
آنچه اخیراً برای وبگاه «صدای معلم» رخ داده، فراتر از یک اختلال فنی ساده است؛ یک هک هدف مند انجام شده که هدف اصلی آن، احتمالا از میان بردنِ آرشیوِ مستندات و محدود کردنِ فضایِ نقد و تحلیل است.
چرا «صدای معلم» هدفِ هک قرار گرفت؟
باید صادق بود؛ وبگاه «صدای معلم» هیچ بودجهٔ دولتی یا حمایت نهادی ندارد. این وبگاه، بدون وابستگی به هیچ نهاد دولتی و بودجه عمومی و تنها با تکیه بر اراده و دانش و نگاهِ مستقلِ جناب آقای علی پورسلیمان (معلم بازنشسته) مدیریت میشود.
وقتی رسانهای، بدون تبعیض، به بررسیِ چالشهای ساختاری میپردازد، وقتی از مدیریتهای سلیقهای پرده برمیدارد و رفتارهای آسیبزا در بخشهای مختلف را با مستندات زیر سؤال میبرد، و به ترویج پرسش گری می پردازد ناخودآگاه برای افراد و جریانهایی که با شفافیت میانه ای ندارند، به یک تهدید تبدیل میشود.
این هک، در واقع تلاشی است برای از بین بردنِ «حافظهٔ تاریخی و مستنداتِ نقد و تحلیل های معلمانی اندیشمند و صاحب نظر» .
هدف این است که با تخریبِ محتوا، تلاشهای انجام شده برای ثبتِ حقایق، به فراموشی سپرده شود.

استقلال؛ هزینهای که با دوشِ یک فرد پیش میرود
واقعیت این است که مدیریت این وبگاه، فرآیندی بسیار دشوار و پرهزینه است. جناب آقای پورسلیمان، بدون هیچگونه کمک مالی از سوی نهادهای رسمی، تمام هزینههای سنگینِ سرور، امنیت سایبری و زیرساختها را از جیب و با تکیه بر منابع شخصی خود تأمین میکنند.
هدف قرار گرفتنِ این وبگاه، در واقع آسیب زدن به یک تلاشِ فردی است که تنها هدفش، خدمت به معلمان و ارتقای سطح آگاهی است.

ضرورتِ ایستادگی و حمایت
ما در برابر یک مقاومتِ تکنفره در برابرِ «سیاستِ پنهانکاری» ایستادهایم. هک شدنِ این وبگاه، هک شدنِ حقِ ما برای دانستن است. اگر امروز اجازه دهیم این وبگاه که تنها وبگاه پناهگاهِ نقد و تحلیلهای بیطرفانه در است، با این گونه اقدامات مخرب متوقف شود ؛ مهاجمان جهت محدود کردن چراغ آگاهی و شفافیت به هجمه های سایبری خود ادامه خواهند داد .
حمایت از تداوم فعالیت این وبگاه، حمایت از حقِ معلمان برای داشتنِ یک رسانهٔ مستقل و بدونِ تبعیض است.
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید
گروه گزارش/

در روزهای گذشته ؛ پایگاه خبری تحلیلی « صدای معلم » به صورت بی سابقه ای مورد شدیدترین حملات هکرهای ناشناس قرار گرفت و بارها از دسترس خارج شد .
این حملات سایبری از ماه های گذشته به صورت پراکنده وجود داشت و البته این هکرها با نفوذ به محتوای سایت ، بک آپ ( Back up ) یا نسخه کپی شده ی اطلاعات سایت را هم در برخی جاها آلوده کردند و وضعیت به گونه ای پیش رفت که دیگر برخی بخش ها قابل بازیابی نبود .
از سوی دیگر و همان گونه بسیار پیش تر در همین رسانه عنوان گردید , برنامه ای که برای سایت « صدای معلم » نوشته شده بود قدیمی بوده و این در حالی است که باید در طی این سال ها ارتقا می یافت اما به علت مشکلات مالی این کار صورت نپذیرفت .
در 16 اردیبهشت 1401 ؛ « علی پورسلیمان ؛ مدیر صدای معلم » در یادداشتی با عنوان : « درخواست همیاری برای ماندن صدای معلم » نوشت : ( این جا )
« 21 آذر 1398 در « صدای معلم » نوشتیم :
« از زمانی که این رسانه فعالیت خود را آغاز کرده است سعی کرده ایم تا تریبونی برای انعکاس مطالبات و مشکلات فرهنگیان و نیز برخورد کارشناسی و ریشه ای با چالش ها و مشکلات عدیده آموزش و پرورش باشیم .
در سال های گذشته رسانه های قابل توجهی تاسیس شدند اما بسیاری از آن ها تعطیل شده و از ادامه فعالیت بازماندند .
« صدای معلم » همان گونه که در شناسنامه خویش تاکید کرده است وابسته به هیچ جریان و یا گروه سیاسی ، اقتصادی و... نیست .
این رسانه از هیچ گونه کمک و یارانه دولتی ، شبه دولتی ، رانت و... استفاده نمی کند و سعی کرده است تا همواره استقلال رسانه ای خویش را حفظ کند .
نوع همکاری در این رسانه داوطلبانه بوده و بر خلاف خبرگزاری ها و برخی رسانه ها نه کادر ثابت دارد و نه بودجه ای که به آن اختصاص یابد ؛ با این حال هزینه های اداره سایت مانند پشتیبانی ، سرور ، امنیت و... بالا بوده و حقوق معلمی مدیر این رسانه چه بسا آن را کفایت نکند . »
در نشست های رسانه ای و در جلسات مختلف همواره سعی کرده ام که به شان حرفه ای و استقلال رسانه ی صدای معلم خدشه و آسیبی وارد نشود .
آمار بازدید کنندگان این رسانه در چند سال اخیر به صورت تصاعدی افزایش یافته به گونه ای که منابع و ظرفیت کنونی سایت دیگر پاسخ گوی نیازها و تقاضای مخاطبان نیستند .
به همین علت راهی جز ارتقای اساسی در بخش سخت افزار و نرم افزار این سایت نداریم . اما گرانی های کمرشکن و تورم خسته کننده به این حوزه هم سرایت کرده و هزینه های نگهداری و ارتقای صدای معلم چند برابر شده که از توان من دیگر خارج شده است .
علی رغم میل باطنی و درونی ام که به رسانه و کارکرد آن باور دارم و زحمات و تلاش هایی که من و سایر همکاران محترم برای تاسیس و استمرار فعالیت سایت صدای معلم کشیده ایم با ادامه روند فعلی ، احتمال تعطیل شدن این رسانه چندان بعید نخواهد بود .
کمک های مالی شما هر چند اندک می تواند ما را در ادامه فعالیت های رسانه ای با رویکرد استقلال و پی گیری فراگیر و مطلوب مطالبات معلمان و مشکلات آموزش و پرورش دلگرم و ما را در ادامه مسیر یاری کند » .
به نظر می رسید بخش قابل توجهی از مخاطبان این رسانه ، هشدار مدیر صدای معلم را جدی نگرفتند و از کنار آن گذشتند .
جهت اطلاع مخاطبان محترم « صدای معلم » باید عنوان شود چند روز قبل از آن که بخشی از محتوای سایت حذف گردد ؛ حدود 50 هزار از مخاطبان این رسانه مطلب « درخواست همیاری برای ماندن صدای معلم » را بازدید کرده بودند .
اگر به عنوان مثال این تعداد فقط 10 هزار تومان به این رسانه کمک کرده بودند ، این مشکل پیش نمی آمد اما این امر میسر نشد ؛ شاید به این دلیل که ایرانی ها در کل امور را جدی نمی گیرند و مصداق مَثل « نوشدارو پس از مرگ سهراب » وقتی به آن توجه نشان می دهند که دیگر کار از کار گذشته است . هرچند ایرانی ها در منافع شخصی شان اکثرا بسیار دقیق و سخت گیر هستند اما معمولا به حوزه عمومی و آینده و منافع جمعی توجه چندانی نشان نمی دهند .
در این جا از آن تعداد دوستان وفادار و مهربان و البته بسیار کم که هیچ گاه این رسانه را « تنها » نگذاشتند و « صدای معلم » را مورد التفات و عنایت مادی و معنوی خود قرار دادند باید که نهایت سپاسگزاری و قدردانی را به عمل آورد .
کوشش « صدای معلم » این است که مسیر گذشته با استواری و صلابت بیشتر همراه با تغییرات لازم هم چنان ادامه یابد .
این گونه حرکات توسط « منابع ناشناس » حتا ذره ای « صدای معلم » را در پی گیری اهداف و دکترین آن به عنوان « رکن چهارم دموکراسی » و « رسانه ی مستقل و منتقد در حوزه ی عمومی آموزش ایران » دلسرد و ناامید نخواهد کرد .
در صورت تمایل می توانید این کمک ها را به شماره کارت :
6703 6826 3374 6104
شماره شبا :
IR09 0120 0000 0000 0161 1973 47
به نام علی پورسلیمان واریز نمایید .
سپاس و پایدار باشید .

صدای معلم
از حاشیههای خاموشِ شهر
برمیخیزد.
در زمانهای
که احتیاط
لباسِ عقل پوشیده
و ترس
به نامِ مصلحت
تدریس میشود،
این صدا
نه میشورد
نه میگریزد؛
در متنِ قانون
مکث میکند
و سؤال میگذارد.

واژههایش
بیپرچم،
بیهیاهو،
اما آگاهاند؛
میدانند
قدرت
بیش از آنکه
از فریاد بترسد،
از توضیح میهراسد.
صدای معلم
تمرینِ گفتن است
توضیح میهراسد.
صدای معلم
تمرینِ گفتن است
در جامعهای
که عادت کرده
یا اطاعت کند
یا انکار؛
و شاید
یادآوریِ سادهایست
که نقد،
اگر دقیق باشد،
خود
شکلی از مسئولیت است.
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید
وقتی قلم می چرخد برای نکوداشت انسانی که سالیان طولانی در مسیر توسعه، بنیان های اندیشه و عمل، تعلیم تربیت، آرام و دلربا و شکیب و بی ادعا گام بردارد، خود فدا شود، عمرش را صرف جماعت حزبی و گروهی نکند ؛ بلکه برای مهمترین قشر «معلم» از جان و وقت، مایه بگذارد تا با جمع آوری نظرات و نوشتار خرد جمعی که عمده ی آنان معلم هستند ؛ چون شمع بسوزد، چون نخ تسبیح دانه ها را به گردش در آورد بی آن که بگسلد، سالیانی او با تمام وجود حتی هزینه و حقوقش که باید و بایست برای سالی حداقل تفریح و مسافرت خود و خانواده هزینه کند اما دیباچه که نه بچه اش به نام «صدای معلم» خلق و بارور نماید، چون دردانه به دورش بچرخد و نقص و نقصانش را شبانه روزی گره گشایی کند، چون اولاد پدر و مادری تمام حواسش رسیدگی آن باشد، از کیان معلم و معلمی، از هویت و فرهنگ، از درست شدن و درست گام برداشتن آموزش و پرورش، نهیب برکژی دستگاه تعلیم و تربیت، دلسوزانه و عاشقانه، مدبرانه، چون همام درخیام، ساقی باشد، بگرداند، و می در ساغر اندازد.
نامش پور سلیمان است. سلیمانی که نه با مور و ملخ، پرستو، کبوتر و هدهد سخن بگوید، بلکه با آدم سرکار پیدا می کند. حرفشان را می فهمد و حرفشان را با صدای رسا بدون لکنت و ترس علیرغم بی مهری به گوش اصحاب جلال و حَکم و حُکم و حکمران می رساند.
سخن را در مسلخ عشق که همان شعار دادن «معلمی» هنر است و عشق . او به راستی و درستی مشق کرده است و این عشق را چون معلم است زبان معلم را می فهمد و آن که برای معلم، درس و کتاب، دستور و تکلیف بی جا و بیراه حواله می کند را مورد نقد قرار می دهد که بگوید که درس نویسی و بخشنامه پرانی کاری چنین نیست که شما بر خرمن نسل فرداپرداز، برای نان و نوا بکوبید و صادر کنید و موفق از آن به در آیید!
معلم باید نقد پذیر باشد و آن را به شاگردانش بیاموزاند، معلم نباید در سیستم حل شود . معتقد است تربیت نسل، پیچیدگی هایی دارد که چند منشوری و شما از روی تیغ راه می روید، آن گاه که دسته گل ها بزرگ می شوند ؛ تازه اشتباه و انحراف، همه ی جامعه را تسخیر می کند و کار از کار گذشته است.
پورسلیمان است .
اصالت آذری دارد و اجدادش در شبستر روزگار گذرانده اند، اما خود متولد تهران و دهه ی پنجاه ای . به نشانه ی شناسنامه، فرزند محمد اسماعیل و مادر، خانم ربابه نصیری جدید از خانواده نجیب و حبیب، خوشنام، و کاسب بازار می باشد.
او از معلم دوره ابتدایی، سرکار خانم فلاحی همواره یاد می کند که تاثیر زیادی در ظهور و بروز استعدادش داشته است، اما دوره نوجوانی را در کوران انقلاب سپری نموده است .

حالا در بزرگسالی، یکی از همکلاسی هایش بر سر ذوق، چند نفری از آنان را با زحمت زیاد به هم، بر سر چای و دسر در مکانی جمع می کند، خوش و بش و دیدار همکلاسان پس از سی و اندی سال، مجید پزشک جراح شده و دارای دو پسر و فرهاد نویسنده و ناشر هست. علی شرکت تولیدی به هم زده و متاهل و سه فرزند دارد ، شاهرخ کارمند ارشد وزارتخانه روزگار می گذراند. مسعود اما کارخانه ای به راه انداخته و تجارت و صادرات انجام می دهد. حسین مهندس و پیمانکار است. کریم، چند دوره فرماندار شده و سکان حکومتی را برای خود رقم زده است. احمد چون آقای پورسلیمان معلم هست و دو فرزند دارد و دیگران هر کدام از شغل و زندگی و موقعیت خود و فرزندانشان برای دوستان دوره محصلی گپ و گفت می کنند. به میل و انتخاب خودم آمدم و تصمیم گرفتم ادامه بدهم و به میل خود اکنون از خدمت در آموزش و پرورش خداحافظی می کنم .
معلمان این جمع بر تخصیص ناعادلانه حقوق و از آن مهمتر عدم ساحت برنامه ریزی تعلیم و تربیت کارآمد و مدرن و آینده نگر به شدت انتقاد دارند. اما پورسلیمان را دوستان برای تلاش شبانه روزی اش برای سایت صدای معلم به پرسش و چالش می کشند .... آیا عایدی و آورده مالی از این حرفه برای شما داشته است؟
او مکث می کند و سکوت را ترجیح می دهد. اما دوست صمیمی و یار و غار آن دوران آقا سعید، پرسش دیگری به رخ او می کشد . اگر به زمان گذشته برگردیم آیا دوباره معلمی را انتخاب می کنی؟
صریح و سریع پاسخ می دهد، عاشق حرفه معلمی هستم و حتما بر می گردم و عاشقانه دوستش دارم.
به خانه پورسلیمان می آییم.
از دوست، همراهش و یار و همسرش پرسش می کنیم .
چطور آقای پورسلیمان که همیشه درگیر حرفه معلمی و سایت صدای معلم می باشد، کنار می آیید؟ کریمانه پاسخ می دهد : « اگر غیر این باشد که می شود آدم معمولی او برای جامعه و پیشبرد اهداف درست تعلیم و تربیت و مهم تر، رساندن صدای معلمان و دانش آموزان به مسئولین امر در این وطن تلاش می کند .
من هم انسانم و فایده و نفع را وقتی مشاهده می کنم، با تمام وجودم افکار و اندیشه و تلاش او را تایید و تشویق می کنم. .
می دانیم پاگذاشتن در چنین کاری، سخت و آزار فراوان دارد، هرگلی را با خار آفریدند، بادهای مرارت حتماً ما را در راهمان استوارتر می کند.

در عجب می مانم از درک و از دوراندیشی و صبر و افکار واستقامت خانم خانه دار، همسرش ؛ کاش آنانی که در طول برپایی « صدای معلم » ذره ای از این حس و خاصیت، فهم و درک داشتند و چوب لای چرخ این مهم قرار نمی دادند ؛ می فهمم اگر سایت صدای معلم اینچنین ریشه دوانده و ماندگار شده است، همواره مدیون آرام بخشی نگاه چنین پشتیبانی همراه بوده است.
پورسلیمان سال ها کنار معلمی به آراستن و پیراستن سایتی مشغول است که قاعده و منطق می گوید هر کسی را جرات و ورود تخصصی و تجربی به آن را نمی باشد، اما او جسورانه و متعهدانه بر هدفش استوار ماند و صدای معلم اکنون دوران جوانی اش، هر ورقش هویتی و کتابی است پر از مجموعه درس ها، راه، نشانه، مسیر، اندیشه، قابل اعتنا، راهنما، راهبرد، ورق، ورق آن می تواند به تامل و تعمیق و توجه مورد استفاده دست اندرکاران و درس نویسان و برنامه ریزان و پژوهشگران باشد .
درختی ماندگار به نام «صدای معلم».
پورسلیمان اکنون در آستانه ی بازنشستگی قرار گرفته است .
همه ی معلمان به جز استثنا، یک بار بازنشسته می شوند اما او دوبار، نه از سر مهر، بلکه از سر اجبار و عقده و پدیده ی ذات معیوب، این که هر نقادی را باید با «آزار» «خاموش» کرد تا عبرت دیگران شود بازنشست کردندکه با مقاومت رو به رو شدند و چنین شد که :
با خاطره ی خوش اولین روز معلمی بدو استخدام و بدترین خاطره در پایان آخرین روز معلمی، شغل شریف و دوست داشتنی اش را ببوسد و دفترش را ببندد.

از او سوال نمودم؛ از خاطرات در طول خدمت از چه چیزی بیشتر رنجیدی؟
می گوید: « از رفتارهای متناقض بسیاری از اطرافیان و عدم صداقت آنان »

از سالیان برپایی سایت «صدای معلم» او را می شناسم . مهمترین ویژگی اش که همه کسانی که او را می شناسند ؛ صداقت، صراحت، عمل گرایی و مطالعه دائم، چهار خصلت جدا نشدنی از او یاد می کنند.
او دل به مهمترین قشر جامعه، یعنی معلمان میسپارد، و از جان و وقت خود میگذرد، تا جایی برای جمعآوری نظرات و نوشتار اصیل آنان فراهم کند ؛ آنگاه مشخص است که نام « پورسلیمان » در ذهنها میدرخشد.
او فقط معلم نبود، تجسم صداقت بود؛ واژه به واژهی حرفهایش را میشد زندگی کرد. صراحت در گفتار دارد، اما از سر دلسوزی، نه برای رنجاندن. اهل مطالعه بود، بیوقفه، با ذهنی تشنه و نگاهی باز.
سایتی که به نام « صدای معلم » بنا نهاد، جایی شد برای شنیدن فریادهای خاموش، برای بازتاب دغدغهها، آرزوها و زخمهای معلمانی که سالها به دور از توجه، در سایه مانده بودند.
او چون نقطهی زلالی در دل جریان دانایی، چرخهی اندیشه را به حرکت درآورد؛ بی آن که خود را در گل و لای مصلحتاندیشیها گم کند.
سالیانی دراز، با تمام وجود، در برابر کژی ها ایستاد؛ هزینه داد، زخم برداشت، اما راه را رها نکرد.
برای او، هدف روشن بود؛ نه تفریح، نه مطامع، نه دیده شدن؛ بلکه تداوم آگاهی و رساندن صدای جمعی که کمتر دیده شدند و کمتر شنیده شدند:
«معلمان» .

در روزگاری که بسیاری به خوشگذرانی، فراغت و روزمرگی دل سپردهاند، گاهی در میان مردم انسانی برخاسته از میان همان کوچهها برای هدف بزرگتر و مانا، راه معمول را پس می زند و از مسیر سخت و پر پیچ و خم گردنه، راهی دیگر برای هدفی والاتر، خود را به آب و آتش می زند تا فراسوی گلستان را به نظاره بنشیند، نه از سر شهرت، نه از میل قدرت، بلکه از جوشش درونی، از دغدغهای ریشهدار برای آگاهی، برای بیداری.
وقتی نظامی گنجوی با زحمات شبانه روزی و نخوابیدن ها زیر نور شمع دود زا به خلق آثارش، مثل خسرو و شیرین، لیلی و مجنون، اسکندر نامه ، شرفنامه، هفت پیکر و...می پرداخت عده ای به طعنه و سخره می گفتند دلت خوش است، اما آثارش ستونهای ماندگار و اصالت و فخر فرهنگ ایران شد. چنانکه فردوسی، عمر خویش را به پای هویتی گذاشت، اثرش شاهنامه که امروز ایران را با آن میشناسند. خیام با همه دانشش، ریاضیات، نجوم و فلسفه اما با جسارت و ریسک بی نظیر اشعاری آفرید که درجهان پرآوازه شد و مولوی در مصاحبت با شمس، علیرغم تحدید و تهدید صاحبان جهل و جعل، اثری خلق کرد که سرآمد عرفان و معنای روزگار شد، و دیگر صاحبان خرد، اندیشه، ادبیات و فرهنگ ماندگار با زحمات و سختی و مبارزه با تنبلی و ترس، حتی با ازدست دادن مقام معنوی و مادی، عمر خود را با خلق آثار متفاوت، ماندگار کردند و این چنین است که گاه در سکوت و بیادعایی، انسانی چون پورسلیمان ، این مسیر را برمیگزیند؛ نه برای خودش، که برای صدای خاموش معلمان، برای آیندگان، برای حقیقت.
او در آستانه بازنشستگی می گوید: توانم در این راه بوده با آگاهی قدم گذاشتم و برای آگاهی، همه عمرم را برای رسیدن به جامعه پویا و برتر نثار و تقدیم کرده ام.
به میل و انتخاب خودم آمدم و تصمیم گرفتم ادامه بدهم و به میل خود اکنون از خدمت در آموزش و پرورش خداحافظی می کنم . در این راه، دیگران هم بودند که باید با آنها کار کرد، اما گاهی نمیشود و این دفتر معلمی ام به پایان رسید.

اما از دوران تربیت معلم اواخر دهه شصت و از الگوی خود اساتید تاثیر گذار حرفه و زندگی اش آقای چینه کش ، معلم اجتماعی ، آقای مافی معلم معارف و آقای وحدت نیا معلم ریشههای انقلاب یاد می کند.
هنوز سخنان آنان در کلاس آویزه گوشش است که می گفتند : « بدانید چرا به این جا آمدید؛ بودن یا نبودن شما در سیستم باید فرق کند ، اگر برای تغییر آمده اید خوشا به حال تان و اگر نه این حرفه را رها کرده به شغل دیگری بپردازید .
اگر کسی فکر می کند که نمی تواند در کلاس و جامعه تأثیر گذار باشد به درد حرفه معلمی نمی خورد و آن را رها کند و دنبال شغل دیگری برود » .
او می گوید: معلم باید نقد پذیر باشد و آن را به شاگردانش بیاموزاند، معلم نباید در سیستم حل شود .
خطاب به معلمان با تاکید می گوید: هیچ گاه اسیر روزمرگی و تقلید نشوید، خودتان باشید.

پورسلیمان به ما یادآوری میکند که معلم بودن فقط شغل نیست؛ رسالتی است که با صداقت، تلاش بیوقفه و عشق به جامعه به انجام میرسد. او نشان داد که حتی در برابر سختیها و موانع، میتوان صدای بیصداها شد و برای حقشان ایستاد.
و این است قصهی مردی که نه تنها در حرفه معلمی، کلاسهای درس را موثر و پویا اداره کرد، بلکه صدای معلمان را به همه رساند؛ تا نسلهای بعدی بداند که آموزش و پرورش بنیاد هر جامعه است و معلم، چراغ راه آن.
او بازنشسته شد، اما هنوز حرف دارد، هنوز صدا دارد، هنوز الهامبخش است.

شاید به جای فرزند خانه او فرزندان زیادی در جامعه دارد که به عشق، هر لحظه به او سلام می دهند و موفقیت خود را مدیون راهبری او می دانند .
او یک فرزند جوان دارد رشید و بالنده به نام «صدای معلم».
با آرزوی سلامتی و بهروزی برای این معلم مهربان و اندیشه ورز
پ ن : در هنگام نوشتن متن این نوشتار مطلع شدیم متاسفانه آقای پورسلیمان پدر عزیزشان را از دست داده اند .
روحشان شاد و صبر مونس خانواده داغدار

گروه اخبار/

به مناسبت « روز جهانی معلم » ( 5 اکتبر - 13 مهر ) ؛ « علی پورسلیمان ؛ مدیر صدای معلم » یکشنبه 15 مهر ساعت 30 / 16 در فلکه اول گوهردشت واقع در شهر کرج - موزه تمبر یکتا سخنرانی خواهد داشت .
پایان پیام/
گروه گزارش/

5 اکتبر مصادف با 13 مهر « روز جهانی معلم » است .
این روز در بیش از 100 کشور جهان جشن گرفته می شود .
یونسکو هر ساله شعار و یا جمله ای کوتاه را در مورد نقش کلیدی و راهبردی معلمان در نظر می گیرد و شعار سال 2024 این چنین است :
" ارزش گذاری به صدای معلمان "

علی رغم عضویت ایران در سازمان جهانی یونسکو و پذیرش رسمیت و گرامی داشت این روز از سوی مسئولان و وزیر آموزش و پرورش وقت هنوز برگزاری و یا گرامی داشت این روز تابع سلیقه افراد و شرایط سیاسی و اجتماعی جامعه ماست .
پس از وزارت محمدعلی نجفی در زمان وزارت مرتضی حاجی بود که این روز رسما از سوی وزارت آموزش و پرورش اعلام و معلمان نسبت به آن مطلع و توجیه شدند .
در دولت روحانی ؛ علی اصغر فانی و محسن حاجی میرزایی ضمن تبریک این روز ، پیامی را نیز منتشر کردند اما سیدمحمد بطحایی حرفی از روز جهانی معلم به میان نیاورد . ( این جا )

« جمعه 13 مهرماه 1397 « سیدمحمد بطحایی » وزیر آموزش و پرورش با حضور به عنوان سخنران پیش از خطبههای نمازجمعه تهران به بیان مشکلات و مسائل آموزش و پرورش پرداخت .
با وجود آن که روز جهانی معلم بود و ایران یکی از اعضای یونسکو بوده و رسمیت این روز را سال ها قبل پذیرفته است اما وزیر آموزش و پرورش حتی اشاره ای به این روز هم نکرد . گذشتن از چنین فرصت هایی و سکوت در برابر اهمیت این روز گشایش چندانی را در وضعیت کنونی و نیز وضعیت معلمان ایجاد نخواهد کرد .
بطحایی سال تحصیلی جدید را تبریک گفت .
هفته نیروی انتظامی را هم تبریک گفت اما در مورد روز جهانی معلم سکوت کرد » .

وزرای آموزش و پرورش دولت های نهم و دهم و سیزدهم اساسا با چنین ادبیاتی بیگانه بوده و باوری به این گونه مفاهیم و آموزه ها نداشتند .
انتظار می رفت در دولت مسعود پزشکیان ؛ نخستین وزیر آموزش و پرورش آن اشاره ای به این مناسبت داشته و دیدگاه خود را به ویژه برای فرهنگیانی که در این دوره از انتخابات شرکت نکردند و یا با بیم و تردید در آن مشارکت کردند بیان کند اما چنین نشد .

در این رابطه ؛ اخیرا جمعی از معلمان تحت عنوان « گروه پرسش گران و کنش گران » به مناسبت آغاز سال تحصیلی و روز جهانی معلم از علیرضا کاظمی وزیر آموزش و پرورش دولت چهاردهم درخواست برگزاری نشستی را داشته و از او خواستند در یک ملاقات چهره به چهره برخی از مسائل و دغدغه هایی را که فکر و ذهن جامعه ی فرهنگیان را به خود مشغول داشته با آن مقام مطرح نمایند اما پاسخی به آن داده نشد . ( این جا )
علیرضا کاظمی پیش تر در گفتوگوی اختصاصی با روزنامه «آرمان امروز» اعلام کرده بود که به عنوان نماینده یک میلیون فرهنگی، صدای معلمان خواهد بود . ( این جا )

جامعه و به ویژه مسئولان و سیاست گذاران باید به این گزاره برسند که زیستن در دنیای امروز از نوع مسالمت آمیز آن نیازمند یک « زبان مشترک » است و توجه به چنین روزهایی و تقسیم آن با دیگران منجر به شکل گیری " حس مشترک " برای ساختن جامعه ای سالم و عاری از خشونت و ستیز خواهد بود .
ارزش های جهانی نه به لحاظ فلسفی و نه از جهت کارکردی در عرض ارزش های درونی و سنت ها قرار نمی گیرند و تلفیق منطقی آن دو موجب توسعه بیشتر و متوازن جامعه خواهد گردید .
روز جهانی معلم فرصتی منحصر به فرد برای همه به ویژه مسئولان وزارت آموزش و پرورش و معلمان است که توجه جامعه و افکار عمومی را به نقش کلیدی آموزش در توسعه پایدار و ساختن یک جامعه سالم جلب شود .
گذشتن از چنین فرصت هایی و سکوت در برابر اهمیت این روز گشایش چندانی را در وضعیت کنونی و نیز وضعیت معلمان ایجاد نخواهد کرد .
روز جهانی معلم روزی است برای همبستگی معلمان در سراسر جهان و فرصتی است که آن ها داشته های خود را به روز کنند و با در نظر گرفتن فرصت ها و تهدیدها ، نظام آموزشی جامعه خود را به سوی بهره وری هر چه بیشتر سوق دهند .

اگر قرار است که ایران بر اساس همان اسناد و چشم اندازهای ترسیم شده از کشورهای هم تراز خویش عقب نیفتد و این فاصله زیاد و زیادتر نشود چاره ای جز پیاده کردن توصیه های یونسکو و بهره گیری از تجارب کشورهای توسعه یافته را ندارد .

مسئولان و جامعه باید به این باور و اعتقاد برسند که موتور توسعه و پیشرفت جامعه از مجرای آموزش و پرورش می گذرد و کلید طلایی این موفقیت در دستان « معلم » و میدان دادن به او و ارزش گذاری کار اوست.
هیچ راه میان بری هم غیر از این وجود ندارد .
پایان گزارش/
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید
گروه رسانه/

تاکنون هشت بیانیه توسط « گروه پرسش گران و کنش گران » منتشر شده است .
این بیانیه ها همگی ابتدا در سایت « صدای معلم » منتشر شده و در کانال « صدای معلم » به گروه های دیگر ارسال گردیده است .
متاسفانه برخی افراد و جریان ها با رفتارهای غیر حرفه ای و غیر اخلاقی تغییراتی را در متن داده و آن را به نام این گروه منتشر کرده اند .
« گروه پرسش گران و کنش گران » تاکید می کند :

تنها بیانیه هایی که از طریق « صدای معلم » منتشر می شوند اعتبار دارند .
از همه مخاطبان و خوانندگان محترم درخواست داریم تا به منظور جلوگیری از سوء استفاده ی این افراد بیمار ، تنها متن منتشر شده در سایت و کانال اصلی صدای معلم را ملاک و معیار قرار دهند .
پایان پیام/
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید