گروه اخبار/

طبق لایحه بودجه سال ۱۳۹۶ که دولت به مجلس پیشنهاد کرده است. سقف معافیت مالیاتی حقوق در سال آینده ۱۸ میلیون تومان در سال تعیین شده است که این میزان حدود یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان در ماه است.

در بند الف تبصره شش لایحه بودجه سال ۱۳۹۶ آمده است: سقف معافیت مالیاتی موضوع ماده ۸۴ قانون مالیات‌های مستقیم مصوب سوم اسفند ۱۳۶۶ و اصلاحات بعدی آن در سال ۱۳۹۶ مبلغ ۱۸ میلیون تومان در سال تعیین می‌شود.

گفتنی است حقوق های بیش از  ۱.۵ میلیون تومان تا سقف هفت برابر، از مابه‌التفاوت سقف تا همین رقم، باید ۱۰ درصد مالیات پرداخت کرده و نرخ مالیات حقوق‌های بیش از ۷ برابر هم ۲۰ درصد خواهد بود.

ایرنا

این نگرش معتقد است اغلب فرهنگیان نسبت به فعالیت‌های صنفی منفعل عمل می‌کنند و فقط تعداد معدودی از فرهنگیان هستند که به صورت جدی پیگیر خواسته های صنفی هستند/ این نگرش معتقد است اعضای برگزیده کانون موظفند نقش رهبری دانا و توانا را برای هدایت صنف برعهده بگیرند/ نگرش دوم که کمتر مورد توجه فعالان صنفی قرار دارد، هرچند در اصل دموکراتیک بودن انتخابات صنفی و انتخاب شایسته‌ترین افراد برای تشکیل هیات مدیره با نگرش اول هم عقیده است، اما حدود اختیارات آن‌ها و حتی فعالان را محدودتر از گروه اول می‌داند/ این برآیند حرکت تک تک فرهنگیان است که تعیین کننده مسیر حرکت کلی است/ این دیدگاه معتقد است تا زمانی که تک تک قطرات تمایلی به حرکت در جهتی نداشته‌ باشند، حتی حفر کانال برای هدایت جریان نمی‌تواند رضایت کافی و نیروی پرقدرتی ایجاد نماید/ برگزیدگان صنف کسانی باید باشند که با دید همه جانبه ی خود توان تشخیص صحیح خواست همه فرهنگیان را داشته‌باشند و بتوانند زبان گویای همه‌ی فرهنگیان باشند، نه فقط جریان هایی که در اطراف خودشان دیده می‌شود/ مخفی کاری در کار صنفی فرهنگیان یعنی ما راهی را در جلوی فرهنگیان قرار دهیم که با تشخیص ما راه مناسبی است/ هر آموزگار ساده‌ای از هر گوشه ای از وزارت گسترده‌ی آموزش و پرورش می تواند یک رسانه و یک راهنما باشد/ یکی از بزرگترین نگرانی‌های همیشگی در جریان فعالیت‌های صنفی، سوء استفاده و استبداد عده‌ای خاص و فریب افکار عمومی فرهنگیان است ....

شاید منطقی به نظر برسد که تجدید نظری در روش های منسوخ گذشته داشته باشیم تا بتوانیم راه های تعلیم و تربیت مناسب تری برای نسل آینده رقم بزنیم/ آیا سطح مسئولیت پذیری آنها افزایش پیدا کرده است/ ما در سیستم تعلیم و تربیت خود تربیت نداشته ایم بلکه بیشتر کنترل داشته ایم/ اگر نیم نگاهی به تعداد پرونده های قوه قضائیه بیاندازیم به خوبی درمی یابیم که اولا" رویکرد ما در تعلیم و تربیت کنترل، رام کردن ،محکوم کردن و تنبیه کردن بوده است/ کار فرهنگی و تربیتی یک پروسه علمی می باشد که نتیجه آن بالارفتن سطح فرهنگ و معنویت جامعه می باشد/ معنویت حاصل و نتیجه کار دراز مدت فرهنگی و تربیتی است واین پروسه کاملا علمی و میدانی است و بهای آن را بایستی دولت مردان بپردازند/ جوانان جامعه تناقض درگفتار و کردار را می فهمند/ در بعضی کشورها جرم یک کلاهبردار بیشتر از یک تروریست است زیرا آنها معتقدند تبعات منفی کلاهبرداری بسیار بیشتر از یک کار تروریستی است/ اگر بخواهیم روح عدالت و شفافیت را در جامعه افزایش دهیم که خود یک کار فرهنگی است باید مرز اخلاق و ارزش ها با حوزه کار اقتصادی مشخص شود و این دو نباید در یکدیگر درهم آمیخته شوند و دین داری در خدمت کار فرهنگی باشد....

گروه اخبار/

« گروه صدای معلم » این ضایعه به خانواده دانش آموز " فاطمه ابراهيم‌زاده " تسلیت می گوید .

آذربایجان غربی

لرستان

اطلاعات در مدارس حبس بود و از مدارس به صورت واضح و شفاف بیرون نمی‌رفت اما مدتی است که این اطلاعات به گوش مسئولان می‌رسد/ چشم و هم‌چشمی یک رفتار یا خصیصه‌ای است که برخی از دانش‌آموزان آن را دارند/ متاسفانه مدارس با کمبود مشاور در این قضیه روبه رو است/ مسئولان کشور آموزش و پرورش را دغدغه ملی و اولویت اول قرار نداده‌اند/ زمانی که معلم، مدیر و مسئولان آموزش و پرورش دغدغه مالی داشته باشند، برخی امور دیگر مثل مسائل تربیتی و پرورشی وارد حاشیه می‌شود و امر پرورش مشاوران در مدارس کمرنگ می‌شود لذا تا دیر نشده باید این مشکلات برطرف شود....

گروه اخبار/

رئیس سازمان مدارس غیردولتی گفت: هر دستگاهی که می خواهد پیش دبستانی داشته باشد باید از وزارت آموزش و پرورش مجوز دریافت کند.

اول صبح با ما هماهنگ کرده‌ بودند که در ساعت نه و نیم زنگ مانور زلزله به صدا در می‌آید/ بچه‌ها می‌گفتند سال های قبل دیدنی تر و بهتر بود، آتش هم روشن می‌کردند و بعد آن را خاموش می‌کردند/ در بعضی از مدارس کار خیلی با جلوه‌تر انجام می‌شود/ چیزی که من دیدم و شنیدم با چیزی که از اجرای مانور زلزله در کشورهایی مثل ژاپن به نظرم می‌رسید، خیلی متفاوت بود/ چیزی که من دیدم بیشتر صحنه آرایی برای اجرای یک فیلم بود تا انجام یک مانور، چیزی که باید در لنز دوربین‌ها ذخیره شود، نه در ذهن و رفتار بچه‌ها/ ارگان و مدرسه‌ای به عنوان مدرسه‌ی نمونه و مدیر نمونه معرفی می‌شود که بهترین عکس‌ها و فیلم‌ها را از نماهای مدرسه گزارش کرده باشد/ معیار همه چیز ما تصاویر و فیلم‌هایی هستند که راحت دیده می‌شوند، گریه‌های جلوی دوربین، مشت های گره کرده جلوی دوربین، حتی مراسم‌های عزاداری و جشن های جلوی دوربین/ آموزش و پرورش ما بیمار است، یعنی بیمار شده‌است، با ارزشیابی های غلط؛ هرجا در اجرای یک برنامه و یک وعده ناتوان بوده‌ایم، سعی کردیم با فیلم و عکس حرفه ای آن را موفق جلوه دهیم/ چرا حالا که، همه این ترفند را یاد گرفته‌اند و با دوربین‌های کوچکی که در جیب همه پیدا می‌شود، سعی می‌کنند، همان کاری که ما سال‌ها برعلیه شان انجام داده‌ایم، برای خودشان استفاده کنند، ناراحت شده‌ایم/ ما چقدر به کودکان مان یاد داده‌ایم که اصل انجام کار و نتیجه‌ی واقعی کار مهم است، نه ظاهر آن؛ چقدر به آنها یاد دادیم که مهم نیست دیگران در مورد شما چه قضاوتی می‌کنند، مهم آن است که شما وظیفه یتان را درست انجام داده‌اید یا نه/ چقدر نخبگان جامعه فهمیده‌اند، که مهم نیست چقدر دیده می‌شوند، مهم آن است که چقدر موثرند....

شاید مهم ترین وجه این واقعه ، اخلال در امداد و کمک رسانی به مصدومان در اثر تجمع و ازدحام جمعیت و نیز افرادی بود که اصطلاحا " عکس سلفی " می گرفتند/ این یک واقعیت در جامعه ما است که قاطبه مردم به کانال های رسمی اطلاع رسانی اعتماد چندانی ندارند و غالبا چیزی را باور می کنند که با چشم خود دیده باشند/ در جامعه ما افراد به دلایل مختلفی " دیده نمی شوند "/ شاید مهم ترین نقص و یا ضعف به دوران مدرسه برمی گردد و این که مدرسه و آموزش و پرورش به علت " نخبه گرایی " و دیدن " افراد صرفا برجسته و خوب " فرصتی را به صورت عادلانه برای دیده شدن همه فراهم نمی کند و این عطش بعدها و البته در اشکال منفی و مشمئز کننده مجال ظهور می یابد/ رسانه های رسمی نیز غالبا امکان دیده شدن را  برای همه شهروندان و به صورت عادلانه فراهم نمی کنند در حالی که کانال ها و شبکه های غیررسمی این فرصت را به صورت مستقیم برای ارضای این " حس و یا عقده ارضا نشده " در اختیار آنان قرار می دهد/ امروز « صداقت » حلقه مفقوده ای در ارتباطات اجتماعی و انسانی است و " منفعت طلبی " افراد و گروه ها « بحران اعتماد » را در حد فراتر از خط قرمز قرار داده است/ نکته مهم دیگر ، عمل نکردن " مدرسه " و " آموزش و پرورش " به ماموریت های ذاتی خویش است/ مدارس ما از این گونه آموزش ها غالبا تهی هستند و بیشتر به محلی برای " حافظه محوری " و نیز کسب و کار تعدادی از موسسات تجاری – آموزشی تبدیل شده اند/ « سند تحول بنیادین » ترسیم کرده اند اما پس از گذشت 5 سال ، اکثریت معلمان ( بیش از 70 درصد ) از محتوای آن اطلاعی ندارند/ دانش آموزان ما حتی طریقه سلام کردن ، صف ایستادن و حتی راه رفتن را هم در مدارس یاد نمی گیرند/ چرا فردی که صاحب میلیون ها و شاید میلیارد ها تومان سرمایه است ، حاضر به پرداخت مبلغ اندکی برای بیمه اموال خود که البته این هم نوعی آینده نگری و سرمایه گذاری است نمی باشد و در عوض تا آخر عمر باید در حسرت پشیبمانی و افسوس باشد...