پاییز سال گذشته، در جریان برگزاری جلسات و نامهنگاریهای مسئولین باشگاه دانشپژوهان جوان با مسئولین بنیاد ملی نخبگان، مجموعهای از موافقتها حول چند موضوع مرتبط با المپیادیها شکل گرفت. این موضوعات، بهویژه آنجا که به صورت مکتوب و رسمی اعلام شده بود، این انتظار را در میان جامعه المپیادی ایجاد کرد که بخشی از مسائل و دغدغههای این قشر از نخبگان در اولویت قرار گرفته است.
جامعه المپیادی، به عنوان یکی از اقشار مهم جامعه هدف بنیاد ملی نخبگان، طی سالهای گذشته همواره انتظار داشته است که سیاستهای حمایتی این بنیاد متناسب با جایگاه و ظرفیت این گروه طراحی و اجرا شود. از همین رو، اعلام موافقت با برخی پیشنهادها، صرفاً یک گفتوگوی معمولی تلقی نشد و انتظارات ما المپیادیها را در پی داشت.
یکی از نخستین مواردی که این انتظار را تحت تأثیر قرار داد، موضوع برگزاری اردو و مراسم تجلیل از مدالآوران المپیادهای علمی سال تحصیلی گذشته بود. با وجود موافقت اولیه بنیاد با این طرح، مسئولین این بنیاد موافقت خود را نادیده گرفته و چیزی جز سکوتی سرد در مقابل مطالبات ما نشان ندادند.
این موضوع زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که بدانیم بخش قابل توجهی از این موافقتها در شرایطی شکل گرفته بود که جامعه المپیادی امیدوار بود در ماههای بعد شاهد تغییراتی در طرحهای دانشجویی باشد که به نفع آنهاست. با پیگیری ما المپیادیها، این موارد به صورت مکتوب به باشگاه فرستاده شده بود.
در جریان گفتوگوهای صورتگرفته، موضوعاتی از جمله افزایش امتیاز المپیادهای علمی در جدول امتیازات طرحها و همچنین به رسمیت شناختن همکاری دانشجویان المپیادی در باشگاه دانشپژوهان جوان، به عنوان مصداقی از فعالیتهای دستیاری، مطرح شده بود. انتظار میرفت این موارد در نسخه نهایی شیوهنامه طرح شهید وزوایی به عنوان پله اول، منعکس شود و بتواند بخشی از ظرفیت علمی و اجرایی مدالآوران المپیاد را در نظام حمایت از استعدادهای برتر به رسمیت بشناسد.
با این حال، بررسی شیوهنامه نهایی که تقریبا هفته گذشته منتشر شد، این پرسش را در میان جامعه المپیادی ایجاد کرد که سرنوشت موضوعاتی که به صورت مکتوب با آنها موافقت صورتگرفته شد، چه شد؟ برای نمونه، در موضوع امتیاز المپیادهای علمی، بنیاد مکتوبا گفته بود که امتیاز المپیادها را در جدول امتیازات به میزان ده درصد افزایش میدهد. اما در عمل، در مقطع کارشناسی نه تنها این افزایش مشاهده نشد، بلکه در این مقطع امتیازات المپیادیها نصف شد!
مسئله اصلی جامعه المپیادی صرفاً یک عدد در جدول امتیازات یا یک بند در یک شیوهنامه نیست. مسئله مهمتر، اعتماد این قشر به نهادهای بالادستی است. هنگامی که یک دستگاه متولی حمایت از نخبگان درباره موضوعی اعلام موافقت میکند، طبیعی است که جامعه هدف آن را مبنایی برای برنامهریزی خود قرار دهد و حداقل اندکی نسبت به آینده خود امیدوار باشد. اینگونه رفتارها نخبگان و سرمایههای ملی را بیاعتماد میکند و سرمایههای واقعی ملی را با بیتدبیری ناامید میگرداند.
امیدواریم که مسئولین بنیاد ملی نخبگان ضمن پیگیری مطالبات به حقی که خود مکتوبا با آنها موافقت کردند و اکنون خبری از آنها نیست، نسبت به اساسیترین وظیفه خود که تکریم نخبگان این مرز و بوم است، عمل کنند. جامعه المپیادی همچنان در انتظار است و سکوت بیمعنای مسئولین محترم بنیاد که نشان از عدم مسئولیتپذیری است را نمیبخشد.
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید
