پس از توافق باکشورهای 1+ 5 نباید مغرور شویم و فکرکنیم همه مشکلات حل می شود، بلکه با « عقلانیت و سیاست ورزی » ادامه دهنده تعامل بر اساس منافع ملی با جهانیان باشیم :
1- تعمیق روابط سیاسی، علمی و اقتصادی با جهان.
2- گسترش صنعت گردشگری با جهان با حذف دریافت ویزا از اتباع کانادا، روسیه،استرالیا، ژاپن، چین، اتحادیه اروپا و آمریکا.
3-دقت شود پول های بلوکه شده پس از آزادی صرف سرمایه گذاری شود تا دچار « بیماری هلندی » نشویم.
4- نخبگان غیردولتی و وزارت خارجه بارهبران حزب جمهوری خواه آمریکا وارد مذاکره شوند.
5-ایران برای عضویت در شورای امنیت و شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد رایزنی نماید.
6- ایران با نمایندگان سازمان ملل در امورحقوق بشر نیز مذاکره کند.
7- ایران تلاش کند در بحران یمن، عراق و سوریه " نقش میانجی " را بازی کند.
موفقیت ایران در عرصه دیپلماسی و سیاست خارجه حاصل فداکاری ها و حمایت اکثریت ملت و مقام معظم رهبری است و نباید به نام یک جناح یا گروه مصادره شود.
برای قدرتمندشدن به اتحاد ملت با حاکمیت و آشتی ملی نیاز داریم.
3 حماسه دیگر
به دنبال 2حماسه تاریخ ساز و ملی یعنی انتخابات سال1392 و تفاهم با گروه 1+5 که برسرنوشت ملت تاثیر مثبت گذاشتند ؛ به نظرمی رسد3حماسه دیگر برای تکمیل پروسه توسعه ملی لازم وضروری است :
1-حماسه زیست محیطی: برای حراست از محیط زیست و مدیریت آب.
اگر عزم ملی برای جلوگیری از تخریب محیط زیست و بحران آب به عمل نیاید،دریای مازندران نیز به سرنوشت دریاچه ارومیه گرفتار می شود.
2-حماسه اقتصادی:به منظور واگذاری اقتصاد به مردم، کوتاه کردن نهادهای شبه حکومتی از اقتصادرانتی، برقراری نظام مالیاتی فراگیر و غیرتبعیض آمیز، جذب سرمایه خارجی الزامی است .
3-حماسه آشتی ملی: از طریق اعلام عفو عمومی و برقراری حاکمیت صندوق های رای.