پس از آموزش غیرحضوری در سال گذشته، آموزش حضوری در دانشگاه فرهنگیان امسال با دشواری فراوان در حال شکل‌گیری دوباره بود. دانشجومعلمان و اساتید با تلاش بسیار، کلاس‌ها، کارگاه‌ها و کارورزی را به وضعیت عادی نزدیک می‌کردند. در چنین شرایطی، مدیران دانشگاه علی‌رغم تأکیدات وزارت علوم، آموزش را دو هفته غیرحضوری کردند؛ تصمیمی که این روند تازه‌آغازشده را دوباره متوقف کرد.
این دانشگاه برای تربیت معلم تأسیس شده و آموزش حضوری ستون اصلی آن است. معلمی را نمی‌توان از پشت صفحهٔ نمایش آموخت. دانشجومعلم باید در کلاس، کارگاه، آزمایشگاه و مدرسه، زیر نظر استاد، تدریس کردن را تمرین کند. کارورزی روش‌های تدریس، دروس عملی آزمایشگاهی و رشته‌هایی مانند هنر، تربیت بدنی و کار و فن آوری بیش از هر دانشگاه دیگری در دانشگاه فرهنگیان به حضور فیزیکی وابسته‌اند، چون مهارت معلمی در عمل ساخته می‌شود.
نتیجهٔ این تصمیم در عمل روشن است:
کارگاه‌های عملی تعطیل شد، برنامهٔ کارورزی مختل شد و ساعات تمرین تدریس، که هیچ جایگزینی ندارد، از دست رفت. مهارتی که در کلاس و زیر نظر استاد تمرین نشود، با آموزش آنلاین جبران‌پذیر نیست.
آیا مدیری که چنین پیامدی را پیش‌بینی نمی‌کرد، شایستهٔ اداره یک دانشگاه تربیت معلم است؟
بهانهٔ برگزاری ارزیابی صلاحیت داوطلبان ورود به دانشگاه، توجیهی ناموجه است. این ارزیابی از وظایف قانونی وزارت آموزش و پرورش است، نه دانشگاه فرهنگیان و می‌توانست در فضاهای این وزارتخانه برگزار شود.
مدیریت دانشگاه با فدا کردن آموزش دانشجویان فعلی برای انجام کاری که بیرون از حوزهٔ وظایف آن است، از حدود اختیارات خود فراتر رفته و این پرسش را پیش می‌آورد که چرا در برابر این تخلف از وظایف قانونی، پاسخ گویی لازم صورت نگرفته است ؟
متاسفانه به بهانه برخی تعمیرات و با تشویق دانشجویان به بازگشت به شهرهای خود عملا این دو هفته در حال تبدیل به غیرحضوری تا اطلاع ثانوی است. دانشجومعلمان از این تصمیم بیشترین آسیب را دیده و اعتماد آن‌ها به نظام آموزشی دانشگاه خدشه‌دار شده است.
از مسئولان وزارت علوم و وزارت آموزش و پرورش می‌خواهیم:
۱. بازگشت فوری به آموزش حضوری و جبران زمان از دست‌رفتهٔ کارورزی و کارگاه‌ها؛
۲. بررسی تصمیم‌های اخیر مدیریت دانشگاه و احراز مسئولیت هر یک از تصمیم‌گیران؛
۳. تفکیک روشن وظایف ارزیابی داوطلبان از برنامهٔ آموزشی دانشجویان فعلی؛
۴. پاسخ گو کردن مدیرانی که آموزش را در اولویت قرار ندادند.
معلمی که آموزش ندیده، نمی‌تواند آموزش دهد. آیندهٔ نسل‌های دانش‌آموز این کشور در کلاس‌های امروز دانشگاه فرهنگیان شکل می‌گیرد. اولویت دادن به آموزش، نه تعارف است و نه تشریفات؛ بلکه وظیفهٔ مدیریت است.
آیا اساسا آموزش در دانشگاه فرهنگیان اهمیت و اولویتی دارد؟
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید
