صدای معلم سایت اخبار آموزش و پروش معلمان فرهنگیان

محمدرضا شعبانعلی

دو نوع درد در جامعه امروزی

دو نوع درد در جامعه امروزی  "نخستین درد" را « اعتقاد » به « الگوی کامل» می دانم

تفکری که می گوید یک فرد یا باید از همه لحاظ الگو باشد یا اساساً الگو نیست. تفکری که انسان ها را « همه » یا « هیچ » می کند. تفکری که هرگز نمی پذیرد انسان ها، « مجموعه ای از خوبی ها و بدی ها» هستند و اساساً « انسان بودن » یعنی ترکیب این دو که اگر چنین نبود،‌ یا شیطان بودیم و یا فرشته.

این تفکر هزینه های زیادی را به جامعه ما تحمیل کرده است. برای جست و جوی الگو نیازمند باستان شناسی تاریخی هستیم. جست و جوی کسانی چنان دوردست، که بدی‌هایشان محو شده و تنها فسیلی از خوبی‌هایشان بر جای مانده باشد.

در اثر همین تفکر است که از انسان های زنده تقدیر و تجلیل نمی کنیم. چه آنکه می ترسیم امروز تحسینش کنیم و فردا حرفی بزند یا کاری بکند که به مذاق ما خوش نیاید. فقط وقتی مرد و مطمئن شدیم دیگر کاری نمی کند و حرفی نمی زند، او را – البته با یک زندگی نامه ی سانسور شده – به الگوی جامعه بدل می کنیم.

نیاموخته ایم که یک نفر می تواند معتاد باشد، اما فلسفه را خوب بفهمد.

یک نفر می تواند الکلی باشد،‌اما خوب شعر بگوید.

یک نفر می تواند خیانتکار باشد، اما ریاضی را خوب بیاموزد.

یک نفر می تواند نماز نخواند،اما اقتصاد را خوب بفهمد.

دلیل نمی شود « آنچه خوبان همه دارند » را « من و تو » یک جا داشته باشیم.

با تمام وجود بر این باورم که جست و جوی کسی که – به سلیقه ی ما – هیچ ایرادی ندارد و سراپا حسن است، ریشه ی « بت سازی » و « بت پرستی » است.

"دومین درد" را « ظاهربینی و کوته نظری » می نامم.

ایرادهای جزئی کوچک را « بزرگ » می بینیم و ایرادهای بزرگ پنهان را « کوچک » می پنداریم.

فرهنگی که در آن « دود سیگار را به حلق خود دادن » عیب است، اما « دود خودرو را به حلق خلق دادن » عادی تلقی می شود.

فرهنگی که در آن « مستی از شراب » جرم است، ولی « سرمستی از قدرت »، طبیعی است.

فرهنگی که در آن، « حفظ حجاب » اولویت است، اما « پاکدامنی » به فراموشی سپرده می شود.

فرهنگی که در آن، « کثیفی خانه » زشت است، اما بیرون ریختن زباله از خودرو، زشت تلقی نمی شود.

فرهنگی که در آن، برداشتن یک قطعه از یک کارخانه « دزدی » است، اما خریدن غیر قانونی مجوز یک کارخانه،‌ زیرکی است.

فرهنگی که در آن، اگر « نماز » نخوانی، از حوزه ی دین خارج هستی،اما اگر « غیبت » کردی، « تهمت » زدی و یا " مسخره کردی " همچنان مومنی.

فرهنگی که در آن،به روز « قضاوت »، ایمان داریم،‌ اما صبر نداریم تا « قضاوت در مورد دیگران » را به « روز قضاوت » موکول کنیم.

و بدتر از آن اینکه ،‌

جامعه، « ایرادهای کوچک آشکار » را تنبیه می کند و « سرطان های بزرگ پنهان » را تجلیل! 

چنینمی شود که « دختران با تار موی آشکار » دستگیر می شوند و دزدان، با « دم خروس آشکار » در میانه ی شهر آزادانه می گردند و قدرت نمایی می کنند.

چنین می شود که آن کس که یک نفر را کشته است،‌اعدام می شود و آن که هر روز صدها سال عمر مردم را در پای اینترنت، به دلیل کندی و کنترل محتوا، تلف می کند، آزادانه به زندگی اش ادامه می دهد.

به نظر می رسد این نگرش فرهنگی، ریشه ی تاریخی نیز دارد. چنانکه ظاهراً از زمان سعدی،عادت ما بر آن بوده که « سنگ ها » را می بسته ایم و « سگ ها » را رها می کرده ایم…

و در فرهنگی که مردم «به ظاهر» نگاه می کنند، « اشتباهات کوچک » را بزرگ می شمارند و « گناهان بزرگ » را نادیده می گیرند، فرهنگی که تو را معصوم می خواهد و به تو « حق خطا کردن » نمی دهد،باید هر روز یک «ماسک» بر چهره بزنی. 

هیچ کس واقعیت تو را نمی داند.

در خانه به شکلی زندگی می کنی و در بیرون شکل دیگر.

با هر گروه از دوستانت به شکلی حرف می زنی.

در رسانه ها یک حرف می زنی و در زندگی شخصی به شکل دیگری زندگی می کنی.

در ورود به سازمان خود، چادر بر سر می کنی و شب هنگام، در مهمانی ها پرسه می زنی…

گویی که بالماسکه ی بزرگی در کار است. 

بالماسکه ای که میلیون ها نفر در آن نقش ایفا می کند.

هر یک نقابی بر چهره،

نه برای یک شب؛

که تا لحظه ی مرگ.

" برگرفته از کتاب فرهنگ سنگ و سگ "

شنبه, 31 مرداد 1394 ساعت 22:21 خوانده شده: 2062 دفعه چاپ

نظرات بینندگان  

پاسخ + +5 0 --
لقمان 1394/06/01 - 01:56
خانه از پایبست ویران است.
پاسخ + +8 0 --
فرهنگی 1394/06/01 - 02:36
جالب و قابل تامل...
پاسخ + +1 0 --
عبدالله آذری 1394/06/17 - 02:21
سلام مطلب جالبی بود ،ممنون بخاطرش،
پاسخ + 0 0 --
عبدالله آذری 1394/06/17 - 02:22
ادامه نظر قبلی:
"...یک موضوع دیگه هم بر میگرده به شرایط اون قضیه ، مثلا کسی که با دود ماشین محیط رو آلوده می کنه ( مثل همه ما) دلیلش ناچاری هست و نه تعمد و خوشحالی از موضوع و یا لذت بردن از ضرر دیگران، اما کسی که تعمدأ سیگار میکشه هم از لحاظ ضرر جسمی و هم ضرر الگویی کار صحیحی انجام نمیده و این دو قابل قیاس با هم نیستند
مطالب زیادی داشتم اما فرصت نبود امیدوارم درست تحلیل کرده باشم. پیروز باشید.""
پاسخ + +1 0 --
عبدالله آذری 1394/06/19 - 17:52
سلام متاسفانه بخش اول نظر درست و کامل درج نشده:
"با سلام، تحلیل خوب و دقیقی از جامعه داشتید که برایم جالب بود اما من میخوام عمیق تر به موضوع نگاه کنیم ، شاید از قلم انداختن بعضی پارامتر ها جامعه را ناحق و تحلیل مارو به حق جلوه بده. یک موضوع خیلی مهمه و اون اینکه در اخلاقیات اگه تنها در یک زمینه سقوط کنیم ، کلأ سقوط کردیم، مثلا عابدی که هزاران عبادت داشته با یک زنا همه رو از بین میبره، و عکس این قضیه هم صادق هست. در جامعه هم اگر بنابر قضاوت اخلاقی و ارزشی باشه، تاحدودی باید حق بدیم ولی اگه قضاوت بر مبنای توانمندی و مهارت باشه، این دو موضوع(اخلاق و توانمندی) ربطی به هم ندارند. مثلا ما بارها از کارگر و استاد و برق کش معتاد برای ساختمان سازی استفاده کردیم و برامون هم مهم نبوده که طرف معتاد هست یا نیست!"
پاسخ + 0 0 --
عبدالله آذری 1394/06/19 - 17:58
محدودیت تعداد حروف در ارسال نظرات متاسفانه باعث شده تا نظر بنده تکه تکه شده و نامفهوم در نظر آید ، بنده در مورد این مطلب نظری رو از فردی به نام عارف نقل کرده ام که از زاویه ای دیگر نیز به مسئله اشاره کرده است . و البته این نظر در سایت خود آقای شعبانعلی نیز درج گردیده است. با تشکر

نظر شما

صدای معلم، صدای شما

با ارائه نظرات، فرهنگ گفت‌وگو و تفکر نقادی را نهادینه کنیم.




نظرسنجی

آیا از عملکرد معاونت تربیت بدنی در مناطق و مدارس رضایت دارید ؟

پربازدیدترین ها

 بیمه نوین

شبکه مطالعات سیاست گذاری عمومی

تبلیغات در صدای معلم

کالای ورزشی معلم

خدمات چاپ

تلگرام صدای معلم

تحقیقات و آموزش

چاپ مدارس

صدای معلم پایگاه خبری تحلیلی معلمان ایران

تلگرام صدای معلم

Sport

final 1

 سامانه فیش حقوقی معلمان

سامانه فیش حقوقی معلمان بازنشسته

سامانه مراکز رفاهی

صندوق ذخیره فرهنگیان

تبلیغات در صدای معلم

تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به صدای معلم بوده و استفاده از مطالب با ذکر منبع بلا مانع است.
طراحی و تولید: رامندسرور