آبان است و بوی ملایم، مهربان، و سکرآور شکوفه های سپید خوشه بسته ی ازگیل ژاپنی بسیاری از کوچه ها و خیابان‌های شهر را تسخیر کرده و برای لحظات کوتاهی هم که شده مشام جان را از بوییدن تلخی‌های این روزها و این سال‌های زیست یک شهروند ایرانی، باز می‌دارد.
خسته از کارهای روزانه و خواندن اخبار در صفحات سایت ها و کانال های تلگرامی به طبیعت پناه می برم و به پیاده روی تند که این روزها تنها ورزشی است که انجام می‌دهم. چشم و گوش و حس و عقل را آگاهانه و تعمدی بر گرانی و بیکاری و گرسنگی و فقر و اعتیاد و فحشا در اطرافم می بندم و فقط نفس می کشم ؛ بوی سخاوتمند این شکوفه های پاییزی و زمستانی را که تا دی ماه مهمان شهر هستند. اما مگر می‌شود چشم داشته باشی و مرد و زن پیر و جوان زباله گرد پیاده یا سوار بر دوچرخه و موتور را نبینی؟!
مگر می‌شود گوش داشته باشی و صدای به خواهش آغشته ی مرد و زنی که تقاضای کمک مالی از تو دارند را در کوچه و خیابان نشوی؟!
مگر می‌شود انسان باشی و وفادار به اصول تمدن و زندگی شهری و از نوع رانندگی یا موتور و دوچرخه سواری جماعت در کوچه ها و خیابان‌های شهر و از سوپری که تا فراتر از تیر چراغ برق که وسط خیابان است(!) (پس لاجرم از شهرداری و نوع مدیریت شهری اش و ناگزیر از اداره ی برق و مدیر و کارشناس اش) بساط اجناس اش را پهن کرده و عامل اصلی در کنار خلاف آمدن موتوری از رو به رو، در تصادف رانندگی تو شده، رنج نکشی!
مگر می‌شود عمری معلم بوده باشی و امروز از تماشای جوانی آلوده به بددهنی ها در ملا عام در پسر بچه ها و دختر بچه های ابتدایی حتی، شرمگین و غصه دار و دل ریش نگردی!
« در فهمیدن و درک کردن راه برگشتی نیست » و من امروز تردید دارم که حتی بشود در این راه « ادامه نداد » .
روان پزشکم توصیه کرده که تا سرحد امکان سراغ اخبار و سیاست نروم، کمتر در فضای مجازی باشم، از موقعیت های غمگین کننده و استرس زا پرهیز کنم و بیشتر استراحت کنم. و من در جست و جوی یافتن معنای راحت و رسیدن به استراحت بیشتر در آپارتمانم واقع در یکی از مناطق خوب شهر به نوعی خودم را محصور کرده ام و کتاب می‌خوانم و گاه به فارسی و گاه به انگلیسی می نویسم. اما ندای مرموز و جان بخش این شکوفه ی خزان را بهار نموده با آن همه ظرافت و لطافت و زیبایی، سرانجام پیروز در اغواگری این خاموش خسته ی این همه جور بر ملت از آبان ۹۸ تا به امروز را به کوچه و خیابان می‌کشد تا از نزدیک تر ببیند و حس کند و بیاموزد چگونه می‌توان در هجوم این همه دشواری تاب آورد و باقی ماند و پاییز را پاسداشت با شکفتنی بارور و باورمند به بهاری که در آن ثمره و میوه هایی شیرین نصیب خلق الله کنی به رایگان! در مسیر پیاده روی وانتی که جوانی ۳۵ ساله و نیرومند است از گرانی هر روزه ی گوجه و سیب زمینی می گوید و من که چرخ خرید همراه خودم دارم، از هرکدام یک کیلو می خرم.
به یاد می‌آورم در حالی که تسنیم، ۳ خرداد ۱۴۰۵ ایران را رتبه ی ۲۴ بزرگترین اقتصادهای دنیا و ششمین قدرت اقتصادی اسلامی از نظر شاخص قدرت خرید در سال ۲۰۲۵ می داند، در اطرافم هر روز سقوط بیشتر قدرت خرید خانواده های کارمندی و کارگری را به عینه میبینم و شاهد هستم. قیمت مایحتاج اولیه ی یک خانوار تحت تاثیر بی‌ثباتی بازار ارز و طلا هر هفته و هر ماه با سرعتی عجیب رو به افزایش است و خدمات پزشکی و دندان پزشکی با کیفیت نزد بسیاری از افراد طبقه ی آسیب پذیر و متوسط به ویژه در کلان شهرها به افسانه پیوسته است.
هرانا در اول آبان ۱۴۰۵ در مقاله ای به قلم مینا جوانی مندرج در وبسایت هفته نامه ی خط صلح با عنوان فرسایش طبقه ی متوسط می گوید: «مسئله‌ی امروز ایران محدود به کاهش قدرت خرید یا گسترش فقر نیست، بلکه فرسایش تدریجی امکان برنامه ریزی برای زندگی است. تورم مزمن، بحران مسکن، بی‌ثباتی شغلی، کاهش ارزش درآمد، دشواری انباشت سرمایه و گسترش مهاجرت، تنها سطح رفاه را تغییر نداده‌اند، بلکه افق تصمیم‌گیری را نیز کوتاه کرده‌اند. کسی که نمی‌تواند درباره‌ی مسکن، شغل، آموزش یا آینده‌ی اقتصادی خود چشم‌اندازی پایدار داشته باشد، بخش بیشتری از توان خود را صرف حفظ موقعیت موجود می‌کند. مسئله دیگر میزان درآمد افراد نیست، بلکه ظرفیت اجتماعی باقی‌مانده برای مشارکت، سازمان‌یابی و کنش در عرصه‌ی عمومی است » .
آبان است و تا زمان تنظیم این یادداشت، حدود دو ماه از آغاز سال تحصیلی جدید می‌گذرد و آنچه بعد از مایحتاج روزانه ی خانوارها نظر این معلم بازنشسته را به خود جلب می‌کند اینست که در مدارس چه خبر است؟
بر اساس گزارشی از کانال تلگرامی شورای هماهنگی تشکل های صنفی معلمان ایران که ذیل همین یادداشت به پیوست آورده می شود، « یک ماه و نیم از آغاز سال تحصیلی گذشته است و کتاب درسی در برخی مدارس نیست اما در میدان انقلاب هست »! و دانش آموزانی که از سال گذشته حتی، برای کتاب اینترنتی ثبت نام کرده اند گاها مجبور به خرید کتاب‌ها با قیمت بالاتر از انقلاب شده اند! در حالی که جناب وزیر با اطمینان کامل از اینکه همه کتاب درسی دارند جلوی دوربین‌ها سخن می‌گوید!
پاییز است و فصل شروع سال تحصیلی و در دید این کوچک ترین کهنه سرباز سنگر آموزش و پرورش کشور بعد ۳۰ سال خدمت درخشان آموزشی در سمت دبیر، مدرسه در هر دو مقطع ابتدایی و متوسطه، و در تمام کلاس ها، مثل بازار قلب تپنده ی ایران امروز است. تعطیلی آن چه با نداشتن کتاب (وقتی کتاب نیست، این پیام ضمنی مخابره می شود که درس نیست و آموزش جدی نیست و می شود پیچاند از دید دانش آموز) چه به هر دلیل دیگر، کل نظم و ثبات و امنیت خاطر و آرامش روحی و روانی خانواده ها و جامعه را به هم می‌ریزد.
با توجه به نقش نسل زد در انقلاب مهسا و سایر التهاب هایی که این جامعه ی رنج کشیده تا به امروز تجربه کرده است، هرگونه تامین نکردن مدرسه چه با فراهم نکردن مواد آموزشی و کمک آموزشی باشد ، چه با زیر فقر قرار دادن معلم که ستون آموزش در مدرسه است، چه با تحت فشار و شکنجه و بازجویی قرار دادن فعالین صنفی معلمان و انگ های سیاسی زدن و پرونده سازی و زمینه ی اخراج و انفصال خدمت آنها را فراهم اوردن، چه با زندانی کردن پیش کسوتان صنفی، محکوم است و صرفا آب به آسیاب دشمن ریختن است. همان دشمنی که ایران را تحت محاصره ی دریایی قرار داده یا در جای دیگر برای درهم شکستن مقاومت این ملت برنامه ریزی می‌کند.
عصر ایران در ۱۹ آبان ۱۴۰۵ (کد خبر ۱۲۰۵۲۷۷) از زبان دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی، سید جلال موسوی می گوید: « تعطیلی مدارس در ایران در مقایسه با بسیاری از کشورهای جهان بیشتر است » .
تجارت نیوز می گوید : علیرضا کاظمی، وزیر آموزش و پرورش، تعطیلی مدارس را از زمان همه گیری کرونا تا زمان تنظیم این یادداشت(۱۹ آبان ) ۵۵۰ روز اعلام کرده که به مثابه ی « زنگ خطری برای یادگیری» است.
تعطیلی مدارس در ایران منحصر به همه گیری کرونا نیست. آلودگی هوا، ناترازی انرژی و کمبود برق و گاز، سرمای هوا، شیوع بیماری‌های واگیر ( مثل آنفولانزا)، مناسبت های گوناگون در تقویم رسمی کشور، بارندگی شدید و جاری شدن سیلاب حتی، و مهمتر و تازه تر از همه جنگ و درگیری مستقیم برخی مناطق کشور به دلایل تعطیلی رسمی یا غیر رسمی مدارس اضافه شده اند.
تجارت نیوز ضمن بررسی راهکارهای برخی دیگر از کشورها اعلام می‌کند که نظام های آموزشی موفق در جهان تعداد مشخصی روز را به عنوان تقویم آموزشی رسمی خود در نظر می‌گیرند که می‌تواند در ایران هم مورد استفاده قرار گیرد. مثلا در آمریکا حداقل ۱۸۰ روز آموزش در سال الزامی است. طبق آمار مندرج در سایت یونسکو (اشاره شده در عصر ایران مورخ ۱۴۰۰/۶/۲۴) بسیاری از کشورهای اروپایی، آمریکای شمالی، و آسیایی وضعیت خیلی بهتری نسبت به ایران در خصوص محدود سازی تعطیلات دارند.
در ایران ۵۳ هفته عدم حضور دانش آموز در مدرسه داریم.
(طبق گفته ی کلانتری سرپرست پژوهشکده آموزش و پرورش روستایی، عشایری و چند زبانه پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش در سال ۱۴۰۰) و از این جدیدتر آماری در اینترنت نیست. در حالی که کشورهای اروپایی عموما کمتر از ۳۰ هفته تعطیلی داشته اند، حتی مدارس کشورهایی مثل روسیه، سوئد، فرانسه و اسپانیا حدود ۱۵ هفته تعطیل بوده اند. از کشورهای همجوار ما، ترکیه، عراق، و عربستان و حتی کشورهای آسیای مانند ازبکستان، تاجیکستان، قرقیزستان، و ترکمنستان تعطیلات بسیار کمتری نسبت به کشور ما دارند البته کشور مالزی با ۴۸ هفته تعطیلی مدارس به لطف آموزش مجازی پیشرفته، وضعیت بهتری را تجربه کرده است. کشورهایی مانند چین با ۲۷ هفته، مصر ۱۹ هفته، و ژاپن با ۱۱ هفته تعطیلی توانسته اند حق حضور دانش آموز در مدرسه را بهتر فراهم کنند.
همه ی اینها در حالیست که تسنیم در ۱۹ آبان ۱۴۰۵ از زبان رییس پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش محبی، اعلام می‌کند که « در زمان جنگ، تعطیلی مطلق حداکثر ۷۲ ساعت و پس از آن جلسه ی دوباره ای تشکیل شود تا در مورد حضوری یا غیر حضوری بودن آموزش تصمیم گیری شود » . از این بابت جای سپاسگزاری از جناب محبی است که با تدبیر و مطالعه، تصمیم علمی تری اتخاذ کردند اما نقطه ضعف این تصمیم در اینجاست که برای بعد از آن ۷۲ ساعت چه کسانی تصمیم گیرنده هستند؟ سرپوش در ۲۱ آبان ۱۴۰۵ اعلام کرده اعضای شورای تامین استان ها تصمیم گیرنده هستند!
مرور لیست این اعضا نشان می‌دهد که حتی یک نفرشان از جنس معلم نیستند! چه رسد به دانش آموز و اولیا که در ممالک پیشرفته ای چون ژاپن، سنگاپور، یا کره جنوبی، حالا نگوییم در اروپا و آمریکا، حق تصمیم سازی برای تعطیلی مدارس و یا انتخاب نوع آموزش مشتمل بر حضوری یا مجازی را دارند. به علاوه، شرایط جنگی و ضرورت‌های دیگری که الزام آموزش غیر حضوری را نشان می دهند، زنگ هشداری هستند برای کل سیستم آموزشی کشور، بودجه ی اخذ شده برای آموزش غیر حضوری، و سپردن زیرساخت سازی برای آموزش مجازی به نخبگان نه پخمگان در کنار آموزش های کارآمد برای معلمان نه دوره های ضمن خدمت یا کارگاه های آموزشی رایج.
جناب کاظمی عزیز، وزیر محترم!
پول بیشتری برای آموزش و پرورش بگیرید تا صرف آموزش مجازی شود. ریاست محترم سازمان برنامه و بودجه، اصلا قرار هست در سال آینده سهم آموزش و پرورش از بودجه ی کشور تفاوت معناداری با گذشته داشته باشد؟
آقای پزشکیان عزیز!
شخصا از دوستداران شما در این شرایط جنگی هستم و حتی میل داشتم همراه شما به سازمان ملل بیایم و با زیباترین لهجه ای که می شود حرفهای شما را به انگلیسی سخنرانی کنم، اما این چه وضع بودجه دادن به آموزش و پرورش است؟
رهبر عزیز، جناب مجتبی خامنه ای گرامی، اگر واقعا این شما هستید که تصمیم می گیرید چه بودجه ای به هر وزارت خانه بدهید: باید عرض کنم آموزش و پرورش از همه حیاتی تر و واجب تر هست.
از پیاده روی دوساعته با بوی خوش و نوازشگر شکوفه ی درخت مورد علاقه م برگشته ام و سخن پایانی این که:
از تاریخ ۱۵ آبان ۱۴۰۵ برای چندمین بار از آغاز عمر سایت تحلیلی و انتقادی صدای معلم که تنها رسانه ی مستقل و منتقد در حوزه ی آموزش است و نه تنها از هیچ نهاد دولتی هیچ کمکی برای اداره و به روز رسانی و تجهیز فنی خود دریافت نمی کند، بلکه حتی تقریبا به طور کامل با مدیریت، هزینه ی مالی، و اراده ی راسخ مدیر و موسس سایت جناب علی پورسلیمان که در حال حاضر یک معلم بازنشسته هستند، اداره می شود.
بارها در طول حدود ده سالی که گاه گاهی برای سایت ایشان می نویسم و همواره برای نگاه تیزبین و قدرت تفکر و نقد ایشان احترام قائل بوده ام و از آن آموخته ام، شاهد بوده ام چگونه یک تنه پاسخ گو بوده اند، زندانی شده اند، از جانب تشکل های معلمی حتی مورد هجمه قرار گرفته اند به دلایل متعدد از جمله استقبال از ایده ی « سازمان نظام معلمی » که شخص من هم آن را یک جهش بزرگ در حرکت به سوی داشتن آموزش و پرورش مستقل از دولت و حاکمیت در عین رعایت و پایب ندی به اصل ۳۰ قانون اساسی و آموزش رایگان و باکیفیت برای همه می‌دانم.
بنابراین همین جا شخصا این حرکت نابخردانه و غیر دموکراتیک هک کردن سایت صدای معلم را از سمت هر فرد، گروه، جریان، یا کشوری که هست، شدیدا محکوم می کنم و آن را نشانه ی ضعف و ترس از این رسانه ی شفاف ساز و مستقل می‌دانم.
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید
نظرات بینندگان
این امر جهت بر اندازی سرچشمه‌های تبعیض، بی‌عدالتی، ستم و فساد و غارت و ریا و استبداد لازم و ضروری می باشد. Instagram: drsmhhosseini