صدای معلم سایت اخبار آموزش و پروش معلمان فرهنگیان

مروری بر آموزه ها و سخنان رئیس جمهور در آموزش و پرورش

مشکلات آموزش و پرورش به اقتصاد ما گره خورده است

گروه گزارش / به سال تحصیلی جدید نزدیک می شویم .

پیش از انتخاب دکتر حسن روحانی به عنوان رئبس جمهور ، ایشان در گفت و گویی با سایت آفتاب چالش ها و آموزه هایی را در مورد نظام آموزشی مطرح نمود .

شاید بهتر باشد مسئولان وزارت آموزش و پرورش در آستانه سه سالگی دولت تدبیر و امید نگاه و مروری بر میزان اجرای این منویات در وزارت تحت امرشان داشته باشند .

سخنان و آموزه های حسن روحانی در وزارت آموزش و پرورش

* آفتاب: آقای دکتر روحانی، پس از سال‌ها حضور در مرکز تحقیقات استراتژیک و کار کردن روی سند سیاست‌های کلی آموزش و پرورش و آموزش عالی در ایران، دغدغه‌های شما درباره این بخش در کشور چیست؟

در حوزه آموزش چند مسأله اساسی وجود دارد و به این دلیل که دامن‌گیر همه خانواده‌هاست، یعنی اغلب خانوادها حداقل یک فرزند در مدارس دارند، مسأله خیلی جدی و به لحاظ استراتژیک برای کشور خیلی مهم است. ببینید، ساده‌ترین مسأله این است که اصل سی‌ام قانون اساسی که می‌گوید «دولت موظف است وسائل آموزش وپرورش رايگان را براي همه ملت تا پايان دوره متوسطه فراهم سازد و وسائل تحصيلات عالي را تا سر حد خودكفائي كشور به طور رايگان گسترش دهد» را محقق نکرده‌ایم. امروز در مدارس دولتی هم از مردم شهریه می‌گیرند، حالا اسمش را چیزهای مختلف می‌گذارند. دوم، عدالت در آموزش هم رعایت نشده است. نمی‌شود یک عده‌ای مدارس دولتی بروند که در سال گذشته دیدیم به خاطر آتش گرفتن بخاری‌های غیراستانداردش چه بلایی سر عزیزان مردم آمد، و یک عده‌ای مدارسی بروند که شهریه هر سال تحصیلی‌اش بیش از بیست میلیون تومان است و امکانات خاص به دانش‌آموز ارائه می‌شود. آموزش و پرورش طبقاتی شده است و من واقعاً می‌ترسم از روزی که بهترین دانشگاه‌ها فقط مال فرزندان طبقات بالایی باشد که پول دارند تا آموزش خصوصی را بخرند. مدارس به دو دسته خوب و بد تقسیم شده‌اند و عدالت آموزشی واقعاً رعایت نمی‌شود.

ببینید، یکی از کارکردهای آموزش و پرورش باید مبارزه با شکاف طبقاتی باشد. دولت باید از طریق آموزش و پرورش رایگان شرایطی برای طبقات ضعیف‌تر فراهم کند که بتوانند ضعف‌های خود در سرمایه اقتصادی یا اجتماعی را از طریق رشد در نظام آموزشی و کسب منزلت‌های بهتر جبران کنند. حالا همین آموزش و پرورش خودش طبقاتی و عامل شکاف طبقاتی شده است. این نظام منافع گسترده‌ای هم برای افراد و گروه‌های خاص دارد. اگر آموزش و پرورش این همه طبقاتی و ناکارآمد نبود، صنعت بزرگ کلاس کنکور شکل نمی‌گرفت تا خودش ادامه و عامل شکاف طبقاتی از طریق آموزش باشد.

ببینید ما چه کرده‌ایم؟

مدارس دولتی، نیمه‌دولتی، غیر انتفاعی، نمونه مردمی، مشارکتی، شاهد، و اخیرا هیئت امنایی پدید آورده‌ایم و خانواده‌ها را دچار تشتت و نگرانی کرده‌ایم. تفاوت همه این مدارس در دو چیز است مقدار پولی که از خانواده ها می‌گیرند و ضوابطی که برای نام‌نویسی دارند گاهی حتی آزمون‌های ورودی چند ده هزار نفری برگزار می‌شود انگار که کنکور دانشگاه‌هاست. گاهی برای ثبت نام در مدارس با عناوین مختلف آزمون ورودی متمرکز برگزار می‌شود. این اتفاق‌های حیرت انگیز است و به صورت آرام و خزنده در این سال‌ها ادامه یافته است.
متوجه باشیم که اصل سی‌ام قانون اساسی، ناظر بر کیفیت آموزش هم هست. ما در تدوین اسناد مربوط به آموزش و پرورش کشور، با تحقیقات خود متوجه نظر انبوه والدینی شدیم که احساس می‌کنند ناکارآمدی مدارس در آموزش و نداشتن کیفیت، دغدغه آموزش را به خانه و آزار عصبی برای آن‌ها تبدیل کرده است. احساس می‌کنند استعداد فرزندان‌شان در این نظام از بین می‌رود، حتی در مدارسی که پول کلانی هم می‌گیرند این احساس وجود دارد. این بازار گسترده‌ای که برای معلم خصوصی و کلاس‌های آموزشی هست از همین نقیصه برمی‌خیزد. بنابراین کیفیت آموزش در مدارس هم ایراد دارد.

آموزش در مدرسه دو طرف اصلی دارد، معلم و دانش‌آموز که این دو بر بستر امکانات آموزشی، کتب درسی، برنامه درسی پنهان، تأکیدات نظام آموزشی و شرایط فردی خودشان حرکت می‌کنند. به نظر من، الان معلمان در شرایط خوبی نیستند. بحران اقتصادی بر آن‌ها فشار وارد می‌کند و توان کار کردن را از ایشان گرفته است. تا زندگی بهتری برای معلمان خود فراهم نکنیم امکان بهبود کیفیت در آموزش عالی وجود ندارد. من تصور می‌کنم جامعه ما تصوری آرمانی از معلم ساخته و دائم انتظاراتی از او دارد، ولی متناسب انتظاراتش به معلم اهمیت و امکانات نمی‌دهد.

معلم‌ها به این‌که دائم آن‌ها را با عبارات عاشقانه و ادبی تقدیس کنیم نیاز ندارند، باید مشکلات اقتصادی‌شان را حل کرد.

تأکیدات نظام آموزشی ما هم به گونه‌ای است که خروجی‌اش برای جامعه در برخی ابعاد کارآمد نیست. برای مثال، در این کشور مردم کم کتاب می‌خوانند، فیلم می‌بینند، یا به موزه می‌روند و کلاً مصرف فرهنگی‌شان کم است. این‌ها عادات و گرایش‌هایی هستند که باید از دوران مدرسه در افراد ایجاد شوند، ولی برنامه درسی مدارس ما اصلا مبتنی بر دعوت به خواندن نیست، دانش‌آموز بیشتر یاد می‌گیرد چگونه کنکور قبول شود تا چگونه اهل علم باشد.

یادمان باشد، کنکور قبول شدن به معنای اهل علم بودن نیست.

تجهیزات مدارس ما هم در حد و اندازه لازم نیست، هر چند من اصلاً از آن دسته افراد نیستم که فکر کنم ابزار معجزه می‌کند. معلم، برنامه‌ آموزشی، تأکیدات درست محتوای کتب درسی، و فضای کلی آموزش خوب داشتن، بسیار مهم‌تر از این است که در کلاس از کامپیوتر یا تخته هوشمند استفاده بشود یا نشود. نظام‌های آموزشی خیلی از کشورهای توسعه‌یافته، 40 سال پیش هم که این وسایل نبود، از نظام آموزشی امروز ما با داشتن این وسایل، کارآمدتر بود.
من قبول دارم هر نظام اجتماعی و سیاسی‌ای تأکیدات ایدئولوژیک و سیاسی روی آموزش و پرورش دارد، ولی در کشور ما نگاه سیاسی و ایدئولوژیک به آموزش و پرورش خیلی شدید است. خیلی‌ها دوست دارند کاستی‌ها و ناکارآمدی‌ها در بقیه عرصه‌ها را با تغییر ذهنیت فرزندان مردم در مدارس جبران کنند. برخی فکر می‌کنند نظام آموزشی کارکرد اولش در خدمت دستگاه سیاسی بودن است، ولی این‌طور نیست. دولت و دستگاه سیاسی اگر در عرصه‌های دیگر ناکارآمد باشند، قادر نیستند از طریق آموزش تصور مردم را تغییر دهند و در سال‌های گذشته هم نتوانسته‌ایم این کار را انجام دهیم.

 

* برنامه‌های شما برای حل این مشکلات چیست؟
اقدام عاجلی که باید در زمینه آموزش و پرورش صورت گیرد، اصلاح روندی است که مدارس را به یک نهاد انتفاعی، خودگردان و بنگاه اقتصادی تبدیل کرده است. به این معنا که حتی هزینه ی آب و برق و گاز و کاغذ مصرفی مدارس را اولیا باید تأمین کنند. حتماً فردا کسانی این‌را تکذیب می‌کنند ولی مردم که خودشان می‌دانند وضع به چه صورتی است. البته بحث مشارکت اولیا در اداره مدارس قابل دفاع است اما باید دید که آیا این مشارکت فقط در سطح تأمین هزینه‌های آموزشگاه‌هاست یا ابعاد دیگری هم باید داشته باشد؟

این موضوع مخصوصا در شهرهای کوچک و محروم ، جلوه غم‌انگیزی به خود گرفته است. حتی در حاشیه‌های همین شهر تهران، در شهرستان‌های اطراف آن که اتفاقاً جمعیت دانش‌آموزی نیز بیشتر و تراکم آن بالاتر است، مدیران مدارس وادار می‌شوند که هزینه را از اولیای دانش‌آموزان تامین کنند. هر مدیری که بیشتر جذب کمک‌های مردمی کند، موفق‌تر است و پاداش بیشتری می‌گیرد. آیا این‌ها مشروعیت نظام آموزشی را زیر سوال نمی‌برد؟ گاه حتی از شیوه‌های نامناسبی برای جذب کمک مردمی استفاده می‌شود.

من به صراحت خدمت شما و مردم ایران می‌گویم که این وضعیت نتیجه توسعه‌نیافتگی اقتصاد ماست. آموزش در همه دنیا، سرمایه‌گذاری بلندمدتی است که سودش نصیب خود دستگاه آموزش و پرورش نمی‌شود. آموزش و پرورش جای هزینه کردن است. دولت‌ها باید پول و اعتبار کافی برای هزینه کردن داشته باشند و خروجی آموزش و پرورش آن‌ها باید به گونه‌ای باشد که رشد اقتصادی در سایر بخش‌ها از طریق دریافت نیروی انسانی کارآمد ایجاد شود، و از محل دریافت مالیات و رونق اقتصادی کلی، دولت‌ها دوباره اعتبار لازم برای سرمایه‌گذاری در آموزش و پرورش را به دست بیاورند. این چرخه اگر متوقف شود، آموزش و پرورش هم بی‌کیفیت و مضمحل می‌شود.

مشکل ما اکنون این است که رشد اقتصادی کشور منفی شده و اصلاً پول کافی برای برآوردن نیازهای اولیه مثل دارو هم وجود ندارد، چه رسد به آموزش و پرورش به عنوان سرمایه‌گذاری بلندمدت. باید رشد اقتصادی ایجاد کنیم، بن‌بست‌ها را بشکنیم، و با راه انداختن چرخ اقتصاد داخلی، چندمحصولی شدن و باز کردن راه‌ها برای صادرات دوباره نفت و البته این بار خرج کردن درآمد آن به صورت درست و برنامه‌ریزی شده، به کل کشور و وضعیت آموزش و پرورش هم برسیم.

اما وقتی موفق شدیم رونق نسبی را برگردانیم و این تنگناهای بودجه‌ای رفع شد، نباید نگاه انقباضی به اعتبارات آموزش و پرورش داشته باشیم و واقعاً آنرا سرمایه‌گذاری بلندمدت بدانیم.

من با صراحت می‌گویم نجات آموزش و پرورش در گرو نجات اقتصادی کشور است و هر برنامه‌ای که فقط دنبال دادن اعتبارات بیشتر بدون نجات اقتصادی کشور باشد ظاهرسازی است. وقتی رشد اقتصادی ما منفی شده و 70 درصد کارگاه‌های صنعتی تعطیل یا نیمه‌فعال هستند، نفت هم تحریم است و کشور منابع درآمدی‌اش محدود شده است، از کجا باید اعتبار لازم برای بهبود وضعیت معلمان یا تحول در نظام آموزشی را تأمین کرد. باید واقع‌بین بود و فهمید که بدون تغییر نگرش ما به تعامل با جهان، گشودن بن‌بست‌ها و اصلاح روش‌ها و رویکردهای کلی مدیریت‌مان نمی‌توانیم این مسائل را حل کنیم.

 

* آیا علاوه بر جنبه‌های مالی و اعتباری در نظام آموزشی که مسائل پیشگفته را پدید آورده مسائل دیگری نیز مد نظر شما هست که به این حوزه مربوط می شود؟
غیر از محدودیت منابع مالی ، البته که مسائل بسیاری وجود دارند که بعضاً تحت الشعاع همان سیاست‌های مالی به‌وجود می‌آیند . اجرای شتابزده و عجولانه برخی از مفاد و بندهای سند تحول نظام آموزشی موجب شده است که تنش‌ها و ناهماهنگی‌ها در مدارس ما افزایش یابد.

به عنوان مثال طرح هوشمند‌سازی مدارس بدون آنکه بنیان‌های آن فراهم آید و ابزارها و آموزش‌های ملازم با آن مهیا شود، به طور نمایشی و خودنمایانه و تنها برای بالا بردن آمار و کسب امتیاز برای مدیران میانی، در حال اجراست.

آسیب‌هایی که در ماجرا به وجود آمده به ما که عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام هستیم و من که خودم رئیس یکی از بزرگ‌ترین مراکز تحقیقاتی کشور هستم، منعکس می‌شود، ما مطلعیم از اینکه اولا هزینه دو میلیون تومانی برای تجهیز هر کلاس را خود دانش آموزان باید تقبل کنند.

ما مطلعیم از اینکه معلمان بدون آنکه در تولید محتوای آموزش الکترونیکی آموزش دیده باشند و مهارت یابند، فشار بر دانش‌آموزان وارد می‌کنند که تولید محتوا کنند تا مبادا مدیر آموزشگاه در ارزشیابی‌های سالانه خود امتیاز کمی به معلمان دهد. دانش‌آموزان مخصوصا در مناطق محروم ناچارند برای تولید سی‌دی‌هایی از کتاب درسی خود به هر دری بزنند و به هر شیوه مشروع و غیر مشروعی مبادرت ورزند تا نمره درس مربوط را اخذ کنند. این در حالی است که فشار مستمر و بی‌وقفه به مدیران وارد می شود که مدارس را هوشمند کنید و آمار بدهید و مدیران نیز این فشار را به معلمان و معلمان نیز به دانش‌آموزان ..... و به این ترتیب نوعی روابط نامتعادل در محیط آموزشی میان مدیر و معلم و فراگیر ایجاد می‌شود که پیامدهای آن در بلندمدت، بیشتر نمایان می‌شود. این تازه مربوط به یک بند از این موارد بود یعنی طرح هوشمندسازی مدارس آن هم به هزینه خانواده‌ها. تازه کارآمدی هوشمندسازی هم مشخص نیست، گفتم خدمت شما که مدارس کشورهای پیشرفته در 40 سال پیش با گچ و تخته سیاه، کارآمدتر از مدارس هوشمند امروزی ما بود و مسأله هوشمندسازی نیست.

در مورد محتوای آموزش و نحوه ارزشیابی و آزمون‌ها و سنجش آموزشی نیز مسائل بسیاری وجود دارد. همچنین باید به مقطع‌بندی‌های شتاب زده و سلیقه‌ای اشاره کرد. مقاطع آموزشی را جابه جا کردن، قبض و بسط دادن ابتدایی و راهنمایی و متوسطه آن هم بدون آن که مستندات کارشناسانه و معقولی پشتیبان آن برنامه‌ها باشند، صدمات زیادی به نظام آموزشی ما وارد آورده است. هزینه‌ای بسیاری بر دوش خانواده ها و نظام آموزشی و کشور گذارده و نهایتاً فراگیران ما را گیج و سردرگم ساخته است. هر سال تحصیلی با یک تغییر اساسی آغاز شده است. چه کسی مسئولیت این تغییرهای شتاب زده را باید به عهده بگیرد؟ مسئول این حوزه باید دورنمای روشنی از آینده و برنامه‌های خود داشته باشد، به دور از سلیقه‌ها و تمایلات و انگیزه های فردی تصمیم بگیرد.

 

* در حوزه مسائل فرهنگیان چه برنامه‌هایی دارید؟
من دغدغه اقتصادی‌ام برای فرهنگیان را توضیح دادم و گفتم که حل مسأله در گرو رونق اقتصادی کشور است. غیر از این هم هر راه دیگری برویم به بن‌بست می‌رسیم. مسائل استخدامی معلمان هم در همین حیطه می‌گنجد. اگر در استخدام‌ها تعلل می‌شود، مسأله‌اش نبود اعتبارات است. قول و وعده هم مشکلی حل نمی‌کند.

اما نکته مهم دیگر در این باره آن است که فرهنگیان ما نگرانی‌های مهم و معنادار دیگری هم دارند که متأسفانه پوشش رسانه‌ای ضعیفی داشته است و آن هم محتوا و برنامه‌های آموزشی و نحوه سنجش و ارزشیابی در نظام آموزشی که سال به سال با افول و انحطاط بیشتری مواجه شده است. تغییر کتاب های درسی به طور شتابزده – حذف و تعویض‌هایی که دلیل مشخصی ندارد و معلمان در جریان آن قرار نمی‌گیرند، مشارکت داده نمی‌شوند. اگر بحث مشارکت است باید در این جا ها نیز جدی گرفته شود.

نحوه ارزشیابی که باز هم با آسیب‌های بسیاری مواجه است. تاکید بر ارائه درصدهای قبولی بالا – به هر طریق ممکن - کیفیت آموزش را تضعیف کرده و معلمان وادار می‌شوند که درصدهای بالای قبولی ارائه دهند بدون آن‌که به پیش‌نیازهای این موضوع توجه شود. فشار مدیران اداره‌های آموزش و پرورش برای کسب درصد قبولی بالا و به دنبال کسب رتبه در منطقه و شهر و استان و غیره، آن‌ها را در مسیر نادرستی انداخته است. تحت فشار بودن دبیران از سوی مدیران آموزشگاه‌ها برای گزارش‌هایی که تصنعی بودن آن‌ها وجدان معلمان را می‌آزارد مسأله مهمی است. ایجاد فضای آموزشی مطمئن‌، مناسب و قاعده‌مند و قابل پیش‌بینی به طوری که معلم همچنان مرجع اقتدار و مشروعیت باشد از مهم‌ترین اصلاحیه‌های نظام آموزشی ماست. معلمان باید در جایگاه منزلتی پیشین قرار گیرند.

معلمان نیز از سوی دیگر وارد فرآیندی از تقلا و تلاش برای حفظ شغل خود شده‌اند، دچار اضطراب و دلهره‌اند. آمار سرسام‌آوری از دوره‌های ضمن خدمت فرهنگیان ارائه می‌شود. ولی محتوا و موضوعات و نحوه تشکیل یا مدیریت این دوره‌ها گزارش‌های خوبی دریافت نمی‌شود. این‌ها مسائلی هستند که فرهنگیان جامعه ما را تحت فشار قرار داره و شوق فعالیت را از آن‌ها گرفته است.

ایجاد یک نظام آموزشی مناسب، عادلانه با پوشش فراگیر، غیرطبقاتی و باکیفیتی که تضمین کننده آینده جامعه باشد، از وظایف حاکمیتی است، بی برو برگرد و منتی هم ندارد. وظیفه ماست که این نظام را به مسیر درست برگردانیم.

من تصور می‌کنم ریشه این‌گونه مسائل را باید در نگاه سیاسی به آموزش و پرورش دید. همین نگاه است که رابطه مراکز تولید دانش درباره تعلیم و تربیت را با آموزش و پرورش ما قطع کرده است. این خیلی بد است که در نظام آموزش و پرورش ما به کلیه دست‌آوردهای علوم در زمینه تعلیم و تربیت، برنامه درسی و سایر حوزه‌های مرتبط با دیده شک و تردید نگاه می‌کنند گویی این‌ها هیچ نسبتی با آموزش و پرورش ایران ندارند. از یک طرف تمام دست‌آوردهای علوم تربیتی و برنامه‌ریزی درسی جدید جهان را نفی می‌کنند و از طرف دیگر به شدت بر طبل هوشمندسازی که دست‌آورد ابزاری و سخت‌افزاری دنیای جدید است می‌کوبند. این مسأله از سیاسی دیدن آموزش و پرورش ناشی می‌شود. دقیقاً مثل اقتصاد که باید رویکردمان را اصلاح کنیم تا بعد بشود رفت سراغ روش‌های انجام کار، در آموزش و پرورش هم باید رویکرد را اصلاح کنیم.

همه این‌ها که خدمت شما گفتم، ادراکی است که من از خلال سال‌ها بودن در مجلس، دولت، مجمع تشخیص مصلحت نظام و مرکز تحقیقات استراتژیک به دست آورده‌ام. اما ما در تیم خودمان و انشاءالله اگر دولت تشکیل دادیم، کارشناسان خبره تعلیم و تربیت را به‌کار می‌گیریم، و عده‌ای از آن‌ها هم در تدوین برنامه‌های انتخاباتی من نقش داشته‌اند. امیدوارم با خود فرهنگیان، و بر بستر توسعه اقتصادی لازم برای سرمایه‌گذاری در آموزش و پرورش و گشایشی که در سیاست خارجی ایجاد می‌کنیم و یکی از مهم‌ترین کلید‌های ما برای بهبود وضعیت است، بتوانیم وضعیت آموزش و پرورش را نیز به جایگاه بسیار بهتری انتقال دهیم.

جمعه, 20 شهریور 1394 ساعت 00:17 خوانده شده: 1986 دفعه چاپ

نظرات بینندگان  

پاسخ + +13 0 --
بهلول 1394/06/20 - 01:39
در گذشته رسم براين بود هر كس كارى را كه به عهده خودش بود به گردن ديگران يا جامعه مى انداخت و فرافكنى مى كرد ، به او مى گفتند " تو كه لالايى بلدى چرا خوابت نمى برد " در حال حاضر مسولين ما هم شده اند گزارشگران حقوق بشر (فرهنگيان ) هردوره اى يكى مى آيد و از جفاى قبلى ها مى گويد و يكسرى واقعيات را كه براى صغير و كبير " اظهرو من الشمس " است مى گويد و بدون بگردن گرفتن وظايف خود يا گاهى با يك عذر خواهى مودبانه سر قضيه را بهم مى آورد و باز دوباره " روز از نو روزى ازنو " گاهى نيز مقدارى حاتم بخشى مى كنند با كلى منت آنرا در بوق و كرنا نموده و اين مى شود سهم معلم از اين ماجرا تا نفر بعدى!!!
پاسخ + 0 0 --
دبیر 1394/06/20 - 11:47
حالا که کار نکردند.این صحبتها سند محاکمه و اثبات نا توانی آنهاست.
حتی در جنگل هم امروز کسی نمی پذیرد که مشکل را به قبل احاله کنند.
800روز دروغ و فرا فکنی بس است
پاسخ + 0 0 --
محسن داوری 1394/06/20 - 18:39
هر کس در مورد جفای قبلی ها بگوید پاداش می گیرد.
البته بع اندازه شانش مثلا مشاور یک منطقه.
وبعد گروه های سیاسی انرا به نمایش می گذارند تا ماموریت را انجام بدهند.
بعد می گویند "بای ذنب قتلت" چون حرف معلمها را زد.کذا شد.
دم خروس هم می زند بیرون!
پاسخ + +10 0 --
روح الله 1394/06/20 - 01:44
همه اینها درست،اما واقعا بعد از نزدیک دوسال و نیم از انتخاب جناب روحانی چه تغییراتی در آموزش پرورش ایحاد شد! آیا وضع اقتصادی بهترشده که تمام ادارات حقوق کارمندانشونو چند برابر کرد! اگه بهترشده پس چرا آموزش پرورش را درست نمیکنند و وضعیت فرهنگیان و دانش آموپزان بهتر نمیشه! متاسفانه همه اینها بخاطر حمع آوری رای فرهنگیان و خانواده هایشان بود که حداقل دو میلیون رای به صندوق جناب روحانی ریخته شد که باید حداقل دو میلیون رای دانش آموزانی که به خاطر توصبه های معلمان به آقای روحانی رای دادن اضافه کنیم میشه حدود چهار میلیون. که این تعداد آرا رو حداقلی گفتم. حالا سوال اینجاست کدوم پزشک رفت پای صندوقهای رای! جند درصد کارمندان بانک رفتن و به آقای روحانی رای دادن! متاسفانه از معلم در موقع انتخابات فقط استفاده ابزاری میشه وسلام.
پاسخ + 0 0 --
ناشناس 1394/06/20 - 10:43
قطعا فقط برای سو استفاده از رای معلمان است.
پاسخ + +8 0 --
احمد محمدی 1394/06/20 - 03:04
« معلم ها به اینکه دایم آنها را با عبارات عاشقانه و ادبی تقدیس کنیم نیاز ندارند ، باید مشکلات اقتصادیشان را حل کرد . » ، « در کشور ما نگاه سیاسی و ایدئولوژیک به آموزش و پرورش خیلی شدید است » ، « آموزش در همه دنیا سرمایه گزاری بلند مدت است که . . . » ، « آموزش و پرورش جای هزینه کرده است » ، « وقتی موفق شدیم رونق نسبی را برگردانیم و این تنگناهای بودجه ای رفع شد نباید نگاه انقباضی به اعتبارات آموزش و پرورش داشته باشیم و واقعاً آن را سرمایه گزاری بلند مدت بدانیم » و « ریشه ی اینگونه مسائل را باید در نگاه سیاسی به آموزش و پرورش دید » ، . . . چه حرفهای شیرین و چه مطالب جذابی . . الحق که دست سخن معلم به خاطر این یادآوری های شیرین درد نکند ، نمی دانم جناب رئیس جمهور اکنون نیز چنین نظراتی دارند و یا آن سخنان شهد گونه ، تنها مصاحبه ای تبلیغاتی قبل از زمان رأی گیری و انتخاب شدنشان بوده ؟. . با گذشت دو سال از عمر دولت ، حقایق موجود ، متأسفانه تماماً مؤید حالت دوم هستند . ! !
پاسخ + +2 0 --
زرشک 1394/06/20 - 03:13
نظر نمی دم
پاسخ + +4 0 --
حسین قارداش2415 1394/06/20 - 07:08
آقای رییس جمهور محترم! موارد بالا را کاملا درست بیان فرمودید و همه آنها ،از در صد قبولی فرمایشی تا هوشمند سازی کذایی، کاملا قابل محسوس و همچنین برای معلمان،بسیار آزار دهنده است. ولی سوال این است که چرا فقط افزایش حقوق معلمان وابسته به گشایش اقتصادی کشور است ؟.سالهای قبل که نفت تا 140 دلار به ازای هر بشکه بالا رفت مگر در وضعیت معیشتی معلمان تغییر محسوسی بوجود آمد؟؟!! در صورتیکه در اوج تحریمها وکاهش بهای نفت ،حقوق کارکنان محترم دادگستری و... به یکمرتبه ، 70 درصد افزایش یافت! و همین است که سخن ما این است که ما از فرق مینالیم ،نه از فقر!!!! بسیار متاسف و نا امید شدم. با این وضعیت،انتظار تدریس خوب از معلمان ، انتظاری عبس و بیهوده است! دیگر به تو رای نخواهیم داد!
پاسخ + +6 0 --
زبان سرخ2323 1394/06/20 - 07:16
چرا مشکلات اقتصادی کشور فقط به آموزش و پرورش گره خورده است؟! در صورتیکه در سایر کشورها و در صورت بوجود آمدن مشکل اقتصادی، تنها بهداشت و آموزش را از تاثیرات اقتصادی، دور نگه میدارند تا به پیشرفت کشورشان آسیبی وارد نشود. مثال ؟ عربستان که اخیرا با توجه به کسری بودجه حاصل از کاهش قیمت نفت، دستور صرفه جویی در همه ارکان حکومتی را داده است ولی بهداشت و آموزش را از صرفه جویی مستثناءنموده است.
پاسخ + +5 0 --
فرهنگی 1394/06/20 - 08:56
اقدام عاجلی که باید در زمینه آموزش و پرورش صورت گیرد....

صد سال بعد

اقدام عاجلی که باید در زمینه آموزش و پرورش صورت گیرد....


پانصد سال بعد

اقدام عاجلی که باید در زمینه آموزش و پرورش صورت گیرد...

........
پاسخ + +9 0 --
فرهنگی 1394/06/20 - 09:01
آقای روحانی میدونید فرق عالم و جاهل در چیست؟

در بار گناهی است که روز به روز سنگین تر میشود.

شما که عالم به مشکلات آموزش و پرورش و معلمان بودید و تاکنون هیچ کاری انجام نداده اید، بار گناهتان بیش از کسانی است که مدعیند از مشکلات فرهنگیان بی اطلاعند...
پاسخ + 0 0 --
علی 1394/06/20 - 10:46
صد در صد موافقم
پاسخ + +5 0 --
علی 1394/06/20 - 10:55
مطمئن باشید جناب روحانی و مسئولین رده بالا ازهمه ی مشکلات آ پ در تمامی زمینه ها ،چه مالی چه برنامه ریزی و چه فرهنگی و... مطلع هستند اما صد افسوس که به دلایل مختلف خودشان اراده ای برای حل آن ها ندارند.و السلام.
پاسخ + +4 0 --
زعفرانی 1394/06/20 - 11:10
آقای دکتر روحانی ارجمند چقدر کامل با مشکلات ریز ودرشت آموزش وپرورش آشنا هستید و انها را تبین فرمودید و راه برون رفت از آن را در بلند مدت و تا حدی در کوتاه مدت ارائه فرمودید ولی یک سئوال برای بنده باقی مانده با وجود کمبود بودجه چرا افزایش حقوق دیگر ارگانها مانند بانکها وقوه قضاییه ودانشگاها تبدیل وضعیت پرسنل آموزشی با مدرک فوق لیسانس بعضی از دانشگا ها به هیت علمی ودر نتیجه افزایش 700000تا 1000000 تومانی در حقوق آنها با 16 ساعت تدریس بودجه کم نمی آید ولی برای افزایش نصف این مبلغ به یک دبیر فوق لیسانس با 22 سال سابقه (با حقوق مندرج در حکم نه دریافتی به میزان 2000000 تومان) بودجه کم می آید کاش حداقل این کم بود بودجه بین همه اقشار توزیع میشد وگریبان یک یا دو قشر خاص را نمی گرفت امید وارم در دولت تدبیر وامید این مشکلات در بلند مدت وکوتاه مدت رفع شود در ضمن ای کاش از نظرات صف جامعه فرهنگیان یعنی معلمان نیز استفاده میگردید. با آرزوی توفیقات روز افزون حضرت عالی
پاسخ + +3 0 --
ناشناس 1394/06/20 - 11:22
ایران یک کشور جهان سومی ست. پس سرمایه گذاری در آموزش و پرورش تعریف نشده است...
پاسخ + 0 0 --
من 1394/06/20 - 13:09
دوست خوب من، با تحقیقی که بنده با معیارهای سنجشی بین المللی انجام داده ام، کشور ایران در حال حاضر جزو کشورهای جهان چهارمی قرار دارد. جالب است بدانید کشور کنیا نیز که جزو کشورهای در حال توسعه بود و در آفریقا جزو پیشروها بود، در گروه بندی جدید جزو جهان چهارمی هاست. اضافه کنید به اینها کشور فیلیپین را
پاسخ + +2 0 --
زیر خط فقر 1394/06/20 - 11:27
... بسه لطفا
عرض خود می‌بری و زحمت ما می‌داری
ای مگس عرصه سیمرغ نه جولانگه توست
پاسخ + +2 0 --
ناشناس 1394/06/20 - 11:48
استاد فانی در مورد افزایش 300 تا 800 هزار تومانی حقوق معلمان گفته اند که فروردین 14 درصد افزایش حقوق دلشته اند که چندرغاز بوده و یک مقدار هم با رتبه بندی زیاد میشه که در مجموع افزایش 300 تا 800 خواهدشد.یعنی افزایش سالانه فروزدین 94 رو هم با افزایش رتبه بندی در مجموع اعلام کردن
پاسخ + +1 0 --
dabir 1394/06/20 - 14:11
اقای ریس جمهور چیزی که عیان است حاحت به بیان ندارد بلکه نباز به راهکار عملیاتی دارد. نباز به عمل.
به عمل کار بر اید به سخندانی و سخنرانی و گزارش دهی و مصاحبه نیست.
پاسخ + +8 0 --
خالد 1394/06/20 - 14:50
آقای روحانی شما لطف کنید و برای دور کردن آموزش و پرورش از سیاسی کاری در قدم اول دستور دهید در سفرهای استانی از آوردن دانش آموزان و تعطیل کردن مدارس برای استقبال جنابعالی خودداری شود و تخطی کنندگان بشدت تنبیه گردند تا شاید این رسم جاهلیت برچیده گردد. هرچند امید چندانی نیست...
پاسخ + 0 0 --
معلم 1394/06/20 - 18:44
آنوقت فقط خودش می ماند.
پاسخ + +2 0 --
آذری ممقانی 1394/06/20 - 15:47
جالب است که از هرکس بپرسی همین ها را می گوید و چیز جدیدی اضافه نشده است ولی وقت عمل که میرسد اوضاع به گونه ای دیگر می شود!
به نظرم باید نوع نگاه عوض شود نه نوع شعار!
دولت در وضعیت رونق به طرح های عمرانی میرسد پس به خودی خود بودجه وزارتخانه های اقتصادی افزایش می یابد
در زمان رکود نیز دولت باید دست به دامان همین وزارتخانه ها شود تا کسری بودجه اش را با کسب بیشتر درآمد از محل آب و برق و گاز و مالیات و ... جبران کنند.
اگر دولت نگاه واقع گرایانه داشت به عوض این سالهای رونق که این وزارتخانه ها حسابی به کارمندان خودشان رسیدند کافی بود که یک الی دو درصد افزایش حقوق سالانه کارمندان را کمتر کند و این بودجه را صرف آموزش و پرورش کند که در طی این سالها به جای بالارفتن به پایین کشیده شده است
پس به جای شعار کمی عمل کافی است!
پاسخ + +2 0 --
کارمند 1394/06/20 - 20:51
دولت در بودجه 95 افزایش 10 درصدی حقوق کارمندان را پیشنهاد کرده.!!
فکر می کردیم با برداشتن تحریم ها و بهبود اوضاع و سرازیر شدن میلیاردها دلار پول بلوکه شده و نفت اوضاع بهتر شود.. ولی ظاهرا آقایون برای این پول ها خواب های دیگری دیده اند..!!!
پاسخ + +1 0 --
فرهنگی 1394/06/21 - 11:14
فردا همه ادارات و سازمان ها مستثنی پیشنهاد فقط برا آموزش و پرورش یتیم لازم اجرا میشه!
پاسخ + 0 0 --
ع ب د 1394/06/30 - 21:19
روحانی جون اگه حالا موقع تبلیغات انتخاباتی بود که هزار جور تدبیر تو آستین داشتین و به همه فرهنگیان هم امید می دادین(در حد تیم ملی). کلید دست می گرفتین اونم به چه بزرگی .حالا با گفتن این حرفهای صد من یه غاز می خواین از خودتون رفع تکلیف کنین. اون از احمدی نژاد که می خواست مشکلات معلمان را یک بار برای همیشه حل کنه، اینم از شما که با یک کلید می خواستین مشکلات تمام اصناف و اقشار جامعه را با یه چرخش حل کنید.

نظر شما

صدای معلم، صدای شما

با ارائه نظرات، فرهنگ گفت‌وگو و تفکر نقادی را نهادینه کنیم.




نظرسنجی

آیا از عملکرد معاونت تربیت بدنی در مناطق و مدارس رضایت دارید ؟

پربازدیدترین ها

 بیمه نوین

شبکه مطالعات سیاست گذاری عمومی

تبلیغات در صدای معلم

کالای ورزشی معلم

خدمات چاپ

تلگرام صدای معلم

تحقیقات و آموزش

چاپ مدارس

صدای معلم پایگاه خبری تحلیلی معلمان ایران

تلگرام صدای معلم

Sport

final 1

 سامانه فیش حقوقی معلمان

سامانه فیش حقوقی معلمان بازنشسته

سامانه مراکز رفاهی

صندوق ذخیره فرهنگیان

تبلیغات در صدای معلم

تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به صدای معلم بوده و استفاده از مطالب با ذکر منبع بلا مانع است.
طراحی و تولید: رامندسرور