واقعا اراده ای سخت از سوی هسته سخت قدرت برای نهادسازی واقعی و مدنی در جهت تشکیل جامعه مدنی وجود دارد و آنان « جامعه توده ای » را بر « جامعه مدنی » مرجح می دانند .
در بحث جذب و ترییت معلمان قبلا و به فرض برای داوطلبانی که از طریق ماده 28 به استخدام آموزش و پرورش در می آمدند ، دوره های بازآموزی یک ساله می گذاشتند و در آخر ؛ « آزمون اصلح » برگزار می کردند .
به تدریج کم رنگ شد و الان هم طرف آزمون می دهد و پس از مصاحبه و گزینش مستقیم سر از کلاس در می آورد !
موضوع بعد ؛ تحقیر شدگی در جامعه معلمان است .
در این جا لازم است به عنوان نمونه ؛ اشاره ای به مراسم تقدیر از بازنشستگان در آموزش و پرورش منطقه 9 تهران داشته باشم . ( این جا )
در این مراسم مدیر خانم آموزش و پرورش منطقه 9 کلی از شهردار منطقه تعریف کرد و پس از آن رئیس امور مساجد هم سخنرانی کرد .
اما نه از معلمان نمونه ، نه برگزیدگان اقدام پژوهی و نه مهم تر از هم بازنشسته که اصطلاحا « پیش کسوت » نامیده می شوند ، صحبتی کرد .
ابتدا از مدیران مدارس منطقه 9 تهران با اهدای لوح تقدیر و کارت هدیه تقدیر شد .
سپس از معلمان نمونه تقدیر گردید .
بعد از آن از مسئولان اداره آموزش و پرورش منطقه 9 تهران تقدیر و تشکر به عمل آمد .
پس از آن از برگزیدگان اقدام پژوهی در سطح منطقه و استان تقدیر به عمل آمد .
و سرانجام نوبت به تقدیر از معلمان بازنشسته رسید که جمعیت آنان کم تر از 20 نفر بود .
( گزارش کامل این مراسم در صدای معلم منتشر شده است )
برای من دو پرسش مهم پیش آمد :
معلمی که در پژوهش رتبه گرفته و به اصطلاح برگزیده شده چرا به روند نشست اعتراض نکرد ؟ مگر نه این که عصاره و روح پژوهش ، پرسش گری است .
معلمانی که یک عمر موی خود را در تعلیم و تربیت سپید کرده اند ؛ چرا در برابر این « تحقیر » سکوت کردند ؟
چه خوشمان بیاید ؛ چه خوشمان نیاید ؛ باید قبول کرد که معلمان « تحقیر شدگی » را پذیرفته ، درونی و تئوریزه کرده اند .
و تا پذیرش این تحقیر در جامعه ی ما ادامه و امتداد دارد ، گشایشی در وضعیت آن صورت نخواهد گرفت و وضعیت به سوی بدتر شدن پیش خواهد رفت .
موضوع سوم به معیشت معلمان بر می گردد .
لازم است اشاره ای به پیام رئیس جمهور پزشکیان به مناسبت هفته بزرگداشت مقام معلم داشته باشیم .
« بدون توجه به معیشت و منزلت معلمان، عدالت آموزشی محقق نخواهد شد .
بهبود شرایط معلمان از ارکان اساسی پیشرفت کشور در دولت چهاردهم است » .
پیش از پایان سال 1404 و درست در آخرین روزها ، خبر دارید که حقوق اعضای هیات علمی دانشگاه ها ( وزارت علوم ) را 75 درصد افزایش دادند .
20 درصد هم سنواتی در سال جدید شامل حل آنان شد .
یعنی این دسته از کارمندان دولت هم از مزایای قانون خاص خودشان بهره مندند و هم از قانون عام که همان قانون مدیریت خدمات کشوری باشد .
به قول آن مثل که می گوید هم از توبره می خورد و هم از آخور .
اما چرا این کار را کردند ؟
چون خودشان و بسیاری از دولت مردان و نمایندگان مجلس و اصطلاحا مسئولان در این افزایش ها ، « ذی نفع » بودند .
علیرضا کاظمی وزیر آموزش و پرورش خودش عضو هیات علمی دانشگاه فرهنگیان است . معاون ایشان علی فرهادی هم عضو هیات علمی دانشگاه شهید رجایی است .
فرهادی در نشست خبری حتی به پرسش من در این باره هم پاسخ نداد و توپ را به زمین دیگران حواله کرد .
پس از سال ها کش و قوس و آمد و رفت و انتظار ؛ یک چیزی درست کردند به نام رتبه بندی .
سر و ته آن را زدند .
هر کسی هر مدرک و یا کاغذی را بی آن که راستی آزمایی شود فرستاد و برایش رتبه زدند .
حساب و کتابی نبود .
اصلا معیاری وجود نداشت .
یکی با 30 سال سابقه و کلی مدارک شده رتبه 3 . یکی هم با نصف آن شد رتبه ی 4 .
این مسئولان فکر می کردند که با اجرای رتبه بندی ؛ آموزش و پرورش و وضعیت آن تغییر خواهد کرد .
کدام تغییر ایجاد شد ؟
کدام کیفیت بخشی ایجاد شد ؟
آیا تغییری در معیشت معلمان ایجاد شد ؟
متاسفانه کلیت جامعه معلمان این وضعیت و این تحقیر را پذیرفت .
این گونه نمی شود در جامعه اعتماد و انسجام ایجاد کرد .
اعتماد با شعار درست نمی شود .
و موضوع چهارم و آخر بر می گردد به تعطیلی مدارس .
به عنوان یک معلم و روزنامه نگارهنوز توجیه نیستم وقتی جنگ نیست و شرایط آتش بس برقرار است ، مدارس چرا باید تعطیل باشند ؟
در این وضعیت مشوش ؛ بیشتر مدارس عادی دولتی و مدارس مناطق محروم آسیب دیده و می بینند .
بیشتر ترک تحصیل ، افت تحصیلی ، اختلالات رفتاری و روانی و آسیب های اجتماعی متعلق به دانش آموزان این نوع مدارس است که تمکن مالی ندارند .
این ها را نمی بینند ؟
این ها متاسفانه از دوران کرونا ؛ درس نگرفتند و همان مسیر غلط را دوباره تکرار کردند .
متاسفانه قاطبه جامعه معلمان و ذی نفعان آموزش و پرورش هم با وجود غر زدن های زیاد و ایفای نقش های طلبکاری و روشنفکری با این تصمیم ها همراهی کردند .
از ابتدا هم معلوم بود که این وضعیت به بن بست خواهد رسید .
الان هم دعوا سر این است که امتحانات حضوری باشند و یا آنلاین .
و یا سر کنکور و تاثیر معدل و وضعیت امتحانات نهایی دعواست .
برای من اساسا قابل هضم و درک نیست که چرا نباید در روز معلم نباید معلمان و دانش آموزان در مدرسه حاضر باشند و حراست به مدیران بگوید که حق تشکیل جلسه و دعوت از معلمان را ندارند .
با این دست فرمان و با این سیاست گذاری ها و تصمیم گیری ها و با این مدیرانی که داریم و سر کار هستند و مهم تر از همه با این وضعیت مطالبه گری و پرسش گری در بدنه ؛ بعید می دانم به جایی برسیم .
پایان گزارش/
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید
نظرات بینندگان
چه وزیر باشد، چه وکیل؛ چه فقیر باشد چه غنی؛ چه معلم باشد چه متعلّم؛ چه آگاهانه باشد چه جاهلانه؛ چه عمدی باشد چه سهوی؛ چه قانونی و چه غیرقانونی.
این مسئولان فکر می کردند که با اجرای رتبه بندی ؛ آموزش و پرورش و وضعیت آن تغییر خواهد کرد .
در پاسخ گفت این بازی رتبه بندی برای سرگرمی و گول زدن جامعهی معلمین طراحی شده بود و موفق هم شد. همه گول خوردیم.