البرز

 آن کس که حقیقت را نمی داند بی شعور است و آن کس که حقیقت را می د اند و آن را دروغ می نامد تبهکار است ( برتولت برشت )

کارمندان ما خواهی نخواهی جای بزرگی در اجتماع شهری گرفته اند. خصوصیت های اخلاقی و طرز زندگی شان آنها را قشری متمایز کرده است که با قشرهای دیگر اجتماع جوش نمی خورند/ "بی هدفی( اگر چه چنین وانمود شده که آنها هدف هایی هم دارند )،سقوط، بی تفاوتی، بی اعتنایی و دوری از مسائل اجتماعی، خانواده کارمندان را به شکل قطعه گوشت مرده ای در تنه محیط زندگی اجتماعی در آورده است که روز به روز به وسیله حلقه کبود ناکامی ها و دروغ ها، از سرچشمه های حقیقی و شاداب زندگی جدا می شود و روز به روز بیشتر به مبانی استوار اخلاق که گذشتگان ما به وسیله گذشتگانشان به آنها مؤمن شده اند تمایل نشان می دهند. روز به روز بیشتر خود و خانواده خود را می فریبند/ با اجازه تان این "تکه بزرگ گوشت مرده" را زیر میکروسکوپ می گذارم و با هم تماشا می کنیم/ آسان طلبند. هر چه آسان تر بهتر/ آسایش خانوادگی هدف است/ روی سخن با معلم های خوب که حکم کیمیا دارند ، نیست/ اگر بتوانیم دریابیم که چه می بینند و چرا می بینند، ویژگی های بیماری را شناخته ایم/ وقتی من خوشم می آید و سرگرم می شوم، چه مانعی دارد/ به همین دلیل ساده است که خنک بازی ها، عوام فریبی ها، احساساتی شدن های سطحی و احمقانه و چشم بسته فیلم سازی کردن" راج کاپور" "سنگام" را فیلم دلخواه فرهنگیان- یا به طور کلی کارمندان- تبریز کرد.تئاتر هم که تبریز ندارد و تهران دار- فکر نمی کنم سرنوشتی بهتر از این داشته باشد/ خواندنی ها یشان چیزی است همسطح فیلم های دلخواهشان/ کتاب هم اگر گاهی بخوانند باید داستان باشد/ موسیقی صد در صد برای سرگرم شدن است/ رادیو طور دیگری هم سرگرمشان می کند/  در تربیت بچه هاشان، هر کس گرایشی دارد به سوی طبقه های اشرافیت تر و بالاتر از خود/ می خواهند خود را وابسته به دو گروه بکنند که اگر زد و یکی نادرست از آب درآمد، بتوانند به دامان دیگری پناه ببرند. رای مستقل ندارند. جهت وزش باد است که بر فکر و رأی آنها فرمان می راند/ جهان بینی شان محدود است به چهار دیواری خانه و آغوش زن و بچه ( اگر داشته باشند ) و راهشان منحصر به راه اداره و مدرسه به خانه. "روز به روز بیشتر به مبانی استوار اخلاق که گذشتگان ما به وسیله گذشتگانشان به آنها مومن شده اند تمایل نشان می دهند. روز به روز بیشتر خود و خانواده خود را می فریبند/ نتیجه همه این ها : آدم هایی سطحی و محافظه کار بار می آیند. کله شان مثل اعلای کاهدان می شود. به هر چیز مبتذل دل می بندند ( فیلم، موسیقی، کتاب، آدم، روزنامه و مجله و ...). سطح ذوقشان آن قدر پایین می آید که اگر قطعه موسیقی، فیلم یا کتابی حرفی و اندیشه ای داشته باشد و از ابتذال یک سانتی متر فاصله گرفته، درکش نمی کنند و خسته کننده می یابندش. تفکر نمی کنند و نمی توانند....

در میان جمعیت میلیونی معلمان، تعداد معلمان اهل قلم و روزنامه نویسی که به نقد و واکاوی مسائلی که نظام آموزشی به آنها مبتلاست، می پردازند، به تعداد انگشتان دست هم نمی رسد/ اغلب معلمان به طور شفاهی و بی نیاز از تحلیل جوانب امر، معمولا چاره ی کار را در استعفای شخص وزیر می پندارند/ بگذریم از این که برخی از اینها قبل از آنکه خود را به جای یک روز کاری شخص وزیر اطلاح طلب یا اصول گرا بگذارند، چه بسا از اداره ی یک مدرسه هم ناتوان بوده و یا هستند/ معلمان، تنها قشری هستند که پتانسیل زیادی در جهت شکوفایی تفکر انتقادی دارند/ نظام آموزشی هرکشور، آئینه ی تمام نمای حکومت آن است/ .نظام آموزشی باید در کلیات، محتوی و روش ها، منتقد و انتقاد پذیر باشد و در این راه باید از حضور معلمانی فکور، منتقد و خلاق بهره ببرد/ معلم منتقد نیز، به معنی مخالف، معاند یا مغرض نیست.این ها نسبت به سایرین، بیدارتر و دردمندترند/ ساختار آموزشی هر جامعه، بلای جان اندیشه هست/ از آنجایی که مدارس زیر نظر دولت ها اداره می شوند، روحیه ی محافظه کاری خاصی در حفظ آرامش محیط برای امر آموزش دارند/ دانش آموزان، شنونده های خوبی هستند و همین خاموشی آنها، معلمان را در حرف زدن تشویق و ترغیب می سازد / آنها، تمام حرف های معلم و حتی حاشیه رفتن ها و از شاخه ای به شاخه دیگر پریدن او را حمل بر توضیح بیشتر درس می پندارند و دم برنمی آورند/ این بالا نشینی معلم، به افتادن از آن سوی بام منجر می شود/ معلم، به ندرت مخاطبی را درمیان دانش آموزان می یابد که او را به چالش بکشد/ ما معمولا ذهنیتی مشوش و متوهم داریم/ بنابراین و با این توجیه که مدرسه صرفا جای آموزش علم و دانش است، همدیگر را به مواظبت از آب باریکه ی حقوق سفارش می کنند که در صورت از دست دادن شغل شان، کار دیگری بلد نیستند تا در این طوفان تورم، گلیم خویش را از آب بیرون بکشند/ غم نان هم نمی گذارد تا معلمان متفکر بشوند/ گاهی دورماندن برخی معلمان از حال و هوای تفکر انتقادی ، انگیزه ی شخصی دارد.آنها معلمانی هستند که دوست دارند فقط  معلم باشند....

سیستان و بلوچستان

گروه اخبار/

مجازات واجب است اما قوانين جزا بايد براي تنبيه و اصلاح باشد نه کينه جويي و آزار .ميان مردم بايد سازگاري و محبت باشد نه بغض و عداوت/ در اعمال خشونت یا گرایش به پرخاشگری نباید فرد را زیر سوال برد، بلکه باید جامعه را زیر سوال برد/ باید علل و عواملی را که او را به سمت قاتل شدن سوق داده است شناسایی کرد/ در شرایطی که جامعه ما تحت تاثیر عوامل مختلف، با چالش های بسیاری رو به رو شده است باید منتظر سیر صعودی آسیب های اجتماعی و افزایش گرایش به خشونت باشیم/ برای قضاوت درباره رفتار و شخصیت افراد باید کل رفتارهای آن ها را شناخت و ارزیابی کرد/ موارد خشونت بار پر سر و صدا علنی می شود و اتفاقات مدنی و صلح جویانه مردم کمتر منعکس می شود/ این محیط زندگی و جامعه است که عامل اصلی شکل گیری هر نوع رفتاری در انسان می باشد/ به جای خشونت، فرهنگ مدارا و هم پذیری همدلانه را تقویت کنیم، به جای منفعت گرایی های جزئی به منفعت های کلان تر بیاندیشیم، به جای قانون گریزی به پای بندی و اجرای خوب و درست قانونی بیاندیشیم و به جای احساسات زدگی و احساس گرایی به سمت یک عقلانیت و خردورزی گام نهیم بسیار از مشکلات موجود جامعه ما خود به خود حل خواهد شد/ آموزش نسل ، کاربر و زمان بر است و حوصله بسیار می طلبد/ یکی از دلایل پیشرفت کشور ژاپن در اوایل قرن بیستم میلادی این بود که ژاپنی ها به امر آموزش توجه کردند/ به جای مثلا خشونت، گفت و گو فراگیرتر ‌شود/ موثرترين راه پيشگيري و درمان خشونت درهر جامعه آموزش دادن همه شهروندان است....

آذربایجان شرقی

  در طی چند روز اخیر اخبار متنوعی در مورد میزان دریافتی ها و پرداختی های مشاغل مختلف مطرح می شود. برخی از نمایندگان مجلس در قالب حمایت از فرهنگیان و وضعیت مدارس در سخنرانی های خود در صحن مجلس، میزان دریافتی حقوق معلمان شاغل و بازنشسته را بسیار ناچیز اعلام کرده اند. وزیر آموزش و پرورش هم متقابلا حل مشكلات منزلتی فرهنگیان را زمان بر دانسته و باز هم طبق روال وزرای پیشین، کارگروهی برای حل مشکلات معیشتی معلمان تشکیل داده است. کار گروه هایی که ضرورتی برای تشکیل آن احساس به هیچ وجه احساس نمی شود و بدون وجود کار گروه همه نواقص مدارس و مشکلات منزلتی و معیشتی معلمان ،حتی برای دانش آموزان هم مثل روز عیان است. کارگروهی که همگی به خوبی می دانیم عایدی آن برای معلمان چیست!
آیا سخنان عوام پسندانه ( پوپولیستی) معیشتی محور، تشکیل کارگروه ها بدون وجود منابع مالی قابل دسترس و یا سخنرانی های گاه به گاه نمایندگان و مسئولان راه حل معضل معیشتی فرهنگیان و مشکلات مدارس است؟
خیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــر
حال که راه حل این معضلات، این گونه اقدامات نیست حداقل راه حل جلوگیری از این گونه اقدامات عوام پسندانه و تکراری و بی حاصل و امید واهی به فرهنگیان دادن چیست؟
بهترین و تنهاترین راه حل برای تمامی اقدامات شعار گونه و عوام فریبانه و دلسوزی از روی تظاهر و گاه منفعت جویانه، ایجاد سامانه اعلام میزان دریافتی حقوق و مزایا کارکنان دولت در کل کشور است. یکی از خواسته های که فرهنگیان باید به جد پیگیر آن باشند تاسیس چنین سامانه ی است.سامانه ی که بدون نیاز به درج اطلاعات شخصی فرد فقط با اعلام پست سازمانی ، میزان سابقه کاری و مدرک تحصیلی فرد میزان دریافتی هر فرد را به صورت مجموع حقوق و مزایا مشخص و اعلام نماید.
شاید عده ای بگویند چنین اقدامی به صورت ماهانه کاری بسیار هزینه بر خواهد بود که البته برای این مورد هم راه حلی بسیار ساده وجود دارد و آن اعلام دریافتی سه رتبه در هر ارگان دولتی است. برای مثال هر کارمند رسمی در ادارات زیر چگونه دریاقتی داشته اند.
- بالاترین دریافتی مدیران و کارمندان در وزارت نفت، بهداشت و درمان،تامین اجتماعی، بانک،دارایی،دادگستری و...
- متوسط دریافتی کارمندان در وزارت نفت،بهداشت و درمان، نیرو ،تامین اجتماعی، بانک،دارایی، دادگستری و...
- کمترترین دریافتی کارمندان در وزارت نفت، بهداشت و درمان، نیرو ،تامین اجتماعی، بانک،دارایی، دادگستری و...

سامانه ی که می تواند هم جلوی دریافت های نجومی ناخواسته و قانونی را بگیرید (طنز تلخ) و هم جلوی سخنرانی و گفتار عوام پسندانه برخی مرفه هان بی درد را برای حل معضلات مدارس و مشکلات منزلتی و معیشتی فرهنگیان.
در موضوع مدارس نیز با توجه به رایگان بودن آموزش در قانون اساسی کشور نیاز به تخصیص بودجه جدا از کل بودجه آموزش و پرورش برای نوسازی و تجهیز مدارس الزامی است و البته به جای یک عنوان کلی به صورت تخصصی اختصاص یابد ؛ برای نمونه بودجه مدارس در هر سال صرف دو یا سه مورد معضل خاص در مدارس گردد و در صورت عدم وجود آن معضل در یک مدرسه بودجه آن به مدرسه ی دیگر اختصاص یابد.(به استثنایی نو سازی مدارس)

آیا چنین اقداماتی از حرف ها و اقدامات تکراری گذشته بهتر نیست؟

ارسال مطلب برای صدای معلم

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

  حتما بارها واژه کودک درون راشنیده اید.امروز داشتم با خود در موردمسافرت تعطیلات نوروزی حساب و کتاب می کردم، هر چقدر که زور می زدم،نمی توانستم خودم را متقاعدکنم، تعطیلات نوروزی، مسافرتی، ولو با اعمال شاقه بروم.(مسافرت با اعمال شاقه یعنی مسافرتی باحداقل ها، خوابیدن در کلاسی که در گوشه ای از آن میز و نیمکت ها را چیده اند و...)
در این افکار بودم که پس از تعمقی کوتاه به راز بزرگی در اعماق ذهنم پی بردم، با کمال شگفتی متوجه شدم در درونم صدایی مدام می گوید: «نیست،نیست،نیست».

دیدم معاونتی تحت عنوان برنامه و بودجه در غیاب آگاهی من، در درونم رشد و نمو یافته که دائما مشغول حساب و کتاب و دو دو تا چار تاست .این صدا روحیه مرا تخریب کرده و قدرت هر گونه برنامه ریزی ریسک آلود را از من گرفته بود. با کنکاش و تأمل بیشتر رازهای بیشتری بر من مکشوف گردید.

متوجه شدم تمام حرکات و سکنات و گفته های معاونت برنامه و بودجه درونم، دقیقا شبیه جناب «نوبخت» است. عجب مکاشفه ای! نوبخت درونم از بس گفته بود، نیست، نیست، نیست ؛ من هم باورم شده بود.

از قضا با دوستی که کارمند وزارتخانه ای فخیم است و دارای مدرک دیپلم، در مورد نوبخت درون صحبت می کردم که ایشان پازل اکتشافات من را تکمیل کرد. از ایشان در مورد شعار اصلی نوبخت درونش سئوال کردم که ایشان با کمال شگفتی گفتند، شعار نوبخت درونش این است، «هست، هست، هست، فقط برای فرهنگیان نیست»
حال دیگر تکلیفم با خودم مشخص شده بود، تنها راه نجات خود را کشتن «نوبخت» درون می دیدم.
پس از مطالعات گسترده و سیر آفاق و انفس راه حذفش را آموختم.
به محض پیداشدن سروکله اش و قبل ازاینکه بخواهد سخنی بگوید،چند بار با صدای بلند می گفتم، هست، هست، هست‌. به مرور زمان حضورش در کله ام و پچ پچ های مأیوس کننده اش کمتر شده بود، اما هفته ای چند بار به خوابم می آمد و با صدای بلندمی گفت، نیست نیست، نیست.
اما من فعل خواستن را خوب صرف می کنم، آنقدر جمله و کلمه تأکیدی خود را تکرار کردم که آرام آرام،نوبخت درونم رنگ باخت و رفت، افسوس که دیر جریان را فهمیدم، شاید چند ماه بعد ازر فتن نوبخت از ذهن من، از نوبخت معاون رییس جمهور هم خبری نباشد،آنگاه دوباره من می مانم و نوبختی دیگر که باید مغلوبش کنم،اما شاید من دیگر حال و حوصله اش را نداشته باشم.

ارسال مطلب برای صدای معلم

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

لرستان