گروه رسانه/

دولت فدرال کانادا اعلام کرد که یک «برنامه تغذیه ملی» را برای مدارس سراسر این کشور راه اندازی خواهد کرد تا دانش‌آموزان با دریافت وعده‌های غذایی رایگان در آرامش بیشتری به تحصیل بپردازند.

این خبر از سوی جاستین ترودو، نخست‌ وزیر و کریستیا فریلند، وزیر دارایی کانادا و در آستانه تصویب بودجه سالانه فدرال در ۱۶ آوریل اعلام شد.

ترودو گفت: «همه ما می‌خواهیم که کودکان از جمله آسیب‌پذیرترین‌ آنها بهترین شروع را در زندگی داشته باشند. وقتی کودکی در کلاس بلند می‌شود و می‌گوید گرسنه هستم، به این معنی است که ما به عنوان یک جامعه و به عنوان یک کشور، باید کارهای بیشتری انجام دهیم.»

دولت فدرال قصد دارد طی پنج سال بودجه‌ای به مبلغ یک میلیارد دلار را برای اجرای این برنامه هزینه کند.

کریستیا فریلند، وزیر دارایی کانادا نیز گفت که دولت امیدوار است این برنامه را برای سال تحصیلی ۲۰۲۴-۲۰۲۵ میلادی اجرا کند.

به گفته سازمان غیردولتی «باشگاه صبحانه کانادا» این کشور تنها عضو گروه ۷ است که هنوز یک «برنامه تغذیه ملی» برای مدارس ندارد.

این سازمان تاکید دارد که با توجه به مشکلاتی همچون کمبود منابع و قیمت بالای مواد غذایی، نمی‌توان تنها به برنامه‌های استانی، محلی و فعالیت خیریه‌ها برای تامین غذای مورد نیاز دانش‌آموزان اتکا کرد و حمایت دولت و داشتن یک «برنامه ملی تغذیه» برای دانش‌آموزان ضروری است.

دبی فیلد، از بینانگذاران سازمان غیردولتی «ائتلاف برای غذای سالم مدارس» نیز می‌گوید: «خانواده‌های کانادایی با توجه تورم و افزایش قیمت مواد غذایی با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم می‌کنند. در این وضعیت، یک برنامه ملی تغذیه در مدارس به کودکان و جوانان کمک می‌کند تا به غذای مغذی دسترسی پیدا کنند. این کار به سلامت روان، رفتار و عادات مطالعه آنها نیز کمک می‌کند.»

داشتن یک «برنامه تغذیه ملی» برای مدارس، یکی از وعده‌های جاستین ترودو بود که دولتش تا کنون موفق به عملی کردن آن نشده بود. با این وجود ؛ فشار احزاب این کشور از جمله «حزب دموکراتیک نوین» کابینه ترودو را مجبور به تحقق این وعده کرد.

جگمیت سینگ، رهبر «حزب دموکراتیک نوین» کانادا در بیانیه‌ای رسانه‌ای اعلام کرد: «والدین هر کاری که می‌توانند برای مراقبت از فرزندان خود انجام می‌دهند، اما هزینه غذا همچنان افزایش می‌یابد. در کشوری به ثروتمندی ما، هیچ کودکی نباید گرسنه به مدرسه برود.»

یورونیوز

گروه رسانه/

واکنش‌ها به استعفای یک مدیر مدرسه در پاریس، پس از درخواست از یک دانش‌آموز دختر برای برداشتن حجابش، همچنان در فرانسه ادامه دارد. نخست‌وزیر فرانسه هم اعلام کرده دولت از این دانش‌آموز شکایت کرده است.

شکایت از این دانش‌آموز دختر در حالی است که او ادعا کرده مدیر مدرسه او را هل داده و به او ضربه زده است.

گابریل اتل، نخست‌وزیر فرانسه که پیشتر وزیر آموزش ملی بوده، شامگاه چهارشنبه ۸ فروردین در گفت و گو با شبکهٔ یک تلویزیون فرانسه این دانش‌آموز را به «تهمت زدن» متهم کرد.

آقای اتل گفت: «من تصمیم گرفتم که دولت از این زن جوان به دلیل تهمت زدن شکایت کند. این امر اجازه می‌دهد تا یادآوری شود دولت و مدرسه همیشه در كنار نیروهای خود خواهد ایستاد؛ آن‌هایی كه در خط مقدم با این حملات علیه سکولاریسم و با این تلاش‌ها برای ورود اسلام‌گرایان به مؤسسات آموزشی ما مواجه می‌شوند.»

نخست‌وزیر فرانسه با اشاره به کشته شدن دو معلم در فرانسه در سال‌های اخیر، افزود: «یادآوری می‌کنم که این تلاش‌ها اخیراً در خانوادهٔ آموزش ملی دو قربانی بر جای گذاشته است: دومینیک برنار و ساموئل پاتی.»

اتل گفت: «وقتی در جریان گرامی داشت این دو معلم مخالفت‌هایی صورت گرفت، من در آن زمان وزیر آموزش بودم و گفتم که هرگز از این موضوع نمی گذرم. هرگونه مخالفتی با لائیسیته باعث پیگرد قضایی، تحریم از سوی مدرسه و اخراج از مدرسه شد. ما نباید اجازه دهیم چنین مخالفت‌هایی اتفاق بیفتد و من هرگز نمی‌گذارم این اتفاق بیفتد.»

ماجرا چیست؟

ماجرا به حدود یک ماه پیش بازمی‌گردد. مدیر دبیرستان موریس راول در منطقه بیستم پاریس برای اجرای قانون لائیسته در مدارس فرانسه، از سه دانش‌آموز خواسته بود در محیط دبیرستان از حجاب اسلامی استفاده نکنند.

ولی یکی از دانش‌آموزان از این دستور سرپیچی کرد و کار به مجادله کشید و مدتی بعد ارسال تهدید به مرگ در شبکه‌های اجتماعی علیه مدیر دبیرستان شروع شد.

بلافاصله تحقیقاتی در مرکز ملی مبارزه با نفرت‌ پراکنی آنلاین در دستگاه قضایی فرانسه برای این آزار و اذیت‌ها و تهدیدها علیه مدیر مدرسه آغاز شد و در چارچوب این تحقیقات، دو نفر بازداشت شدند که یکی از آنان تبرئه شد.

به‌گفتهٔ قضات فرانسوی، فرد دیگر که یک جوان ۲۶ ساله است باید در ۲۳ آوریل به اتهام تهدید به قتل مدیر مدرسه در فضای اینترنت محاکمه شود. با این حال، تحقیقات در این زمینه در چارچوب پرونده‌ای به دلیل «اعمال ارعاب علیه فردی که در اجرای ماموریت خدمات عمومی مشارکت داشت» همچنان ادامه دارد.

بر اساس قوانین فرانسه، آزار و اذیت‌ها و تهدیدهایی که در فضای مجازی صورت می‌گیرد، می‌تواند فرد تهدیدکننده را با مجازات زندان مواجه کند.

دانش‌آموز دختر در پایان ماه فوریه و با فاصلهٔ کمی پس از درخواست مدیر مدرسه، دبیرستان را ترک کرد. چند روز بعد، در اول مارس، او شکایتی را علیه مدیر مدرسه به دستگاه قضایی فرانسه ارائه داد و مدیر مدرسه را به «هل دادن و ضربه زدن» به خود متهم کرد.

در پانزدهم مارس، انجمن مبارزه با اسلام‌ هراسی در اروپا ویدئویی را در شبکه‌های اجتماعی منتشر کرد و این دانش‌آموز در این ویدئو گفت که توسط مدیر مدرسه‌اش مورد تعرض قرار گرفته است. او گفت که مدیر «به‌شدت مرا هل داد و به‌شدت به بازویم زد».

دفتر دادستانی پاریس روز چهارشنبه ۲۷ مارس اعلام کرد که این شکایت به دلیل این که «جرم به اندازهٔ کافی توصیف نشده بود»، رد شد.

چند روز پس از مجادله میان مدیر و دانش‌آموز دختر، نیکول بلوبه، وزیر آموزش ملی، به دبیرستان رفت و با مدیر و کادر این مدرسه دیدار کرد. سپس اعلام شد که پلیس برای حفاظت از مدیر و همچنین امنیت مدرسه اقدامات متعددی را انجام داده است.

مدیر از همان روز تحت حمایت پلیس قرار گرفت و او می‌تواند از طریق یک خط تماس مستقیم با پلیس تماس بگیرد. آن هیدالگو، شهردار سوسیالیست پاریس، نیز حمایت خود را از این مدیر مدرسه اعلام کرده است.

واکنش‌ها به این ماجرا چه بود؟

اما در روز سه‌شنبه گذشته، اعلام خبر بازنشستگی زودهنگام مدیر مدرسه خشم عمومی به‌ویژه سیاستمداران فرانسه را برانگیخت. مدیر مدرسه اعلام کرد که او «برای راحتی شخصی» از کارش کناره‌گیری کرده اما نخست‌وزیر فرانسه در این زمینه تأیید کرد این اقدام به «دلایل امنیتی» بوده است.

مارین لوپن، رهبر حزب راست افراطی و مهم‌ترین چهره مخالف دولت، گفت: «این دولت قادر به محافظت از مدارس ما نیست.»

او با اشاره به قانونی که پیشتر دولت مکرون برای مبارزه با اسلام گرایی در فرانسه به تصویب رسانده، افزود: «قانون علیه تجزیه‌طلبی قرار بود اسلام‌گرایی را به زانو درآورد اما فایده‌ای نداشت.»

ماریون مارشال لوپن، نوه ژان ماری لوپن، رهبر پیشین حزب راست افراطی فرانسه، نیز در مصاحبه‌ با رسانه‌ها از «شکست حکومت در برابر قانقاریای اسلام گرایانه» صحبت کرد.

بوریس والو، رئیس فراکسیون حزب سوسیالیست در مجلس نمایندگان فرانسه، در مصاحبه با شبکه دو تلویزیون فرانسه گفت: «چنین چیزی را نمی‌توان پذیرفت. این ماجرا یک شکست جمعی است.»

مائو برژون، یکی از قانونگذاران از حزب امانوئل مکرون نیز ضمن حمله به آن‌چه «جنبش اسلام‌گرا» نامید گفت: «قدرت و اختیارات در دست مدیران مراکز آموزشی و آموزگاران است و وظیفه ما حمایت از کارکنان نظامی آموزشی است.»

توصیهٔ سنای فرانسه چیست؟

برونو رتایو، رئیس فراکسیون حزب دست راستی جمهوری‌خواهان در مجلس سنا فرانسه، روز چهارشنبه ۸ فروردین در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «این شرم‌آور است.»

فرانسوا نوئل بوفه رئیس کمیسیون قوانین سنا نیز در واکنش به حادثه اخیر گفت: «این شکست جمهوری است. این شکست توانایی ما در جا انداختن این موضوع است که باید به سکولاریسم احترام گذاشت.»

آقای بوفه افزود: «مدیر مدرسه قرار بود چهار ماه دیگر بازنشسته شود. او به دلایل خوبی این بازنشستگی خود را جلو نمی‌اندازد، بلکه به این دلیل که احساس خطر می‌کند و شاید به این دلیل که به اندازه کافی از او حمایت نمی‌شود.»

این سناتور فرانسوی تأکید کرد: «باید به همه بفهمانیم که قانون سکولاریسم قانون آزادی است، آزادی اعتقاد داشتن یا اعتقاد نداشتن. جمهوری فرانسه لائیک است و به‌طور تاریخی لائیک است. هر کسی در خانه هر کاری می‌خواهد انجام می‌دهد، نه در ادارات دولتی و مدارس. همه چیز باید کاملاً مشخص باشد: دولت لائیک است.»

این ماجرا دقیقاً در بیستمین سالگرد تصویب قانون لائیسیته در مدارس این کشور روی داده و پیشتر یک کمیسیون تحقیق سنای فرانسه اعلام کرده بود که بیست سال پس از این قانون، فشارها، تهدیدها و حملات با انگیزه‌های مذهبی علیه معلمان فرانسه افزایش یافته است.

کمیسیون تحقیق سنای فرانسه همچنین به دولت توصیه کرده که ممنوعیت استفاده از نمادهای مذهبی، به هر گونه فعالیتی که توسط مؤسسه‌های آموزشی در خارج از ساعات مدرسه برگزار می‌شود، تسری یابد.

ناسازگاری مسلمانان اروپا با لائیسیته

قانون لائیسته در مدارس فرانسه در ادامه یک قانون کلی‌تری است که یک قرن قبل از آن به تصویب رسید. در ۱۹۰۵ فرانسه پس از صدها کشمکش میان مذاهب مختلف و همچنین مداخله کلیسا در قدرت، با تصویب قانون جدایی کلیسا از دولت به یک جمهوری سکولار تبدیل شد.

اما از سوی دیگر، فرانسه، به دلیل مهاجرپذیری، در دهه‌های اخیر مهاجران زیادی به‌ویژه از کشورهای شمال آفریقا جذب کرده است؛ به‌طوری که اکنون فرانسه بزرگ‌ترین جمعیت مسلمانان اروپا را دارد.

نقض قوانین سکولاریسم در فرانسه به‌ویژه در مدارس از سوی اسلام گرایان در سال‌های اخیر تنش‌هایی را برانگیخته است.

رادیو فردا

گروه رسانه/

براساس قوانین برخی از کشورهای اروپایی، والدین در صورت غیبت غیر موجه فرزندانشان از مدرسه جریمه می‌شوند. اما برخی از خانواده‌ها حاضرند برای کاهش هزینه‌ها این جریمه را بپردازند و هنگام باز بودن مدارس به سفر بروند.

بریتانیا اعلام کرده است که امسال جریمه غیبت غیر موجه دانش‌آموزان از مدرسه را افزایش می‌دهد. در حال حاضر والدین در بریتانیا در صورت غیبت غیرموجه فرزندانشان از مدرسه بین ۶۰ پوند (۶۸ یورو) تا دوهزارو پانصد پوند (۲۸۴۶ یورو) جریمه می‌شوند.

هزینه‌ سفر هنگام باز بودن مدارس چقدر ارزان‌تر است؟

روزنامه ایندیپندنت، ماه فوریه در گزارشی نوشت که هزینه سفر یک خانواده چهار نفره از لندن به ژنو به مدت یک هفته در فصل تعطیلات ۱۶ برابر بیشتر از زمانی است که مدارس باز هستند. البته این اختلاف برای برخی از مقاصد گردشگری کمتر است.

در حال حاضر پروازهای رفت و برگشت از لندن به مینورکای اسپانیا در ابتدای ماه ژوییه حدود ۱۲۰ پوند (۱۴۰ یورو) هزینه دارد اما هزینه همین پروازها برای سه هفته بعد، زمانی که مدارس بریتانیا در تعطیلات تابستانی می‌شوند ۱۴۳ پوند (۱۶۷ یورو) هستند.

آیا دانش‌آموزان می‌توانند در مدارس اتریش غیبت کنند؟

رفتن به مدرسه در کشور اتریش، بین سنین ۶ تا ۱۵ سال اجباری است. اگر دانش‌آموزی سه روز متوالی غیبت غیر مجاز داشته باشد و مسئولان مدرسه آن را به مقامات گزارش دهند ممکن است والدین آن دانش آموز بین ۱۱۰ تا ۴۰۰ یورو جریمه و یا حتی تا دو هفته به زندان محکوم شوند. طبق قوانین این کشور، بیش از سه غیبت غیر موجه ممکن است به عنوان تخلف اداری طبقه بندی شود.

قوانین در مدارس فرانسه چگونه است؟

رفتن به مدرسه و مراکز آموزشی در فرانسه از سن ۳ تا ۱۶ سالگی اجباری است. بر اساس مقررات فرانسه، در برخی موارد دانش‌آموزان می‌توانند به دلیل سفر با والدین شان از مدرسه غیبت کنند اما اگر والدین نتوانند غیبت فرزند خود را توجیه کنند یا دلیل قانع‌ کننده‌ای برای آن نداشته باشند، ۱۳۵ یورو جریمه خواهند شد. اگر غیبت‌‌ دانش‌آموزان تحصیل و آموزش آن‌ها را به خطر بیندازد، ممکن است والدین شان تا دو سال حبس و تا سقف ۳۰ هزار یورو جریمه شوند.

قوانین مدارس در آلمان چه می‌گویند؟

رفتن به مدرسه در آلمان از سن ۶ تا ۱۶ سالگی اجباری است. اگر والدین بدون اجازه از مدیر مدرسه فرزندانشان را از مدرسه خارج کنند، جریمه خواهند شد. اگر این عمل چند بار از سوی والدینی تکرار شود می‌تواند پیگرد قانونی داشته باشد.

جریمه‌ خروج غیر مجاز دانش‌آموزان از مدرسه در ایالت‌های مختلف، متفاوت است، به عنوان مثال این جرمه در برمن ۳۵ یورو و در برلین می‌تواند به دوهزار و پانصد یورو نیز برسد.

پلیس آلمان هنگام باز بودن مدارس، در فرودگاه‌های این کشور خانواده‌هایی را که با فرزندان شان در حال سفر هستند را بازرسی و با مدارس این دانش‌آموزان ارتباط برقرار می‌کند تا مطمئن شود که والدین شان از مدرسه اجازه گرفته‌اند.

والدین دانش‌آموزان در آلمان می‌توانند برای غیبت فرزندانشان از مدرسه درخواست دهند که به صورت موردی ارزیابی می‌شود.

آیا دانش‌آموزان می‌توانند در مدارس مجارستان غیبت کنند؟

رفتن به مدرسه در مجارستان، از سن ۳ تا ۱۶ سالگی اجباری است. در مجارستان قوانین غیبت کردن کمی متفاوت است. سال تحصیلی به دو قسمت تقسیم می‌شود و در هر نیمه والدین می‌توانند فرزندان خود را تا پنج روز بدون ارائه دلیل از مدرسه خارج کنند. با این حال، آنها ابتدا باید از مدرسه اجازه بگیرند.

قوانین خارج کردن کودکان از مدرسه در ایتالیا چیست؟

رفتن به مدرسه در ایتالیا از سن ۶ تا ۱۶ سالگی اجباری است. والدینی که فرزندان خود را از مدرسه ابتدایی خارج می‌کنند ممکن است تا ۳۰ یورو جریمه شوند.

به طور کلی والدین در ایتالیا نمی‌توانند فرزندانشان را در طول ترم از مدرسه خارج کنند.

قوانین در مدارس هلند چگونه است؟

رفتن به مدرسه در هلند، از سن ۵ تا ۱۶ سالگی اجباری است. غیبت غیر مجاز از مدرسه می‌تواند ۱۰۰ یورو در روز جریمه داشته باشد. اگر دانش‌آموزی به مدت دو هفته به مدرسه نرود والدین او ۹۰۰ یورو جریمه می‌شوند.

قوانین مدارس در نروژ چه می‌گویند؟

رفتن به مدرسه در نروژ از سن ۶ تا ۱۶ سالگی اجباری است. اگر نرفتن به مدرسه به نفع تحصیل دانش آموز باشد مدیر مدرسه می‌تواند تا دو هفته به او مرخصی بدهد.

اما والدینی که فرزندان خود را بدون کسب اجازه از مدرسه خارج می‌کنند جریمه می‌شوند. با این حال، این موارد معمولاً زمانی دنبال می‌شوند که دانش آموز به طور مکرر یا برای مدت طولانی به مدرسه نرود.

قوانین خارج کردن کودکان از مدرسه در اسپانیا چیست؟

رفتن به مدرسه در اسپانیا از ۳ تا ۱۶ سال اجباری است. غیبت غیر مجاز دانش آموزان از مدرسه می‌تواند برای والدین شان جریمه نقدی و حبس از سه تا شش ماه را به دنبال داشته باشد.

جریمه غیبت از مدرسه در مناطق مختلف اسپانیا متفاوت است. این مبلغ در برخی مناطق ۱۵۰۰ یورو است، اما در مادرید می‌تواند به ۳۰ هزار یورو نیز برسد. با این حال، جریمه فقط در مواردی قابل پیگیری است که دانش آموز بیش از ۲۰ درصد از کلاس‌ها را در یک ماه غیبت کرده باشد.

آیا دانش‌آموزان می‌توانند در مدارس سوئد غیبت کنند؟

رفتن به مدرسه در سوئد، از سن ۶ تا ۱۶ سالگی اجباری است. براساس قوانین این کشور مدارس می‌توانند به دانش‌آموزان دبستانی برای «سفرهای خاص، جشن‌های خانوادگی یا مراسم مذهبی» مرخصی کوتاه مدت بدهند. غیبت‌ها دانش آموزان از مدرسه نباید از ۱۰ روز در هر سال تحصیلی تجاوز کند.

یورونیوز

گروه رسانه/

بر اساس یک گزارش جدید کمبود معلم در سراسر انتاریو احساس می شود و داده‌ها نشان می‌دهند که تقریباً نیمی از مدارس استان با کمبود دستیاران آموزشی مواجه هستند.

به گزارش سیتی نیوز و بر اساس نظرسنجی People for Education ؛ 35 درصد از مدارس متوسطه در مقایسه با یک چهارم مدارس ابتدایی، کمبود معلم را گزارش می‌کنند.

علاوه بر این، این گزارش نشان می دهد که 25 درصد مدارس ابتدایی و 38 درصد از مدارس متوسطه حداقل یک بار در ماه با کمبود کارکنان اداری (مانند معاونان) مواجه می شوند.

در این راستا، استفاده از افراد فاقد صلاحیت برای جبران این کمبود رایج شده که به گفته کارشناسان بر یادگیری دانش آموزان تأثیر می گذارد.

طبق گفته مرکز آمار کانادا، متوسط دستمزد ساعتی دستیاران آموزشی در انتاریو 24 دلار است. مدیران بر این باورند که حقوق کم یکی از دلایل کمبود دستیاران آموزشی در کلاس های درس است.

سخنگوی وزیر آموزش انتاریو استفان لچه گفت که دولت فورد با توجه به رشد جمعیت و افزایش تعداد معلمان بازنشسته، کارکنان بیشتری را در مدارس استان استخدام می کند.

منبع ( شبکه خبر رسانی سلام تورنتو )

پایان پیام

   جمعه ۱۱ اسفند ۱۴۰۲ در تنگنای دوازدهمین دوره انتخابات مجلس در منزل یکی از دوستان تصادفا برنامه مستند چوپانان کوهستان پامیر را در ماهواره مشاهده و به خاطر هم‌ذات پنداری عجیب و غریب با محتوا، مستند را با عشق و ولع می‌بلعم.

مستند مذکور داستان زندگی ۷ زن سالخورده چوپانی است که برای آخرین بار مسیر صعب‌العبور و خطرناکی را در ارتفاعات بالای ۵۰۰۰ متر از سطح دریا در سرزمین وخی (حدفاصل شمشال تا بزرگراه اتصالی چین و پاکستان «قره‌قوروم » در سلسله جبال پامیر پاکستان) را به همراه گله گوسفندان خود طی کرده و پس از سه روز مبارزه با طبیعتِ بکر و خشنِ پامیر نهایتا به سلامت به چمنزارها و دشت‌های آن‌سوی کوهستان ملحق می‌شوند.

در طی این سفر نوستالژیک (پرماجرا و پر استرس) ؛ چوپانان زن، گله را به آرامی و فراست تمام از کوه و کمر و صخره‌های خطرناک و از جاده‌های مال‌رو ارتفاعات زیبا و خیره کننده عبور داده و نهایتا با ترفندهای خاص و هوشمندانه از گزند گرگ و سایر حوادث طبیعی و غیرطبیعی سر به سلامت می‌برند.

 « انار بیگم » رهبر گروه با سن مثبت ۸۰ زنی فرز و پخته بوده و گله گوسفندان را با همراهی شش خانم سالخورده دیگر (افروز،بانو و...) هدایت کرده و لابه‌لای فیلم خاطرات دوران نوجوانی و جوانی اش را با بینندگان به اشتراک گذاشته می‌افزاید: در یکی از سفرها ، دختر و پسرم را در ارتفاعات پامیر از دست دادم . هر بار که در کوهستان سر مزارشان می‌آیم با ارواح عزیزانم ارتباط می‌گیرم.

انار ضمن تشریح سختی‌های چوپانی زنان می‌افزاید: در گذشته نه چندان دور در تابستان ، زنان وخی در ارتفاعات صعب‌العبور چوپانی کرده و در پایین دست مردان به کشاورزی مشغول و از دسترنج این تلاش‌ها نهایتا توانستند فرزندان خود را به مدارس مدرن فرستاده و با زندگی نوین شهری آشنا کنند.

شکل و شمایل ظاهری زنان چوپان، لباس‌های رنگارنگ و زیبای مشابه عشایر شاهسون ،آداب و رسوم و معاشرت و اسامی آنها نشان از ترک‌ تباری و مسلمانی‌شان دارد. در سخنان‌شان دقت می‌کنم به سختی برخی از جملات را می‌فهمم ولی برق چشمان‌شان به شدت بوی آشنایی ،نجوای هم‌ کیشی، فریاد همزبانی و ندای همدلی دارد.

صحنه‌های دوشیدن شیر گوسفندان، بز و  غژگاو جالب و نوستالژیک می باشد .

گفتنی است که انگلیسی زبان رسمی و اردو زبان ملی پاکستانی‌هاست .

زبان اردو ترکیبی از زبان‌های فارسی، عربی، ترکی، انگلیسی وسانسکریت است. در حال حاضر ۳۲ زبان و لهجه و گویش در کشور پاکستان رایج است. به نظرم لشکرکشی‌های نادر شاه افشار به شبه قاره هند تاثیر شگرفی در ساختار و بافتار فرهنگی مسلمانان شبه‌ قاره (هند،پاکستان و بنگلادش) دارد.

در انتها ، مستند فرزندان و نوه‌های تحصیل کرده زنان چوپان (آخرین بازماندگان پامیر گمشده) می‌گویند : با جاده سازی مدرن و پیوستن به بزرگراه قره قوروم چین و پاکستان باید کم کم منتظر ساخت مهمانخانه‌ها و سرازیر شدن توریست‌های فرهنگی، شکارچیان کوهستان و ...به سرزمین بکر و وحشی پامیر بود.

تحقق این پیش‌بینی یعنی تاراج پامیرِ بکر و رویایی ( سرزمین گمشده بین چین و پاکستان) است.

لازم به ذکر است که پاکستان دومین کشور پرجمعیت مسلمان ،دارنده سلاح هسته‌ای، ششمین ارتش پرتعداد جهان و از کشورهای در حال توسعه سریع بوده و طبقه متوسط و تحصیل کرده قدرتمندی دارد.

پاکستان روابط مستحکم و استراتژیکی با چین، عربستان، ترکیه و... دارد.

ارسال مطلب برای صدای معلم

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

گروه رسانه/

در تصویر: پزشکان زنان و زایمان به همراه پلیس، بدون اطلاع قبلی وارد مدرسه‌ای در شهر داش‌اغوز ترکمنستان می‌شوند تا بر روی دانش‌آموزان دختر آزمایش باکرگی انجام دهند

برخی شاهدان عینی در ترکمنستان از کارزار دولت این کشور برای آزمایش اجباری بکارت دختران دبیرستانی در چند استان ترکمنستان، تحت عنوان «ارزیابی اخلاقی نوجوانان» خبر می‌دهند.

چند تن از والدین به رادیو اروپای آزاد/ رادیو آزادی گفتند که مقامات برای این آزمایش‌های بحث‌برانگیز انجام‌شده در دبیرستان‌ها، رضایت نوجوانان یا والدین آنها را نگرفته‌اند.

یک کارمند نظام آموزشی و آگاه به کارزار یادشده دولت نیز گفته است دانش‌آموزانی که باکره نبودن آنها مشخص شود، به پلیس یا سرویس‌های امنیتی معرفی می‌شوند.

او افزود که «در شهرهای بَلخان‌آباد و ترکمن‌باشی، همه دختران دانش‌آموز پایه‌های نهم تا یازدهم مجبور به انجام معاینات زنان هستند و فهرست دخترانی که مشخص شود رابطه جنسی داشته‌اند، به پلیس محلی یا وزارت اطلاعات کشور ارسال می‌شود».

این گزارش می‌افزاید پلیس ترکمنستان بعضاً عکس‌های تلفن‌های همراه دختران را نیز بازرسی می‌کند تا اطلاعاتی از شریک جنسی احتمالی آنها کسب کند.

یکی از کارمندان آموزشی استان ساحلی بلخان‌آباد می‌گوید: «افسران اجرای قانون می‌گویند این کار برای شناسایی و محاکمه افرادی که با خردسالان روابط جنسی داشته‌اند انجام می‌شود و در این رابطه تحقیقات گسترده‌ای در سطح استان انجام می‌شود».

شاهدان یادشده نخواسته‌اند به خاطر نگرانی‌های امنیتی نامی از آنها برده شود و مقامات محلی این استان نیز پاسخی به پرسش‌های رادیو اروپای آزادی در رابطه با این موضوع نداده‌اند.

دولت ترکمنستان هیچ توضیح رسمی دربارهٔ کارزار تست باکرگی در دبیرستان‌ها منتشر نکرده، اما مردم محلی از گزارش‌هایی دربارهٔ افزایش بارداری نوجوانان در بلخان‌آباد طی ماه‌های گذشته خبر می‌دهند.

رادیو اروپای آزاد می‌نویسد این گزارش‌ها به نهادهای آموزشی رسیده و از مقامات خواسته‌اند تا آزمایش بکارت را در شهرهای بزرگ هم انجام دهند.

برای اولین بار نیست که آزمایش اجباری بکارت در دبیرستان‌های دخترانه ترکمنستان انجام می‌شود. سال ۲۰۱۸ نیروهای امنیتی با یورش به چند دبیرستان دخترانه، موبایل‌های دانش‌آموزان را بازرسی کرده و متخصصان زن از آنها تست بکارت گرفتند. در پی این اقدام، والدین دخترانی که مشخص شد روابط جنسی داشته‌اند، به مدرسه احضار و «شرمنده» شدند.

به گفته یک منبع در اداره پلیس شهر داش‌اُغوز، آزمایش‌های سال ۲۰۱۸ ظاهراً بخشی از تلاش‌های مقامات محلی برای مقابله با فحشا در میان نوجوانان بوده است. رادیو آزادی نمی‌تواند به‌طور مستقل این ادعاها را تأیید کند.

مدیریت مدارس در استان مرو، در جنوب شرق این کشور نیز در سال ۲۰۱۹، به همه دانش‌آموزان دختر پایه‌های هشتم تا یازدهم دستور دادند «صرف نظر از رضایت یا عدم رضایت والدینشان» تحت معاینه باکرگی قرار گیرند.

بسیاری از فعالان حقوق زنان در سراسر جهان آزمایش بکارت را به عنوان یک عمل تحقیرآمیز و بی‌اساس محکوم می‌کنند و خواستار توقف آن هستند.

همچنین بسیاری از متخصصان پزشکی استدلال می‌کنند که چنین آزمایش‌هایی نمی‌توانند باکره بودن فرد را تعیین کنند، زیرا پرده بکارت به غیر از رابطه جنسی، می‌تواند به طرق دیگر نیز آسیب ببیند و برخی دختران حتی بدون پرده بکارت به دنیا می‌آیند.

رادیو فردا

پایان پیام/

  1- از دانشجوی ایرانی که به کریسمس پارتی یکی از دوستان خارجی اش رفته بود پرسیدم خوش گذشت ؛ گفت داشت خوش می گذشت که میزبان از سر لطف ایرانی دیگری را که در آنجا حضور داشت به من معرفی کرد و سپس هر دوی ما ماسک فرهنگی خود را بر چهره زدیم و دیگر خودمان نبودیم و خوش نگذشت.

2- هموطن میانسالی از خانمش شکوه می کرد که او را به این دلیل که هموطن دیگری در رو به روی منزلشان ساکن شده، از تنها دلخوشی اش که دانه دادن به یک پرنده در بالکنی خانه اش و با لباس راحت هنگام صرف صبحانه بوده منع کرده، چرا که نگران رفتن آبرویمان است.

3- هموطن دیگری می گفت از آن زمان که یک خانواده ایرانی به مجتمعشان نقل مکان کرده احساس راحتی و امنیت نمی کند. او نه تنها نگران سر و وضع خویش که نگران خواندن شدن نامه هایش نیز بود. (در مجتمع های ساختمانی به تعداد خانوار ها صندوقهای کوچک برای نامه ها وجود دارد و معمولا پاکت نامه ها از درز این صندوقها بیرون میماند).

با شنیدن این گلایه ها بود که دانستم آزادی فقط آزادی قلم و بیان و نوع پوشش و باور و دین نیست - که این آزادی ها همه در دست حکام و رهبران است و مبارزه با آنها سخت- بلکه آزادی دیگری نیز وجود دارد که اهمیتش اگر بیشتر از آن آزادی ها نباشد کمتر نیز  نیست و آن آزادی زیستن بدون ترس و نگرانی در کنار هموطنان خویش است، آزادی که ما خودمان آنها را با کنجکاویهایمان، با قضاوتهایمان، با طعنه ها و کنایه هایمان و حتی با نگاههایمان، بله با نگاههایمان از هم سلب می کنیم.

و آن وقت بود که فهمیدم چرا اولین توصیه ی ایرانی ها به تازه واردین، دوری گزیدن از هموطنان است!

بدون شک کنار نهادن این ویژگیهای آزار دهنده که به بخشی از کیستی ما تبدیل شده است، بسیار سخت است اما تلاش فرد فرد ما در وهله ی اول در « مشاهده ی این ویژگیها در خود» و سپس در  « تعدیل یا ترک آنها » باعث خواهد شد که در شرایط سخت اقتصادی، سیاسی و اجتماعی حاکم بر جامعه ی امروز بتوانیم در کنار یکدیگر با امنیت و آرامشِ بیشتری زندگی کنیم.

( کانال در اسارت فرهنگ )

سلام و تبريک
« به نظرم پیروزی غرور آفرین تیم ملی بهترين زمان خوشحال كردن مردمان دوست‌داشتنی كمال‌شهر و البته کلیت آموزش و پرورش است. لطفا در اولین فرصت بهترین شيرينى و سایر بساط شور و شادمانی را تهیه و در مدارس هدف کمالشهر بین دانش‌‌آموزان و معلمان عزیز به اشتراک بگذارید.
تبريك بنده را نیز پذیرا باشید.
سیدجلال نصری »

این پیامی است که بلافاصله پس از برد شیرین ایران در مقابل ژاپن از مهندس نصری (رییس بنیاد فرهنگی آموزشی نصر) ساکن در اروپا دریافت می‌کنم.

ظاهرن به برکت دهکده‌ جهانی و پدیده گلوبالیزه‌یشن تب فوتبال فراگیر بوده و ایران _ اروپا و آمریکا نمی‌شناسد ؛ هر جا که یک ایرانی باشد دلش برای ایران و ایرانی می‌تپد درست مانند قلب مهربان و تپنده مهندس « سیدجلال نصری » یار دوازدهم فوتبال ایران در بازی با ژاپن.

فوتبال ورزش اول ایرانی‌هاست

طبیعتا به عنوان یک ایرانی در آرزوی پیروزی تیم ملی بر چشم بادامی‌ها هستم. امیدوارم این برد دلچسب و شیرین باعث ترمیم شکافها و تسکین آلام و دردهای تاریخی ما(هرچند مقطعی و لحظه‌ای) شود. قطعا چند سال بعد وقتی تاریخ را تورق می‌کنیم بدون توجه به چیستی دولت مستقر و کیستی دولتمردان وقت، با شادمانی تمام خواهیم گفت: تیم ملی ما در جام ملتهای آسیا در بازی فوق حساس، با غلبه بر ژاپن، برای چندمین بار به رسته چهار تیم برتر آسیا ملحق گردید.

به هرحال فوتبال در کنار کشتی ورزش اول ایرانی‌‌ها با طرفداران بی‌شمار و مخاطبین پرتعداد و انرژیک می‌باشد.

در آرزوی قهرمانی تیم‌ ملی در جام ملت‌های آسیا هستم و امیدوارم این مهم محقق گردد.به هر حال فوتبال بازی غیرقابل پیش‌بینی است و شیرینی فوتبال به خاطر همین پیش‌بینی ناپذیری بودنش است. امیدوارم ما در کنار فرهنگ برد،فرهنگ کنار آمدن با باخت احتمالی را نیز داشته باشیم.

 رسالت فوتبال؛ ترویج صلح و دوستی

بنیانگذاران المپیک و همچنین جام جهانی با هدف ترویج صلح و دوستی و ترغیب همزیستی مسالمت آمیز بین ملتها اقدام به راه اندازی مسابقات ورزشی که بارزترین آنها فوتبال است نمودند.

امروزه در اکثر کشورهای جهان سوم این رسالت و هدف متعالی به باد فراموشی سپرده شده و گاها این مسابقات به تسویه حسابهای سیاسی، قومی، قاره‌ای و... تبدیل شده است.

امیدواریم با درآیت دست اندرکاران فوتبال و بزرگان قوم و همچنین با دوراندیشی عمومی، فلسفه وجودی ورزش و در رأس آن فوتبال فراموش نگردد.

باخت تاریخی ما به ژاپن

 « در کنار این برد شیرین فوتبال، باخت واقعی و غیرقابل جبران ما از ژاپن از حدود 150سال پیش آغاز شده است. در زمان امیرکبیر روند اصلاحات همزمان در ایران و ژاپن آغاز شد. ژاپنی ها روند اصلاحات را پی گرفتند و امروز دارند بر جهان دانش و فن آوری فرمان می رانند. ولی ما امیرکبیر رهبر اصلاحات را در باغ فین کاشان با شکنجه خونین کُشتیم!

سطور زیر تصویری کوتاه از سیمای پیشرفت های ژاپن است:

- ﮊﺍﭘﻨﯽ ﻫﺎ ﺍﺻﻼً ﭘﺲ ﺍﻧﺪﺍﺯ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻨﺪ .

- ﺗﻮﺭﻡ ﺩﺭ ﮊﺍﭘﻦ ﻣﻌﻤﻮﻟاً ﯾﺎ ﺻﻔﺮ ﺍﺳﺖ ﯾﺎ ﻣﻨﻔﯽ ﺍﺳﺖ .

- ﺩﺭ ژاپن ﺧﺎﻧﻪ ﻭﯾﻼﯾﯽ ﺑﻪ ﻧﺪﺭﺕ ﭘﯿﺪﺍ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ .

- ﺍﺯ ﮐﺎﺭ ﻣُﺮﺩﻥ ﺩﺭ ﮊﺍﭘﻦ ﯾﮏ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﺍﺳﺖ .

- ﺣﻘﻮﻕ ﯾﮏ ﻣﻌﻠﻢ ﻣﻌﺎﺩﻝ ۷۵۰۰ ﺩﻻﺭ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ ﺩﺭ ﻣﺎﻩ ﺍﺳﺖ .

- ﺷﮑﺴﺖ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺍﯼ ﯾﮏ ﻣﺪﯾﺮ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻣﺮﮒ ﺍﺳﺖ .

- ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻌﻠﻤﺎﻥ ﺩﻭﺭﻩ ﺍﺑﺘﺪﺍﯾﯽ ﺧﺎﻧﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﮔﺎﻫﯽ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ ﺑﭽﻪﻫﺎ ﺩﻟﺴﻮﺯﺗﺮﻧﺪ .

- ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺗﻌﻄﯿﻠﯽ ﻣﺪﺍﺭﺱ ﺑﭽﻪﻫﺎ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ .

- ﺧﺎﻧﻢ ﻫﺎ ﺩﺭ ژاپن ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻋﻤﻮﻣﺎً ﮐﺎﺭ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻨﺪ .

- ﺮﺩﺍﻥ ﺣﻘﻮﻕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻫﺎ ﭘﻮﻝ ﺧﺮﺟﯽ ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ.

- اﺯ ﺍﻭﻝ ﺗﺎ ﺳﻮﻡ ﺍﺑﺘﺪﺍﯾﯽ، ﻫﯿﭻ ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﯽ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ .

ﺩﺭ ژاپن ... ﺍین که ﮊﺍﭘﻦ ﮊﺍﭘﻦ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﺗﺼﺎﺩﻓﯽ ﻧﯿﺴﺖ ...

1- ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣﻮﺯﺍﻥ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ معلمان ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﻣﺪﺕ ۱۵ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺎﻓﺖ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﻣﯽﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﺑﺎﻋﺚ ﺗﺮﺑﯿﺖ ﻧﺴﻠﯽ ﻣﺘﻮﺍﺿﻊ ﻭ ﺣﺮﯾﺺ ﺑﺮ ﻧﻈﺎﻓﺖ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺩ.

2-  ﻫﺮ ﺷﻬﺮﻭﻧﺪ ﮊﺍﭘﻦ ﮐﻪ ﺳﮓ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮐﯿﻒ ﻭ ﮐﯿﺴﻪ ﻫﺎﯼ ﺧﺎﺻﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻦ ﻓﻀﻮﻻﺕ ﺁﻥ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺭﺩ .ﺣﺮﺻ ﺸﺎﻥ ﺑﺮ ﻧﻈﺎﻓﺖ ﺭﺍ ﺳﺮﻟﻮﺣﻪ ﺍﺧﻼﻕ ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻧﺪ.

3- ﮐﺎﺭﮔﺮ ﻧﻈﺎﻓﺖ ﻭ ﺭﻓﺘﮕﺮ ﺭﺍ « ﺍﯾﻨﺠﯿﻨﺮ (ﻣﻬﻨﺪﺱ) ﺑﻬﺪﺍﺷﺖ » ﻣﯽ ﻧﺎﻣﻨﺪ و ﻣﺎﻫﺎﻧﻪ ۵ ﺍﻟﯽ ۸ ﻫﺰﺍﺭ ﺩلاﺮ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﭘﯿﺸﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ ﮐﺘﺒﯽ ﻭ ﺷﻔﺎﻫﯽ ﺩﺍﺩ .

4- ﮊﺍﭘﻦ ﻫﯿﭻ ﻣﻨﺒﻊ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ ( ﻧﻔﺖ ﻭ ﮔﺎﺯ ﻭ ﺯﻏﺎﻝ ﺳﻨﮓ ﻭ ﻓﻮﻻﺩ ﻭ ﻣﺲ ﻭ ... ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ) ﻭ ﺳﺎﻻﻧﻪ ﺩﺭ ﻣﻌﺮﺽ ﺻﺪﻫﺎ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ؛ ﺍﻣﺎ ﺍﯾﻦ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﺸﺪﻩ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻗﺪﺭﺕ ﻫﺎﯼ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﺯﺩﺍﺭﺩ .

5- ﻫﯿﺮﻭﺷﯿﻤﺎ ﻓﻘﻂ ﻃﯽ ﺩﻩ ﺳﺎﻝ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ، ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻫﯿﺮﻭﺷﯿﻤﺎﯼ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺳﻘﻮﻁ ﺑﻤﺐ ﻫﺴﺘﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺩ .

6- اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺗﻠﻔﻦ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺩﺭ ﻗﻄﺎﺭ، ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻥ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻣﺎﮐﻦ ﺑﺴﺘﻪ ﻣﻤﻨﻮﻉ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﻣﻮﺑﺎﯾﻞ ﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﮐﻠﻤﻪ " ﺑﯽ ﺻﺪﺍ " ﯾﺎ (silent) ﺍﺯ ﮐﻠﻤﻪ « ﺍﺧﻼﻕ » ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ .

7- ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻣﻮﺍﺩ ﺩﺭﺳﯽ ﺍﻭﻝ ﺗﺎ ﺷﺸﻢ ﺍﺑﺘﺪﺍﯾﯽ (ﮔﺎﻣﯽ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺍﺧﻼﻕ) ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺍﺧﻼﻕ ﻭ ﺷﯿﻮﻩ ﺗﻌﺎﻣﻞ ﺑﺎ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺁﻣﻮﺯﺵ ﻣﯽ‌ﺩﻫﺪ .

8- ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﮊﺍﭘﻦ ﺍﺯ ﺛﺮﻭﺗﻤﻨﺪﺗﺮﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﺩﻧﯿﺎﺳﺖ، ﺍﻣﺎ ﭘﯿﺸﮑﺎﺭ ﻭ ﺧﺪﻣﻪ ﻧﻤﯽﮔﯿﺮﻧﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺴﺌﻮﻝ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﻭ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﯽ ﺁﯾﻨﺪ .

9-  ﺍﺯ ﺍﻭﻝ ﺍﺑﺘﺪﺍﯾﯽ ﺗﺎ ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﭼﯿﺰﯼ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ « ﻧﺎﮐﺎﻣﯽ » ﻣﺮﺩﻭﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ! ﭼﻮﻥ ﻫﺪﻑ ﺗﺮﺑﯿﺖ، ﻧﻬﺎﺩﯾﻨﻪ ﮐﺮﺩﻥ ﻣﻔﺎﻫﯿﻢ ﻭ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﺍﺳﺖ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺗﻌﻠﯿﻢ ﻭ ﺗﻠﻘﯿﻦ .

10- ﺩﺭ ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻥ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻧﯿﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﻏﺬﺍ ﺑﺮﻣﯽ‌ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺁﺧﺮ ﮐﺎﺭ ﺩﺭ ﺑﺸﻘﺎﺏ ﺷﺎﻥ ﭼﯿﺰﯼ ﻧﻤﯽ ﻣﺎﻧﺪ ... ﺍﺳﺮﺍﻑ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ .

11- ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ ﺗﺎﺧﯿﺮ ﻗﻄﺎﺭ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ﻫﻔﺖ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺍﺳﺖ. ﻣﺴﻮﻟﯿﻦ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ، ﺑﺎﺑﺖ ﺍﯾﻦ ﺗﺎﺧﯿﺮ، ﻫﺮ ﺁﺧﺮ ﺳﺎﻝ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﻌﺬﺭﺕ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﻣﯽ‌ﮐﻨﻨﺪ . ﻣﺮﺩﻣﺎﻧﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﺭﺯﺵ ﻭﻗﺖ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺩﻗﺘﯽ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﺑﺮ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻭ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﻫﺎ ﺣﺮﯾﺺ ﻫﺴﺘﻨﺪ .

12- ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣﻮﺯﺍﻥ ﺩﺭ ﻣﺪﺍﺭﺱ ﻣﺴﻮﺍﮎ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺻﺮﻑ ﻏﺬﺍ ﺩﻧﺪﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﻤﯿﺰ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﻣﺮﺍﻗﺐ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ .

13-  ﻣﺪﯾﺮ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﻧﯿﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺷﺪﻥ ﻏﺬﺍ ﺍﺯ ﻏﺬﺍﯼ ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣﻮﺯﺍﻥ ﻣﯽﺧﻮﺭﺩ ﺗﺎ ﺍﺯ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺁﻥ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﭙﺮﺳﯽ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ؟ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ: ﺍﯾﻦ ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣﻮﺯﺍﻥ، ﺁﯾﻨﺪﻩ ی ژاپن ﻫﺴﺘﻨﺪ .

ﺍین که ﮊﺍﭘﻦ ﮊﺍﭘﻦ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﺗﺼﺎﺩﻓﯽ ﻧﯿﺴﺖ ...

یکی از رموز فرهنگ ژاپنی ها را در مسیر پیشرفت نشان می دهد : نیازی به دشمنی و درگیری با دیگران نیست .

با رشد و پیشرفت تو، دیگران خود به خود شکست می خورند .

به دیگران کاری نداشته باش؛ کار خودت را درست انجام بده » .

ارسال مطلب برای صدای معلم

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

گروه رسانه /

یورونیوز نوشت : ( این جا )

« گرتا تونبرگ، فعال محیط زیست، روز پنجشنبه در دادگاهی در لندن به اتهام برهم زدن نظم عمومی در جریان برگزاری تظاهرات علیه صنایع انرژی‌ های فسیلی حضور پیدا می‌کند.

 دادگاه این فعال ۲۱ ساله سوئدی حدود ساعت ۱۰ صبح به وقت محلی آغاز می‌شود.

 خانم تونبرگ حداکثر می‌تواند به پرداخت جریمه دو هزار و ۵۰۰ پوندی (۲۹۳۰ یورو) محکوم شود.

 او یکی از ده‌ها فعالی بود که به دلیل ایجاد اختلال در دسترسی به کنفرانسی که شرکت‌های بزرگ نفت و گاز را در هتلی مجلل در پایتخت بریتانیا در ۱۷ اکتبر گرد هم آورد، دستگیر شدند. خانم تونبرگ سپس به قید وثیقه آزاد شد » .

« گرتا تونبرگ ؛ اولین دانش‌آموزی است که در اوت ۲۰۱۸ سر کلاس درس نرفت و پلاکارد در دست به اعتصاب نشست و در کمتر از چند ماه، صدایش به سراسر اروپا رسید. سپس صدها، بعد هزارها و حالا ده‌ها هزار دانش‌آموز دست به اقدامی مشابه زدند .

گرتا تونبرگ که یک روز پیش از راهپیمایی ۲۴ اسفندماه (۱۵ مارس) نامزد جایزه صلح نوبل شد .» ( این جا )

« مجله تایم گرتا تونبرگ را به عنوان شخصیت سال ۲۰۱۹ انتخاب کرد. گرتا تونبرگ جوان ترین شخصیتی است که توسط این مجله انتخاب شده است. گرتا تونبرگ، دختر ۱۶ ساله سوئدی است که به یکی فعالان محیط زیستی مطرح در جهان تبدیل شده است.

پیش تر ؛ گرتا تونبرگ نوجوان سوئدی که برای مبارزه با تغییرات اقلیمی فعالیت می کند در سخنانی پرحرارت در برابر رهبران جهان در سازمان ملل، آنها را به ناکامی در این زمینه متهم کرد . ( این جا )

او در اجلاس تغییرات اقلیمی سازمان ملل در نیویورک گفت: شما با کلمات توخالی مرا از رویاهایم و کودکی ام محروم کرده اید. تازه من جزو خوش شانس ها هستم.

گرتا تونبرگ گفت: هیچ چیز سر جایش نیست. من نباید اینجا باشم. من باید آن طرف اقیانوس الان در مدرسه باشم. در مقابل شما به ما جوان ها چشم امید دوخته اید. چطور رویتان می شود؟

او اضافه کرد: مردم دارند جانشان را از دست می دهند. اکوسیستم ها یک جا در حال فروپاشی هستند. انقراض انبوه (گونه های زیستی) شروع شده. و شما فقط می توانید از پول و رشد بی وقفه اقتصادی حرف بزنید. چطور رویتان می شود؟ سکوت شما تقریباً از همه چیز بدتر است.

برای بیش از ۳۰ سال حرف علم در این باره هیچ ابهامی نداشته. چطور جرات می کنید به این موضوع پشت کنید، به اینجا بیایید تا بگویید به اندازه کافی تلاش می کنید، در حالی که هنوز هیچ اثری از سیاست ها و راه حل های لازم به چشم نمی خورد.

شما می گویید صدای ما را می شنوید و از عجالت موضوع خبر دارید. اما صرف نظر از اندوه و خشمی که دچارش هستم نمی خواهم این موضوع را باور کنم، چون اگر واقعا اوضاع را درک می کنید و باز هم در اقدام کردن (برای حل این مشکل) ناکام می مانید، در آن صورت باید آدم های پلیدی باشید و من نمی خواهم این موضوع را باور کنم » .

« گرتا تونبرگ، نوجوان فعال محیط زیست از سوی سازمان عفو بین‌الملل برنده جایزه «سفیر وجدان» در سال ۲۰۱۹ اعلام شد. ( این جا )

همچنین ؛ گرتا تونبرگ  جایزه ۱۰۰ هزار دلاری را که یک موسسه دانمارکی به او اهدا کرده بود به صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل (یونیسف) برای استفاده در مقابله با همه گیری ویروس کرونا اهدا کرد. ( این جا )

تونبرگ نویسنده ی کتاب « هیچ‌ کس آن‌ قدر کوچک نیست که نتواند تغییری ایجاد کند » می باشد که توسط الناز فرحناکیان ترجمه شده است . ( این جا )

بخشی از هیچ‌ کس آن‌ قدر کوچک نیست که نتواند تغییری ایجاد کند :

زندگی ما در دستان شما است

مارسِ اقلیمی 
استکهلم، ۸ سپتامبر ۲۰۱۸

تابستان گذشته، یوهان راکستروم، دانشمند هواشناسی، و برخی افراد دیگر نوشتند که برای دستیابی به اهداف تعیین شده توافق نامه پاریس حداکثر سه سال زمان داریم تا رشد انتشار گازهای گلخانه ای را وارونه کنیم. اکنون بیش از یک سال و دو ماه گذشته است و در این فاصله دانشمندان زیادی همین را گفته اند، و در بسیاری از موارد اوضاع بدتر شده و انتشار گازهای گلخانه ای همچنان در حال افزایش است. بنابراین، طبق گفته یوهان راکستروم، شاید حتی کمتر از یک سال و ده ماه فرصت داشته باشیم.  بسیاری از مردم می گویند سوئد فقط یک کشور کوچک است و عملکرد ما ارزش چندانی ندارد. اما به نظر من اگر چند کودک فقط با چند هفته مدرسه نرفتن می توانند به سرخط اخبار سرتاسر جهان تبدیل شوند، فقط فکرش را بکنید اگر همه بخواهیم، چه کارها که با هم از دستمان برنمی آید.

اگر مردم این را می دانستند، دیگر نیاز نبود از من بپرسند چرا این قدر به مسئله تغییرات اقلیمی علاقه مندم.

اگر مردم می دانستند که به گفته دانشمندان احتمال دست یابی به هدف پاریس ( ۱) فقط پنج درصد است، و اگر می دانستند در صورتی که نتوانیم گرمایش جهانی را زیر دو درجه سانتی گراد نگه داریم، چه سناریوی وحشتناکی پیش روی ما است، نیازی نبود از من بپرسند چرا جلوی پارلمان دست به اعتصاب مدرسه ای زده ام. 

زیرا اگر همه می دانستند اوضاع تا چه حد جدی است و واقعاً هم اقدامی صورت نگرفته است، می آمدند و کنار ما می نشستند. 

در سوئد سبک زندگی ما به گونه ای است که انگار صاحب منابع ۴.۲ سیاره بودیم. ردپای کربنی مان ( ۲) یکی از ده تا در بین بدترین های جهان است. این یعنی سوئد هر سال به اندازه ۳.۲ سال از منابع طبیعی نسل های آینده را می دزدد. آن دسته از ما که بخشی از این نسل های آینده هستیم خواستار اینیم که سوئد این کار را متوقف کند. 

همین الان. 

این یک متن سیاسی نیست. اعتصاب مدرسه ما هیچ ربطی به سیاست بازی های حزبی ندارد. 

زیرا سیاست و کلمات پوچ ما به قدر لحظه ای هم برای آب وهوا و زیست کره ( ۳) اهمیت ندارد. 

فقط عملکرد واقعی مان مهم است.

این یک استمداد است. 

از همه روزنامه هایی که هنوز تغییرات آب و هوایی را گزارش نمی کنند و درباره اش نمی نویسند، اگرچه این تابستان که جنگل های سوئد در آتش می سوختند همان ها بودند که گفتند آب و هوا « مسئله حیاتی عصر ما » است. 

از همه شما که هیچ وقت با این بحران مانند یک بحران رفتار نکردید.

از همه تاثیرگذارانی که از همه چیز گفتند به جز آب وهوا و محیط زیست. 

از تمام احزاب سیاسی که وانمود می کنند مسئله آب و هوا برایشان جدی است. 

از همه سیاستمدارانی که در شبکه های اجتماعی مسخره مان می کنند و با تمسخر نامم را می برند تا مردم بهم بگویند عقب مانده، هرزه، تروریست و خیلی چیزهای دیگر. 

از همه شما که قصد دارید هر روز رنگ عوض کنید، چراکه انگار از تغییراتی که قادرند مانع تغییرات فاجعه آمیز آب و هوا شوند بیشتر از خود آن تغییرات فاجعه آمیز آب وهوا وحشت دارید. 

سکوت شما تقریباً از همه چیز بدتر است.

آینده همه نسل های آینده بر دوش شما است. 

آن دسته از ما که هنوز کودکیم وقتی آن قدری بزرگ شدیم که کاری از دستمان بربیاید نمی توانیم عملکرد الان شما را تغییر دهیم. 

بسیاری از مردم می گویند سوئد فقط یک کشور کوچک است و عملکرد ما ارزش چندانی ندارد. اما به نظر من اگر چند کودک فقط با چند هفته مدرسه نرفتن می توانند به سرخط اخبار سرتاسر جهان تبدیل شوند، فقط فکرش را بکنید اگر همه بخواهیم، چه کارها که با هم از دستمان برنمی آید. 

تک تک افراد مهم اند. 
همان طور که هر یک انتشار ( ۴) اهمیت دارد. 
هر یک کیلو. 
همه چیز مهم است. 

پس لطفاً بحران آب وهوا را مثل بحران حادی که واقعاً هم حاد است جدی بگیرید و به ما امکان داشتن آینده بدهید. 

زندگی ما در دستان شما است. 

۱. اشاره به کنفرانس تغییرات اقلیم سازمان ملل متحد در پاریس (۲۰۱۵ ) ــ مترجم. » ( این جا )

این کتاب در سال 98  مشتمل بر 80 صفحه توسط نشر نون منتشر گردیده است .

پایان گزارش/

ارسال مطلب برای صدای معلم

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

  شیر محمد عباس استانکزی، معاون سیاسی وزارت خارجه طالبان، روز پنجشنبه، ۱۶ آذر (۷ دسامبر) از رهبری رژیم طالبان خواست که مدارس به روی همه شهروندان این کشور باز باشند، تا مشکل «امارت اسلامی» با همسایگان و جهان حل شود. 

معاون وزارت خارجه طالبان که از چهره‌های مذاکره کننده طالبان با آمریکا بود و مدعی بود که این گروه تغییر کرده‌اند، گفت: «تلاش کنید که دروازه‌های آموزش را به روی همه باز کنید، امروز یگانه مشکل ما که با کشور خود یا همسایه و جهان داریم، بالای آموزش است و امروز اگر کشورها از ما فاصله می‌گیرند، از ما ناراحت می‌شوند یا از ما گله دارند، به‌خاطر همین آموزش است.» 

او در مراسم فارغ‌التحصیلی شماری از دانشجویان گفت که ادامه تعطیلی مدارس یکی از دلایل عمده فاصله گرفتن مردم و برخی از کشورها از رژیم طالبان است.  

این مقام ارشد طالبان گفت : «محروم کردن شهروندان افغان از حق آموزش، تجاوز آشکار و ظلم» است.» 

او گفت: «این حق هر کس است، حق طبیعی است که خدا و رسول برایش داده است، حقی است که طبیعت و جامعه داده است، چطور می‌شود کسی این حق را بگیرد. اگر کسی این حق را بگیرد، در مقابل افغان‌ها و مردم این کشور تجاوز آشکار و ظلم است.» 

عباس استانکزی یکی از چهره‌های کلیدی در هیئت مذاکره‌کننده طالبان با آمریکا بود که باعث شکل‌گیری توافقنامه دوحه در ۲۹ فوریه ۲۰۲۰ شد. او در آن زمان در مصاحبه با رسانه‌ها مدعی بود که رهبران این گروه نسبت به نیمه دوم دهه ۹۰ میلادی، دوره نخست حاکمیت این گروه در افغانستان، تغییر «مثبت» کرده‌اند و حقوق زنان و شهروندان مصون است.

عباس استانکزی در هنگام گفت‌وگوهای دوحه - قطر - KARIM JAAFAR / AFP

او به جامعه جهانی و آمریکا اطمینان داده بود که دختران و زنان را از حق کار و آموزش محروم نخواهند کرد.  

اما با سلطه‌ دوباره طالبان بر افغانستان، ممنوعیت آموزش دختران از نخستین اقدامات این گروه بود. طالبان میلیون‌ها دختر را از رفتن به مدرسه و دانشگاه محروم کردند و این دختران در خانه و در انزوا به سر می‌برند. برخی از این دختران به بیماری‌های روحی مبتلا شده‌اند. 

با تعطیلی مدارس دخترانه، آمار ازدواج‌های زیر سن قانونی و اجباری در میان دختران افزایش یافته است. برخی از خانواده‌ها معتقدند که طالبان هرگز مدارس و دانشگاه‌ها را باز نمی‌کنند و به همین دلیل به ازدواج دخترانشان فکر می‌کنند.   طالبان میلیون‌ها دختر را از رفتن به مدرسه و دانشگاه محروم کردند و این دختران در خانه و در انزوا به سر می‌برند. برخی از این دختران به بیماری‌های روحی مبتلا شده‌اند

برخی از دختران به شکل زیرزمینی و مخفیانه دوره‌های آموزشی را در افغانستان سپری می‌کنند، اما شمار کمی از دانش‌آموزان دختر امکان شرکت در این‌گونه مدارس را دارند. شماری از خانواده‌ها نیز پس از اینکه دخترانشان از رفتن به مدرسه محروم شدند، افغانستان را به مقصد کشورهای خارجی ترک کردند. 

محرومیت دختران و زنان از کار و آموزش باعث اعتراض‌ و راهپیمایی زنان در افغانستان شد، اما طالبان با زور اسلحه این اعتراض‌ها را سرکوب و شماری از زنان معترض را نیز بازداشت کردند. 

افغانستان زیر حاکمیت طالبان به تنها کشور در جهان تبدیل شده است که دختران در آن از حق آموزش و کار محروم شده‌اند و هیچ چشم‌انداز روشنی مبنی بر بازگشایی مدارس و دانشگاه‌ها وجود ندارد.  

ملا هیبت‌الله آخوندزاده، رهبر طالبان و شماری دیگر از مقام‌های تندرو این گروه، از ممنوعیت آموزش دختران و تعطیلی مدارس و دانشگاه‌‌ها حمایت می‌کنند و به همین دلیل تمایلی برای بازگشایی مدارس ندارند.  

جامعه جهانی و نهادهای مدافع حقوق‌ بشر از طالبان خواسته بودند که دختران را از حق کار و آموزش محروم نکنند، اما طالبان به این درخواست‌ها اعتنایی نکردند. 

هیچ کشوری تاکنون رژیم طالبان را به رسمیت نشناخته است. جامعه جهانی بارها از طالبان خواسته است که به حقوق‌ بشر و حقوق زنان پای بند باشند.  

ایندیپندنت فارسی