تهران

 گروه گزارش/

در میان تهرانی‌های قدیم، ضرب‌المثلی بود که می‌گفت: «هرکه آب تهران را بخورد، دیگر از این شهر نمی‌رود!». البته آب تهران قدیم، فراوان‌تر و سالم‌تر و شیرین‌تر از امروز بود.
من در استقبال از این ضرب‌المثل گویم: «گویا هرکه نان دولت را بخورد، دیگر از دولتمردی دل نمی‌کنَد!».

در این هفته نوشته‌ای دیدم از روزنامه‌نگاری خوش‌قلم و نسبتاً پرکار، (م.خ!)؛ که در مورد وزیر محترم مستعفی آموزش‌ و پرورش نوشته‌ بود:

«کاش ایشان مدیر یک مدرسه شده بود»؛ اما ایشان ترجیح دادند در یک سمت اجرایی نه‌چندان پایین‌تر از وزارت، در معاونتی از دانشگاه آزاد درآیند.

چرا افرادی که دارای ایده‌هایی نوین و‌ جرئت‌طلبانه هستند، بعد از چند مصاحبه و سخنرانی و ایده‌پردازی، به این سرعت جای را خالی می‌کنند و نه از تاک نشان می‌گذارند و نه از تاکنِشان؟! مشکل کجاست؟ بده‌بستان‌های سیاسی و فشارهای نامرئی در برابر ایده‌های اصلاحگرانه، چرا باید این‌همه هزینه برای حل و رفع مشکلات برجای گذارَد؟

آیا داستان معروف «مشق‌شب» موجب شد تا یک طرح نو و نقد نو در نطفه خاموش شود؟ آیا هیولای کنکوریان و مافیای کمک‌درسیان، این بار هم صحنه را تصاحب کرد؟ آیا آموزش‌ و پرورش همچنان باید بر مدار قرارهای غیر آموزشی-پرورشی بگردد و این خانواده‌ی بزرگ با اراده‌ی یکی‌دو پدرسالار و خان‌داداش اداره شود؟

سریال تابستانه‌ی تخلیه‌ی مدارس استیجاری، ترکتازی مدارس غیردولتی، نابودسازی زمان فراغت و بازی و تفریح و آرامش بچه‌ها در رقابت‌های اضافه‌کاری تابستانی و اموری از این دست، همچنان نیازمند اراده‌ای قوی و جرئتی قوی‌تر است؛ دریغ، هر وزیری می‌آید و می‌رود، این معضلات، نه تنها مرتفع نمی‌شود، که گرهی جدید در روند بهبود آموزش‌ وپ رورش پدید می‌آید.

اگر بازار صنعت و خودرو و ارز و پروژه‌های بزرگ «مال!» و ده‌ها مورد دیگر از پدیده‌های اقتصادی، در تودرتوی هزاران اتفاق، هرروز به روزی و روزگاری دچارند، آخر، آموزش‌ و‌ پرورش دیگر چرا؟!

این که وزیرِ نانِ دولت‌خورده، حقّ نمک نگه داشت و همچنان در دولتی دیگر فرانشست، به خودش مربوط است و تصمیمش؛ اما این که بالاخره آموزش‌ و پرورش از این «کشتی‌شکستگی» ‌و «به‌گل‌نشستگی» درآید نیز البته به تصمیم ما مردم مربوط می‌شود:
یک پویش اجتماعی برای نجات فرزندانمان از کنکورمحوری و حفظ‌خوانی، برای ایرانی که فردایی نیز دارد.

در قانون اساسی کشورمان، تحصیل در تمام مقاطع، رایگان پیش‌بینی و تقویم شده است. این رایگانیِ اتوپیایی و خیالی، امروز در چنبره‌ی کمتر از ده‌ درصد مدارس (غیردولتی)، مجال را بر مدارس دولتی تنگ کرده است. هرکه پولش بیش، بامش از برف مدارس تکناز پول‌پرداز انبوه‌تر است؛ کویر بی‌آب مدارس دولتی در وانفسای رقابتی ناهمگون، لَه‌لَه می‌زند؛ در این وانفسا وزیران می‌آیند و‌ می‌روند، آبی از این چاه بر نمی‌آید؛ گرچه نان‌ها در تنور تجارت فرهنگی داغِ داغ است.

روزنامه اطلاعات

مازندران

بیش از یکسال است که بازنشستگان فرهنگی برای رسیدن به پاداش ناچیز  خود ،روز شماری می کنند.

بررسی ها نشان می دهند تا کنون سابقه نداشته است پاداش بازنشستگان آموزش و پرورش به بعد از اردبیهشت سال بعد نیز کشیده شود اما شوربختانه امروز این اتفاق افتاده است.

 بطحایی کشتی به گل نشسته آموزش و پرورش را به سرپرستی سپرده است که حدود 20 هزار میلیارد، بدهی روی دستش باد کرده است .
از پاداش و مرخصی ذخیره بازنشستگان گرفته تا حق التدریس به تعویق خورده معلمان رسمی و پیمانی ، حقوق  پانصد و هشتاد هزار تومانی معلمان خرید خدمات آموزشی، اضافه کار به شور رفته و عقب افتاده کارکنان اداری و... تنها بخشی از فهرست بالا بلندی است که آموزش و پرورش بایدتا دیر نشده به فکر تسویه آن باشد.

 محمد باقر نوبخت نیز مثل همیشه آبی پاکی را روی دست بدهکاران ریخته ،کلیه دستگاه های اجرایی از جمله آموزش و پرورش را به استناد بند "ب"تبصره 12 ماده واحده قانون بودجه 98 مکلف کرده است "پاداش بازنشستگان خدوم خود را از محل فروش اموال و دارایی های غیر منقول مازاد در اختیار به موقع پرداخت نمایند".

 اکنون توپ در زمین آموزش و پرورش است  تا بیش از این کارد به استخوان نرسیده،  باید جناب سرپرست، لااقل معاون مربوطه را موظف کند  شب و روز خود را در دفاتر معاملات ملکی سپری ساخته، تا با به حراج گذاشتن املاک مازاد در اختیار ، بدهی های را بر زمین مانده تا پایان دولت به صفر نزدیک کند!

 شوربختانه تنها "ملک طلق مازاد در اختیار" همان "اردوگاه باهنر" بود که قبلا به  کابین دیگران درآمده ، از ید قدرت آموزش و پرورش خارج شده است.
به نظر می رسد تنها جای باقی مانده که ممکن است با تغییر در کاربری ،ارزش افزوده ی قابل ملاحظه ای  پیدا کند ساختمان 4 طبقه ی " بتون آرمه ای" وزارت آموزش و پرورش در خیابان قرنی است .

البته به شرط آنکه پای "کار چاق کن" های صندوق ذخیره یا بانک به یغما رفته سرمایه به وسط کشیده نشود!
مشام تیز آن حضرات چنان به "ملک " حساس است که اگر اندکی غفلت کنید به راحتی آب خوردن تمامی مایملک آموزش و پرورش را بالا کشیده ، شما را برخاک سیاه می نشانند!

 با این تفاسیر باید به فوریت در ساختار و تشکیلات وزارت آموزش و پرورش نیز  بازنگری شده ،با حذف معاونت" برنامه ریزی و توسعه منابع" ، معاونت یا آژانس "فروش ،رهن یا اجاره املاک و مستغلات مازاد در اختیار"  جایگزین آن شود. 

 ناگفته نماند این کار باید کاملا چراغ خاموش و "سکرت" انجام شود چون اگر مالکان گردن کلفت مدارس استجاری شهر تهران بو ببرند ، در کمتر از آنی با جذب وکلای زبده ، احکام قلع و قمع دارایی های آموزش و پرورش را روی میز وزیر می گذارند.

 با این اوضاع و احوال ،در کمتر از دوسال باقی مانده از عمر دولت روحانی ،آموزش و پرورش نه راه پس دارد نه راه پیش !
امیدوارم جناب نوبخت ،پرداخت 2 هزار میلیاردی سهم رتبه بندی معلمان را به اما و اگر ها گره نزند!

ارسال مطلب برای صدای معلم

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

گروه اخبار/

نحوه پرداخت پاداش پایان خدمت بازنشستگان، مانده مرخصی و وجوه بازخریدی در سال 98 (بخشنامه شماره 198018 مورخ 18/4/1398 سازمان برنامه و بودجه کشور)

کلیه دستگاه‌های اجرایی قوای مجریه، مقننه و قضائیه، نیروهای مسلح، وزارتخانه‌ها، سازمان‌ها و شرکت‌ها و مؤسسات دولتی نهادهای انقلاب اسلامی

به منظور پرداخت به‌موقع پاداش پایان خدمت بازنشستگان شریف و خدوم دستگاه‌های اجرایی و با استناد به بند (ب) تبصره (12) ماده واحده قانون بودجه سال 1398 و آیین‌نامه اجرایی بند مذکور با شماره 36161/ت56627هـ مورخ 29/03/1398، مقتضی است تمهیدات لازم برای فروش اموال و دارایی‌های غیرمنقول مازاد در اختیار آن دستگاه، مطابق قوانین و مقررات مربوطه انجام و پرداخت پاداش مذکور از این محل مورد اقدام قرار گیرد.

محمدباقر نوبخت- رییس سازمان برنامه و بودجه کشور

شناسنامه قانون

گروه اخبار/

تهران

گروه رسانه/

چندی پیش صدای معلم متن کامل سخنان جمیله علم الهدی در مورد " نقش آموزه های فلسفه صدرایی در فرآیند تربیت و یادگیری " که در نشست سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی ایراد شده بود را به طور کامل مننتشر کرد . ( این جا )

» محمدرضا  خورشیدی پاجی » نقدی بر آن نگاشته است .

مازندران