ای قوم در این عزا بگرییم

اي قوم ! در اين عزا بگرييم

بر شيعه مرتضي بگرييم

قرآن به كنار و نامش هرجا

زين غربت نابجا بگرييم

بر نامه حق كه مانده مهجور

با خاتم و با خدا بگرييم

اين رسم امانت است ؟ مردم !

بر گوهر مصطفي بگرييم

بر لحظه مرگ و آن سفارش

بهر دل مرتضي بگرييم

ماييم و دو گوهر گران سنگ

بر اين دل سنگ، ما بگرييم

قرآن و حسين، هر دو تنها

زين هجر، خداي را بگرييم

دلخسته غيبتيم و غربت

زين ماتم پربلا بگرييم

در حرف، تمام و در عمل، هيچ

امروز بر اين فضا بگرييم

لفظ است چو جسم و روح معناست

بر جانِ ز تن جدا بگرييم

بر خندك 1 ما عدو بخندد

ما خنده كنيم يا بگرييم ؟

بر خوان كرم نشسته، خسته

حق است كه سال ها بگرييم

سرمايه ز كف شد اي مسلمان !

از غصه ماجرا بگرييم

گفتيم ولي عمل نكرديم

زين ملت بي وفا بگرييم

در « نور» رخش، خمُش نشستم

بگذار كه زين جفا بگرييم

او بوده و هست، خواهدش بود

ما بر كمي بقا بگرييم

آييد كنيم رفته جبران

يا آنكه به صد نوا بگرييم.

بر جور و جفاي خود به قرآن

بر درگه آشنا بگرييم

اشک از پي توبه و انابه

با چشم دل، از خطا بگرييم

چون جلوه دهد خطاي آدم،

بر نصرت ناخدا بگرييم

با خواندن و فهم و با تدبر

زين لطفِ دوباره، ما بگرييم

با سعي و عمل به آيه هايش

با هم ز سر صفا بگرييم

وز بهر نزول رحمت حق

« چون ابر، گه دعا بگرييم »2

حالا كه جز اين نمي توان بود

بر حال خود و شما بگرييم

آخرین اخبار و تحلیل ها در حوزه آموزش و پرورش ایران و جهان در صدای معلم

گروه تلگرامی صدای معلم

ارسال مطلب برای صدای معلم