گروه گزارش/
خبرگزاری آنا نوشت : ( این جا )
شبکه رسانهای «المیادین» اعلام کرد در پی حمله هوایی اسرائیل به جنوب لبنان، «فاطمه فتونی» خبرنگار این شبکه و «علی شعیب» خبرنگار شبکه «المنار» کشته شدند .
بر اساس گزارشها، این حمله خودرویی را در جاده کفرحونه ـ جزین در جنوب لبنان هدف قرار داد؛ خودرویی که گفته میشود حامل یک تیم رسانهای بوده است .
آخرین مطلب منتشر شده از سوی علی شعیب در کانال تلگرامیاش با عنوان «اخبار الحدود» به درگیری میان نیروهای مقاومت و ارتش اسرائیل در منطقه «البیاضه» و همچنین گلوله باران دود زا در محله شمالی شهر «الخیام» اشاره داشت .
شبکه المنار نیز در وب سایت خود اعلام کرد: «مراسل المنار علی شعیب و خبرنگار المیادین فاطمه فتونی در حمله به یک خودروی خبری در جزین به شهادت رسیدند » . مشخص نیست رژیم اسرائیل برای چه منظور و یا هدفی خبرنگاران را ترور می کند در حالی که به دروغ اعلام می کند که همیشه اهداف نظامی و امنیتی مد نظر آن هستند ؟
تصاویر و ویدئوهای منتشر شده در شبکههای اجتماعی نشان میدهد خودروی مورد هدف قرار گرفته دچار آتشسوزی شده و دود غلیظی از آن به آسمان بلند شده است .
«باشگاه مطبوعات لبنان» در بیانیهای ضمن ابراز تأسف از این حادثه اعلام کرد: در این حمله علاوه بر این دو خبرنگار، «محمد فتونی» تصویربردار نیز جان خود را از دست داده است .
در این بیانیه با محکوم کردن این اقدام تأکید شده است که جامعه رسانهای لبنان خواستار اقدام جدی برای حفاظت از خبرنگاران و دور نگه داشتن آنان از درگیریهای نظامی است و از نهادهای بینالمللی خواسته شده برای حمایت از خبرنگاران در لبنان و پیگیری عاملان این جنایات وارد عمل شوند .
«رونی آلفا» مدیر دفتر شبکه المیادین نیز در واکنش به این حادثه گفت: فاطمه فتونی صدای مقاومت، آزادی و حاکمیت لبنان را از جنوب این کشور مخابره میکرد.
در همین حال «طلال حاطوم» رئیس بخش رسانه در دانشگاه AUL نیز اظهار داشت: این بهای موضع ملی و انتقال حقیقت به شکل شفاف است.
چند روز پیش نیز «استیو سوئینی» خبرنگار شبکه RT و تصویربردار همراه او «علی رضا سبیتی» پس از زخمی شدن در پی یک حمله هوایی اسرائیل در جنوب لبنان، به فعالیت خبری خود بازگشتند » .
« گزارش سالانه کمیته حمایت از خبرنگاران نشان میدهد در سال ۲۰۲۵ دستکم ۱۲۹ خبرنگار و فعال رسانهای در جریان انجام وظیفه جان باختهاند؛ آماری بیسابقه که برای دومین سال پیاپی ثبت شده و بر اساس این گزارش، حدود دو سوم قربانیان در حملات نیروهای اسرائیلی کشته شدهاند؛ عمدتاً در غزه .
در این زمینه ؛ گاردین نوشت: در سال ۲۰۲۵، در جریان انجام وظیفه حرفهای، رکورد بیسابقهای از کشته شدن ۱۲۹ خبرنگار و فعال رسانهای ثبت شد که بنا بر اعلام «کمیته حمایت از خبرنگاران» (CPJ)، دو سوم آنها توسط نیروهای اسرائیلی کشته شدند.
این دومین سال متوالی بود که میزان کشتهشدن اعضای رسانه به سطحی بیسابقه رسید و دومین سال پیاپی که اسرائیل مسئول حدود دو سوم کل موارد بود؛ این موضوع را این سازمان مستقل مستقر در نیویورک که حملات علیه خبرنگاران در سراسر جهان را مستندسازی میکند، در گزارش سالانه خود که روز چهارشنبه منتشر شد، اعلام کرد.
به گفته کمیته حمایت از خبرنگاران، آتش اسرائیل در سال گذشته ۸۶ خبرنگار را کشت که اکثریت آنها فلسطینیهایی بودند که از غزه گزارش میدادند. این آمار همچنین شامل ۳۱ فعال رسانهای است که در حملهای به یک مرکز رسانهای وابسته به حوثیها در یمن کشته شدند؛ حملهای که این گروه آن را دومین حمله مرگبار علیه خبرنگاران در سوابق ثبتشده خود توصیف کرد. اسرائیل مسئول ۸۱ درصد از ۴۷ مورد قتلی بود که کمیته حمایت از خبرنگاران آنها را «هدفگیری عمدی» یا «قتل» طبقهبندی کرد. این نهاد افزود که رقم واقعی احتمالاً بالاتر است، زیرا محدودیتهای دسترسی در غزه، راستیآزمایی را دشوار کرده است » . ( این جا )
پس از گذشت یک ماه از جنایت مدرسه میناب و شهادت حداقل 168 دانش آموز و معلم و نیز محکومیت این واقعه در شورای حقوق بشر سازمان ملل هنوز کشورهای متخاصم علیه ایران مسئولیتی در این زمینه نپذیرفته اند .
توجیهاتی هم که برخی افراد طرفدار این جنایت برای آن اقامه می کنند ؛ در ذات خود به مثابه ی عذر بدتر از گناه است .
مشخص نیست رژیم اسرائیل برای چه منظور و یا هدفی خبرنگاران را ترور می کند در حالی که به دروغ اعلام می کند که همیشه اهداف نظامی و امنیتی مد نظر آن هستند ؟
اگر به « رسانه » رکن چهارم دموکراسی اطلاق شده است چرا باید مورد حمله و خشونت عریان قرار گیرد؟
شریک اسرائیل یعنی آمریکا به عنوان مدعی دموکراسی ، آزادی و حقوق بشر در جهان نیز چشم و گوش خود را به این واقعیات بسته و چیزی که برای آنان مهم است فقط رسیدن به اهدافی است که برای خودشان تعریف و طراحی کرده اند و در این میان هم چیزهایی مانند قوانین و کنوانسیونهای بینالمللیِ و یا اعلامیه جهانی حقوق بشر هم کاملا بی معنا هستند .
ماده 19 این اعلامیه تصریح می کند :
« هر کس آزاد است هر عقیده ای را بپذیرد و آن را به زبان بیاورد و این حق شامل پذیرفتن هرگونه رای بدون مداخله اشخاص می باشد و می تواند به هر وسیله که بخواهد بدون هیچ قید و محدودیت به حدود جغرافیایی، اخبار و افکار را تحقیق نماید و دریافت کند و انتشار دهد » .
واقعیت آن است که در این جنگ که عمر آن به 30 روز رسیده و در حال عبور است ؛ هم رژیم آمریکا و هم اسرائیل در عرصه « رسانه » و« افکار عمومی » قافیه را باخته اند و حرفی برای گفتن ندارند .
اعتراضات گسترده و فراگیر مردم آمریکا در 28 مارس گواهی روشن بر این مدعاست .
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید
نظرات بینندگان