صدای معلم - اخبار فرهنگیان، معلمان و آموزش پرورش

گروه گزارش /

معمای پاسخ گویی در وزات آموزش و پرورش و در دانشگاه فرهنگیان

دانشگاه فرهنگیان با قریب به ۱۰۰ پردیس و مرکز وابسته و حدود ۷۰ هزار دانشجو معلم از بزرگترین و گسترده‌ترین دانشگاه‌های ایران است که وظیفه آموزش و آماده سازی نیروی انسانی  مورد نیاز وزارت آموزش و پرورش را بر عهده دارد .

تاکنون دانشجویان این دانشگاه در موضوعات و موقعیت های مختلف ، پرسش و مطالباتی را مطرح کرده اند و « گروه سخن معلم » نیز نسبت به انتشار آن ها بر حسب وظیفه رسانه ای خویش اقدام نموده است .

با این که در چارت سازمانی این دانشگاه ، موضوع " روابط عمومی " در حد یک « اداره کل » دیده شده است اما جالب است که بدانیم به ندرت پاسخ و یا جوابیه ای از این دانشگاه در این رسانه و حتی رسانه های دیگر منتشر گردیده است .

این در حالی است که مرکز اطلاع رسانی و روابط عمومی وزارت آموزش و پرورش بعضا جوابیه های مختلفی را برای سخن معلم ارسال نموده و ما نیز نسبت به اطلاع رسانی آن اقدام نموده ایم .

حال باید این پرسش را مطرح کرد که فلسفه وجودی تشکیلاتی چنین وسیع در این دانشگاه برای چیست ؟

آیا قرار است پاسخ گویی در این دانشگاه فقط به اعلام مواضع توسط سرپرست این دانشگاه محدود گردد ؟

« گروه سخن معلم » یک بار نشستی را با آقای دکتر محمود مهر محمدی ، سرپرست این دانشگاه برگزار نمود ( این جا )  اما با وجود قول اکید ایشان مبنی بر نشست بعدی تاکنون چنین امری محقق نشده است و برخی از دانشجو معلمان در تماس با ما نسبت به آن پی گیر بوده و اعتراض نموده اند .

به نظر می رسد  مقوله " روابط عمومی " و " پاسخ گویی " هنوز در وزارت آموزش و پرورش تعریف نشده است و چگونگی کارکرد آن تابع نگاه و سلیقه مدیران است .

در جدیدترین اظهار نظر ؛ رئیس سازمان پژوهش و برنامه ریزی درسی ، حجت الاسلام و المسلمین محی الدین بهرام محمدیان چنین گفته است :  « تعریف ما از روابط عمومی با رویکرد« روابط عمومی ادراکی » است، زیرا تعریف روابط عمومی با رویکرد « روابط عمومی حسگر » موجب تنزل جایگاه آن می شود . » ( این جا )

معنای نهایی این گزاره آن است که ما به کسی پاسخ گو نیستیم و بر اساس ادراک و یا برداشت خودمان عمل می کنیم !

وزیر محترم آموزش و پرورش تاکنون از موضوع " تقریب نگرش ها " و " اقناع افکار عمومی " دفاع کرده است .

لازمه تحقق این گزاره ، پاسخ گویی و مسئولیت پذیری تک تک بخش ها و زیرمجموعه سازمان نسبت به رفتارها و عملکرد است .

تا زمانی که این ادبیات سازمانی در بزرگ ترین وزارت خانه دولت و حساس متحول نشود تغییری در روابط " معلم – مدیر " رخ نداده و دیوار بلند بی اعتمادی هم چنان برافراشته خواهد ماند .

پایان گزارش /

http://www.smi-edu.com/%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%DA%AF%D9%88/item/690-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%DB%8C-%D8%B3%D8%AE%D9%86-%D9%85%D8%B9%D9%84%D9%85-%D8%A8%D8%A7-%D8%B3%D8%B1%D9%BE%D8%B1%D8%B3%D8%AA-%D9%85%D8%AD%D8%AA%D8%B1%D9%85-%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86#comment-32739


آخرین اخبار و تحلیل ها در حوزه آموزش و پرورش ایران و جهان در سایت سخن معلم
با گروه سخن معلم باشید .

https://telegram.me/sokhanmoallem

منتشرشده در گفت و شنود

بیمه درمانی فرهنگیان  مدت هاست که معلمان کمبودهای خود درباره نواقص بیمه درمانی خود  را به شکل های مختلف بیان می کنند ولی گویی مدیران کلان آموزش و پرورش دغدغه های مهم تری دارند و این نقصیه را اصولا قابل پی گیری نمی دانند.

با مراجعه حضوری به درمانگاه های فرهنگیان و سایر کارمندان دولت، این فاصله خدماتی فرهنگیان با سایر کارکنان دولت به شکل عریان و درد آوری قابل مشاهده است.

هرچند سایر کارمندان نیز از کمی های موجود دراین زمینه گلایه دارند ولی وقتی فرهنگیان را می بینی که حتی فاقد یک بیمه درمانی در سطح دیگر کارمندان می باشند، دچار بهت می شوی که حتی در زمینه درمان نیز معلمان باید در تبعیض آشکار باشند؟!

سایر کارمندان وقتی خود و یا افراد تحت پوشش آنان، برای آزمایشات مختلف و ویزیت به درمانگاه خویش مراجعه می کنند، اکثرا یا هزینه ای پرداخت نمی کنند و یا مبلغی تقریبا درحد صفر می پردازند و داستان از اینجا جالب می شود که این قشر فرهنگی که درطول سال مسئولین محترم بارها در زبان آنها را روی سر خود می گذارند وحلوا حلوا می کنند بابت همین هزینه ها می بایست هزینه قابل توجهی را بپردازند که با توجه به حقوق پایین خود این مبلغ می توانست گوشه ای از مخارج کمرشکن زندگی را تامین کند.

سوال اینجاست که چرا معلمین حتی در زمینه درمان باید دچار تبعیض و ستم باشند و آیا این بدان معنا نیست که کسی حتی برای سلامتی معلم اهمیتی قائل نیست و صرفا از معلم انتظارات مضاعف دارند ؟

آن هم انتظاراتی که هر روز  آپدیت و به روز می شود بدون اینکه  در خدمات به این قشر شریف و زحمت کش  تغییر چندانی حاصل شود ؟!

این از بیمه درمانی که شامل حال همه می شود ؛ بیمه طلایی سرجای خودش که بازنشستگان تاکنون خیر آن چنانی ازآن مگر درموارد بستری آن هم باشرایط خاص نبرده اند.

رسیدگی به بیمه درمانی فرهنگیان ضرورتی است که هرچه سریع تر باید به آن پرداخته شود ؛ چرا که یک معلم وقتی هزینه درمان معمولی و حتی یک چک آپ را که برای تست سلامتی ضروری است نداشته باشد مجبور می شود درد و رنج بیماری رابه جان بخرد ولی هزینه ای به مخارج فعلی اش که حقوق وی همیشه در پرداخت آنها لنگ می زند اضافه نکند.

اینکه معلم علاوه بر نداشتن توانایی مخارج سفر و تفریحات، در برابر درمان نیز ناتوان باشد موضوعی است که از درجه اهمیت بالایی برخوردار است ولی چرا حتی در زمینه بیمه درمانی نیز معلم باید در تبعیض واضح و قابل لمس باشد یک سوال اساسی است که انتظار پاسخ گویی مسئولین آموزش وپرورش را داریم.


آخرین اخبار و تحلیل ها در حوزه آموزش و پرورش ایران و جهان در سایت سخن معلم
با گروه سخن معلم باشید .

https://telegram.me/sokhanmoallem

منتشرشده در اقتصاد

گروه اخبار / انتخابات محلس دهم در پیش است .

سخنان ، واکنش ها و نطق های برخی از نمایندگان مجلس شنیدنی و دیدنی است .

همان گونه که در تصویر پائین مشخص است ، نماینده محترم شهرستان شوش در تبلیغات انتخاباتی دوره قبل خود فقط در یک مورد به آموزش و پرورش و معلمان اشاره کرده است که خواندنی است .

گزارش زیر درگیری و دخالت این نماینده در تعیین رئیس جدید اداره آموزش و پرورش شوش است .

آیا این گونه رفتارها ، خلاف قانون اساسی و اصل تفکیک قوا نیست ؟

{ چندی پیش در سخن معلم از وضعیت آموزش و پرورش شوش انتقاد شده بود . ( این جا ) }

گروه اخبار /

حضور کارگردان سینما و تدریس در دبیرستان نظام مافی منطقه 9 تهران و تاکید بر اهمیت آموزش و پرورش و معلمان

رئیس کتابخانه ملی ایران با ارائه پیشنهادی مطرح کرد تا مسئولان و افراد سرشناس با حضور در مدارس و فعالیت در کسوت معلمی، اهمیت بنیادین آموزش‌ و پرورش را نمایش دهند.

طی‌ هفته‌های اخیر مجید مجیدی در کسوت معلمی در یکی از دبیرستان‌های تهران حضور یافت.

سیدرضاصالحی امیری رئیس کتابخانه ملی در مراسم امضای تفاهم نامه همکاری با آموزش و پرورش پیشنهادی را به این وزارتخانه ارائه کرد.

این پیشنهاد این گونه مطرح شد:

ساعت مطالعه که رئیس‌جمهور آن را اعلام کرده بود می‌تواند به این صورت در مدارس اجرا شود که مسئولان کشوری ساعتی را به مدارس رفته و در کسوت معلمی فعالیت و با دانش‌آموزان صحبت کنند. با این اقدام سمبلیک اهمیت بنیادین آموزش و پرورش را اعلام می‌کنند و با چالش‌های این حوزه بیشتر آشنا می‌شوند.

پس از ارائه این پیشنهاد، آموزش و پرورش شهر تهران اعلام کرد:‌ به تازگی مجیدمجیدی کارگردان فیلم سینمایی محمد(ص) در اقدامی نمادین و با هدف تکریم مقام شامخ معلمان و به پیشنهاد آموزش و پرورش شهر تهران با حضور در دبیرستان نظام مافی در منطقه مهرآباد جنوبی با دانش‌آموزان این مدرسه دیدار کرد و درس بچه‌های آسمان را که جزو کتاب‌های درسی دبیرستان است، تدریس کرد.

مجیدی در دیدار با دانش‌آموزان و دبیران مدرسه نظام مافی عنوان کرد:‌ زمانی که از من خواستند در این دبیرستان حضور داشته باشم احساس کردم این فرصت غنیمتی است که بتوانم ارادت خود را نسبت به شما دبیران بیان کنم.

مردم ما جامعه قدرشناسی هستند و جایگاه و منزلت دبیران را می دانند ولی حق مطلب در این خصوص ادا نشده است. من از دور و نزدیک از مشکلات شما باخبر هستم و می دانم مسائل و مشکلات دبیران مدارس به قدری نخ نما شده که پرداختن به آن سخت است ولی نظام آموزشی کشور اگر مشکلاتش یک درصد روی شما و مسئولیت‌هایتان تأثیر بگذارد قطعا نمی‌توانستید امروز کار کنید.

انتهای پیام/

تسنیم


آخرین اخبار و تحلیل ها در حوزه آموزش و پرورش ایران و جهان در سایت سخن معلم
با گروه سخن معلم باشید .

https://telegram.me/sokhanmoallem

ماموریت آموزش و پرورش و تعریف شایسته سالاری و وزیر آموزش و پرورش مطلوب  در گذشته آموزش و پرورش ماموریت های خاصی برای تربیت جوانان و نوجوانان جامعه داشت ؛ اهدافی روشن و قابل دسترس .

دوره ابتدایی در جهت خواندن و نوشتن ، داشتن خط خوش ، آشنایی با ادبیات کهن و آموزه های دینی و قرآنی و دوره متوسطه رشته های تحصیلی خود را براساس نیازهای جامعه طراحی می کرد .

رشته ریاضی برای تامین مهندسین کشورر ؛ رشته تجربی برای تامین پزشک و پرستار ؛ رشته انسانی برای استعداد یابی در شعر و هنر و ادبیات و علوم سیاسی فقه و اصول و حقوق و اقتصاد و علوم اجتماعی و علوم نظری ؛ رشته خانه داری برای دختران چون مادران فردا بودند و قرار بود مدیریت خانواده را بر عهده بگیرند و رشته فنی و حرفه ای برای دانش آموزانی که به کار های عملی و فنی به عنوان تکنسین و کارگر ماهر نیاز کشور را برآورده نمایند .

در طول سال ها ، بسیاری از نویسندگان ، شعرا ، پزشکان حاذق که بسیاری از آنها در بیمارستان های معروف دنیا مشغول به کار هستند و مهندسین طراز اول از همین مدارس به جامعه معرفی شده اند .

با چنین پتانسیلی ، وزیر آموزش و پرورش باید یک ادیب ، یک خردمند ، نویسنده و شاعری توانا ؛ صاحب کتب ادبی و نقاد آثار ادبی شعرا و نویسندگان معاصر و گذشته باشد و از طرف دیگر یک روان شناس مبرز و یک جامعه شناس دلسوز و یک حقوق دان عدالت خواه با تفکری خلاقانه باشد تا کشتی عظیم تایتانیک آموزش و پرورش را از میان کوه های یخ به سلامت عبور دهد .

شاید بگویید چنین آدمی را از کجا باید یافت ؟

قطعا چنین آدم هایی در کشور وجود داشته و دارند  اما دیده نمی شوند .

آموزش و پرورش فعلی ما تاکنون بین اعضای دو جناح عمده سیاسی کشور دست به دست شده است و بیشتر سیاسی بوده تا آموزشی و بیشتر آموزشی بوده تا پرورشی و هیچ گاه آموزش و پرورش مصداق پیدا نکرده است .

به اعتراف همگان ، حتی مقامات ارشد نظام آموزش و پرورش در ماموریت های خود موفق نبوده است .

دانش آموزان فعلی چه از نظر سواد و معلومات و چه از نظر اخلاقی شرایط خوبی ندارند .

معلمان فقیر، بی انگیزه و فرسوده زیر بار فشار اقتصادی خرد شده اند و برای گذران یک زندگی بخور و نمیر به کارهای دوم و سوم روی آورده اند.

کشیده شدن فقر معلم به جامعه ، احترام معلمان را نزد دانش آموزان کاهش داده ه است و معلم دیگر الگویی موفق برای دانش آموزان نیست  .

تغییرات پی درپی نظام آموزشی ، تغییر جلد های کتب درسی و پس و پیش کردن عناوین مطالب درسی ، رفع مردودی و... تاثیری بر آموزش و پرورش و ارتقا و تعالی دانش اموزان و جامعه مرتبط نداشته است .

ماموریت آموزش و پرورش و تعریف شایسته سالاری و وزیر آموزش و پرورش مطلوب

بنابراین آموزش و پرورش اول نیاز به وزیری جامع الشرایط دارد که شخصا تفکرات کارآمد خود را با مجریان توان مند و دلسوز به اجرا رساند و فارغ از مسایل سیاسی و جناحی مثل وزارت بهداشت و درمان به کار تخصصی خود مشغول شود .

در این صورت می توان به آینده آموزش و پرورش امیدوار بود .

ماموریت آموزش و پرورش و تعریف شایسته سالاری و وزیر آموزش و پرورش مطلوب


آخرین اخبار و تحلیل ها در حوزه آموزش و پرورش ایران و جهان در سایت سخن معلم
با گروه سخن معلم باشید .

https://telegram.me/sokhanmoallem


ارسال مطلب برای سخن معلم

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

منتشرشده در یادداشت
دوشنبه, 19 آبان 1393 21:30

پاسخ گویی وزیر محترم

قم / پاسخ گویی وزیر محترم

منتشرشده در نامه های دریافتی
دوشنبه, 19 آبان 1393 21:30

پی گیری اضافه کار همکاران

خراسان رضوی / پی گیری اضافه کار همکاران

منتشرشده در نامه های دریافتی

اخراج دانش آموز از کلاس و معمای فنون کلاس داری معلمان  صدای تق تق درب کلاس را می شنوم. مشغول درس دادن هستم. رشته کلامم قطع می شود. درب را باز می کنم. یکی از دانش آموزان درخواست ورود به کلاسم را دارد. دانش آموز کلاس بغلی است. از کلاس اخراجش کرده اند. نمی خواهد در راهرو علاف باشد. بچه بازیگوشی است. علاقه ای به درس و مدرسه ندارد. می گوید به اصرار خانواده به مدرسه می آید. صدای خوبی دارد و عاشق آواز خواندن است. می گوید دوست دارد در آینده خواننده شود. به او اجازه ورود می دهم. ناخودآگاه سرکی به راهرو می اندازم. دو تا بچه دیگر را می بینم که در راهرو دارند باهم صحبت می کنند.به طرف من می آیند.آنها هم درخواست اجازه ورود به کلاسم را دارند. هرکدام مال یک کلاس اند. به آنها نیز اجازه ورود می دهم. در کلاس آرام و بی صدا می نشینند و من درسم را ادامه می دهم. گاهی در بحث ها مشارکت هم می کنند و گاهی نیز بعضی از سوالات را از آنها می پرسم.زنگ تمام می شود. در زنگ بعد درب کلاس را باز می کنم که هوای کلاس کمی عوض شود. به رسم عادت سرکی به راهرو می کشم. دوباره چند تا بچه را می بینم. همان ها هستند. به طرفم می دوند و خواهش می کنند که بهشان اجازه ورود به کلاس بدهم. رویشان نشده است که دوباره مزاحم کلاسم شوند و دوباره اجازه می دهم.
این تقریبا داستان هر روز کلاس من در اغلب سال های تدریسم بوده است.سال هاست که کلاس من مامن و پناهگاه دانش آموزان به قول همکاران " شارلاتان و درس نخوان و بی تربیت " شده است.
فقط اسم مدارس و نام دانش آموزان عوض شده است وگرنه سال هاست که آش همان آش است.
دیروز هم همین داستان بود. زنگ که می خورد به دفتر رفته و دفتر نمره را کمی محکم تر بر روی میز می کوبم و با ناراحتی می گویم: چه از جان این بچه ها می خواهید؟ چرا هر روز و هر ساعت از کلاس اخراجشان می کنید؟ چرا باید کلاس من هر ساعت پذیرای دو یا سه دانش آموز خارج از لیست باشد؟ مگر کلاس ریاضی کسل کننده و سنگین است یا کلاس فلان درس و بهمان درس ؟ 
معلم دینی یا به قول امروزی ها پیام های آسمان در مورد یکی شان می گوید: از کلاس اجازه گرفته و 40 دقیقه بعد به کلاس آمده است.از فلان خیابان سر در آورده و...
می گویم: خب چرا اجازه می دهید از کلاس بیرون برود؟ مگر نمی شناسیدش ؟ 
می گوید: آدم چه می داند؟ شاید حاجتش ضروری باشد. آدم باید درک کند!
می گویم : خب چرا فقط در این مورد درکش می کنید؟ چرا در موارد دیگر دکش می کنید؟ 
معلم اجتماعی می گوید: نمی گذارند درس بدهیم. مزاحم کلاس هستند. زیاد حرف می زنند و حواس بچه ها را پرت می کنند.
می گویم : چرا در کلاس من این گونه نیستتد؟ چرا آنجا ساکت و آرام می نشینند و کاری به کسی ندارند؟ درس خوان نیستند. ولی آزاری هم برای من و کلاسم ندارند.
می گویم: اگر همه دانش آموزان، جملگی درس خوان و با تربیت و با اخلاق باشند، پس ما دیگر اینجا چه کاره ایم؟ دیگر معلم می خواهند چه کار؟

پس شما به عنوان معلم چه هنری دارید ؟

یعنی رسالت شما این است که فقط درس بدهید؟ یعنی من که معلم ریاضی هستم فقط و صرفا باید ریاضی درس بدهم و بس؟ پس اخلاق و تربیت دانش آموزان چه می شود؟

پس روش های درست زندگی کردن و شخصیت سازی در این بچه های معصوم را چه کسی یادشان دهد ؟
همهمه ای دفتر را فرا می گیرد.
معلم ادبیات می گوید: کتاب ها پرحجم اند و زمان کم. ما آن قدر وقت نداریم  و نمی توانیم نیمی از وقت کلاس را صرف کنترل این دانش نوع آموزان بکنیم.
درس مان در وقت معین تمام نمی شود.
می گویم : اگر درستان تمام نشود دنیا به آخر می رسد؟ اگر این دانش آموزان ریاضی یا ادبیات یاد نگیرند از زندگی ساقط می شوند؟
قطعا نمی شوند.
اما اگر این دانش آموزان از مدرسه خارج شوند و درگیر یک نزاع خیابانی شوند و چاقویی بخورند و یا چاقویی به شکم کسی فرو کنند.هم خودشان و هم خانواده شان از زندگی ساقط می شود و هم مشکلات لاینحلی برای طرف مقابل شان ایجاد می کنند. بودن این بچه ها در مدرسه و نبودن در بین خیل عظیمی از ناهنجاری های جامعه  هم برای ما بعنوان متولیان تعلیم و تربیت در جامعه ، و هم برای خود این بچه و خانواده هایشان غنیمت است.

بگذارید بچه ها کنار ما و دم دست ما باشند ، تا اینکه بروند و بزه کاری های جامعه را ببینند و یاد بگیرند.

تا اینکه...
می پرند وسط کلامم.
می گویند: ما که دایه ی مهربان تر از مادر نیستیم. خانواده های این نوع دانش آموزان فقط آنها را از سر خودشان وا می کنند و فقط می خواهند چند ساعتی را در مدرسه باشند و در خانه اذیت شان نکنند. ما هم حوصله شان را نداریم. اینها مزاحم های کلاس هستند.
مدیر صدایش در می آید.می گوید: بعضی از خانواده ها با زبان خودشان گفته اند که ما خود می دانیم که فرزندمان درس خوان نیست و کاره ای نمی شود.اما مدرسه را مکانی امن می دانیم و می خواهیم که بچه مان اوضاعش از این بد تر نشود. شاید سرش به سنگ بخورد و تغییری در رفتارش حاصل شود. اگر هم نشود، لااقل در کوچه و خیابان نیست و خیالمان راحت است که نابه هنجاری های جامعه را کمتر می بیند و شاید کمتر به دام این ناهنجازی ها بیافتد.
معلمان می گویند: ما نمی توانیم. اعصابشان را نداریم. خودمان هزار و یک درد و گرفتاری داریم. با این میزان حقوق و این سطح زندگی مدینه ی فاضله از ما می خواهید؟
فلانی میوه فروش است و دو تا سه برابر ما درآمد دارد و اعصاب خوردی های ما راهم ندارد.


می گویم خب چرا شما هم نمی روید میوه فروش شوید ؟

اگر حقوق تان کم است خب کار نکنید. معلمی نکنید. بروید و شغل دیگری که درآمد بیشتری دارد را پیشه کنید.


اگر هم نمی توانید و نمی خواهید بروید، پس چرا به دست مزدتان اعتراض نمی کنید؟ پس چرا در اعتراضات و تجمعات و کنش های میدانی مشارکت نمی کنید؟


حالا که شغل عوض کردن برایتان مقدور نیست و معترض هم نمی شوید، و چاره ای جز معلمی با این میزان حقوق و دست مزد و مزایا ندارید پس آن را درست انجام دهید .


و ادامه می دهم: بهتر است دق دلی خودمان را سر دانش آموزان مان خالی نکنیم. این گرفتاری ها و مشکلات برای همه یکسان است. من هم مثل شما حقوق می گیرم و مشکلاتم شاید از شما هم بیشتر باشد. چرا دانش آموز از بقیه کلاس ها اخراج می شود  و به کلاس من پناه می آورد؟ چرا در کلاس ریاضی چنین رفتارهایی ندارد و مزاحم دیگر دانش آموزان نمی شود؟
معلم اجتماعی می گوید: خب ، شما با این کار مانع از تنبیه هایی می شوید که ما اعمال می کنیم. ما دانش آموزان را به عنوان تنبیه از کلاس اخراج می کنیم که در راهرو بایستند و تنبیه شوند و شما به آنها پناه می دهید و تنبیه ما را خنثی می کنید.
می گویم: باور کنید این کار تنبیه نیست ، بلکه ضعف مدیریت کلاس است. قطعا دانش آموزی که بتواند آستانه صبر معلمش را لبریز کند و کاری کند که معلم او را از کلاس اخراج کند پیروزی برای آن دانش آموز و شکست برای آن معلم بوده است.بیشتر این دانش آموزان از خدایشان است که از کلاس اخراج شان کنید.
چون محیط کلاس را خشک و کسل کننده می بینند ، دوست دارند از کلاس خارج شوند و کاری می کنند که شما از کلاس اخراج شان کنید و شما نیز دقیقا مطابق خواسته آنها، همان پازلی را که آنها چیده اند اجرا می کنید.
هنر معلم، تنها تدریس این درس های پرحجم و بی فایده نیست. هنر معلم ، صرفا درس دادن به تعدادی بچه درس خوان و با اخلاق نیست.

هنر معلم درس دادن به همه نوع دانش آموزی است و اگر دانش آموزانی اهل درس خواندن نیستند، هنر این است که راه حل هایی برای علاقه مند کردنشان به درس و کلاس و مدرسه پیدا کند و اگر هیچ راه حلی به ذهنش نمی رسد  و یا همه راه ها را امتحان کرده و به نتیجه نرسیده است (که قطعا چنین چیزی امکان ندارد)، هنر این است که در کنار خود و در کلاس، مدیریت و کنترل شان نماید.
ما که صرفا برای درس دادن به کلاس نمی رویم.

ما نمونه ی اخلاق و الگوی همه جانبه برای دانش آموزان هستیم. باید همیشه به روز و آماده باشیم. باید همیشه حرفی برای گفتن داشته باشیم. باید همیشه راه حلی جدید در چنته داشته باشیم.
دانش آموزی که اهل درس خواندن نیست را با این اتهام، که نباید از چرخه کلاس و مدرسه حذف نماییم !
قرار نیست که همه پرفسور و دکتر و مهندس و معلم شوند.اینها در دوره آموزش و پرورش عمومی به سر می برند و بچه هستند و ما باید بیشتر به فکر تربیت آنها و نشان دادن راه و رسم درست زندگی کردن به آنها باشیم، تا این درس های متعدد و پرحجم و گاها بی فایده.
می گویند: یعنی دانش آموز از ما هنرمندتر است و سر ما کلاه می گذارد؟
می گویند: الان تو به ما توهین می کنی و خودت را عاقل و فهمیده می خوانی و همه ما را ناتوان در کلاس داری و...
می گویم: به خدا این طور نیست.فقط شاید من کمی طاقت و حوصله بیشتری به خرج دهم وگرنه همه شما استاد بنده هستید و اگر در حرفهایم ایرادی هست قطعا ایراد در نحوه بیانم بوده است ؛ وگرنه من چنین جسارت هایی نکرده و نمی کنم و از همه شما معذرت خواهی می کنم.
فقط نباید این مهم را فراموش کنیم که دانش آموز، خط قرمز ماست.نباید به آنها خیانت کنیم.نباید کوتاهی کنیم. باید همه را به چشم بچه های خودمان ببینیم.باید همان انتظاری را که از معلمان فرزندان خود داریم ، خودمان هم در حق شاگردانمان برآورده کنیم.

معاون به دفتر می آید و می گوید که کلاس ها آماده هستند و دیگر وقت رفتن به کلاس است.
و دوباره با باری از اندوه و نگرانی دفتر نمره را برمی دارم و به کلاس می روم و دوباره مثل همیشه منتظر بچه های سرگردان در راهروها، برای ورود به کلاسم می مانم.
در راه رفتن به کلاس، به این فکر می کنم که عجب سوپرمنی شده ام من !
و نیش خندی می زنم.
مگر می شود ناجی چند نفر بود؟ مگر چند نفر را می شود تغییر داد ؟
پارسال هم در یک مدرسه دیگر، همه همکاران برای یکی از دانش آموزان صورت جلسه ای بلندبالا نوشته و امضا کرده بودند  و به طور جدی قصد داشتند که از مدرسه اخراجش کنند.
من نگذاشتم، و همه صدایشان بلند شد  و گفتند تحت هیچ شرایطی به این دانش آموز اجازه ورود به کلاس هایمان را نمی دهیم.
آنجا نیز ناچار شدم سوپرمن شوم و تعهد نمایم که فقط به کلاس من بیاید و سر هیچ کلاسی نرود تا مزاحم فرآیند تعلیم و تربیت هم کلاسی هایش در کلاس نشود تا معلمان راحت بتوانند درس شان را بدهند !
و فقط معلم هنر با من همراهی کرد. و تا پایان سال این دانش آموز، سه روز متوالی فقط به کلاس ریاضی و دو روز دیگر فقط به کلاس هنر می آمد.
و در هردو کلاس نیز کاملا آرام و حتی کمک حالمان بود.
در این افکار بودم که به در کلاس رسیدم. وارد کلاس شدم. اما این بار در را باز گذاشتم تا اگر بچه های سرگردان دوباره آمدند، این بار نیاز به در زدن نداشته باشند و هر وقت بخواهند وارد شوند در به رویشان باز باشد.

خدایا چنان کن سرانجام کار

تو خوشنود باشی و ما رستگار


آخرین اخبار و تحلیل ها در حوزه آموزش و پرورش ایران و جهان در سایت سخن معلم
با گروه سخن معلم باشید .

https://telegram.me/sokhanmoallem


ارسال مطلب برای سخن معلم

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

منتشرشده در دانش آموز

آذربایجان شرقی / درخواست انتشار نامه بازنشستگان 93

منتشرشده در نامه های دریافتی

کارکرد نظام آموزشی و نظام دانشگاهی در ایران  گروه اخبار /

سليمي گفت: نظام آموزش‌ و‌ پرورش و آموزش عالي تقليدي و ناکارآمد کشور، دانش‌آموزان و دانشجويان را به ماشين حفظ و آزمون دادن تبديل کرده که تنها هنر آنان تست زدن است.

حسين سليمي با بيان اين مطلب در نخستين نشست آسيب‌شناسي کرسي‌هاي نظريه‌پردازي، نقد و مناظره در دانشگاه اصفهان افزود: دانشگاه‌ نبايد صرفا محل توزيع و يا مصرف علم باشد، بلکه نظريه‌پردازي و توليد علم هم بايد در دانشگاه انجام شود.

وي افزود: نظريه‌پردازي و نقد و مناظره در علوم انساني داراي اهميت بيشتري است و بايد براي نقد مدرنيته ابتدا مباني و مبادي نظريات مدرن را بشناسيم.

عضو شوراي تحول و ارتقاء علوم انساني ادامه داد: تبعيت بي‌ چون و چرا از نظريات مدرن، جامعه دانشگاهي کشور را به ماشين ترجمه و تقليد از اين نظريات تبديل کرده است.

دکتر سليمي گفت: همه بايد اين سوال را از خود بپرسيم که چرا آمار ترجمه در جامعه دانشگاهي علوم انساني ما بيشتر از آمار تاليفات است؟

وي افزود: آمار تاليفات در دانشگاه علامه طباطبايي طي 2 سال گذشته بيش‌از 100 طرح براي برگزاري کرسي‌ها ارائه شده است.

رئيس دانشگاه علامه طباطبايي ادامه داد: 75 عدد از اين طرح‌ها قابليت‌ ارائه در کرسي مربوطه را داشتند و تا کنون 49 کرسي نظريه‌پردازي و بيش‌از 20 کرسي مناظره در اين دانشگاه برگزار شده است و اين در حالي است که در بخش برگزاري کرسي نقد هنوز اقدامي صورت نگرفته و در اين عرصه عقب هستيم.

ميزان


آخرین اخبار و تحلیل ها در حوزه آموزش و پرورش ایران و جهان در سایت سخن معلم
با گروه سخن معلم باشید .

https://telegram.me/sokhanmoallem

نظرسنجی

میزان و کیفیت " سواد رسانه ای " مدیران آموزش و پرورش و در سطوح مختلف آن را چگونه ارزیابی می کنید ؟

عالی - 10.2%
خیلی خوب - 3%
خوب - 8.9%
ضعیف - 24.3%
خیلی ضعیف - 53.6%

مجموع آرا: 304

دیدگــاه

صدای معلم پایگاه خبری تحلیلی معلمان ایران

تلگرام صدای معلم

Sport

تبلیغات در صدای معلم

تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به صدای معلم - اخبار فرهنگیان، معلمان و آموزش پرورش بوده و استفاده از مطالب با ذکر منبع بلا مانع است.
طراحی و تولید: رامندسرور