مدرک لیسانس بوده است.ضمن اینکه اعداد زیر حقوق یک ماه کارشناسی است.

شرکت نفت مناطق بیش از ۱۲٫۰۰۰٫۰۰۰ تومان
شرکت گاز بیش از ۱۲٫۰۰۰٫۰۰۰ تومان
شرکت زیر ساخت بیش از ۱۲٫۰۰۰٫۰۰۰ تومان
اداره برق بیش از ۱۲٫۰۰۰٫۰۰۰ تومان
تامین اجتماعی بیش از ۱۰٫۰۰۰٫۰۰۰ تومان
اداره آب بیش از ۸٫۰۰۰٫۰۰۰ تومان
ثبت اسناد بیش از ۷٫۰۰۰٫۰۰۰ تومان
دخانیات بیش از ۷٫۰۰۰٫۰۰۰ تومان
بیمارستانها بیش از ۵٫۰۰۰٫۰۰۰ تومان
نیروی انتظامی بیش از ۴٫۰۰۰٫۰۰۰ تومان
مخابرات دقیقا ۳٫۲۰۰٫۰۰۰ تومان
آموزش و پرورش حدود ۲٫۵۰۰٫۰۰۰ تومان

البته این مقایسه در شرایطی انجام شده که کارشناسان بررسی شده فاقد هر نوع پست و مقامی باشند و از حق شیفت نیز استفاده ننمایند.
یعنی مخابرات آن اسطوره ی زمان های نه چندان دور که تمامی سازمان ها و شرکت ها حقوق خود را با آن مقایسه می کردند , چه از شرکت نفت که اندکی بیشتر از مخابرات حقوق می گرفتند تا دیگر سازمان ها که خیلی کمتر از مخابرات حقوق می گرفتند , اکنون دچار چه وضع اسفناکی شده است که حتی پرسنل رسمی و با سابقه کار بالا در اداره زندگی خویش مانده اند.

سپس به مقایسه سختی کار بین سازمان های مذکور می پردازیم :

ممکن است عده ای بگویند که کار کردن در شرکت نفت و به ویژه بخش حفاری آن بسیار سخت است , اینجا این پرسش پیش می آید که آیا سخت تر از پرسنل شبکه کابل و فیبر نوری و یا پرسنل دکل بند و یا BTSMAN مخابرات که در زیر برف و باران و آفتاب سوزان انجام وظیفه می کنند؟
قطعا آن هایی که با سختی کار در شرکت نفت و بخش های ذکر شده مخابرات آشنایی دارند , تایید می نمایند که پاسخ منفی است .

بعد می رویم سراغ سطح دانش فنی مورد نیاز برای اداره شبکه های مخابراتی و همچنین شرکت های مذکور :

همگان می دانند که سطح دانش فنی مورد نیاز برای اداره کردن و نگهداری مراکز سوئیچ اعم از شهری و LTX و موبایل و مراکز دیتا و ماکس و PCM و مایکرو ویو و BSC و RNC و دیگر مراکز و نود های شبکه مخابراتی حتی به مراتب بالاتر از سطح دانش مورد نیاز برای اداره کردن واحد کنترلی حتی یه رآکتور هسته ای می باشد , واحد های کنترل شبکه برق و پالایش گاه ها و پتروشیمی ها که اصلاً این وسط محلی از اعراب ندارند.

در شبکه برق کشور , غالب شبکه یا به صورت کابل های مسی است و یا ترانس های کاهنده ولتاژ که عملا المان هایی پسیو و غیر فعال محسوب میشوند که خرابی آنها اگر نگویم در حد صفر است , آن قدر در مقایسه با شبکه مخابراتی کم می باشد که قابل صرف نظر کردن میباشد.
در عوض شبکه مخابراتی به صورت روزانه دچار خرابی و اشکال می گردد و نیاز به مراقبت شبانه روزی و پیوسته و به تبع آن هزینه بالاتر و زحمت بیشتر پرسنل را دارد.
به جز شرکت زیر ساخت  ، در مابقی سازمان ها و شرکت ها ، شاید سختی جسمی و روحی کار در حد یاد گرفتن نحوه کار کردن با یک نرم افزار آنهم به زبان فارسی و آن هم شاید چند سالی یک بار می باشد.
در بین تمامی شرکت های نام برده , شاید فقط شرکت زیر ساخت است که نیاز به دانش فنی تا حدودی به اندازه شرکت مخابرات اعم از ثابت یا موبایل و دیتا را دارد.

حالا بریم سراغ دلایل پایین بودن وحشتناک حقوق پرسنل مخابرات:

چیزی که در وهله نخست به ذهن خودم رسید این بود که شاید هزینه برق مصرفی مخابرات را با تعرفه ای بالاتر از تعرفه تجاری محاسبه می نمایند  که بعد متوجه شدم که هزینه برق هرچی که باشد برای مخابرات و زیر ساخت یکی می باشد ، پس دلیل چیز دیگری باید باشد.
دلیل بعدی می توانست پایین بودن هزینه مکالمات و به تبع آن درآمد شرکت باشد ، که این دلیل نیز نمی تواند درست باشد چون شرکت زیر ساخت نیز فقط بخشی از درآمد مخابرات را تحت عناوین مختلف از مخابرات استان ها دریافت می کند، ولی با توجه به اینکه حداقل ۹۵ درصد شبکه مخابراتی متعلق به استان ها بوده و مخابرات استان ها در هر کوچه و پس کوچه ای و در هر کوی و برزن اقدام به برقراری شبکه نموده است ولی در عمل ۱۵ درصد درآمد مستقیماً به زیرساخت پرداخت می شود.
پس این قضیه می تواند بخشی از علت باشد.
دلیل بعدی تعداد زیاد کارمندان شرکت مخابرات می تواند باشد ، ولی در مقایسه با همین شرکت زیر ساخت که کمتر از ۵ درصد شبکه مخابراتی را دارا می باشد , تعداد کارمندان مخابرات استان ها باید بیش از ۲۰ برابر زیر ساخت باشد ولی در عمل شاید تعداد کارمندان رسمی و خصوصی مخابرات فقط ۱۰ برابر کارمندان رسمی و خصوصی شرکت زیر ساخت می باشد .
واین یعنی به نسبت، حتی تعداد کارمندان مخابرات استان ها کمتر از زیر ساخت می باشد.
پس آن گونه که عده ای تعداد بالای کارمندان مخابرات را دلیل پایین بودن حقوق آنها عنوان می کنند , صحت ندارد.
ودلیل مهم تر و به ظاهر منطقی تری که برخی مثلاً کارشناسان زبده عنوان می کنند این است که مالکین جدید ، شرکت را به صورت قسطی خریده اند و بایستی از محل درآمد شرکت مخابرات اقساط آن را پرداخت نمایند , با توجه به این که سهامداران جدید هر سال حدود ۹۵۰ میلیارد تومان به دولت پرداخت می کنند و با فرض این که تعداد کارمندان رسمی شرکت مخابرات ایران حدود ۲۰۰۰۰ نفر باشند ، یعنی به ازای هر کارمند ماهی حدود ۴٫۰۰۰٫۰۰۰ تومان خواهد شد .
که ظاهرا دلیل اصلی حقوق پایین کارمندان مخابرات ، همین عامل به نظر می رسد.

ولی اگر همین مقدار را به حقوق کارمندان مخابرات اضافه نماییم , بازهم اختلاف قابل توجهی با شرکتهای برق و زیر ساخت وجود خواهد داشت, یعنی تنها دلیل این نمی تواند باشد.

نتیجه:
حالا دلیل هر چه که باشد به من کارشناس ربطی ندارد و آن چه از دید من و بقیه همکاران مهم است این است که مدیران ارشد مخابرات بایستی به فکر راه چاره ای برای افزایش حداقل سه برابری حقوق کارمندان مخابرات باشند .
و سهامداران جدید مخابرات اگر توانایی اداره شرکتی با ویژ گی های ذکر شده از نظر سختی و پیچیدگی های فراوان آن و توقعات جامعه از وضعیت حقوقی و رفاهی کارمندان آن را نداشتند , نباید در اداره امور این شرکت تایید صلاحیت می شدند و این چنین مشکلات عدیده ای را برای کارمندان زحمتکش و خانواده آنها فراهم می نمودند.
و اکنون نیز به هر شکل بایستی در صدد رفع اختلاف حقوقی کارمندان شرکت باشند که این هم مشکل مدیران ارشد می باشد نه کارمندان شرکت.

منبع:
پایگاخبری مخابرات ما ( آدرس اینترنتی http://mokhaberatema.com/?p=75923 ) ، تاریخ انتشار 25 فروردین 96

ارسال مطلب برای صدای معلم

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید