« سخن معلم » ارگان سازمان معلمان ایران بود اما  مطابق اطلاعیه « گروه صدای معلم » ، از سه سال پیش آقای پورسلیمان و سازمان معلمان به توافق رسیده بودند که : "این رسانه دیگر تحت نظر و یا اداره این تشکل نباشد ." حالا چرا بعد از سه سال سخن معلم، تبدیل به صدای معلم می شود؟ در توضیحات سایت خیلی مشخص نیست . شاید هم خواسته اند مساله را باز نکنند تا حاشیه ایجاد نشود.

در توضیح چند سطری گروه صدای معلم گفته شده این جدایی، قدمی در جهت " استقلال " این رسانه  و  به تعبیر من " بریدن بند ناف آن از  سازمان معلمان " است.

بین یک رسانه حزبی و گروهی و رسانه مستقل تفاوت وجود دارد. 

در رسانه حزبی و گروهی، محدودیت هایی برای اطلاع رسانی وجود دارد. به عبارتی اخبار و اطلاعات و یادداشت ها  و گزارش ها باید از فیلتر منافع گروه سیاسی یا صنفی گروه  بگذرد، هر حزب و گروهی  محدودیت ها و خطوط قرمز خودش را دارد.

ارگان حزب یا گروه  و روزنامه نگار حزبی و گروهی باید خط سیاسی یا صنفی حزب و گروه را تبلیغ و ترویج کند. بعضی اطلاعات را کنار بگذارد . در تحلیل مسایل جانب خاصی را نگه دارد. رسانه حزبی و گروهی بی طرف نیست و نمی تواند اخبار و گزارش بی طرفانه منتشر کند و اگر چنین کند دیگر رسانه حزبی و گروهی نیست.

رسانه مستقل ، به اخبار  از دید ارزش خبری آن نگاه می کند. یک یادداشت و گزارش را با معیارهای حرفه ای می سنجد ، در حالی که  لیبرال ترین ارگان حزبی و گروهی ، گوشه چشمی به منافع حزب و گروه دارد و دنبال این است که نوع خاصی از فعالیت سیاسی یا صنفی را تبلیغ کند و نوع خاصی از اخبار را پوشش دهد. 

رسانه حزبی و گروهی نهایتا یک رسانه تبلیغاتی و جهت دار است. در میان روزنامه نگاران هم این تفاوت تعیین کننده است. یک روزنامه نگار حزبی و گروهی در اصل یک فعال حزبی و گروهی است و صرفا در چهارچوبی که حزب تعیین کرده است مطلب می نویسد.

یک روزنامه نگار صنفی وابسته یا هوادار یک تشکل ، هرگز به سطح یک روزنامه نگار حرفه ای ارتقا نمی یابد ، چرا که عنصر تبلیغ و جانبداری در نوشته های او مانع نگاه جامع و حرفه ای او می شود.

در صفحات جامعه روزنامه های اصلاح طلب ، از جهان صنعت تا آرمان و شرق و اعتماد تعدادی از معلمان هوادار تشکل های صنفی با عنوان کارشناس و معلم و آموزگار ، قلم می زنند، اما  هرگز موفق به ایجاد یک گفتمان فراگیر نشده اند. چرا ؟

چون روزنامه نگار اگر در خدمت یک  گروه یا عقیده باشد  استقلال ندارد.

روزنامه نگار صنفی  از هرجا شروع کند نهایتا به مساله حقوق و مزایای معلمان و مشکلات معیشتی می رسد. حتی اگر فعال صنفی  یادداشت هایی با عناوینی مانند  افت تحصیلی ، فلسفه آموزش و پرورش ، امتحانات ، کنکور ، تعطیلات ، ساختار 6-3-3  ،اقتصاد آموزش و پرورش، تنبیه بدنی ، تجاوز جنسی به دانش آموزان ، محتوای کتاب های درسی  و... بنویسد، مصلحت های صنفی را رعایت و بخشی از خقیقت  واقعیت را سانسور می کند.

این نوع مصلحت سنجی ها توجیه صنفی دارد اما از نظر روزنامه نگاری حرفه ای پذیرفتنی نیست. 

روزنامه نگار وابسته به گروه صنفی یا سیاسی  با هدف تبلیغ یک امر سیاسی و حزبی می نویسد. در حوزه صنفی یک روزنامه نگار از هر کجا شروع کند  و در هر موضوعی که بنویسد ، نهایتا به این نتیجه می رسد که علت العلل همه مشکلات ، معیشت معلمان است و صرفا بر حقوق معلم بدون توجه به مسئولیت های او تاکید می کند.

در یک رسانه مستقل همه راه ها به رُم ( مشکلات معیشتی ) ختم نمی شوند ، گاهی دیدگاه ایدئولوژیک گروه یا نویسنده قوز بالا قوز می شود. مثلا رسانه یا نویسنده حزبی خود را موظف می بیند که تحلیل ها و گزارش و اخبار آموزش و پرورش بر پایه تضاد طبقاتی کار  و سرمایه بنویسد. فرض بر این است که وزیر آموزش و پرورش کارفرما و معلم کارگر است. در چنین حالتی ، معلم با عناوین خردکننده ای مانند فرودست و مزدور و مزدبگیر خطاب می شود.

روزنامه نگار اگر به اصول حرفه ای پای بند باشد و اگر کار خود را جدی بگیرد، دیر یا زود مجبور است راه خود را انتخاب کند. یک روزنامه نگار ممکن است مدتی خودش را با توجیهاتی از قبیل مسئولیت صنفی و حزبی و طبقاتی راضی نگهدارد اما نهایتا یا تبدیل به تبلیغات چی می شود و یا روزنامه نگاری حزبی و گروهی و صنفی را کنار می گذارد و طبق اصول حرفه ای عمل می کند.

 رهایی از بند ایدئولوژی و منافع گروهی اولین گام برای رسیدن به آزادی در حوزه اطلاع رسانی است.

در یک رسانه حرفه ای  اصل اولیه رساندن اطلاعات درست به مخاطب است. اطلاعات نباید از فیلتر منافع عقیدتی ، سیاسی و حزبی بگذرند. دانستن حق مخاطب است و بیان گزینشی خبر توهین به شعور مخاطب است.

علاوه بر این رسانه آزاد و غیر حزبی نظرات متفاوت را بازتاب می دهد. یک رسانه حرفه ای و یا یک روزنامه نگار حرفه ای دنبال جذب مخاطب از طریق عوام فریبی و روش های پوپولیستی نیست.

روزنامه نگار حرفه ای، چرب زبانی نمی کند ، به کسی باج نمی دهد در عین حال احترام همه را نگه می دارد. از مقدمه های غیر ضرور و تعارفات رایج پرهیز می کند . جانب کسی را نمی گیرد. از قضاوت پرهیز می کند و سعی می کند در یادداشت و گزارش و خبر اطلاعات مستند در اختیار خواننده بگذارد.  

 در اطلاعیه چند خطی سایت صدای معلم، نکته قابل تحسینی هم دیده می شود که باید هم به صدای معلم و هم به سازمان معلمان بابت آن تبریک گفت.

سازمان معلمان و گردانندگان صدای معلم بدون جنجال و دعوا یک مساله اختلافی را به شکل مدنی حل کرده اند.

این اتفاق خیلی خوبی است.

در اطلاعیه صدای معلم گفته شده که :  "این اقدام در جهت احترام به نظر مسئولان تشکل سازمان معلمان ایران و... صورت می گیرد". 

برند سخن معلم در اصل متعلق به سازمان معلمان است ، هرچند از سه سال پیش توافق شده  که: " این رسانه دیگر تحت نظر و یا اداره این تشکل نباشد . "

از نظر حقوقی مدیریت سایت سخن معلم می توانست سایت را با همان نام برای خودش نگهدارد. اما  با اعتماد به نفس و در عین حال پای بندی به اصول دمکراتیک حاضر شد از این برند بگذرد و آن را واگذار کند .

این شیوه عمل قابل تحسین است. جدایی کامل صدای معلم  از سازمان معلمان  گام مهمی در جهت استقلال رسانه ای است. 

امیدوارم صدای معلم هر چه بیشتر در جهت رعایت معیارهای یک رسانه حرفه ای پیش برود.

صدای معلم باید بازتاب صداهای گوناگون  یک میلیون فرهنگی باشد و نه صرفا صدای افراد علاقه مند به فعالیت صنفی یا سیاسی و... گذر از این مرحله یک شبه صورت نمی گیرد.

مهم این است که صدای معلم جهت گیری درستی دارد.  

از طرف دیگر این فرصت مناسبی برای سازمان معلمان به عنوان یک تشکل اصلاح طلب است که چراغ سخن معلم را روشن نگهدارد و نشان دهد که برای سخن معلم برنامه دارد و ایجاد یک ارگان رسانه ای برای سازمان معلمان را در دستور کار قرار دهد.

به نظر من حضور رسانه های حزبی و گروهی معلمان در کنار رسانه های حرفه ای لازم است.

تنها در فضای رقابتی است که ارزش یک رسانه معین می شود.

به گمان من رسانه خوب معلمی رسانه ای است که بدون ملاحظات سیاسی و صنفی و ایدئولوژیک ، در درجه اول اخبار  و اطلاعات حوزه آموزش و پرورش  را بدون سانسور و ملاحظات مختلف در اختیار معلمان بگذارد و در تحلیل و تفسیر هم بازتاب دهنده نظرات گوناگون باشد.

رسانه ای که صرفا نظرات خاصی را پوشش دهد یا از بازتاب بعضی نظرات هراس داشته باشد مورد اقبال معلمان قرار نمی گیرد. 

ارسال مطلب برای صدای معلم

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

در خبرها آمده بود که یک دختر دانش آموز به علت خواندن یک کتاب خودکشی کرده است .

این که ادعای مورد نظر تا چه حد مقرون به صحت و یا یقین باشد نیاز به بررسی دقیق و همه جانبه دارد .

اما تا جایی که می دانیم این کتاب به گفته کارشناسان و صاحب نظران کتابی مفید و سودمند برای آموزش فلسفه به نوجوانان و جوانان است .

کتاب  « دنیای سوفی » نوشته « یوستین گردر » در سال 1382 از سوی دفتر انتشارات و تکنولوژی آموزشی زیرمجموعه سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی وزارت آموزش و پرورش به عنوان آثار برگزیده در حوزه فلسفه و منطق معرفی شده است .

تاسف ما از این جهت است ؛ افرادی که صلاحیت اظهار نظر در این گونه موارد را ندارند با تفاسیر شخصی مصادره به مطلوب کرده ، حرمت اندیشه و منزلت معلم را زیر سوال می برند  و حتی این کتاب را " کتاب شیطانی " معرفی کرده اند !

با شکایت اولیای دانش آموز متوفی ، پرونده ای در شعبه سوم دادسرای امور جنایی علیه معلم این دانش آموز تشکیل شده است .

« گروه صدای معلم » از وزارت آموزش و پرورش می خواهد که از این معلم حمایت قضایی ویژه کند .

انتظار اکید ما از وزارت آموزش و پرورش دفاع از حرمت اندیشه و جایگاه و منزلت معلم است .

پایان پیام /

انتخابات مجلس دهم به پایان رسید .

ماراتنی نفس گیر که همه به دنبال رقابت و جلب افکار عمومی برای نوشته شدن توسط انتخاب کنندگان در برگه رای بودند . از آن جا که سیستم انتخابات در کشور ما بر اساس تحزب و یا تشکل نیست کمی مانده به شب انتخابات مانند " امتحان دادن دانش آموزان در شب امتحان " هیجان و تحرک بخش های مختلف جامعه را در بر می گیرد .

خیلی از حرف ها و حتی برنامه ها به صورت خلق الساعه در یک هفته تبلیغات تنظیم شده و در معرض داوری و قضاوت مردم قرار می گیرد ؛ بر خلاف نظام انتخابات در کشورهای دیگر به ویژه توسعه یافته که از مدت ها قبل احزاب آخرین برنامه ها و نظرات اصلاحی خود را از طریق رسانه ها در اختیار افکار عمومی قرار می دهند تا جامعه و افکار عمومی دست به انتخاب و یا گزینش در مورد اندیشه برتر بزند .

نخبگان جامعه با حضور در احزاب و تلاش برای هم افزایی سعی می کنند تا با نیازسنجی و فرآیند حل مساله در جهت حل مشکلات جامعه گام برداشته و جامعه روز به روز در جهت " بهتر شدن "  و " اصلاح امور " حرکت نماید .

به جهت شفاف بودن امور و نهادینه شدن فرآیند کار جمعی و اندیشه محوری دیگر در جامعه مسائلی مانند پوپولیسم ، موج سواری ، خرید رای ، تطمیع و... مجال حضور پیدا نمی کنند و به واسطه نهادینه شدن " اعتماد و صداقت " ؛ جامعه به احزاب و تشکل ها به مثابه فرصت طلبان و دکان های کسب رای نمی نگرد .

البته بر خلاف سال های قبل به نظر می رسد نامزدها از هیجانات کاذب فاصله گرفته و سعی می کنند کم تر شعار بدهند چون تمام سخنان و مواضع آن ها به مدد تحول در تکنولوژی های ارتباطی همه ثبت و ضبط می شوند .مسائلی که بعضا در جامعه ما و قبل و پس از انتخابات اتفاق می افتد و در نهایت موجب یاس ، روزمرگی و سرخوردگی می شود در خلا « انتخابات تحزب محور » شکل می گیرد و باید به تدریج جامعه به آن سو حرکت نماید و این فرآیندی است که یک شبه و دفعتی صورت نمی گیرد و نیازمند ممارست ، برنامه محوری و دخالت موثر و مستمر نخبگان و اندیشمندان در شکل گیری احزاب واقعی و پایدار است .

اما در حوزه آموزش و پرورش ، مطالبات و تشکل های معلمان باید به نکاتی اشاره شود :

صدای معلم از حدود دو سال قبل ایده تشکیل فراکسیون صنفی معلمان را به جد مطرح نمود . ( این جا ) هدف اصلی  از طراحی این هسته در مجلس فضا سازی و گفتمان سازی جهت طرح موضوع آموزش به عنوان محور توسعه پایدار از طریق اهرم ها و ابزار قانونی و تقنینی است .

خوشبختانه این ایده مورد استقبال بسیاری از فعالان صنفی و تشکل های فرهنگیان قرار گرفت و در میثاق نامه هایی که از سوی برخی تشکل های معلمی با برخی نامزدها به امضا رسید این موارد به خوبی مشهود بود .

« گروه صدای معلم » ماه ها قبل از انتخابات استراتژی خود در مورد انتخابات را تعریف و تبیین نمود . ( این جا )

از نظر ما ، انتخابات فرصتی برای طرح مطالبات آموزش و پرورش و معلمان در چارچوب یک مدل توسعه پایدار است و باید از آن در حالت حداکثری بهره برد .همان گونه که قبلا نیز آمد ، برخی از تشکل های فرهنگیان  و مشخصا کانون صنفی معلمان قبل ازانتخابات با استناد به اساسنامه خود را از هر گونه فعالیت و یا اعلام موضع برحذر داشتند اما برخی از مواضع و نیز حرکات نشان از اعلام موضع در قالب " تحریم با چراغ خاموش " داشت ضمن آن که برخی از شعب این تشکل مانند کانون صنفی معلمان همدان با  حمایت ضمنی از برخی از افراد نشان  دادند که هنوز معیارهای یک تشکل به معنای واقعی و حتی عمل به مفاد اساسنامه و پیروی از اصول کار جمعی و گروهی که چراغ راه حرکت یک تشکل است در رفتارهای اعضای این تشکل مشهود نیست و این موید این فرضیه قریب به واقعیت است که تشکل یک کلونی برای تقبیح بی چون و چرای مشارکت در قدرت و ساختار اصلاح آن و یا در سوی دیگر استحاله در جریانات قدرت بدون در نظر گرفتن اهداف غایی و جمعی و در جهت برخی منافع و یا مصالح شخصی است .

تجربه ای که در زمان وزارت آقای حاجی بابایی و در پست مشاور وزیر در امور تشکل ها و در مورد آقای کریمیان (عضو موسس کانون صنفی معلمان که در دوره اول عضو هیات مدیره هم شد  ) اتفاق افتاد و پرونده این موضوع با اهدای پست مدیر کلی استان چهار محال بختیاری به ایشان به بایگانی سپرده شد .

صدای معلم در این مورد و موارد مشابه گفت گویی با آقای شیرزاد عبداللهی انجام داده است که به زودی منتشر می شود .

گروه صدای معلم  از سال قبل و هم زمان با اعتراضات خیابانی طیفی از معلمان همواره بر این باور بوده است با توجه به ناکارآمد بودن و نیز پرهزینه بودن این روش ها که از حدود دو دهه پیش آغاز شده است و البته نتایج ملموس و قابل ذکری در حوزه مطالبات در سه سطح " معیشت ، منزلت و معرفت " برای جامعه فرهنگیان نداشته  و در بسیاری از موارد موجب تحمیل و حتی آوار شدن هزینه ها بدون توجه به بردار " فایده " برای آن شده است نیاز اساسی برای تغییر در نوع استراتژی و حتی تاکتیک ها احساس می شود ، ضمن آن که ساختار قدرت در ایران به گونه ای طراحی شده است که برای حصول مطالبات باید در آن به صورت منطقی ، سازمان یافته و پاسخ گو مشارکت نمود .

از همه مهمتر آن که  قاطبه جامعه فرهنگیان ایران علی رغم آن که در برخی موارد و در محافل خصوصی و در زنگ های تفریح و... بعضا شعارهای تندی و احساسی می دهند اما از روش های پر هزینه و یا اصطلاحا " پارتیزانی " حمایت نمی کنند و معتقد به پی گیری مطالبات از کانال های قانونی و کم هزینه هستند .

گفتنی است تشتت و پراکندگی در کانون صنفی معلمان ایران وجود دارد و علی رغم استناد به اساسنامه و... صدای واحدی از درون آن شنیده نمی شود .

ذکر مطالب فوق از آن جهت بود که تشکل کانون صنفی معلمان ضمن طراحی یک تئوری مشخص باید تکلیف نهایی خود را در مورد مدیریت و فرآیند مطالبات معلمان مشخص کند .

تامل جدی در این موارد در تغییر نگرش ذهنیت مسئولان و مدیران نسبت به کارکرد یک تشکل با پرچم صنفی موثر خواهد بود ضمن آن که مسئولان این کانون در موارد عدیده ای اعلام کرده اند که حاضر به تعامل و گفت و گو هستند و پروانه فعالیت آنان علی رغم گذشت حدود  سه سال از فعالیت دولت تدبیر و امید هنوز تمدید نشده است .

این  مساله ای در خور تعمق و بازاندیشی است که اعضای موثر این تشکل باید در مورد آن بیندیشند و به فکر چاره ای برای رهایی از این پارادوکس در گفتار و عمل و دور باطل باشند .

اما برخی تشکل های دیگر از مدت ها قبل تصمیم گرفتند تا با پی گیری ایده تشکیل فراکسیون صنفی معلمان و عهد میثاق با برخی نامزدها به دنبال حصول مطالبات فرهنگیان و معلمان با ضریب اطمینان بالا باشند .

خوشبختانه تاکنون 4 نامزد مورد حمایت تشکل های فرهنگیان ( تشکل های 9 گانه ) موفق به ورود به مجلس شده اند .

این اولین تجربه تشکل های فرهنگیان پس از انقلاب در جهت مدیریت فرآیند پی گیری مطالبات معلمان است .نوع تعامل تشکل های معلمان با این نمایندگان و گزارشی که آنان در آینده به جامعه فرهنگیان خواهند داد در نگرش فرهنگیان و معلمان برای اعتماد بیشتر و گسیل نمایندگان صنفی بیشتر و کیفی تر نقش اساسی ایفا خواهد نمود .

تشکل های معلمی در میثاق نامه ای که با این نمایندگان  به امضا رساندند چند مورد را به عنوان مطالبه صنفی مطرح کرده بودند که جهت یادآوری به آن ها اشاره می شود :

1-تعمیق و توسعه مشارکت معلمان به جهت تامین منزلت آن ها از طریق حمایت از تشکل های معلمی و تشکیل نظام صنفی به منظور نقش آفرینی عینی در اداره امور مدارس ، مناطق ، ادارات کل و حوزه ستادی آموزش و پرورش

2 - تلاش برای اصلاح قانون مدیریت خدمات کشوری و افزودن فصل جداگانه ای به منظور هم سان سازی نظام حقوق و دستمزد معلمان از جمله با هیات علمی ، دانشگاه ها و ارتقاء معیشت و منزلت اجتماعی – حرفه ای معلمی

3 -تلاش به منظور اصلاح نظام پرداخت حقوق و مزایای بازنشستگان آموزش و پرورش به گونه ای که هر گونه افزایش حقوق و مزایای شاغلین در مورد بازنشستگان هم سطح نیز اعمال گردد .

این 3 مورد هر چند کوتاه اما نیازمند کارشناسی ، تحلیل ، شناخت و مدیریت منابع به ویژه مالی و ظرفیت و ها و پتانسیل های اقتصادی جهت تحقق آن هاست .پس از تجربه ناموفق تشکل های معلمی در انتخابات مجلس هفتم که هیچ یک از نامزدهای آنان شانس ورود به مجلس را پیدا نکردند مجموع شرایط سیاسی و اجتماعی ، فرصتی طلایی و منحصر به فرد را در اختیار تشکل ها و نمایندگانی که مورد حمایت ویژه آنان بوده اند قرار داده است .

این یک تجربه دست اول پس از انقلاب اسلامی است تا معلمان کشور و حتی جامعه نسبت به عملکرد نمایندگان ملی معلمان وقوف و تجربه پیدا کنند .چگونگی عملکرد این دوستان در نگاه و قضاوت جامعه فرهنگیان کشور نسبت به اصل مساله تاثیر راهبردی خواهد داشت .

ذهنیت تاریخی جامعه فرهنگیان و معلمان تاکنون نسبت به نمایندگانی که حرفه معلمی داشته اند چندان مثبت و قابل و قابل دفاع نیست .خارج کردن معلمان از ذهنیت منفی نسبت این حافظه تاریخی نیازمند یک تلاش خستگی ناپذیر ، علمی و کارشناسی است .این نمایندگان باید دائما با تشکل های معلمی در تماس باشند و به جامعه معلمان گزارش بدهند .

گروه صدای معلم نیز در حد بضاعت و توان خویش در خدمت این دوستان خواهد بود .

باید در نظر داشت که این 4 سال نمایندگی به سرعت خواهد گذشت !

تجدید و حتی توسعه این فرآیند بستگی به نوع و میزان عملکرد این نمایندگان در مجلس خواهد داشت .

چه بسا  استمرار حیات اجتماعی و سیاسی تشکل های معلمان حامی نیز با عملکرد این دوستان گره بخورد .

آزمون سختی در پیش است ...

فردا دیر است !

گروه گزارش / در گقت و گویی که چندی پیش صدای معلم با حمیدرضا حاجی بابایی برگزار کرد به موارد متعددی اشاره شد .

پس از این گفت و گو ، معاونت توسعه مدیریت و پشتیبانی وزارت آموزش و پرورش در پاسخ به این موارد نشستی را با گروه صدای معلم  برگزار کرد .

زمان انجام  این گفت و گو قبل از انتخابات بوده و به منظور رعایت برخی ملاحظات و عدم تاثیر بر روند برگزاری سالم انتخابات ، انتشار آن به این تاریخ موکول شده است.

قرار بر این است که پس از انتشار این گفت و گو و نیز جمع آوری و طبقه بندی نظرات ، انتقادات و پیشنهادات همکاران ، دور بعدی آن با حضور گروه صدای معلم انجام پذیرد .

شما را به مطالعه این گزارش دعوت می کنیم .

گروه اخبار / گفت و گوی صدای  معلم  ( سخن معلم ) و حمیدرضا حاجی بابایی وزیر سابق آموزش و پرورش و نیز نماینده 4 دوره مجلس حاوی نکات فراوان و مهمی است .

یکی از همکاران شهر تبریز متن زیر را  با باز نشر بخش هایی از این گفت و گو برای گروه صدای معلم ارسال نموده است .

ضمن تشکر و قدردانی از این معلم وظیفه شناس و مسئول از سایر همکاران دعوت می شود تا مطالب و نقدهای خود را در مورد این گفت و گو برای ما ارسال فرمایند .

* « گروه صدای معلم » از فرهنگیان و معلمان آگاه و دلسوز که در پای صندوق های رای حضور یافته به ویژه همکارانی که به عنوان عوامل اجرایی و نظارتی فعالیت داشته اند تشکر و قدردانی می کند

*« گروه صدای معلم » از ملت آگاه و موقعیت شناس ایران به خاطر این حضور شکوه مند تشکر و قدردانی می کند .

گروه اخبار /

« گروه صدای معلم » در آذرماه 1393 گفت و گویی با دکتر سید محمد بطحایی معاونت توسعه مدیریت و پشتیبانی وزارت آموزش و پرورش انجام داد . ( این جا )

در ادامه این گفت و گو و نیز در راستای تثبیت فرهنگ گفت و گو و تفکر انتقادی ، مصاحبه ای با ایشان در مورد اهم مسائل روز آموزش و پرورش برگزار شده است که پس از پیاده شدن و ویرایش در صدای معلم منتشر خواهد گردید .

پس از ارسال نظرات ، انتقادات و نیز پیشنهادات همکاران و مخاطبان محترم صدای معلم بخش بعدی این گفت و گو برگزار خواهد شد .

پایان پیام /

خوزستان

گروه اخبار / گفت و گوی صدای معلم ( سخن معلم ) و حمیدرضا حاجی بابایی وزیر سابق آموزش و پرورش و نیز نماینده 4 دوره مجلس حاوی نکات فراوان و مهمی است .

یکی از همکاران شهر تبریز متن زیر را با باز نشر بخش هایی از این گفت و گو برای گروه صدای معلم ارسال نموده است .

ضمن تشکر و قدردانی از این معلم وظیفه شناس و مسئول از سایر همکاران دعوت می شود تا مطالب و نقدهای خود را در مورد این گفت و گو برای ما ارسال فرمایند .