گروه گزارش/
پرتال شورای عالی آموزش و پرورش نوشت : ( این جا )
« موسی الرضا کفاش معاون دبیرکل شورای عالی آموزش و پرورش با اشاره به تاکید شورای عالی آموزش و پرورش بر نقش محوری مدرسه در اجرای برنامه درسی و فرآيند آموزشی و تربیتی اظهار داشت: مدرسه قلب تپنده نظام تعلیم و تربیت است و هر نوع تحول در آموزش و پرورش از مدرسه آغاز می شود لذا شورای عالی آموزش و پرورش در آئین نامه اجرایی جدید مدارس بر نقش محوری و حیاتی مدرسه در روند تعلیم و تربیت تاکید نموده و اختیارات زیادی را برای اداره مدرسه به مدیران و شورای مدرسه تفویض کرده است.
کفاش در توضیح استفاده از رایانه یا تبلت دانش آموزی مورد تأیید وزارت آموزش و پرورش گفت: استفاده آموزشی از وسایل و تجهیزات الکترونیکی در کلاس درس، برای تکمیل و تقویت فرآیند آموزش و یادگیری با تأیید شورای مدرسه، بلامانع است.
معاون دبیرکل شورای عالی آموزش و پرورش افزود: تصمیم گیری در مورد آوردن تلفن همراه و به همراه داشتن آن در محیط مدرسه یا قرار دادن در محل نگهداری، زمان و محوطه مجاز استفاده از آن و تعیین تنبیهات تخطی از مقررات بر عهده شورای مدرسه است. یونسکو می گوید : شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد استفاده بیش از حد از تلفن همراه با کاهش عملکرد آموزشی مرتبط است و سطح بالای استفاده از صفحات نمایش تأثیر منفی بر ثبات عاطفی کودکان دارد.
کفاش با اشاره به اصلاح آیین نامه اجرایی اظهار داشت: استفاده از رسانه های اجتماعی، عکس برداری، فیلم برداری و ضبط صدا در محیط مدرسه جز با کسب اجازه از مدیر مدرسه ممنوع است .
معاون دبیرکل شورای عالی آموزش و پرورش تاکید کرد: استفاده از تلفن همراه در کلاس درس برای فعالیت های آموزشی خاص و همسو با برنامه درسی با نظر معلم مربوط، برای زمان مشخص و محدود مجاز است.
وی اضافه کرد: با توجه به نقش الگویی معلمان در فرهنگ سازی و ترویج رفتارهای سالم، استفاده نکردن از تلفن همراه در کلاس درس مورد تأکید بوده و لازم است معلمان تلفن همراه خود را خاموش کرده یا در حالت سکوت قرار دهند... »
با وجود آن که سخنان این مقام شورای عالی آموزش و پرورش تکرار همان مواردی است که در « آیین نامه اجرایی مدارس ؛ ماده های 120 تا 125 » آمده اما بیان آن واکنش های گسترده ای را در افکار عمومی ایجاد کرده است .
این مواضع در حالی بیان می شوند که در سال های گذشته ؛ کشورهای اروپایی ، استفاده از تلفن همراه در مدارس را ممنوع اعلام کرده اند . ( این جا )
در خبر مرتبط و در چرایی اتخاذ این تصمیم آمده است :
« در مواجهه با خطرات دنیای دیجیتال برای کودکان در مدرسه و کمبود تمرکز، گروهی از کشورهای اروپایی شروع به اعمال ممنوعیت کامل گوشی‌های هوشمند در مدارس کرده‌اند.
همچنین بر اساس این گزارش و بر اساس مطالعه‌ای که توسط سازمان همکاری و توسعه اقتصادی انجام شده است، ۶۵٪ از دانش‌آموزان از تلفن همراه به عنوان عامل حواس پرتی مرتبط با افت تحصیلی در کلاس‌های درس از جمله درس ریاضیات نام برده‌اند.
« از جمله کشورهایی که از سال 2018 تاکنون متوجه خطرات دنیای دیجیتال و فضای مجازی برای کودکان و نوجوانان خود شده اند و سعی بر وضع قوانین بازدارنده دارند، می توان به استرالیا، فرانسه، دانمارک، نروژ، کره جنوبی، انگلیس، یونان، ترکیه، آلمان، جمهوری چک، هند، مالزی و آمریکا اشاره کرد .
این کشورها نمی خواهند ذهن کودکان خود را بفروشند. آنان معتقدند شبکه‌های اجتماعی تلاش می‌کنند زمان، کودکی و سلامت را بدزدند. آنان از اعتیاد به موبایل و تأثیر منفی آن بر عملکرد آکادمی و رشد اجتماعی دانش آموزان نگرانند و معتقدند این رده سنی در معرض خطر کشیده شدن به سمت دنیایی از اسکرول بی نهایت، اضطراب و مقایسه هستند. پس برای محافظت از کودکان، تابع قانون ممنوعیت از استفاده کودکان خود از اینترنت گردیده اند. در این کشورها ممنوعیت سنی مابین 15 تا 18 سال متغیر است » . ( این جا )
« بر اساس آخرین گزارش یونسکو در مورد نظارت بر آموزش جهانی، از هر چهار کشور، یک کشور قوانین ممنوعیت استفاده از تلفن همراه در کلاس‌های درس را تصویب کرده است .
یونسکو می گوید : شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد استفاده بیش از حد از تلفن همراه با کاهش عملکرد آموزشی مرتبط است و سطح بالای استفاده از صفحات نمایش تأثیر منفی بر ثبات عاطفی کودکان دارد.
یونسکو به سیاست گذاران در مورد استقبال نادرست از فن آوری دیجیتال هشدار داد و استدلال کرد که تأثیر مثبت آن بر نتایج یادگیری و کارایی اقتصادی می‌تواند اغراق‌آمیز باشد و فن آوری جدید همیشه بهتر نیست. همه تغییرات به منزله پیشرفت نیستند. فقط به این دلیل که کاری را می‌توان انجام داد، به این معنی نیست که باید انجام شود. ( این جا )
در نشست خبری که توسط پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش در سال گذشته برگزار گردید ؛ رییس پژوهشگاه در پاسخ به پرسش « صدای معلم » چنین بیان کرد : ( این جا )
« تقریبا می توانم بگویم در آموزش و پرورش تصمیم کلانی گرفته نمی شود مگر آن که پژوهشگاه پیوست پژوهشی آن را آماده می کند » .
پیش از آن و در 23 آذر 1383 ؛ « سیدمحمد بطحایی معاون دبیرکل شورای عالی آموزش و پرورش » اعلام کرده بود : ( این جا )
« از این پس هیچ تصمیمی درآموزش و پرورش بدون مستندات تحقیقی و پژوهشی مصوب نمی شود و جنبه اجرایی پیدا نمی کند » .
حال پرسش « صدای معلم » از شورای عالی آموزش و پرورش به عنوان مرجع تخصصی تصمیم گیری آن است که دلایل و مستندات پژوهشی این تصمیم که البته پیش تر هم در آیین نامه اجرایی مدارس مصوب و ابلاغ شده است دقیقا چیست ؟
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید
