با صدور حکمی از سوی وزیر آموزش و پرورش، شاپور محمدزاده به عنوان رئیس جدید سازمان نهضت سوادآموزی منصوب شد.
محمدزاده پیش از این مدیرکل حوزه وزارتی آموزش و پرورش بود.
نهضت سواد آموزی یکی از نهادهای برآمده از انقلاب اسلامی است که بنا بر ضرورت روز و بر پایه فرمان تاریخی رهبر انقلاب تشکیل شد. فلسفه وجودی این نهاد، استمرار پیام خودباوری و تداوم شعار استقلال و آزادی و رسالت خطیر آن ریشه کنی مطلق بیسوادی بود.
بدون شک نهضت سواد آموزی خدمات قابل توجهی در کم کردن بیسوادی در سه دهه اول انقلاب داشت و برخی از تحصیل کردگان این سیستم، در حال حاضر از مسئولین و کارمندان دولت می باشند.
رویکردهای اصلی نهضت سواد آموزی
در این سازمان سه رویکرد به عنوان رویکردهای اصلی دنبال می شود و تمامی فعالیت ها بر مبنای آنها پیش می رود:
* حداکثر انعطاف
* حداکثر مشارکت
* حداکثر سودمندی
طرح های خواندنی متعدد مثل خواندن با خانواده، حلقه های کتابخوانی، مسابقه های کتابخوانی، انشا نویسی و بهره مندی از امکانات شبکه های اجتماعی نیز از تازه های این سازمان می باشند.
آموزش گروه های هدفآموزش گروه های سنی مختلف هدف، بر پایه شاخص های ملی و نیز شاخص های جهانی است.
نهضت سواد آموزی مدعی است در گروه سنی ۱۰ تا ۴۹ سال که اولویت اصلی سازمان محسوب می شود، درصد باسوادی به بیش از %۹۴/۷ رسیده است، یعنی حدود ۲ میلیون و ۶۹۰ هزار تن به عنوان بیسواد مطلق ثبت شده اند.
لزوم بازنگری در مأموریت و ساختار نهضت
از آنجا که امروزه بسترها و ضرورتهای صدور فرمان تاریخی ۷ دی ۵۸ امام خمینی (ره) دچار دگرگونی و تحول شده و همچنین تغییر تعریف سواد از خواندن و نوشتن به توانایی تغییر و با توجه به ظهور و بروز شبکه های اجتماعی و امکانات و قابلیتهای گسترده فضای مجازی، ضرورت بازبینی در ساختار و نوع فعالیت نهضت سواد آموزی بیش از پیش احساس می شود.همان طور که قانون اساسی به عنوان میثاق ملی ایرانیان هر از چند گاهی بنا بر ضرورتها و اقتضائات زمانی و مکانی مورد بازبینی قرار می گیرد.
زمان از زمانه جا مانده است!
امروزه سرعت رشد تکنولوژیها سرسام آور است. با ورود اینترنت و ظهور شبکه های اجتماعی ذائقه مردم ما تغییر کرده است. اینترنت با درنوردیدن مرزهای جغرافیایی بر چهار محدودیت بزرگ زمان، مکان، زبان و امکان فائق آمده است.
تکنولوژی های جدید و فناوری های نوین به مثابه چاقوی دو لبه ای هستند که هم می توان از آنها در رشد و بهبود سیستم آموزشی بهره جست و هم در مسیرهای ناصواب.
با بهره مندی مثبت از شبکه های مجازی می توان با صرف حداقل هزینه، بسیاری از علاقه مندان پراکنده و مخاطبان خاص نهضت سوادآموزی را آموزش داد و تشکیل کلاس های حضوری را به حداقل رساند.
نهضت سوادآموزی؛ باری بر دوش آموزش و پرورش
ضرورت بازنگری در مأموریت و ساختار نهضت سواد آموزی زمانی بیشتر حس می شود که در نظر آوریم درصد قابل توجهی از دانش آموزان در دوره تحصیلی متوسطه اول و دوم بنا بر دلایل متعدد (عدم تأمین آینده شغلی از مسیر درس، کودکان کار، کودکان بد سرپرست و بی سرپرست و....) از ادامه تحصیل منصرف شده و جذب بازار کار و یا در مسیر بی خیالی، افسردگی و بی مسئولیتی قدم می گذارند و باری بر دوش ناتوان اجتماع پیرامونی خود می شوند.
در این اوضاع و احوال نابه سامان اقتصادی و مسائل پیرامونی آموزش و پرورش همچون مسائل منزلتی و معیشتی معلمان معترض، کیفیت نازل آموزش و پرورش در مدارس دولتی و... صرف هزینه برای نهضت سواد آموزی چندان عقلانی به نظر نمی رسد.
بهتر است آموزش و پرورش نهضت سوادآموزی را به تدریج به بخش خصوصی واگذار کرده و به جای هدررفت بودجه آموزش و پرورش برای میانسالان و پیرسالان، به سرنوشت کودکان و نوجوانان همت گمارده و بار سنگینی را از دوش نحیف و ناتوان خود بردارد.
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید
نظرات بینندگان
درصد سواد آموزان در سن تحصیل
مدارس قرار دارند؟
برای خیر خدا تحت لوای خود ندارد
برای پوشش عیوب خود، نهضت را
تحمل می کند. کدام بخش خصوصی؟!
چه کشکی؟ چه کرامتی؟
قدری انصاف !!!
برادر بزرگوار فراموش نکنید که نهضت سواد آموزی علاوه بر ریشه کنی جهل و بی سوادی از کودکان و اولیاء بی سواد در توانمند سازی و جامعه شناسی خانواده نیز ورود می کند به افراد اراده و انگیزه تلاش برای زندگی بهتر را آموزش می دهد.در ثانی امروز شاهد هستیم که مدرسه به بهانه های مختلف هزینه بر دوش دانش آموزان و خانواده ها می گذارد که این موجب ترک تحصیل افراد بی بضاعت و مستضعف می شود.لذا وضع معیشتی و اقتصادی و مطالبه گری مدارس از دانش آموزان آنها را بسوی یادگیری سواد به اداره سوادآموزی می کشاند لذا سوادآموزی در واقع کاستی ها و نقایص مدارس رسمی را برطرف می کند.پس لطفا قبل از انتقاد تمام جوانب را در نظر بگیرید.با سپاس اموزش دهند
مطالب جناب آقای قاسمپور در مورد نقد ماموریت و کارنامه و عملکرد نهضت سوادآموزی موجب گردید حقیر مطالبی را جهت تنویر افکار عمومی بیان نمایم.
آیا جناب آقای قاسمپور می دانند که تولید بیسوادی حاصل کم کاری کدام نهاد می باشد؟ همه ما بیاد داریم که در دهه شصت و هفتاد چند هزار روستای فاقد معلم در سراسر کشورکه آموزش وپرورش توانایی تامین معلم آن روستا ها را نداشت و از این تعدا د روستا تعداد 600روستا در استان زنجان توسط نهضت سوادآموزی به عنوان لازم التعلیم تحت پوشش می رفت آیا این رسالت آموزش و پرورش بوده و یا نهضت سوادآموزی؟ اکنون که ماموریت ورسالت نهضت سواد آموزی آموزش و باسواد نمودن افراد زیر 50 سال است این یعنی تولید بیسواد بعد از پیروزی انقلاب اسلامی توسط آموزش و پرورش که ماموریت خود را نتوانسته بخوبی انجام دهد باری بوده بر دوش نهضت سوادآموزی.
از دهه هشتاد با توجه به شرایط و فرهنگ موجود جامعه نهصت سواد آموزی نیز در فعالیتهای خود رویکرد جدیدی را در پیش گرفته چه از نظر کمی و چه از نظر کیفی و چه از نظر تنوع آموزشی و همچنین همه فعالیتهای سوا آموزی برون سپاری به قیمت تمام شده است اصلا سر فصل اعتبارات نهضت سوا آموزی جدا از اعتبارات آموزش و پروش می باشد.
مصطفی محمدپور مشاور سابق معاون وزیر، رئیس سازمان نهضت سواد آموزی
ممنون از توجهتون به مطلب نهضت سواد آموزی
اولا:
خواهشمندم یک بار دیگر مطلب بنده را بدون حب و بغض نسبت به آموزش و پرورش دقیق مطالعه فرمایید.
در مطلب بر عملکرد سه دهه نهضت نگاه مثبتی وجود دارد منتها بنظرم بدلیل تحولات تکنولوژیکی و دگرگونی های بافت جمعیتی دهه چهارم فعالیتهای نهضت اثربخشی دهه شصت را نداشته و موضوعیت آن از حیز انتفاع ساقط شده است.
ثانیا:
در تولید بی سوادی؟؟؟ عوامل زیادی می توانند دخیل باشند یکی از متهمان ردیف اول میتواند اموزش و پرورش تلقی گردد، منتها نمیتوان بیسوادی تاریخی ایرانیان را کلن به گردن نحیف اموزش و پرورش انداخت و بر نقش سایر مقصرین چشم بست
خواهشمندم یک بار دیگر مطلب بنده را بدون حب و بغض نسبت به آموزش و پرورش دقیق مطالعه فرمایید.
در مطلب بر عملکرد سه دهه نهضت نگاه مثبتی وجود دارد منتها بنظرم بدلیل تحولات تکنولوژیکی و دگرگونی های بافت جمعیتی دهه چهارم فعالیتهای نهضت اثربخشی دهه شصت را نداشته و موضوعیت آن از حیز انتفاع ساقط شده است.
ثانیا:
در
ثالثا:
فراموش نکنیم از بیش از ده معاونت وزارت آموزش و پرورش سازمان نهضت سواد اموزی یکی از معاونتهای حاشیه ای تلقی می گردد و تقریبا کسی در وزارت خانه و
رابعا:
باید قبول کنیم که چیز قدسی در امورات اداری وجود ندارد اساسا سازمانها و نهادها بر اساس ضرورتهای محیطی و اقتصائات زمانی تاسیس میشوند و چه بسا با رفع و رجوع ضرورتهای قبلی سازمان منحل شده و یا در ماموریت های آن بازنگری میگردد. این نکته عجیب و غریبی نیست بلکه یک کار عقلانی در نظامهای دموکراتیک
تاسیس مراکز آموزش از راه دور (فعلن کاری به درستی و یا نادرستی آن ندارم البته فلسفه وجودی شان قابل بحث میباشد) تیر خلاصی بر نهضت سواد اموزی بود.
نهایتا اینکه در تداوم بیسوادی در جامعه نیز نوک پیکان به خیلی از وزارتخانه ها معطوف است که تنها یکی از آنها اموزش و پرورش میباشد.
اساسا بنده در ۲۹ امین سال خدمتم با توجه به محدود و مسدود شدن راه رسیدن به شغل از مسیر تحصیلات، در یک وضعیت پارادوکسیکال آچمز شده ام و آن اینکه:
آیا دانش آموزان متوسط به پایین را تشویق به تحصیل نمایم یا تحریک به جذب شدن در بازار کار؟!