گروه گزارش/
موفقیت در ورزش قهرمانی، تنها ایستادن بر سکوی افتخار نیست؛ روایت سالها انضباط، پشتکار، ازخودگذشتگی و ایمان به توانستن است. هر مدال، حاصل هزاران ساعت تمرین، شکست، برخاستن و امیدواری است.
در میان نسل تازه ورزش ایران، « امیرعلی شهبازی » از جمله استعدادهای درخشانی است که توانسته نام خود را در تاریخ کیک بوکسینگ کشور ثبت کند؛ نوجوانی که با کسب مدالهای جهانی و قرار گرفتن در جمع برترینهای جهان و آسیا، افقهای تازهای را پیش روی این رشته گشوده است.
آنچه در ادامه میخوانید، گفتوگویی است با این قهرمان جوان؛ از آغاز راه تا آرزوهای بزرگ برای برافراشتن پرچم ایران در بلندترین سکوهای جهان.
- ضمن تبریک صمیمانه بابت افتخارآفرینیهای ارزشمندتان، لطفاً خودتان را برای مخاطبان معرفی کنید.
* امیرعلی شهبازی هستم، متولد پانزدهم دیماه ۱۳۸۶ در شهر کرج و هنرجوی رشته تربیتبدنی هنرستان شهدای سایپا.
از سالهای نوجوانی به صورت حرفهای وارد رشته کیکبوکسینگ شدم و امروز تمام انگیزه و تلاش من این است که بتوانم با افتخارآفرینی در عرصههای بینالمللی، سهمی هرچند کوچک در سربلندی نام ایران عزیز داشته باشم.
پدرم اهل تبریز و مادرم اهل سلطانیه زنجان هستند و همواره خود را وامدار فرهنگ، سختکوشی و اصالت هر دو دیار میدانم.
- چه شد که کیکبوکسینگ را انتخاب کردید و این مسیر چگونه آغاز شد؟
* علاقه به ورزشهای رزمی از همان دوران کودکی در وجودم شکل گرفت. تشویق خانواده و علاقه قلبیام به این رشته سبب شد قدم در مسیری بگذارم که امروز به بخش مهمی از زندگیام تبدیل شده است.
از همان ابتدا تصمیم گرفتم ورزش را صرفاً یک سرگرمی نبینم، بلکه آن را مدرسهای برای ساختن شخصیت، افزایش اعتمادبهنفس، نظم، مسئولیتپذیری و رسیدن به قلههای افتخار بدانم. مسیر قهرمانی آسان نبود، اما هر سختی انگیزه مرا برای ادامه راه بیشتر کرد.
- مهمترین افتخارات و مدالهای ملی و بینالمللی شما کداماند؟
* خداوند را شاکرم که تاکنون موفق به کسب مدال نقره کاپ جهانی ترکیه ۲۰۲۳ و مدال برنز کاپ جهانی ترکیه ۲۰۲۵ شدهام.
همچنین افتخار دارم که به عنوان نخستین نوجوان و جوان ایرانی در بخش آقایان موفق به کسب مدال در رقابتهای جهانی کیکبوکسینگ شدهام.
از آنجا که این مسابقات دارای رنکینگ رسمی جهانی هستند، عملکردم در رقابتهای سال ۲۰۲۳ باعث شد در رتبه ششم رنکینگ جهانی قرار بگیرم و پس از مسابقات سال ۲۰۲۵ نیز موفق شدم رتبه دوم آسیا را در ردهبندی رسمی این رشته به نام خود ثبت کنم.
بیتردید، این افتخارات را متعلق به مردم عزیز ایران، خانواده، مربیان و همه کسانی میدانم که در این مسیر پشتیبان من بودهاند.
- دوران مدرسه را چگونه با تمرینات و مسابقات حرفهای هماهنگ میکردید؟
* ورزش حرفهای در کنار تحصیل، نیازمند برنامهریزی دقیق و حمایت محیط آموزشی است.
خوشبختانه مدیر، معاونان و معلمان هنرستان شهدای سایپا همواره با نگاهی مسئولانه و تشویقکننده در کنار من بودند. در ایام اردوها و مسابقات نهایت همکاری را با من داشتند و به دلیل تحصیل در رشته تربیتبدنی، فعالیتهای ورزشیام نیز همواره مورد استقبال و حمایت مدرسه قرار گرفت.
همین همراهی ارزشمند مهندس ایمانی مدیر و سایر مسئولین هنرستان باعث شد بدون نگرانی، هم مسیر علمی و هم مسیر ورزشی خود را با جدیت دنبال کنم.
- خانواده چه سهمی در موفقیتهای شما داشتهاند؟
* اگر بخواهم مهمترین عامل موفقیتم را نام ببرم، بدون تردید خانوادهام است.
پدر و مادرم در تمام سالهای تمرین و مسابقه، چه در روزهای سخت و چه در روزهای شیرین پیروزی، با عشق، صبوری و ازخودگذشتگی کنارم ایستادهاند.
حمایت آنان تنها به تأمین امکانات محدود نمیشود؛ آرامش، امید، انگیزه، اعتمادبهنفس و دلگرمیای که از خانواده گرفتهام، بزرگترین سرمایه مسیر قهرمانی من بوده است.
هر مدالی که بر گردنم قرار میگیرد، پیش از آن که متعلق به خودم باشد، متعلق به پدر و مادرم است.
- نقش مربیان را چگونه ارزیابی میکنید؟
* پس از خانواده، مهمترین نقش را مربی ارزشمندم، استاد محمد محمد ابراهیمی، در موفقیتهای من داشتهاند. ایشان تنها آموزشدهنده فنون ورزشی نبودند؛ بلکه درس اخلاق، انضباط، استقامت، احترام و روحیه قهرمانی را نیز به من آموختند.
امروز اگر توانستهام در عرصههای جهانی موفق باشم، بخش بزرگی از آن را مدیون دانش، تجربه و دلسوزی ایشان میدانم.
- از مسئولان ورزشی کشور چه انتظاری دارید؟
* ورزش قهرمانی بدون حمایت، راهی بسیار دشوار و پرهزینه است.
امیدوارم مسئولان با ایجاد زیرساختهای مناسب، تجهیز سالنهای استاندارد، حمایت مالی، برگزاری اردوهای تخصصی و فراهم کردن فرصت حضور در رقابتهای معتبر بینالمللی، زمینه رشد استعدادهای جوان را بیش از گذشته فراهم کنند.
هر حمایتی که از یک ورزشکار جوان انجام میشود، در حقیقت سرمایهگذاری برای آینده ورزش ایران است.
- توصیه شما به همنسلان خود چیست؟
* به همه نوجوانان و جوانان توصیه میکنم ورزش را به بخشی جداییناپذیر از زندگی خود تبدیل کنند.
ورزش تنها به تقویت جسم محدود نمیشود؛ بلکه روحیه تلاش، نظم، اعتمادبهنفس و امید را نیز در انسان پرورش میدهد.
همچنین از همه همنسلانم میخواهم از آسیبهای اجتماعی، بهویژه دخانیات و مواد مخدر، فاصله بگیرند و بدانند که جوانی ارزشمندترین سرمایه زندگی است؛ سرمایهای که اگر درست مدیریت شود، آیندهای روشن و پرافتخار خواهد ساخت.
- آیا کیک بوکسینگ و مربی گری میتواند در آینده شغل شما باشد؟
* بله، قطعاً.
علاقه دارم پس از سالها حضور در میادین قهرمانی، تجربیات خود را به نسلهای آینده منتقل کنم و در جایگاه مربی نیز برای رشد ورزش کشورم مؤثر باشم.
اگر امکان ادامه فعالیت حرفهای در خارج از کشور فراهم شود، ایران را ترک خواهید کرد؟
هدف من ترک ایران نیست.
آرزوی من این است که به عنوان یک لژیونر ایرانی در معتبرترین لیگها و مسابقات جهان حضور داشته باشم، اما همواره با نام ایران شناخته شوم و پرچم کشورم را بر فراز سکوهای افتخار به اهتزاز درآورم.
هیچ افتخاری برای من بالاتر از آن نیست که هنگام نواخته شدن سرود ملی ایران، سهمی هرچند کوچک در شادی مردم سرزمینم داشته باشم.
- و سخن پایانی؟
* در پایان، برای همه ورزشکاران ایران عزیز آرزوی سلامتی، موفقیت و سربلندی دارم و امیدوارم با حمایت بیشتر مسئولان، شاهد درخشش هرچه بیشتر پرچم ایران در تمامی میادین جهانی باشیم.
از پدر و مادرم، استاد محمد محمد ابراهیمی، مدیر و معلمان هنرستان شهدای سایپا و همه کسانی که در این مسیر دشوار همراه و مشوق من بودهاند، صمیمانه سپاسگزارم.
امیدوارم بتوانم با تلاش، اخلاق و پشتکار، همچنان نماینده شایستهای برای ایران باشم و افتخارات بزرگتری را برای مردم عزیز کشورم به ارمغان بیاورم.
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید
صدای معلم، صدای شما
با ارائه نظرات، فرهنگ گفتوگو و تفکر نقادی را نهادینه کنیم.