ضربالمثل شیرین پارسیِ «شتر پیر ، آواز دهل بسیار شنیده» درباره کسی است که آن قدر تجربه و آگاهی دارد که با شنیدن ادعاها و وعدهها، بهسادگی تحت تأثیر قرار نمیگیرد. نوسازی مدارس نیز سازمانی جوان و بیتجربه نیست؛ مجموعهای با دههها سابقه، هزاران نیروی متخصص و مدیرانی که فراز و فرودهای مدرسهسازی کشور را به چشم دیدهاند.
جناب آقای خانمحمدی، در پیام اخیر خود به مناسبت هفته دولت، از «پربارترین و پرافتخارترین» آغاز سال تحصیلی برای خانواده مدرسهسازی سخن گفتهاید و از اعداد و عناوین متعددی بهعنوان دستاورد یاد کردهاید؛ از بیش از ۱۱ هزار و ۵۰۰ کلاس درس جدید گرفته تا ۷۶ هزار کلاس بهسازی و شادابسازیشده.
اما برای سازمانی با این سابقه، پرسش اصلی نه درباره اصل اقدامات، بلکه درباره معیار سنجش این دستاوردها است.
بنابراین پرسش ساده است:
این حجم از تعابیر «پربارترین»، «پرافتخارترین» و «دستاوردهای بیسابقه» دقیقاً بر مبنای کدام شاخص و کدام مقایسه تاریخی بیان میشود؟ پرسش اینجاست که سازمانی با آن پیشینه فنی و اعتبار بینالمللی، امروز چگونه باید رنگآمیزی و شاداب سازی مدارس را در ردیف افتخارات بزرگ خود قرار دهد؟
نگاهی به آمار رسمی سالهای گذشته که زمانی در سایت خود سازمان منتشر میشد، تصویر متفاوتی نشان میدهد. مجموع کلاسهای تحویلی در سالهای ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۳ بهترتیب ۱۳۵۲۱، ۱۲۶۶۵، ۱۳۳۳۰ و ۱۰۹۱۶ کلاس بوده است.
امسال با اعلام ۱۱ هزار و ۵۰۰ کلاس درس، تعداد کلاس های تحویلی با رکوردهای ثبتشده در سالهای گذشته فاصله داریم؛ این عدد نسبت به سال ۱۴۰۰ حدود ۱۵ درصد ، نسبت به سال ۱۴۰۱ حدود ۹ درصد و نسبت به سال ۱۴۰۲ حدود ۱۴ درصد کمتر است.
این آمار نشان میدهد که سال ۱۴۰۵، دستکم بر مبنای تعداد کلاسهای تحویلی، سالی پربار در مدرسهسازی نبوده است. بنابراین، عدد زمانی دستاورد محسوب میشود که در کنار روند تاریخی و با شاخصی روشن سنجیده شود، نه صرفاً با انتخاب یک نقطه مطلوب.
از «افتخار» نیز سخن گفتهاید. شاید بد نباشد به گذشته پرافتخار همین سازمان بازگردیم؛ سازمانی که روزگاری به دلیل اقدامات تخصصی و اثرگذار در مقاوم سازی مدارس، موفق به دریافت جایزه بینالمللی ساساکاوا شد.
پرسش اینجاست که سازمانی با آن پیشینه فنی و اعتبار بینالمللی، امروز چگونه باید رنگآمیزی و شاداب سازی مدارس را در ردیف افتخارات بزرگ خود قرار دهد؟ شادابسازی مدارس اقدامی لازم است، اما آیا میتوان آن را با دستاوردهایی مقایسه کرد که روزگاری نام نوسازی مدارس ایران را در عرصه بینالمللی مطرح کرد؟
نوسازی مدارس البته فقط ساخت دیوار و سقف نیست؛ مأموریت آن، ساخت مدرسه ایمن، استاندارد و متناسب با نیازهای آموزشی کشور است.
وقتی هنوز مسئله مدارس ناایمن، تراکم بالای دانشآموزی و کمبود فضای آموزشی در بسیاری از نقاط کشور پابرجاست، شاید بهتر باشد میان «کارهای انجامشده» و «دستاوردهای بزرگ» فاصلهای منطقی قائل شویم.
و شاید این همان جایی باشد که شتر پیر نوسازی مدارس، با تجربه چندین دهه، صدای دهل را میشنود اما پیش از حرکت، نگاهی هم به مسیر طیشده میاندازد.
جناب خانمحمدی!
نه برای انکار تلاش همکاران، که اتفاقاً برای احترام به تلاش آنان، نه برای کوچک شمردن اقدامات انجامشده، بلکه برای آنکه شأن سازمانی با سابقه نوسازی مدارس، با معیارهای واقعی و قابل سنجش حفظ شود؛ استدعا دارم دست از این نوع گفتمان بردارید.
گاهی بهترین خدمت به یک سازمان، تعریف کردن از آن نیست؛ بلکه صادقانه گفتن است که کجا ایستادهایم و تا نقطه مطلوب چقدر فاصله داریم.
بادا که خداوند همه ما را راهنما باشد.
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید
صدای معلم، صدای شما
با ارائه نظرات، فرهنگ گفتوگو و تفکر نقادی را نهادینه کنیم.