تخریب سبک سرانه یک بنای تاریخی در سبزوار با واکنش های وسیع داخلی و حتی برون مرزی مواجه شد و موجی از نظرات گوناگون در محکومیت این تخریب نابخرادانه را به دنبال داشت. .
اگر از کنار معدود اشخاص و یا جریاناتی که می خواهند با ورود پر سر و صدا به این ماجرای بس ناخوشایند ماهی ای صید کنند و یا حسابی را تصفیه کنند بگذریم ؛ دغدغه واقعی و عکس العمل دلسوزان میراث فرهنگی و انعکاس سریع این تخریب در رسانه های محلی و غیرمحلی قابل ستایش است .
واقعیت این است که این اتفاق قطعا نتیجه تصمیم آنی مالک محترم نیست و چنان چه عواملی همچون بوروکراسی فرسایشی و دست و پا گیر و زمان برِ بین ادارات و نهادهای مسئول را در کنار وجود انبوه مفرهای قانونی ای که درلا به لای بخشنامه ها و دستورالعمل های اجرایی جا خوش کرده و برای بسیاری از اهل فن تبدیل به ابزاری برای پیچاندن و دور زدن قانون شده را مد نظر قرار دهیم؛ آن وقت شاید بتوانیم تصویر واقعی تری از کل ماجرا را پیش روی خودداشته باشیم ؛ تصویری که می تواند نشان دهنده مجموعه عواملی باشد که کم و بیش فراهم کننده ی بستر این ماجرا شده و این اتفاق نامیمون و تقریبا غیر قابل جبران را رقم زده است.
از این رو چنان چه مجموعه این عوامل به درستی تحلیل نشوند ؛ ممکن است زمانی دیگر و در جایی دیگر شاهد لطمه جبران ناپذیر دیگری بر یک اثر تاریخی دیگر در کشور باشیم. البته ورود سریع قوه محترم قضاییه به ماجرا بی شک به همه تخلفات و کوتاهی های افراد و نهادهای مسئول رسیدگی شده و به صدور احکام متناسب و بازدارنده منتهی خواهد شد اما نکته دیگری که شاید در آسیب شناسیِ پس زمینه های این تخریب همچنان مغفول بماند؛ ضعف آموزش عمومی در نشان دادن اهمیت و ارزش میراث ماندگار گذشتگان نزد توده مردم و به خصوص اقشار کم سوادتر و عوام است ؛ چون اگر غیر از این بود همان ها که به درستی از احتمال خطرآفرین بودن بنای به حال خود رها شده و تجمع معتادان و ولگردان در این مکان نگران بودند می بایست نگران از بین رفتن این اثر تاریخی هم باشند و به جای درخواست تخریب بنا و حذف صورت مسئله ، متقاضی مقاوم سازی و حصار کشی این بنا از طرف نهادهای مسئول شوند .
شاید اگر آن راننده لودر در مدرسه و یا خانه چیزی از ارزش و اهمیت آثار باستانی شنیده بود حتی در قبال دریافت بیشترین اجرت به راحتی بیل فولادین و بی رحم لودر را بر پیکره بنا فرود نمی آورد.
راستی در طول مدتی که این بنا با عنوان یک اثر ارزشمند تاریخی روی پای خود بود چند مدرسه یا چند معلم تاریخ ، دانش آموزان شان را برای بازدید به این مکان آورده و از آنچه در طول عمر این بنا در داخل آن اتفاق افتاده ؛ برای دانش آموزان شرح داده بودند؟ از تاسیس ژاندامری تا اسکان قوای اشغال گر بیگانه در این مکان و.....
اساسا دانش آموزان مدارس ایران در مورد اهمیت و حفظ بناهای تاریخی شهر و کشور خود چقدر آموزش می بینند؟
یادمان باشد که اگر در بهار سال 58 ایستادگی آگاهانه و شجاعانه مردم مرودشت و مدیریت قاطع مرحوم نصرت الله امینی استاندار وقت استان نبود ؛ برای تخت جمشید همان اتفاقی می افتاد که امروز برای این اثر تاریخی سبزوار پیش آمده چون در آن زمان هم عده ای تحریک شده و ناآگاه و شاید هم آگاهانه و به قید تاراج اشیای عتیقه ؛ بدون داشتن درک صحیح از اهمیت آثار تاریخی کشور با بیل و کلنگ و لودر و به قصد تخریب این مکان تاریخی حرکت کرده بودند که مقاومت مردم و استاندار شجاع ان دوره خوشبختانه مانع وقوع یک جنایت فرهنگی بزرگ شد.
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید
